Met...
- 6 volgers
- 1 blog
- 1 onderwerp
- 0 foto's
- Meest gelezen (31.997x) Ik heb altijd wel wat! (';kwakkelen'; wie kent het?)
- Meeste reacties (354) Ik heb altijd wel wat! (';kwakkelen'; wie kent het?)
Dit onderwerp heeft 354 reacties, en bestaat uit 15 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 15.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 27-04-2012 22:03. \t\t
Ik heb altijd wel wat! (';kwakkelen'; wie kent het?)
- Als het geen pijn in mijn kop is, heb ik wel last mijn mijn rug (ik heb een wiphlash). Dan wissel ik weer een buikgriepje (nu) af met verkoudheid, of gewoon lamlendig. Ik heb ook heel vaak gewoon verhoging en dan voel je je ook half moe. Daarnaast heb ik recent gehoord dat ik slechthorend zal gaan worden op termijn, en heb ik ook nog ';oorsuizen';. En zo kan ik nog wel een hele lijst op noemen...Â
Ik ben een ONWIJZE optimist, en doordat ik mentaal sterk ben doe ik eigenlijk alles. Ik zet me bijna overal overheen om toch te gaan doen wat ik wil doen. Maar de laatste tijd word ik er wel moe van dat ik altijd wel wat heb! Ik ben eigenlijk nooit fit.
Mijn weerstand is duidelijk laag terwijl ik altijd goed oplet op wat ik eet (gezond!) extra vitamines + enchinea, genoeg bewegen, goed slapen. Maar er is altijd wel wat te kwakkelen met mijn gezondheid. Andere mensen hebben nooit wat!!
Wie herkent dit??? En misschien nog tips?- Print deze pagina
354 reacties op onderwerp
- MG de grote dag komt dus nu echt snel naderbij. wanneer was het ook alweer?? lekker spannende tijd is dit he?? en als het trouwen dan geweest is wordt het ineens stil. niks meer te regelen..gewoon lekker getrouwd zijn. ga je nog op huwelijksreis??? wat vervelend van je wervel.
En stes eindleijk geluk in de liefde , werkt de rest niet mee. wat vervelend dat een bedrijfsarts zo moeilijk doet. daar heb ik gelukkig nooit over te klagen gehad, integendeel zelfs. daar heb ik hele goede ervaringen mee.
hier gaat alles zijn gangetje. we zijn erg druk met schoonmoeder die in een verpleeghuis is opgenomen is en lijdt aan terminaal hartfalen. we moeten maar afwachten dus. gaan zo'n 2 tot 3 keer die kant op (en het is 70 km hier vandaan), dus de vermoeidheid begint wel enigszins toe te slaan. het vreet zo vreselijk veel tijd. donderdag gaan we alles combineren met ook een bezoekje aan mijn ouders, terwijl lief naar een voetbalwedstrijd gaat daar. iedereen dus blij.
verder voel ik me helemaal goed . ik zit in de screening om mee te doen aan een onderzoek naar een bepaald middel om af te vallen. ik hoop zo dat dit mij kan helpen....ik ben het weekend weer begonnen met sporten en loop langere stukken met de hond. wie weet helpt het in combinatie met dat onderzoek. afwachten maar.
kga nu ff verder forumhoppen, groetjes,wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Hoi!
De grote dag komt nu inderdaad dichterbij. Nog 3 weken te gaan en dan ben ik een getrouwde vrouw. Gelukkig lijkt het wat beter te gaan met mijn rug, niet geheel onbelangrijk toch? Ik ga zodirect maar weer eens proberen op de schoenen te lopen, die moeten nog ingelopen worden. Echt op huwelijksreis gaan we niet, we gaan de dag na de bruiloft wel een paar dagen weg, maar ik moet ook weer werken. Wellicht gaan we in de zomervakantie, die is tenslotte ook al heel snel!
