Zielsverwantschap.............. - Liefde en Seks - Flaironline

1. Geplaatst door Mutluyim | 20-08-2010, 22:15 | 2588x gelezen | 9 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Voor ik een uitgebreid topic ga openen, eerst de vraag: zijn hier leden die een zielsrelatie hebben, waarbij beide partijen een nieuwe start in hun leven hebben gemaakt?
   
   Sinds bijna 2 jaar ben ik verwikkeld in een zielsrelatie met een getrouwde man......... Oordelen zijn er genoeg, maar ik weet hoe het zit. Een zielsrelatie is niet niks!
   Ik vraag me af of er hier op dit forum positieve relaties zijn ontstaan in een zielsrelatie?
   Waarbij de ene partij dus duidelijk een keuze heeft gemaakt en zijn hart heeft gevolgd, ipv zijn verstand?
   Ben benieuwd naar reacties!

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

9 reacties op onderwerp

1. Mutluyim schreef | 23-08-2010, 19:52

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   47 Mensen die meelezen en geen enkele ervaring? Zijn er spirituele mensen onder ons, is men bekend met 'zielsrelaties" of zielsverwantschap?
   Ben toch erg benieuwd.................

   ---

   ---

2. gebruiker_verwijderd_500 schreef | 25-08-2010, 13:16

   ---

   • Profiel
   • 9 berichten

   ---

   Hoi, ik geloof alleen maar in zielsverwantschap, dat is bij mij ook altijd de basis geweest en ja oordelen zijn er genoeg totdat de oordelers in een zelfde situatie komen....
   mijn partner ken ik niet via dit forum, ik ken helemaal niemand van dit forum maar mijn keus voor mijn hart volgen is positief uitgepakt.
   ik lees je evt. reactie wel
   
    

   ---

   gebruiker_verwijderd_500 wijzigde dit bericht op 25-08-2010 13:22 met 82%

   ---

3. Mutluyim schreef | 26-08-2010, 14:10

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Dank voor je reactie Freyaa! t Loopt nog niet over van de reacties hier. Mischien is het begrip zielsverwantschap nog onbekend bij vele mensen.
   Heb jij ook een zielsverwantschap met iemand?
   Ik dus al bijna 2 jaar en het is onbeschrijflijk mooi, maar ook zo heftig. Gisteren mochten we weer een fijne dag samen doorbrengen. Heerlijk gerelaxed in een mooi saunacomplex.
   Mijn vriend heeft het moeilijk, de ziel wijst hem een bepaalde weg. Maar moet je die volgen als je al jaren vast zit in een levenspatroon met vrouw en kinderen? Het is een grote strijd, maar ik ben zover dat ik mezelf er buiten houd. Het is zijn strijd, hij is enorm bang om me te verliezen, maar deze man kan ik nooit de deur wijzen. Daarvoor is de zielsverbintenins te mooi, te intens, te liefdevol!
   Ik volg mijn hart, wil niet meer naar alle negatieve adviezen luisteren. Ik geloof erin dat ware liefde beloond wordt!
   
   Nog meer mensen die verwikkeld zijn in zielsverwantschap? Hoor het graag!

   ---

   ---

4. gebruiker_verwijderd_500 schreef | 27-08-2010, 09:00

   ---

   • Profiel
   • 9 berichten

   ---

   Ja ware liefde wordt beloond, het lijkt wel dat hoe erger de strijd is hoe dieper de liefde gaat. Ik weet inmiddels wel dat je meer 1 zielsverwantschap kan hebben, niet tientallen maar 2 komt wel vaker voor in een mensenleven.
   Heb helemaal geen oordeel over jou of je vriend, ken jullie niet, heb geen idee van de situatie enz. enz. Ik heb 2 maal in mijn leven alles achter gelaten voor de liefde en niet omdat ik zo verliefd was maar omdat ik zeker wist dat dit dieper ging dan alles en dat deze liefde geleefd moest worden en volgens mij beleef jij zo'n zelfde liefde en is het enige lastige eraan dat je vriend in tweestrijd staat wat te begrijpen is maar niet te veroordelen, oordelen mogen de mensen die het zelfde hebben meegemaakt en dan is het oordeel heel wat milder dan die schreeuwlelijke langs de kant.
   Inderdaad wel wat rustig met reacties, denk dat mensen eerst hun hoofd gebruiken en dan pas het hart/ziel. Lees je wel weer!

