ik weet het niet meer /wel of niet kappen - Liefde en Seks - Flaironline

1. Geplaatst door aster38 | 21-01-2010, 09:49 | 1778x gelezen | 11 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 149 berichten

   ---

   hoi allemaal..
   
   ik heb sinds 2 jaar een lat relatie..
   nu afgelopen weekend hebben mijn 2 dochters aangegeven dat ze hem niet moeten..
   ze vinden hem saai,niet bij me passen,er niet uitzien ga maar door,
   mijn oren klapperden..
   was me wel opgevallen dat als hij kwam hun lagen te klieren en veel aandacht vroegen of dat ze juist zorgden dat ze veel weg zijn of op hun kamers bleven...
   terwijl mijn vriend gewoon normaal tegen ze deed en hun  ook graag mag..
   mijn jongste zoon daar integen is gek op hem..
   nu mijn vriend dit ook weet dat ze hem niet mogen vindt hij  het moeilijk om nog te komen..en dat snap ik ook wel,,je voelt je dan toch opgelaten en ongemakkelijk..
   ik weet het niet meer ..ik hou van mijn vriend maar ook van mijn kinderen
   ze zijn bijna 17 en 12..
   zal het  gewoon puber gril zijn?
   als hun  straks een vriend  krijgen die ik niet  zo graag mag maar wel goed  is voor mijn dochters zal ik die ook accepteren..heb ik hun ook zo uitgelegd..
   moeilijk hoor  allemaal..wat is  wijsheid?

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

11 reacties op onderwerp

1. tanja_80 schreef | 21-01-2010, 13:33

   ---

   

   • Profiel
   • 13 berichten

   ---

   besef je wel dat je dochters in een bepaalde leeftijdscategorie zitten. Ik denk inderdaad dat het pubergril is. Sowieso is een nieuwe man niet altijd even makkelijk voor kinderen. Dat is een fase waar ze overheen moeten. Tuurlijk zijn je kinderen een belangrijk klankbord. Maar over vijf a tien jaar wonen ze op zichzelf. Leg ze gewoon goed uit dat het jouw relatie is en dat jij er gelukkig en oud mee wilt worden. Leg je vriend ook gewoon goed uit dat je zoon wel gek om hem is en dat het de 'hormoontjes' zijn bij je dochters en het over een tijdje vast wegtrekt.
   
   Sterkte!

   ---

   ---

2. love_stoned schreef | 21-01-2010, 14:34

   ---

   

   • Profiel
   • 593 berichten

   ---

   ik weet nog heel goed dat mijn moeder een nieuwe vriend kreeg,
   ik kon hem niet accepteren.ik was ook de leeftijd van je dochters, ergens 18 ofzo. Vond hem saai en nog wel wat meer dingen.
   op een dag besloot hij om niet meer te komen, hij zegt dat het niet aan mijn moeder lag maar als dochter heb ik soms wel het gevoel dat ik misschien er iets mee te maken heb. ik vind dat je dochters wel mogen zeggen wat ze van hem vinden maar niet op een ruwe manier. stel het loopt tussen jouw en je vriend niet goed af weet ik precies hoe je dochters misschien zich later gaan voelen als ze denken dat het hun schuld kan zijn. je dochter mogen blij zijn dat hun moeder van het leven geniet en lacht. het spijt me zeer hoor maar je dochters hebben het maar te accepteren.

   ---

   ---

3. aster38 schreef | 23-01-2010, 20:31

   ---

   

   • Profiel
   • 149 berichten

   ---

   quote:

   tanja_80 schreef op 21 januari 2010 @ 13:33:
   besef je wel dat je dochters in een bepaalde leeftijdscategorie zitten. Ik denk inderdaad dat het pubergril is. Sowieso is een nieuwe man niet altijd even makkelijk voor kinderen. Dat is een fase waar ze overheen moeten. Tuurlijk zijn je kinderen een belangrijk klankbord. Maar over vijf a tien jaar wonen ze op zichzelf. Leg ze gewoon goed uit dat het jouw relatie is en dat jij er gelukkig en oud mee wilt worden. Leg je vriend ook gewoon goed uit dat je zoon wel gek om hem is en dat het de 'hormoontjes' zijn bij je dochters en het over een tijdje vast wegtrekt.
   
