Loutjes Wereld
Deze club is gemigreerd vanuit de vorige Flair website
- Beheerder: La Lou
- Thema's en emoties: werk studie, ambitieus, avontuurlijk
Met...
- 0 volgers
- 1 blog
- 0 onderwerpen
- 0 foto's
Dit onderwerp heeft 4 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 11-02-2009 13:25. \t\t
Salut werkgever...Welkom wereld!!!
- Heel lang geleden was er eens een meisje van 23 jaar,
die solliciteerde naar de functie van assistent filiaalmanager.
En de baan ook kreeg, na 3 maanden mocht ze gaan vervangen in een ander filiaal.
Waar ze nog eens drie maanden later officieel de filiaalmanager werd, met een contract voor onbepaalde tijd.
Nadat ze bijna een jaar in dat filiaal had gewerkt en een van haar beste vriendinnen had leren kennen, werd ze overgeplaatst naar weer een ander filiaal, daar is ze als filiaalmanager blijven werken tot aan haar eerste zwangerschapsverlof.
Nadat ze haar eerste kindje had gebaard is ze in haar woonplaats als parttime verkoop*STER* aan de slag gegaan, tot aan haar tweede zwangerschapsverlof voor 28 uur in de week.
Nadat ze haar tweede kindje had gebaard is ze weer gezellig terug gekomen, maar nu voor nog maar 24 uur per week in het zelfde filiaal.
En ze leefde nog lang en gelukkig...
Ja, klinkt als een mooi sprookje.
Maar helaas...
Want zoals jullie allemaal wel weten, gebeuren er in sprookjes de meest vreselijke dingen.
Die vaak veroorzaakt worden door heksen en trollen.
Als ik nu terug kijk op mijn loopbaan, denk ik dat ik nooit had moeten vragen of ze mij, na de geboorte van mijn zoon wilde overplaatsen naar woonplaats.
En ja ik weet het, een gewaarschuwd mens telt voor twee, maar dat is nu eenmaal een van mijn slechte eigenschappen, ik ben zo eigenwijs als maar zijn kan.
Vanuit verschillende filialen was ik gewaarschuwd dat het geen gemakkelijk team was, echte krengen. En dat ik het nog zwaar zou krijgen.
Dat heb ik gewoon weggewuifd. Ik red mij daar wel mee.
De collega's die daar werken zijn stuk voor stuk, best aardige mensen, geen echte krengen, dat valt best wel mee.
Ik pas gewoon domweg niet in het team
Heb ik van mijn kant dan niet mijn best gedaan om wel in het team te passen, oh zeker wel.
Als een van de kids van mijn collega's jarig was, stuurde ik een kaartje. (hoe meer kaartjes kinderen krijgen met hun verjaardag, hoe mooier ze het vinden)
Nou zo af en toe kregen mijn kids ook een verjaardagskaartje, afgelopen jaar dus weer niet. En nee, het hoeft niet een op een.
Heb ik interesse getoond? Ik denk het wel.
Als er een huis of een veranda werd gebouwd, of de badkamer werd verbouwd,
of als er een nieuwe auto werd aangeschaft, of naar een autorace in Frankrijk werd gegaan,
(Jaja het is goed verdienen bij mijn werkgever :-p)
was ik altijd oprecht belangstellend hoe het ermee ging.
Wat dan heel jammer is, is dat die belangstelling gewoon niet terug kwam, ik ben door mijn collega's de afgelopen maanden dat ik ziek thuis zat, geen een keer gebeld, gekrabbeld, gemaild of ge-sms-et
Een tijdje geleden is de vader van een van mijn collega's overleden, daar kwam ik dus pas achter, nadat de man al begraven was, niemand die mij even heeft gebeld om te vertellen, joh weetje, dit en dat is er gebeurd.
Ligt het nu allemaal aan hun en niet aan mij, oh zeker niet, ik weet dat ik niet een van de gemakkelijkste ben, mijn gezicht spreekt altijd boekdelen, mijn gezicht verraadt a la minuut hoe ik ergens over denk. En ja dat is niet altijd even positief.
Met mij kun je goed pokeren, dat win je geheid, hahaha!
Maar ik weet wel, dat hoe wel ik niet een van de gemakkelijkste ben, ik wel altijd oprecht geļnteresseerd ben in mijn medemens, ik altijd zal klaar staan voor een ander, met een luisterend oor, een bak koffie of een helpende hand.
De afgelopen 5 jaar ben ik vaak met veel plezier naar mijn werk gegaan, maar helaas veel vaker met het lood in mijn schoenen.
Ik voelde mij er niet thuis, kreeg steeds vaker allerlei vage kwaaltjes, (zenuwontsteking in mijn schouderblad, galstenen en zo kan ik nog wel even doorgaan)
ik werkte altijd hard mee, ben klanthousiast, aan mijn werkhouding lag het niet, maar ik voelde mij er onwijs eenzaam.
