relatie met een boer - Liefde en Seks - Flaironline

1. Geplaatst door Geaatje | 16-09-2010, 12:15 | 1791x gelezen | 8 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   hallo, ik ben Geaatje, 24 jaar oud en een jaar getrouwd met een boerenzoon.

   Na drie jaar samen te hebben gewoond in de stad zijn wij sinds mei verhuist naar het platteland, dichtbij het veehouderijedrijf van mijn schoonouders. Mijn man is nu alleen nog maar p de boerderij te vinden en komt voor mijn gevoel alleen maar thuis om te eten en te slapen.
   Dit is niet de toekomst die ik voor ogen had! Ik weet dat ik zelf heb gekozen voor een boerenzoon (al ben ik niet om die reden op hem gevallen), maar hij bweerde altijd dat jij ene moderne boer zou zijn mét tijd voor vrouw en (later) kinderen. Ik zie daar echter nu niks van terug en vrees voor de toekomst!
   wie heeft tips hoe hiermee te leren omgaan?

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

8 reacties op blog

1. koekjeerbij schreef | 17-09-2010, 14:12

   ---

   

   • Profiel
   • 16 berichten

   ---

   Praat met hem! Zeg hoe je je voelt. Hij heeft zo te horen alleen maar oog voor de boederij en ziet daardoor misschien niet dat jij het zo niet ziet zitten. Voor iedereen is het beter als de verhouding werk - prive goed in balans is.

   ---

   ---

2. vlinderen schreef | 17-09-2010, 19:27

   ---

   

   • Profiel
   • 45 berichten

   ---

   Ik ben opgegroeid op een boerderij, en het is nou eenmaal zo dat er op een boerderij altijd werk ik. Wanneer dat gebeurt kun je als boer zelf indelen, dus daarover kun je proberen te praten. Dat hij niet alleen thuis komt om te eten en te slapen, maar ook gewoon tussendoor eens iets langer thuis is.
   Sowieso is praten iets wat je zult moeten doen denk ik, want verandering komt er niet zonder te praten.
   En je zult waarschijnlijk ook moeten accepteren dat op een boerderij nou eenmaal elke dag gewerkt moet worden. En hij geen baan heeft van 8 tot 5
   Succes!

   ---

   ---

3. Geaatje schreef | 20-09-2010, 22:55

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Super bedankt voor jullie reacties. Ja ik weet dat praten praten praten, het belangrijkste in een relatie is. Alleen merk ik dat ik al zo gefrustreerd ben dat praten op dit moment alleen tot discussie leidt...

   ---

   ---

4. Eeff schreef | 28-09-2010, 17:01

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Mijn advies is inderdaad ook om te praten. Zoals je zelf al zegt is dat heel belangrijk in een relatie. Bedenk van tevoren wat je wil gaan zeggen zonder verwijten te maken. Daarnaast raad ik je aan om te zeggen dat je begrijpt dat het geen 8 tot 5 baan is en dat je dit van tevoren ook wel wist. Maar dat je toch liefde en aandacht mist.

   ---

   ---

5. mir62 schreef | 23-07-2011, 17:14

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   hallo Geaatje,
   
   het is nu 2011, en ik zit met een soort gelijk probleem
   ik alleen een heel stuk ouder als jou en voel me erg eenzaam in mijn relatie met mijn boer
   sinds 2,5jaar zijn wij samen, ik woon in een koophuis 30km bij hem vandaan en het zit er voorlopig niet in dat ik bij hem ga wonen ivm zijn ouders die bij hem inwonen.
   in het begin had ik echt een roze wolk, en dacht dat ik het allemaal wel even ging doen, een relatie aangaan met een boer, maar na verloop van maanden zijn er toch veel dingen waar ik me aan erger.
   daar mijn vriend voor mij nog nooit een relatie gehad heeft is alles wat we nu hebben al heel veel voor hem, daar ik een vrouw van de wereld ben, is het voor mij erg 'afkikken', als het ware 'vereenzaam ik in mijn relatie',niet echt wat ik in gedachte had bij aanvang van onze relatie.
   Net zoals bij jou is door het frustrerende gevoel heel moeilijk om te praten, ik hoop dat nu na 1jaar bij jou het een stuk beter gaat.
   door te googlen kwam ik op jouw verhaal en moest even wat delen
   
   gr. Mirian

   ---

   ---

6. Mayaflower schreef | 26-08-2011, 11:16

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   hoihoi,
   ik zal me eerst even voorstellen, ik ben nieuw hier :)
   Ik ben Maya, 24 jaar en ik heb ook een relatie met een boer.
   Ik ken je probleem, ik zit met hetzelfde probleem.
   Alle vooroordelen van een relatie met een boer zijn waar, ze hebben weinig tijd en de boerderij gaat altijd voor.....
   Ik weet ook nog steeds niet (na 3 jaar) hoe ik hiermee om moet gaan.
   Hoe is jouw situatie?
   Gaat je man de boerderij overnemen van zn ouders?
   En hoe ziet jouw leven eruit? Werk je zelf ook?
   Ik vind het advies van erover praten wel heel goed, alleen met praten zal er niks veranderen, want de hoeveelheid werk op de boerderij blijft....
   Ben wel heel benieuwd hoe andere mensen hiermee omgaan en hoe de situatie is :)

   ---

   ---

7. dolfintoo schreef | 10-09-2011, 11:05

   ---

   

   • Profiel
   • 7 berichten

   ---

   quote:

   Mayaflower schreef op 26 augustus 2011 @ 11:16:
   hoihoi,
   ik zal me eerst even voorstellen, ik ben nieuw hier :)
   Ik ben Maya, 24 jaar en ik heb ook een relatie met een boer.
   Ik ken je probleem, ik zit met hetzelfde probleem.
   Alle vooroordelen van een relatie met een boer zijn waar, ze hebben weinig tijd en de boerderij gaat altijd voor.....
   Ik weet ook nog steeds niet (na 3 jaar) hoe ik hiermee om moet gaan.
   Hoe is jouw situatie?
   Gaat je man de boerderij overnemen van zn ouders?
   En hoe ziet jouw leven eruit? Werk je zelf ook?
   Ik vind het advies van erover praten wel heel goed, alleen met praten zal er niks veranderen, want de hoeveelheid werk op de boerderij blijft....
   Ben wel heel benieuwd hoe andere mensen hiermee omgaan en hoe de situatie is :)

   ---

   dolfintoo wijzigde dit bericht op 10-09-2011 11:06 met 0%: anoniem

   ---

8. Bella5 schreef | 25-01-2012, 10:34

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

    Hallo, ik heb juist jullie verhalen gelezen. Ik HAD ook hetzelfde aan de hand.
   Mijn vriend is ook boer en ik zag hem nooit. In het weekend zat ik alleen thuis omdat hij moest werken tot de late uurtjes.
   Ik maakte er altijd een probleem van omdat ik hem nooit zag. Ik zei altijd maar: Je maakt geen tijd voor me.. Praten deden we zoveel (via sms dan)
   Erna ben ik gaan nadenken.. Hij kan er niets aandoen!
   Vanaf toen ben ik elke keer mee gaan helpen. Zo had hij ook vroeger gedaan en konden we samen nog iets gaan doen. Geloof me; je hebt plezier :-)

   ---

   ---