niet uit vrije wil scheiden ..ik hou nog van haar ! - Liefde en Seks - Flaironline

1. Geplaatst door lodewijk8 | 30-08-2010, 02:12 | 2948x gelezen | 3 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Ik ben een man die bijna 18 getrouwd is met de mooie vrouw waar ik nog steeds van hou. We jebben 3 jonge kinderen van 12jr- 13jr en 15jr. Ruim nu 6 maanden geleden ging bij onze relatie echt "de kogel" door de kerk! Zij vertelde mij dat ze niet meer van mij hield zoals heel vroeger en we als "broer en zus" leefden en er was ook ruimte voor andere mannen -vrouwen onstaan tussen ons in! Zo ,t hoogste woord was er UIT! Wat kon en kan ik hier nu mee ? Ik hou van mijn vrouw en kinderen en daar leef ik voor. Dan komt er heel veel verdriet en daar uit voort vloeiend 'boosheid' naar boven. Zij vertelde mij dat zij hier al 3a 4 jaar mee rond loopt. Ik heb geprobeert in schoenen te gaan staan, maar dat lukt mij niet. Ik voel wel met haar mee( want ze heeft ,t blijkbaar toch heel moeilijk mee) maar het schommelt zo verschrikkelijk van stemming-mening , over nu tenslotte wel da niet gaan scheiden ! In , begin kregen echt felle ruzies over ,t onbegrip van mijn kant. Tenslotte zijn we RUST gaan proberen te gaan zoelen , om tot een goede keuze te komen. Ik wist in , gebin niet beter van dat als er eindelijk rust zo zijn en een ieder goed over de hele gang van zaken na had gedacht, het wel niet zo,n vaart zou hebben. Verkeerd gedacht , want die broodnodigde rust kwam er telkens maar ook veels tekort om juiste beslissingen te nemen. We zij nu al enkelen weken in sessies en bij maatschappelijk werk en , t is van kwaad tot erger. De kinderen lijden lijden hier wel degelijk onder. En kan je nagaan dat ,t nog geklopiceerde wordt als ik vertel dat de ruzies hoofdzakelijk gingen over dat er 2 mensen een moeder en een een gescheiden vader ALEBIJ tegelijk op mijn vrouw verliefd zijn waarin ik tussen precies tussen zit. En dan zijn we op een punt terecht gekomen dat ik maar ff snel de scheiding moet aan mee werken want dan zij verder met haar leven en ik met , mijne! Hoe moelijk dit is , een nachtmerrie las al ergens. Klopt zo ervaar ik , ook. Ik wil nog best snappen dat je , gevoel ' van verliefdheid en passie anders is geworden en zelfs al kwijt bent maar dat 2 mensen die dan toch zo lang van elkaar gehouden hebben zo uit elkaar zouden moeten gaan. Ik ben nu na 3 weken elders gewoond te hebben, weer thuis en we hebben nog geen oplossing gevonden waar we allebei gelukkig in zijn. Jammer dat ons dit zo overkomen is.

   Graag reacties en of tips hoe evt te handelen !