   ---

   ---

5. diamantje schreef | 27-08-2010, 18:31

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Ik heb al achttien jaar een zielsrelatie, wij zijn absoluut soulmates en kennen elkaar absoluut uit vorige levens. Wj hebben geen woorden nodig, voelen elkaar precies aan en weten wat de ander denkt al zijn we honderd kilometer uit elkaar.
   
   En toch...... is er een andere vrouw die denkt dat ze ook zielsverwant is aan mijn man.
   Al drie jaar lang probeert ze hem van mij los te weken, wat haar natuurlijk nooit gaat lukken.
   Ze blijft hem bestoken met sms-jes, belt hem s,nachts dronken op (op zijn mobiel) en ik heb haar één keer opgezocht en gevraagd of ze hier mee op wilde houden omdat mijn man toch nooit bij mij weggaat, haar antwoord was dat ze het ging proberen maar dat ze er ook niks aan kon doen dat mijn man en zij zoveel van elkaar hielden.
   Mijn man ontkent trouwens elke betrokkenheid met haar momenteel, hoewel hij drie jaar geleden een paar keer met haar naar bed is geweest en ons huwelijk op springen heeft gestaan.
   Ik ben toen drie maanden met de kinderen (3) bij vrienden geweest, en na veel gesprekken en tranen en toestanden wisten we dat we onvoorwaardelijk bij elkaar hoorden en voor altijd bij elkaar zouden blijven.
   
   Afgelopen weekend is ze echter weer begonnen met sms-en. Mijn man had mij hierover niet ingelicht en ik ontdekte bij toeval, (ik moest het nieuwe mobiele nummer van onze zoon hebben en die stond alleen bij mijn man in zijn mobiel) dat mijn man een berichtje had van een vreemde naam, de naam zal ik hier niet noemen, maar zo had mijn man haar in zijn mobiel genoemd. Ze schreef dat ze het weer heerlijk had gevonden!!!!
   
   Die twee hebben dus weer....of nog steeds....IETS!?
   En weer ontkent mijn man dat er iets tussen hen is, dat ik me nu écht aanstel en dat er helemaal niks aan de hand is.
   Ik voel (!!!!!!) dat hij zich geen raad weet met haar! Hij vindt haar aan de ene kant zielig en aan de andere kant vindt hij het heerlijk dat er nog iemand is die zoveel van hem houdt.
   
   Ik weet het nu even niet meer, heb me inmiddels teruggetrokken op de bovenverdieping waar ik een eigen optrekje heb.
   
   Ik hoop dat je weet waar je aan begint met jouw zielsrelatie, die kan hij namelijk ook nog met zijn eigen vrouw hebben. Wees ervan bewust hoeveel schade je aan kunt richten en neem desnoods contact op met zijn vrouw om te vragen hoe zij deze relatie tussen haar man en jou ervaart. Probeer jezelf de pijn te besparen als hij uiteindelijk toch voor zijn vrouw kiest.
   Het is voor mij nu heel moeilijk om niet te oordelen, vooral omdat ik aan de andere kant sta. Vergeef me dus mijn inlevingsvermogen op dit moment.
   Ik wens je veel kracht, wijsheid en geluk.
   
   Wij zijn inmiddels de veertig al gepasseerd en dan zou je denken dat je leven in rustiger vaarwater terecht komt.

   ---

   ---

6. Mutluyim schreef | 27-08-2010, 21:45

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Lieve Diamant
   Mag ik zeggen dat ik je een flonkerende diamant vindt? Omdat je het zo moeilijk hebt, maar mij zó respectvol mailt? Dát staat je te prijzen!
   