   Sterkte!

   ---

   ---

4. aster38 schreef | 23-01-2010, 20:42

   ---

   

   • Profiel
   • 149 berichten

   ---

   hoi  tanja_80
   
   denk ook  wel  dat het pubergrillen zijn..maar wel zo  dat het  de sfeer thuis  beinvloed..
   als hij er dan is  en dat zijn mr  2 dagen in het  weekend  voel je  de spanning..
   hij  doet  gewoon normaal tegen ze ,en er  is  ook niets  gebeurd  wat  er  een reden voor moet zijn  dat ze hem niet mogen..
   enigste  wat  ze  zeggen is ,dat  hij  niet  bij me  past  en ze kijken vooral nr  het uiterlijk..terwijl hij een goeie man is...
   en in  die sfeer zitten is  ook niet  leuk voor  hem terwijl  hij nu  dan weet dat de meiden  hem niet  mogen....
   moeilijk allemaal..

   ---

   ---

5. aster38 schreef | 23-01-2010, 20:43

   ---

   

   • Profiel
   • 149 berichten

   ---

   quote:

   love_stoned schreef op 21 januari 2010 @ 14:34:
   ik weet nog heel goed dat mijn moeder een nieuwe vriend kreeg,
   ik kon hem niet accepteren.ik was ook de leeftijd van je dochters, ergens 18 ofzo. Vond hem saai en nog wel wat meer dingen.
   op een dag besloot hij om niet meer te komen, hij zegt dat het niet aan mijn moeder lag maar als dochter heb ik soms wel het gevoel dat ik misschien er iets mee te maken heb. ik vind dat je dochters wel mogen zeggen wat ze van hem vinden maar niet op een ruwe manier. stel het loopt tussen jouw en je vriend niet goed af weet ik precies hoe je dochters misschien zich later gaan voelen als ze denken dat het hun schuld kan zijn. je dochter mogen blij zijn dat hun moeder van het leven geniet en lacht. het spijt me zeer hoor maar je dochters hebben het maar te accepteren.

   ---

   ---

6. aster38 schreef | 23-01-2010, 20:50

   ---

   

   • Profiel
   • 149 berichten

   ---

   hoi  love_stoned...
   
   mijn  vriend  denkt  er nu  ook over om dan maar  te stoppen hij  ziet   zo  ook geen licht puntje meer  behalve  dan  dat hij van mij houd.
   maar voor  hem is het ook moeilijk om  in die sfeer te zitten met  het  idee dat  ze hem niet mogen..en hij weet  dat mijn 2zonen  hem  wel mogen..
   ik zit  er ook tussen in want  ik wil mijn kids  niet  tekort doen en mijn vriend  ook niet ..
   heb  de  meisjes  wel duidelijk  gemaakt  dat ik wel  van hem houd,en dat hun  straks ouder zijn en het huis  uit gaan..
   ook  heb ik ze  gezegt
   dat als hun  later een vriendje  zouden hebben  die  mij niets lijkt  ik   het  toch ook  zou accepteren zolang  hij maar  goed  voor ze is..
   maar  ook  al  zeg ik  hun dat  het maakt  hun g ewoon niets  uit..

   ---

   ---

7. love_stoned schreef | 23-01-2010, 21:17

   ---

   

   • Profiel
   • 593 berichten

   ---

   Als ik je dochter was zou ik het heel erg vinden als ik het geluk van mijn moeder in de weg zou zijn, en tja als ik 12 ben denk ik daar niet aan. Dan praat ik misschien met me vriendinnetjes over hoe stom hij is maar als ik ouder wordt en leer wat liefde en geluk is zou ik mezelf voor me kop slaan!
   Beinvloeden je kinderen elkaar over hem? of klets ik uit me nek?
   
   Ik weet nog dat ik simpelweg de liefde die mijn moeder in zich heeft niet wou delen met iemand anders. Ik was jaloers. Ook omdat ik niet gewend was dat er een man over de vloer liep, laat staan ook nog eens aan het ontbijtafel te vinden omdat ik alleen met mijn moeder ben opgevoed.
   
   Ik snap jullie allemaal eigenlijks wel....
   