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

3 reacties op blog

1. diamantje schreef | 30-08-2010, 13:14

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hallo Lodewijk, wat een verhaal en wat vreselijk voor je. Je ziet je hele opgebouwde leven in elkaar storten en je kunt niks doen dan afwachten hoe dit verhaal gaat aflopen. Ik ben een vrouw en zit een beetje in dezelfde situatie, hoewel mijn man niet wil scheiden maar ook niet kan kiezen tussen mij en zijn minnares. Ook ik wil niet scheiden maar ik wil mijn man ook niet 'delen'.
   We praten zelfs niet op dit moment, ik ontwijk hem want ik ben anders bang dat ik te emotineel ga reageren en ik heb gewoon geen zin in 'toestanden' (schelden, huilen, deuren slaan). Ook wij hebben drie kinderen waarvan de oudste twee al op zichzelf wonen. De jongste is 16 en woont nog thuis. Hij voelt de spanningen maar heeft gelukkig een éigen' leven met veel vrienden, sporten en een leuke vriendin.
   Ik weet dat mijn man zielsveel van me houdt en dat hij verschrikkelijk worstelt met zijn gevoelens.
   Toch laat ik hem nu met rust omdat hij zelf een beslissing moet nemen.
   Als zijn keuze naar die andere vrouw gaat dan weet ik dat ik zijn keuze zal respecteren. Ik heb me voorgenomen dat ik mijn 'verlies' met opgeheven hoofd ga dragen. Dit lijkt heel makkelijk gezegd maar gaat natuurlijk heel moeilijk worden.
   Wat ik me constant voor ogen houd, en wat jij misschien ook kan doen; ik heb alles, een geweldige baan, drie gezonde kinderen, geweldige vrienden, familie en collega's, mijn humor.
   En dat raak ik nooit kwijt!! Ik raak mijn man ook nooit kwijt...we hebben altijd onze kinderen samen, onze bloedbanden.
   En wat ik ook aan mijn man over ga houden is dat wij altijd goede vrienden gaan blijven, dat is tenminste mijn streven als hij voor die ander kiest.
   Ik heb voor mezelf een ultimatum gesteld...3 maanden.
   Als hij dan nog geen keuze kan maken, doe ik het zelf en ga ik op zoek naar een ander huis, een nieuw leven.
   Lieve Lodewijk, durf het leven recht in de ogen aan te kijken, je hebt altijd jezelf nog.
   Ik kan vanuit hier je angst voelen, de angst voor de enorme leegte.
   Daar moet je doorheen!! Ga praten met vrienden, familie, met iedereen waar jij je goed bij voelt, en die jou willen en daadwerkelijk kunnen helpen.
   Ik wens je heel veel sterkte, en Lodewijk...je staat niet alleen!!!

   ---

   ---

2. lodewijk8 schreef | 06-09-2010, 01:08

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hallo Diamantje, wat een begripvolle reactie en ook realistisch. Ik moet je wel zeggen dat na mijn reactie die ik geplaatst heb. En de tijd die er tussen zit , denk je er kontinu weer anders over. Ik zit nu met mijn vrouw in de ;SCHEIDINGS procedure( die voor haar echt een MUST is). Ja wat heb dan voor een keus? Ik wij in principe nog steeds NIET scheiden van haar maar ja. , er zijn er wel Twee nodig om verder te willen in een relatie toch? Ik heb me er daarom maar zo goed als ik kan , bij neergelegd, dat , de enige manier is om het formele scheiden, zo goed mogelijk af te ronden met elkaar. En ,t is wat je al eerdet zei : ik heb 3 prachtige , gezonde kinderen die ik nooit zal willen gaan missen( al vind ,t niet makkelijk om over CO-ouderschap te moten praten met je vrouw, terwijl ik er elke dag thuis was en bent voor ze en dat wordt toch zometeen echt wel ANDERS ! Ik zal zeker mijn best doen voor mezelf en mijn kinderen. Al vind ik het spijtig dat het niet meer ook voor mijn vrouw , NU nog kan en mag doen ! Waarom is een .....Mensenleven soms toch ook zo ;gecompliceerd; ?? Ik zal steun halen aan de woorden die je zei van; je hebt je vrouw vanwege de kinderen altijd nodig, dus raak je die ook nooit kwijt en de 3 gezonde kinderen blijft natuurlijk een grote drive om zo snel mogelijk na alle ellende , de draad weer positief op te rapen. En dat ga ik ook zeker doen ,daar hou ik teveel van , t LEVEN van ! Bedankt nomaals voor je warme reactie. Groetjes xx LODEWIJK

   ---

   ---

3. lot1968 schreef | 27-05-2011, 02:57

   ---

   

   • Profiel
   • 1 berichten

   ---

   Lodewijck, ik zit in zelfde situatie. En nu? Advies misschien?

   ---

   ---