Ondertussen heb ik wel een hoop voor mijn kiezen gekregen. Door mijn rug, hierdoor konden we niet lekker een paar dagen weg wat we zouden gaan doen, mijn vrijgezellenfeest is uitgesteld en toen ik nog niet zolang geleden voor mijn jurk ging, deze zou worden afgespeld, was de jurk wonderbaarlijk gekrompen. Helaas vonden de dames het noodzakelijk om te zeggen dat ik ben aangekomen,maar omdat ik sport daar waar ze ook mijn gewicht in de gaten houden, wist ik dat dit absoluut niet waar was. En dat was na uitzoeken ook echt niet zo. Ik ben vanaf het moment van de jurk voor het eerst aan hebben tot afgelopen keer bijna 4 kilo afgevallen. En toch zat de jurk niet goed. Wonderbaarlijk, en erachter komen zal ik denk ik toch niet, want als ze bij de zaak een fout hebben gemaakt, zullen ze deze nooit toegeven. Mijn jurk bestaat uit 2 delen, jurk en onderrok. Een maand of 2 geleden hebben ze mijn taillemaat opgenomen voor de onderrok, opgeschreven op een papiertje en aan de jurk gespeld. Ook is toen de lengte afgespeld. Dus toen ik afgelopen keer heen ging, zou de onderrok op maat zijn en de jurk op lengte. Onderrok aan en die zakt zo van mijn kont. "hee...is die niet ingenomen?" wordt er gezegd/gevraagd. Dus een speldje erin en dan de volgende keer. Jurk aan en die gaat amper dicht. Nou Stes en Kwekkert...voor mij is 1+1 echt 2. Onderrok is niet ingenomen, jurk is 'gekrompen'. Voor mij duidelijk, maar dat zullen ze nooit toegeven.
Kortom, eigenlijk best wel even wat stress, zo vlak voor de bruiloft. Zeker wat de jurk betreft. Maar ze lossen het maar op, simpel zat! Alleen merk ik dan dat ik niet gebekt genoeg ben, ze weten mij zo te overbluffen door mijn feiten van tafel te gooien, dat ik met mijn mond vol tanden sta....
Ik hou jullie op de hoogte! Geniet van het prachtige weer dames!
X Mexican - ach meissie , dit soort verhalen zijn altijd heerlijk voor later....als je 25 jaar getrouwd bent ofzo !!! het hoort er allemaal bij, geniet er vooral van. ik kan ook nog steeds met een glimlach terugdenken aan die tijd...arrogante dominee, ons huwelijk zou mislukken....en we hebben er dit jaar 28 jaar opzitten, dus laat maar gaan...... ik wens je alvast een prachtige dag toe, en vergiet niet om te genieten.....
Hier is het even een razenddrukke week geweest, ben ook helemaal afgedraaid. dus lekker het weekend even bijtanken. .wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Kwekkert, 28 jaar getrouwd!!! Wat goed om te horen dat dit ook nog bestaat!!!! Er gaan zo veel mensen uit elkaar om me heen, dat je bijna zou vergeten dat er ook gewoon nog mensen die het blijkbaar goed hebben samen!! Maar goed, noemt het 'geheim', jouw geheim, voor mij en voor M.G. ... hoe houd je het goed samen??! Als wijze vrouw kun jij dat vast zeggen!!!
M.G. wat een gedoe met die jurk!!! En wat kan je jezelf dan achteraf waarschijnlijk voor je kop slaan dat je je inderdaad laat overbluffen. Het zal voor die dames niet de eerste keer zijn dat het niet helemaal klopt!!! Is het inmiddels goed gekomen??
En wat zou je dan eventueel van de zomer gaan doen, kwa vakantie?
Ik heb in september een bruiloft in Italie (ja ja, chique he?) en dan gaan mijn lief en ik er waarschijnlijk gewoon een week van maken, dan gaan we met de auto. Ik zou echter ook heel graag wel weer eens naar Griekenland gaan.
Nog ff zeuren over het kwakkelen hoor dames....: met de overspannenheid gaat het wel... langzaam vooruit... Ik werk nu weer drie dagen in de week, en dan ben ik ook wel 'af' hoor, maar het gaat wel. Ik heb veel gedoe en onbegrip op mijn werk van mij af moeten zetten, en nu ben ik zover dat ik denk: dan maar geen support, dan doe ik het zelf wel.
Verder vind ik die piep in mijn oor (die 24 uur per dag aanwezig is) soms nog heel moeilijk. Erger nog dan de wetenschap dat ik slechthorend aan het worden ben. Die herrie in je hoofd is soms gewoon moeilijk te verdragen. Tot slot heb ik nog behóórlijke hooikoorts op het moment... En.. om um af te maken: blaasontsteking opgelopen: leuk hoor, een sexleven, maar dan krijg je dat ook weer!!!! ha ha... Maar goed, pillen in huis, dus komt ook wel weer goed.
Mexican... als ik je niet meer spreek: IK WENS JE EEN GEWELDIGE TROUWDAG!!!!!! ZONDER enig gekwakkel, en gewoon op en top in every way!!!!![^][Y][:D] ENJOY!!!!!!!!!! - Hey dames!