   Ik hoop dat je iets aan me verhaaltje hebt..

   ---

   ---

8. tanja_80 schreef | 26-01-2010, 10:10

   ---

   

   • Profiel
   • 13 berichten

   ---

   Als je met je dochters over je relatie praat, zijn ze er dan allebei tegelijk of neem je ze apart? Misschien als je onafhankelijk van elkaar met ze praat dat ze toch wat meer begrip ervoor opbrengen en ze elkaar op die manier positief ipv negatief kunnen beinvloeden. Blijven herhalen is overigens ook een tactiek, vroeg of laat zal vooral de oudste en bijna volwassen dochter het gaan begrijpen en kan zij haar jongere zusje het misschien ook duidelijk maken.

   ---

   ---

9. Coco22 schreef | 08-02-2010, 14:26

   ---

   

   • Profiel
   • 8 berichten

   ---

   Zoals je nu bezig bent komt er in ieder geval geen vooruitgang. Je verlaagt je naar het niveau van je dochters waardoor je een discussie uitlokt. Door te zeggen dat wanneer zij een vriend zouden hebben die jij niet mag, maar die wel goed voor hen is geef je ze niet de ruimte om ze duidelijk te laten maken wat nu precies het probleem is. Het gat tussen jullie wordt alleen maar groter.
   Zij zeggen hem niet te mogen, jij gaat er dwars tegen in door de bal terug te kaatsen en je vriend wil daardoor sowieso niet meer.
   
   Jij bent de moeder, gedraag je dan ook zo. Verplaats je in je dochters die hun moeder opeens weer moeten delen. Probeer uit te vinden wat de kern van het probleem is en pak dat aan in plaats van oeverloze discussies en verwijten.
   
   Luister in ieder geval naar ze, want ze hebben nu waarschijnljik het gevoel dat jij ze niet serieus neemt en op deze manier zullen zij jou straks ook niet meer serieus nemen

   ---

   ---

10. stefanie_87 schreef | 12-03-2010, 15:54

    ---

    

    • Profiel
    • 31 berichten

    ---

    Hoi,
    
    Ik lees je verhaal en ik ken ook zijn verhaal uit mijn vrienden groep.
    Ik heb een vriend en die zijn moeder heeft ook een vriend en die mag hij totaal niet.
    Hij is in dit geval ook helemaal niet aardig tegen hun en vraagt aldoor wanneer gaan jullie uit huis en allemaal dat soort dingen.
    Ik weet dat hij helemaal niet blij is met deze sitautie.
    
    Als ik zelf ooit kinderen heb, en ik zit in die situatie dan kies ik voor mijn kinderen.
    Ik en mijn kinderen en eventeeul huisdier, of helemaal niks.
    En in dit geval moeten de kinderen ook met hem om kunnen gaan.
    
    Hoop dat je er wat aan hebt.

    ---

    ---

11. Meisjemeis schreef | 14-04-2010, 23:02

    ---

    

    • Profiel
    • 13 berichten

    ---

    Toen mijn moeder haar huidige vriend mee naar huis nam, waarschuwde ze ons al een beetje; hij was een heel ander soort man dan wij gewend waren. Ook ik vond hem stom, en niet bij mijn moeder passen. Maar ik zag ook dat hij mijn moeder gelukkig maakte. En toen het na een paar jaar nog niet uit was, heb ik me er maar bij neer gelegd. Nu, redelijk vers van de puberteit af (ben 22..) vind ik het eigenlijk wel jammer dat we nooit iets met zijn allen hebben gedaan (zijn kinderen en wij). En ik vind hem best aardig. Het is gegroeid, op een goede manier. Hij is nog steeds niet een persoon waar ik naar toe zou trekken, maar we kunnen het best gezellig hebben met zijn allen.
    
    Ik zou bij elkaar blijven, zo lang jullie van elkaar houden. Dat is het belangrijkste. En verder vooral niets forceren. Mijn moeder en haar vriend willen niet samenwonen, dus dat was een geluk voor ons. Maar je kan als ouder je niet blijven schikken naar je kinderen. Jij moet ook gelukkig zijn, dat is ook belangrijk voor je kinderen.

    ---

    ---