Ik zit met mijn gevoel te worstelen, ik wil graag jullie gedachten er over weten! En wat jullie zouden doen als jullie in mijn schoenen zouden staan, wel of niet op reis voor 3 maanden? En waarom is mijn gevoel meteen zo verslag als iemand weer van zich laat horen!?
Hoi hoi,
Ik zit met een gevoel probleem! Ben er redelijk door in de war misschien dat jullie mijn een objectief antwoord kunnen geven.
Het begint ongeveer 2 maanden geleden, ik was net single, en miste de aandacht van een vriend. Dus ik had mezelf aangemaild op een datingsite puur en alleen voor de aandacht, in het begin bleef het daar ook bij, tot dat ik hem ontmoete. Hij kwam erg leuk over via de mail en sms, toen gingen we afspreken heb hem in totaal 2 keer gezien, het was erg gezellig werd elke keer dat we afspraken ook erg laat, uurtje of 1 half 2. (er was niks tussen ons gebeurd, hij was heel lief en wist ook dat ik net weer single was, na een relatie van 3 jaar, en half jaar samen te hebben gewoond)
Toen we voor de 3
de keer wilde afspreken toen ging het fout, we zouden gaan zwemmen, ik vroeg hem of hij bij mijn wilde eten, dat wilde hij niet. Omdat hij dat lastig vond hij ontmoeten mijn ouders dan en dat vond hij lastig omdat hij niet meer voor mijn voelde en hij vond dat lastig.
Ik ging hem toen proberen over te halen, dit viel bij hem niet goed, hij gaf aan zich zelf net een klein kind te voelen en dat wilde hij niet, en ik smste toen van ik haal altijd mensen over, dat is iets wat in mijn zit, mede dankzij mijn werk! En dat wilde hij niet en gaf aan het contact te willen verbreken. Ja dat vond ik jammer, maja ik kon er niks meer aan veranderen!
Na anderhalve maand krijg ik een mail van hem, hartstikke leuk, ik hem ook meteen terug gemaild, en hij mailde daarop dat hij graag weer wilde afspreken.
Lijkt mijn harstikke leuk! Alleen ik zit met het volgde, ik ben en blijf iemand die iemand overhaalt, dat wil en ga ik niet veranderen! Zou hij hier tegen kunnen?
Ik heb het idee om te gaan werken in Turkije voor een hotel, dat is voor 3 maanden voor dat hij vanzich liet horen wilde ik dit erg graag. En nu niet meer, maar dat slaat nergens op, omdat we A nog niks hebben, B ik moet toch doen wat ik wil. Waarom heb ik dan dit maffe gevoel, doordat hij mijn mailt dat ik meteen niet meer weg wil? Ik wil helemaal niet al zo geleefd worden!
Last but not last, ik weet niet eens of ik hem kwa uiterlijk wel zo aantrelijk vindt maar dat zal ik dus gaan uitvinden als ik hem zie bij onze volgende afspraak!
Ik hoop dat mijn verhaal duidelijk is!
Groetjes,