Dank jullie wel voor jullie lieve woorden! Ik zal er zeker aan denken als ik mijzelf in mijn jurk hijs! En nu maar hopen dat de jurk nu wel goed is. Morgen ga ik weer heen, daar ben ik zowat nog zenuwachtiger voor dan voor de bruiloft zelf. Maar ja, dat komt ook omdat ik met de jurk al een 'geschiedenis' achter de rug heb! Ik heb mezelf inderdaad laten overbluffen en kan mezelf ook inderdaad wel voor mijn kop slaan omdat dit is gebeurd! Maar...ik heb nu alles opgeschreven en voordat ik morgen de jurk aandoe wil ik eerst aan de dames kenbaar maken dat ik wil dat zij dit keer naar mij luisteren en ook iets doen met datgene waar ik het niet mee eens ben. Woorden als 'dat zie je zelf toch niet?' wil ik dan ook niet horen morgen. Maar ja....makkelijker gezegd dan gedaan he? Nu durf ik wel,maar is dat morgen ook zo??
Met mijn rug gaat het de betere kant op. Vanmiddag ga ik wel naar een osteopaat omdat ik het eigenlijk zat was, dat gedonder met die spieren en gewrichten. Ik hoop dat hij iets met mij kan, ik ben volgens mij een complex geval,hahahahaa!
Stes, dat onbegrip op je werk herken ik. Ik begrijp nog altijd niet dat anderen het wel beter weten en niet begrijpen of niet willen begrijpen wat er in de medemens omgaat. Vaak hebben ze vooroordelen en door daar over te praten wordt het alleen maar erger. Praten met diegene die ziek is en in de ziektewet zit, om het juiste verhaal te horen, dat wordt weleens vergeten. Ik vind het knap van je dat je inmiddels weer 3 dagen werkt, maar dat is wel al heel veel hoor! Nogal wiedes dat je dan bekaf bent. Het nare ervan vond ik, dat omdat je moet werken, je sociale leven op een laag pitje moet, omdat je moet bijtanken. Heb jij, ervaar jij dat ook zo?
Meiden, ik denk dat ik deze week niet meer hier langswip vanwege tijdsgebrek, dus nogmaals bedankt voor de lieve woorden en....op naar de 28 jaar ;-)!! De volgende keer dat ik hier weer schrijf, ben ik getrouwd vrouw!
Liefs, MexicanGirl - MG ik wens je een hele fijne trouwdag en van harte gefeliciteerd !!! en inderdaad , op naar de 28 jaar !!!
het klinkt vreselijk als ik het zo zie staan....ik kan er niet eens bij dat het al zo lang is. Ik voel me zelf nog niet eens zo oud om al zo lang getrouwd te zijn !! Maar het is toch zo, en mijn eigen kids zijn al "grote" mensen geworden, ze zijn nu 24, en 25. En ik weet niet of er een geheim is. Wel durf ik te zeggen dat wij veel respect voor elkaar hebben, van alles samen doen, maar ook genoeg eigen dingen hebben. Wil de een iets gaan doen en de ander heeft geen zin, dan hoeft het niet altijd samen te gebeuren toch? we gaan samen naar het voetballen, maar daarnaast heb ik ook mn eigen vriendinnen en sportclubje. We werken alletwee,manlief 4 en ik nog tot de zomer 3 dagen in de week.(daarna terug naar 2) . we zijn niet helemaal afhankelijk van elkaar, misschien helpt dat. Af en toe een knallende ruzie, en veel, heel veel humor. Mijn man was vroeger niet zo aanhalig, maar nu ontroert het me dat hij zijn hand op mn arm legt als we alletwee in een hoekje van de bank zitten (je weet wel, waar de banken tegen elkaar staan). Mijn dochter vindt het zelfs schattig....maar ook wij hebben wel een periode gehad waarin het erg slecht ging met de relatie....en we het niet meer zagen zitten. NIet voor niets is een van mn favoriete uitspraken; alles is tijdelijk !! of DDD (dom deur doen, dat betekent gewoon doorgaan) en een geheim zal er niet bestaan, iedereen is anders, ik denk dat de clou is dat er een balans moet zijn in geven en nemen, en dat ligt voor iedereen anders. zolang jullie er samen tevreden mee zijn is het helemaal goed, als je elkaar maar blijft vertrouwen en samen blijft praten. nou genoeg, anders begin ik me echt een oude vrouw te voelen.......
en dat terwijl ik op dit moment niet zoveel te kwakkelen heb. gelukkig. en ook bij jullie gaat het vanzelf wel beter hoor, vooral positief denken, dat scheelt al een hele hoop. probeer erom te lachen. Blaasontsteking slecht voor je sexleven?? probeer eens andere leuke dingen......
geniet van de dingen die wel leuk zijn........(nou zijn dat wijze woorden of niet???)