Afgelopen zomer na de vakantie kon ik letterlijk niet meer naar mijn werk gaan, ik was echt ziek, stond kostend op, de lichten gingen gewoon uit, mijn geest trok het niet meer en had mij de afgelopen jaren natuurlijk al een aantal waarschuwingen gegeven.
Maar als je een tijdje in de ziektewet zit komt de Wet Poortwachter om de hoek kijken, en ja dan zul je op een gegeven moment weer moeten re-integreren...
Maar hoe kan ik dat doen?
Ik heb sinds september niets meer vanuit het filiaal gehoord, dat maakt de drempel wel heel erg hoog.
En ik weet dat ik best wel weer aan het werk kan gaan, maar ik weet ook dat ik dan over een half jaar weer thuis kom te zitten, wellicht eerst weer met wat vage pijntjes tot mijn lijf gewoon weer uitschakelt.
Waarom laat je je dan niet overplaatsten naar een van de andere filialen,
jullie hebben er toch heel erg veel?
Ja daar heb ik ook aan gedacht, maar het is niet alleen dat ik niet gelukkig ben in het filiaal.
Ik ben ook niet gelukkig met de methode hoe de uren ingedeeld worden, na de geboorte van mijn dochter ben ik 24 uur gaan werken, 4 uur minder dan bij mijn zoon, met als voorwaarde dat ik drie hele dagen zou werken, welke dagen dat per week zouden zijn, maakte mij niet zo veel uit.
Alleen sinds 1 mei 2007 is dit veranderd en worden mijn 24 uur ingedeeld over 5 werkdagen, wat gewoon weg niet te combineren is met twee jonge kinderen, Mijn hubbie zijn werk en mijn schoonouders als oppas.
Ik ben iemand die stabiliteit en regelmaat nodig heeft, en als ik dan in plaats X, plaats Y of waar dan ook zou gaan werken, kom ik met hetzelfde probleem te zitten, plus de bijkomende reistijd.
Wat het geheel alleen nog maar erger zou maken.
Dus na wat gesprekken met P&O zijn we tot de volgende beslissing gekomen, het dienstverband zal per 1 februari met wederzijds goedvinden worden ontbonden, waarna ik per 1 april daadwerkelijk niet meer bij mijn werkgever zal werken.
Dus op 3 maanden na, heb ik 10 jaar met hart en ziel gewerkt voor dit bedrijf
Ik ben blij met de ervaringen die ik gehad heb bij mijn werkgever;
Ik heb erg veel geleerd, veel leuke collega's in de verschillende filialen leren kennen, ik ben bedreigd door boze klanten (een keer zelfs met een brandende sigaar), maar ook complimenten gekregen van blije klanten (taart), ik heb gelachen, gevloekt, en mijn vriendinnetje D. leren kennen.
Maar nu sluit ik, na bijna 10 jaar dit hoofdstuk van mijn leven af.
Dus...
Salut Werkgever...Welkom Wereld!!!If you can't handle me at my worst.
You don't deserve me at my best- Print deze pagina
4 reacties op blog
- Een sprookje verloopt niet altijd zoals je wilt, maar nu sta je weer aan een nieuw begin... alle wegen staan open... ga doen waar jij je goed bij voelt, zou ik zeggen... je hebt nu in ieder geval genoeg ervaringen opgedaan om je te weren tegen eventuele toekomstige heksen en trollen,niet?... ^_^"A day without laughter is a day wasted" - Charlie Chaplin | "Dwell in possibility" - Emily Dickinson
- Hoi Li-Shi,
Dankjewel voor je lieve woorden.
Je hebt idd helemaal gelijk, bij een volgende baan zal ik mij zeker beter gaan weren, zoveel heb ik nu wel geleerd.
Liefs La LouIf you can't handle me at my worst.
You don't deserve me at my best - pfff wat een verhaal zeg! Maar geven ze je dan nog wel 9 maandsalarissen mee? (eentje voor elk jaar dat je er gewerkt hebt!!! dit is de kantonrechtersformule hoewel het nu weer anders heet geloof ik) Heel naar dit! weet je zeker dat je er geen werk van wilt maken? succes!!!!!
- Hoi CC Bloom,
Het is een contrat beeindiging met wederzijds goedvinden, dan val je buiten de kantonrechtersformule, maar ik heb wel een goede ontslagvergoeding gekregen...Het ligt ook niet aan mijn werkgever, maar echt aan de situtatie binnen het filiaal...Mijn werkgever is echt wel een goede baas, om het zo te zeggen.
En ik ben al druk aan het solliciteren, heb volgende week het tweede gesprek bij een bedrijf waar ik heb gesolliciteerd...dus ik maak mij over de toekomst geen zorgen.
Ook al word ik binnenkort 33, ik ben gelukkig nog niet te oud, om ergens aangenomen te worden.
Liefs La LouIf you can't handle me at my worst.
You don't deserve me at my best
Dit onderwerp heeft 4 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 11-02-2009 13:25. \t\t
Salut werkgever...Welkom wereld!!!
Club Chat
Openbare berichten
Geen berichten gevonden.
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!