   Jij hebt momenteel enorm veel verdriet, dat proef ik uit je mail.
    Toch is iedere situatie weer anders............
   Zo is het voor mij ontzettend moeilijk geweest dat ik een relatie heb met een gebonden man. Echter nu we al zo lang samen zijn, is dat schuldgevoel vrijwel verdwenen. Mijn vriend is namelijk eerder bij zijn vrouw weg gegaan, toen ik helemaal niet in beeld was en hem ook niet kende. Ik was hier dus helemaal niet de reden van, het huwlijk van hen is gewoon niet wat het hoort te zijn. Van een zielsrelatie is géén sprake, wel van een gewoonte/patronen relatie.........
   Ik voel me niet meer verantwoordelijk voor de keuze die mijn vriend maakt. Als er schade aangericht wordt, is dat heel erg. Maar de vrouw in kwestie weet, dat haar man niet gelukkig is, daar is zelfs hulpverlening bij betrokken geweest wat niet het gewenste resultaat heeft gebracht. Nogmaals: vóór ik mijn vriend leerde kennen.
   Nooit zal ik contact met zijn vrouw opnemen. Het is niet mijn verantwoordelijkheid om haar te vertellen wat haar man doet. Dat is zijn verantwoordelijkheid.  Hij heeft een verbintenis met zijn vrouw, ik niet. Zij moeten hier samen uitkomen. Dat kan zowel positief voor mij zijn, of negatief. Dat besef ik heel goed!
   
   Ik ga door met mijn leven en geniet van de momenten die wij samen hebben.
   Wat je leeftijd betreft: ik loop naar de 40 en mijn vriend is ouder dan 50.
   Maar ook ik verlang naar rust en een 'huisje, boompje, beestje" leven.
   
   Nogmaals: ik vind het knap dat je respectvol kan reageren op mijn post. Ik hoop voor jou ook dat er duidelijkheid mag komen en dat er respectvol, open en eerlijk gecomuniceerd mag worden in jullie relatie.
   Sterkte!

   ---

   ---

7. webbee schreef | 02-10-2010, 14:45

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Ik heb ook mijn hart gevolgd..en trek me niets van anderen aan. En doe gewoon waar ik zin in heb en leg niet alles p n weegschaal. We zijn helemaal in love en voelt echt heel intens, en vooral ook op het geestelijke vlak. 

   ---

   ---

8. zingelingetje schreef | 16-01-2011, 22:52

   ---

   

   • Profiel
   • 5 berichten

   ---

   Ik heb een echte zielsrelatie, ook vanuit een niet wenselijke situatie. We werkten jaren naast elkaar waren beste vriendjes maar meer niet. Zijn vriendin werkte er namelijk ook.
   
   Toch voelde ik altijd dat er meer was en liet hierdoor mijn eigen relatie verslonzen. Toen hij aangaf dat hij en zijn vriendin uit elkaar gingen dacht ik, ok ik kan 2 dingen doen, gewoon doorgaan alsof mijn neus bloedt of toch kijken of er meer in zit. Ik heb toen mijn eigen relatie verbroken en mijn ziel opengegooid. Het heeft heel veel voeten in aarde gehad, maar het is het waard. 1 juli trouwen we!
   
   Dus ik denk dat als het echte zielsverwantschap is en beiden delen die gevoelens, dan komt er een punt waarop het onvermijdbaar is... Alleen, wat als het niet gebeurt....Wil je dan je hele leven weggooien vanwege het wachten op een man.... Ik denk dus dat er meerdere mensen zijn waarmee je zielsverwantschap voelt en het feit dat je aan deze man blijft hangen maakt je onbenaderbaar voor een eventuele andere zielsverwant.

   ---

   

   ---

9. draak schreef | 04-10-2011, 00:01

   ---

   

   • Profiel
   • 13 berichten

   ---

   Hoi allemaal,
   
   hoe weet je nou dat het echt een zielsverwantschap is??
   ik denk dat hetgeen ik voor iemand voel , dit wel is maar hoe kom ik erachter dat het dat is?
   er is me verteld dat we elkaar kennen uit een vorig leven en het voelt supervertrouwd om bij hem te zijn...het lijkt alsof we elkaars uitlaatklep zijn...
   heb geen relatie met hem..zou wel willen maar er zijn meerdere redenen waarpm dat niet zo is...
   
   help??!!!

   ---

   ---