fijne dagenwie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Hey dames!Inmiddels ben ik getrouwd vrouw en het ging allemaal zonder enig gekwakkel :-) Ik had ook geen last van zenuwen die mij konden gaan treiteren, het ging gewoon heerlijk en het was echt een superdag. Mooi weer, blije mensen, veel gezelligheid, eten, drinken, een lach, een traan, alles erop en eraan. Kortom, een geweldige dag om op terug te kijken. We hopen dat de fotograaf snel belt om foto's te kijken!Het getrouwde leven bevalt prima, en ik durf eerlijk te zeggen, dat ik toch een meerwaarde zie. Wij zijn al zo lang samen, dat het echt wel iets heeft toegevoegd. En nu is het de kunst om het vast te houden, ook de roes. Maar dat vasthouden is in deze maatschappij best lastig, want helaas moest er weer gewerkt worden en knalden we weer keihard terug op de aardbodem. Dus bedenken we andere dingen en vinden wel dat we meer samen moeten doen. En dus doen we dat ook!Kwekkert, prachtverhaal over jou en je man en gezin. Warmte en liefde, gunnen we dat niet ieder mens?
Groetjes, Mexican - nou, nu dan echt van harte gefeliciteerd, en welkom bij de "mevrouwenclub"
![[:D]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-2.gif)
, niet dat het zoveel uitmaakt hoor, hoewel....voor mij voelt het iets definitiever en officieler als samenwonen.
Ik ben vanochtend goedgekeurd om mee te doen aan een onderzoek naar de bijwerking qua depressiviteit bij medicijnen die je helpen af te vallen. De eerste pil heb ik ook al gekregen, dus vanaf nu moet k er vol tegenaan. ik heb zo een doel voor ogen en dat zou haalbaar moeten zijn, ik ben erg benieuwd hoe het me vergaat tot de eerste controle over 4 weken.......
verder gaat alles hier nog zijn gangetje, al is het nu definitief dat zoonlief ook per augustus de deur uitgaat, hoor ik dus echt bij de 'middelbare"mensen. Weer zo'n nieuwe fase....zo heb je beide kids nog thuis, dan basisonderwijs, middelbaar, HBO, afgestudeerd.......en nu de deur uit. Wat bijzonder om dat allemaal te mogen volgen. EN dan ineens heb ik ook straks ruimte over......lijkt me geweldig....kheb altijd al wel een chill-hoek willen hebben, zoals ze in turkije ook hebben, lekker tapijtje, dikke kussens.....eens kijken of dat te realiseren is.wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - SORRY dat ik zo stil ben geweest zo'n tijd.. Meestal geldt voor mij hier 'geen nieuws niet zo'n goed nieuws'... En dat was helaas het geval.. Nadat ik een soort noodgedwongen een hele week moest werken (in plaats van de drie halve dagen die ik in verband met mijn overspannenheid deed), heb ik - natuurlijk - vorige week een enorme terugval gekregen. Ik kon alleen nog maar huilen, en ik sliep natuurlijk ook bijna niet meer.. De zoveelste terugslag. Toen heb ik de telefoon gepakt, mijn werk gebeld, en gezegd dat ik een week rust zou nemen, niet zou komen om eens goed na te denken (weer). Aan het eind van vorige week besloten dat het genoeg is zo. Ik ben volgens mij veel te snel weer aan het werk gegaan (na vijf weken) en ik blijf maar kwakkelen. Ik heb een enorme knoop doorgehakt, en ik heb mij toch weer volledig ziek gemeld: ik wil maar een ding: RUST. En dat ga ik nu nemen. Ik moet alleen van de week nog langs de bedrijfsarts, en dan mijn werk overdragen (maar dat doe ik wel na kantoortijd, als niet iedereen er is), en dan wil ik minimaal en paar weken helemaal niets! en ook mijn mail niet hoeven lezen: gewoon niets! Ik wil nu éérst opknappen, en dan pas weer verder denken over werk en stappen daarin. Het is heel dubbel; opgelucht nu, maar ja, ook voelt het als falen, daar ontkom je ook niet aan. De opluchting overheerst gelukkig net.
MG: wat fijn dat je nu een happily married woman bent!!! Gelukkig heb je een fantastische dag gehad, heel goed om te horen, en ook dat je fit was!! de adrealine doet ook wonderen denk ik! :-) Op zo'n dag voel je je natuurlijk on top of the world!
Ik heb deze week ook een bruiloft van een vriendin, daar gaat mijn vriendje ook mee naar toe. Omdat ik haar van werk ken, kennen we er verder niemand.. ben benieuwd of het toch een beetje leuk wordt allemaal..
Kwekkert, ik kan me zo goed voorstellen dat het met kinderen opeens allemaal zo hard gaat... Rare fase lijkt me dat ja, dat het opeens 'stil' wordt in huis. Dubbel? en lekker rustig, en opeens wel heel rustig? ;-) Hebben ze al 'aanhang'?
