De snelheid van het leven - Licht World - Flaironline

1. Geplaatst door Annemie50 | 14-02-2010, 23:43 | 323x gelezen | 0 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 75 berichten

   ---

   Het lijkt er steeds meer op dat we in zo min mogelijk tijd zoveel mogelijk leven willen stoppen. Nu proberen we tegelijkertijd te ontdekken hoe we het leven kunnen verlengen, maar daar zullen natuurlijk pas komende generaties voordeel van hebben. Wij moeten het ondertussen doen met zoveel mogelijk meemaken in ieder uur dat we wakker zijn.
   
   
   Snelheid van leven
   
   Waar blijkt uit dat we steeds sneller proberen te leven? We proberen steeds minder rust momenten in ons leven te hebben. En de momenten waarop we gedwongen worden tot het nemen van rust, bijvoorbeeld de file of een gestremde trein of een geblokkeerde lopende band, keuren we als iets slechts. Waarna we ons gaan zitten irriteren aan het feit dat we stilstaan en niet bezig zijn met te leven, want schijnbaar betekent leven bewegen.
   
   
   Maar niet alleen zijn we alleen nog maar in rust als we slapen, we plannen ons leven vol met activiteiten. We bezoeken vrienden en als we ze niet kunnen bezoeken, dan houden we contact met ze via telefoon en sociale netwerken. We gaan op bezoek bij familie en als we niet bij ze op bezoek zijn, dan lezen we hun weblogs of het laatste nieuws op hun pagina op een sociaal netwerk. We moeten iedere week tenminste een keer flink fysiek bewegen, hoewel we er met de auto naar toe rijden. Als we kinderen hebben dan brengen en halen we ze van school en we brengen en halen ze op bij hun activiteiten, van muziekles tot sportvereniging en vrienden en vriendinnen.
   
   
   Vervolgens proberen we zelfs als we met vakantie gaan of iets leuks doen niet meer rust te zoeken, maar zoveel mogelijk mee te maken. We gaan met vakantie aan de andere kant van de wereld, we gaan naar concerten met muziek van honderd en meer beats per seconde.
   
   
   Ons leven bestaat eigenlijk niet meer uit leven, maar uit geleefd worden. Zelfs ons werk bestaat niet meer uit werken en pauze, maar uit werken en werken in de pauze. Of anders in ieder geval in interactie treden met de mensen waar we mee samenwerken.
   
   Leven
   
   Als je kijkt naar hoe ons lichaam werkt, dan zie je eigenlijk dat ons leven bestaat uit actief zijn afgewisseld met momenten van rust. We kunnen geen vierentwintig uur achter elkaar actief zijn, want dat kan ons lichaam niet aan. Noch onze spieren, noch ons brein is instaat om vierentwintig uur achter elkaar actief te zijn. Onze spieren hebben rust nodig en ons brein heeft tijd nodig om te verwerken wat we hebben gedaan en geleerd.
   
   
   Leven volgens ons lichaam lijkt dus te bestaan uit actie en rust. We hebben beweging nodig, maar ook rust. De actie hebben we nodig om nieuwe ervaringen op te doen, de rust om die ervaringen te verwerken en er van te leren. Het blijkt zelfs dat een kwartiertje je ogen sluiten op je werk meer effect heeft, dan maar doorploeteren om te kijken om je een oplossing kunt vinden.
   
   
   Leven schijnt dus helemaal niet een poging te hoeven om zoveel mogelijk mee te maken in zo min mogelijk tijd. Ons eigen lichaam maakt ons duidelijk dat leven een poging is om te leven en niet een soort voortdurende achtbaanrit, waarbij zelfs de dips spanning moeten veroorzaken. Alsof je niet even mag genieten van het feit dat je stilstaat in de file of op het spoor. Alsof je niet mag genieten van het feit dat er even niets gebeurt in je leven.

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

0 reacties op blog