Ik ga lekker slapen.. ben ongi vandaag... moe.. x - stes wat jammer dat het niet zo lekker gaat, misschien is even lekker thuis het beste idee.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik lichamelijk heel lekker ga de laatste tijd (gauw afkloppen)Ik ben sinds 3 juni al mooi 2 en een halve kilo kwijt en let nu goed op voeding en loop elke avond met lief en hondje een behoorlijk blok om.
Geestelijk viert de stress wel hoogtij; spanning op het werk, (nu een interim directeur (brr)en een nieuwe in de maak), schoonmoeder terminaal en mn moeder tussendoor naar het ziekenhuis met een tia. die laatste is er gelukkig zonder kleerscheuren afgekomen, met schoonmoeder stijgt de spanning. we rijden dus zo gemiddeld 3x per week 70 km heen en ook weer terug om op bezoek te gaan. dan de laatste weken voor de vakantie op het werk zijn killing, dus ik ben heftig aan het aftellen.wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Hoi dames!
Het is schandalig...ik heb echt een eeuwigheid niks laten horen hier... En dat terwijl het kwakkelen toch echt niet over is, ik vraag me weleens af of dat ooit overgaat!?
Na de bruiloft zijn wij lekker een paar dagen weggeweest,waar ik echt van heb genoten. Heerlijk samen zijn en napraten over wat er allemaal gebeurd is. daarna was het weer over tot de orde van de dag en moest er weer gewerkt worden. Ik hoefde niet zo lang meer, want de vakantie stond al vroeg voor de deur.
De eerste week van de vakantie was ik helemaal brak. Ik had veel pijn in mijn wervels,ging ook alweer even naar de fysio en ben ondertussen ook naar een osteopaat gegaan. Via hem en door hem gaat het langzaamaan wat beter, maar hij heeft ook aangegeven dat ik niet hoef te verwachten dat het na een paar keer over is. Ik loop al zo lang met klachten, dat is niet 1,2,3 over.
Na de eerste week vakantie zijn we lekker op vakantie gegaan. Dit x maar 8 dagen omdat ik niet langer wilde vanwege mijn huid. En dat is maar goed geweest ook, want de melasma is behoorlijk erg geworden door het zonlicht. Ik weet, dat ligt niet alleen aan de vakantie, dat ligt ook aan hier. Na de vakantie had ik meteen een afspraak met de dermatoloog en deze drukte mij nogmaals op het hart toch echt om de 2uur te smeren met een hoge factor. Hoe het komt dat ik melasma heb, weten ze niet, zo blijkt maar weer dat je dus niet perse zwanger hoeft te zijn om een zwangerschapsmakser te krijgen.... Maar ik weet wel dat ik het knap frustrerend vind, want van een mooi huidje is inmiddels geen sprake meer en omdat het bij mij door mijn hele gezicht zit, durf ik niet echt meer zo de straat op, maar alleen met foundation. Gelukkig heb ik een goeie, die niet te extreem dekt,maar wel zorgt dat ik me wat zelfverzekerder voel. Ik heb alleen het idee dat de kleur nu even niet helemaal de juiste is omdat ik door het vakantiezonnetje toch iets gekleurd ben.
Nu alweer een week thuis en aankomende week gaan we nog even lekker een weekje weg in eigen land. Lekker burgerlijk met de fiets mee achter op de auto, maar ik heb er veel zin in. Deze week waren we namelijk erg lui en veelal niet vooruit te branden, dus wat beweging kan ik volgende week wel gebruiken! Heerlijk even er tussenuit, weg van de dagelijkse beslommeringen waar alles maar door lijkt te gaan en....een weekje niet koken :-)!! Zouden we eigenlijk veel vaker moeten doen!
En hoe gaat het met jullie? Kwekkert, jij hebt inmiddels ook vakantie nietwaar? Stes, hoe gaat het met jou? Knap je al wat op, denk je goed om jezelf?
Groetjes, mexicanGirl! - Hey meiden.. ben ik dan ook weer eens!! Goed dat je ons topic weer eens even aandacht hebt gegeven M.G.!
Hier kwakkelt het aardig door.. Om een heel lang verhaal kort te maken, had op een een zeker moment besloten mij toch helemaal ziek te melden (dat halve daagjes werken ging gewoon niet), en het rechtstreekse gevolg daarvan ik dat ik uit mijn managementfunctie ben gezet (en ja, dat kan, door het soort contract) ! Ik was in shock!! Dit is inmiddels drie weken geleden, en sindsdien zit ik dus thuis (eindelijk, dat wel). Nu moet ik eerst herstellen, en dan gaan ze verder kijken... Ik hoef niet uit te leggen dat dit alles niet herstelbevorderend was, en ik de laatste weken weer een giga slaapprobleem had, en dieper zat dan ooit.. Sinds een klein weekje slaap ik weer.. dus nu maar weer gaan klimmen hopelijk. Morgen moet ik naar de bedrijfsarts, en ik hoop niet dat die mij weer onder druk gaat zetten.. Wel heb ik af en toe van die rare stresssymptomen.. dan weer dit, dan weer dat.. vorige week had ik opeens een week pijn in mijn hoofdhuid?? Bizar allemaal, dat is nu weer weg.. Ik kom net bij de haptotherapeute vandaan, en die zegt toch dat ik goed bezig ben. Wat ik wel gewonnen heb is dat ik nu helemaal denk: bekijk het allemaal maar!!! nu ga ik alleen nog maar aan mezelf denken!!!
Kwekkert, eind juni had je een hoop aan je hoofd!!!! hoe is het nu met je??
M.G. Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaring bij de osteopaat, daar heb ik namelijk ook al een tijdje aan lopen denken.. (ivm wiphlash klachten), kun je er iets meer over vertellen?
Wat ontzettend vervelend van je huid!! Een vriendin van mij heeft het ook zo erg.. maar zij heeft ooit een jaar prednison moeten slikken, daarna is het ontstaan. Ik kan me heel goed voorstellen dat iets in je gezicht, je moeite geeft om 'naar buiten te gaan'.. Voor je eigen gevoel is het nog altijd veel erger dan een ander het meestal ziet. Geniet in ieder geval nog even van je vrije dagen!!
Doei doei - kom ik even langshuppelen...en ja, ik heb ook vakantie. We gaan helaas niet weg vanwege de slechte toestand van schoonmoeder, zodoende hebben we vorige week (die regenweek ja) in een caravan in de buurt daar gezeten om elke dag op bezoek te kunnen zonder al dat gereis elke keer. (wij houden niet zo van autorijden). We hopen als alles achter de rug is (wat klinkt dat lullig) nog een weekje samen eruit te kunnen....
vooe de vakantie ben ik bij een dame geweest die doet aan holistic pulsing , een alternatieve vorm van massage, en ze voelt andermans energie. een hele ervaring kan ik je zeggen, vooral omdat ik met dat soort dingen nogal sceptisch ben, maar ik voel me nu inderdaad beter in balans en steviger in mn schoenen. Ik ga er zeker nog eens naartoe.
Mijn darmen blijven voor problemen zorgen, maar dat hoort gewoon bij mij. Daarnaast doe ik mee in een medicijnenonderzoek naar de bijwerking van een medicijn om af te vallen, en dat gaat helemaal lekker. de eerste maand 5.5kg kwijt en hopelijk deze maand 3. We (lief en ik) lopen veel met ons hondje, dus zelfs die is nu aan het afvallen. Tussendoor ben ik druk met zoon die volgende week de deur uitgaat, en dan is mn nest leeg !!!! hoera en jammer, het zal hoe dan ook wel wennen zijn. Geen extra rommel meer, maar ook geen joelende jonge kerels die even komen indrinken en veel kabaal maken.
We nemen nu nog even de tijd om te luieren, maar zodra kind weg is willen we het huis door om eens goed op te ruimen en waar nodig opnieuw te behangen verven enz. Zo heb ik boven een werkkamertje waar alles in gestouwd is, dat wil ik nog deze zomervakantie aan kant hebben. Dus dan gaat het vooral om de zolder, en de gang/overloop wil ik nog graag. maar pas als al het verhuisspul daar langs is gekomen. logisch toch???
dus meiden, voorlopig dartel ik de vakantie door.......wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Tja...die huid is vreselijk. En met dit weer is het gewoon niet leuk, om de 2 uur smeren, pet op en zoveel mogelijk uit de zon blijven. Ik heb via een ander forum contact met meiden die het ook hebben en dat geeft, net als dit forum, toch de nodige steun. Je weet dat je niet alleen bent met wat dan ook.
Verder gaat het redelijk, gisteren naar fysio geweest voor mijn rug. Weer even masseren doet wonderen. Afgesproken heb ik nu om toch maar weer oefeningen te gaan doen om de rugspieren sterker te maken. Dat kan natuurlijk even duren, maar het uiteindelijke doel moet haalbaar zijn. Ik heb alleen altijd erg weinig motivatie om zoveel te trainen en bezig te zijn met mijn lijf. Ik ga naast het trainen bij de fysiopraktijk ook nog naar die bodystudio en ga ook weer beginnen met aquarobics op de vrijdag. Dan kom ik toch snel op 3x in de week, best veel niet?
Stes, je vroeg naar Osteopathie. Ik ga volg wk voor de 4e keer heen en ik kan er nog bar weinig over zeggen omdat er steeds zoveel tijd tussen zit tussen 2 afspraken. Nu 5!! weken, waarschijnlijk door de vakanties. Maar, dat wat hij doet lijkt wel ergens op. Zo moest ik laatst rechtop zitten, hij staat achter mij, doet zijn armen onder mijn armen door en pakt mijn buik en doet iets, alsof hij iets vastpakt(als je nog snapt wat ik bedoel). Dat deed echt gigantisch zeer. Toen moest ik op mijn rug, ging hij behandelen en na de behandeling deed hij weer datgene wat hij als eerste deed. Toen deed het helemaal geen pijn!! Hij zegt dat alles van je lijf in verbinding staat en dat rugpijn niet alleen maar vanuit de rug hoeft te komen. Hij kijkt dus naar het totaalplaatje. Alleen, ook dit duurt wel even, hij verwacht bij mij dat ik er niet in een paar sessies vanaf ben, omdat ik al langere tijd loop met steeds terugkerende klachten.
Ik hoop dat je er wat aan hebt, maar ik zeg altijd: proberen! Niet geschoten is altijd mis!
Hoe voel je je nu? Slaap je nog veel? Hou je nog goed rust en ben je nog ziek thuis? Goeie beslissing van je hoor, dat is heel knap, maar ook noodzakelijk. Eerst maar eens alles verwerken en opknappen en energie krijgen. Doe je wel leuke dingen? Ik hoop dat je een beetje kan genieten van dit mooie weer, ook al is het soms wel erg drukkend warm!
Jeetje Kwekkert, bijna het huis weer voor jullie alleen...zal wel wennen zijn denk ik! Geniet je, ondanks alles rondom je schoonmoeder, van de vakantie? Hoe gaat het nu met je schoonmoeder?
Meiden, rustig aan, het is vandaag weer behoorlijk warm!
Groetjes, mexicangirl - hallo meiden, we zitten hier midden in de verhuisperikelen van zoonlief. die sinds 23 juni ook nog eens een nieuwe baan heeft, en daarvoor dagellijks een half uur moet treinen, dus de tijd is kostbaar. waarschijnlijk gaat hij er eind deze week ook slapen. Schoonmoeder is chronisch slecht; een mens van de dag zoals ze zeggen. maar ook geestelijk stort het nu helemaal in. door de slechte bloedcirculatie krijgen ook de hersenen te weinig zuurstof en gaat ze nu hallucineren, en vergeet alles. Is na 5 minuten al vergeten dat er bezoek zat voordat ze naar de wc ging......tja hele vreemde verhoudingen dus.
Verder is het nauwelijks kwakkelen hier (kdurf het nauwelijks te zeggen). ik ben tegenwoordig druk aan het sporten en afvallen. kvoel me nu dan ook lichamelijk lekker in mn vel zitten, geestelijk is het wat minder.
heeft mijn moeder in mei 2007 een hartstilstand gehad en nu dus ook een hersenbeschadiging . woont in een zorvorm en heeft ook mn pa nog, maar daardoor was de vakantie vorig jaar geen succes, en ook dit jaar loopt het dus in de soep. daar baal ik dus giga van....en ben er ook regelmatig boos om. al kan niemand er iets aan doen.....maar onze vakantie komt dus nog denken we maar.
jammer dat we geen snipperdagen hebben, volgende week starten de voorbereidingen weer....wie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Hey meiden!
Hoe gaat het met jullie? De klad zit er een beetje in he? In dit onderwerp dan. Ik merk ook aan mezelf dat ik 'vergeet' te posten. Hier is de vakantie voorbij en ik heb alweer een week werken erop zitten, morgen begint de tweede week alweer. Ik ben blij dat ik wat aan het werk kon, want ik begon alleen maar te piekeren thuis. Het gaat best goed, maar ik heb veel last van spieren en gewrichten. Naast die klachten heb ik een steeds terugkerende vermoeidheid, ondanks dat ik echt goed slaap. Dan sta ik 's morgens op en wil ik het liefste mijn bed weer in, dan kan ik wel janken, zo moe. Maar gaandeweg de dag gaat het wel weer. Ik heb het ook niet alle dagen, ik kan er geen peil op trekken. Ik heb nu maar een pot stevige multivitaminen gehaald en hoop dat deze wat gaan werken. Er zit een grote hoeveelheid vitamine B in, dus wie weet.
Maandag heb ik evengoed een afspraak bij de dokter gemaakt, om toch eens te bespreken hoe nu verder. Mijn pijnlijke gewrichten en spieren en de vermoeidheid die steeds vaker de kop opsteekt, maken mij lichtelijk ongerust. De pijn bij gewrichten en spieren zit voornamelijk bij de aanhechting van de spieren en ik begin zo langzamerhand een vermoeden te krijgen dat ik misschien wel fibromyalgie heb,maar ja, dat kan ik zelf niet bepalen, straks is het niet zo!
Ondanks alles probeer ik toch 3x in de week te sporten en ontspannen. 1x lekker in de warmtetunnel, 1x fysiofitness waar we rustig aan het opbouwen zijn, en 1x aquarobic, wat heerlijk was, in het water. Ik heb uiteindelijk 6 weken 'niks' gedaan aan lichaamsbeweging, dus ik hoop mij wat fitter te voelen binnenkort!
Zo, weer even een stukje van mijn kant, hoe gaat het bij jullie?
Groetjes, Mexican - Hoi!! Ben ik dan ook weer eens even.. Ja weet je, als je overspannen thuis zit, is het dagelijks 'kwakkelen' natuurlijk... ;-)
Deze week moet ik weer naar kantoor en naar de bedrijfsarts, maar eigenlijk ben ik zo blij dat ik eindelijk rust heb, dat ik nog steeds niet aan werken moet denken, dus dat ga ik maar eens letterlijk zeggen. Ik heb wel gemerkt dat ik heel duidelijk moet zijn.. Bovendien is er nog helemaal geen duidelijkheid in welke functie ik moet reintegreren want mijn andere functie ben ik dus kwijt door mijn ziekteverzuim.. Ze zoeken het maar lekker eerst even uit!!
Wel ga ik nog een weekje weg, MET vriend... ja ja... EINDELIJK gaat het nu goed... Het is nu een jaar uit tussen hem en zijn life-long-ex.. en ik geloof dat het nu eindelijk een beetje goed gaat komen tussen ons. Hij doet nu ook veel liefdevoller naar mij, dus ik geloof dat zijn schuldgevoel nu eindelijk af gaat nemen.. Ik hoop dat een weekje weg bij mij ook weer iets kan doorbreken in mijn herstelproces..
Kwekkert, wat heb jij veel aan je hoofd zeg!!! en wat jammer dat jouw vakantieplannen elke keer de soep in draaien.. Kun je niet gewoon wat later dit jaar gaan? of ben je gebonden aan het hoogseizoen? Wel onwijs goed om te lezen dat het lichamelijk zo goed met je gaat!! dat is goed nieuws!!
M.G. Ik hoop dat je bij de huisarts nu eens echt geholpen word!! zo kan het inderdaad toch niet.. Ik hoop niet dat je eigen diagnose werkelijkheid word, maar laat het goed uitzoeken, want je eigen intuitie is heel belangrijk.. Laat nog even weten hoe het gegaan is!! - Hey!
Vorige week maandag bij de H.A geweest en eindelijk een verwijzing voor de reumatoloog meegekregen! Ik kan eind september pas heen,maar die ene maand hou ik ook nog wel vol! Mijn bloed was zoals altijd gewoon goed, dus ik denk dat ik wat meer om mezelf moet denken.
Inmiddels heb ik ook nog een klein ongelukje in de badkamer gehad en loop nu met een flink gekneusde middelvinger. Pijnlijk,maar goed te doen, ik ben wel wat gewend op pijngebied. De dokter wilde het wel zien, denkt dat het niet gebroken is,maar moet het in de gaten houden. En omdat het een klein gewricht betreft(kootje), gaat het langer duren dan een 'normale' kneuzing. Ik moet rekening houden met 10-12 weken!!!
Stes, hoe gaat het met je? Zit je nog thuis of ben je aan het opbouwen? Niet te hard van stapel lopen he? Laat je niet gek maken, jij bent de belangrijkste, niemand anders. En wat super om te lezen dat het goed gaat met jou en vriend! Geniet er maar lekker van!
Groetjes, mexican - Las even wat stukjes mee en dat van Pfeiffer vind ik wel opvallend. Heb weleens iets gelezen over nosoden, een soort middel om de laatste restjes Pfeiffer bacteriën op te ruimen die nog lang klachten kunnen geven. Dit vond ik op een site voor natuurgeneeskunde:
Nosoden zijn ook zeer goed toepasbaar bij ziektes die een lange nasleep kunnen hebben, zoals de ziekte van Pfeiffer. Sommige virussen of bacteriën hebben de eigenschap dat er makkelijk een aantal achterblijven na een infectie. Het aantal ziekteverwekkers is echter dan zo klein, dat bij bloedonderzoek geen afwijkende waardes worden gevonden. "Men is beter." De ziekte van Pfeiffer is berucht om zijn restklachten, met name de vermoeidheid die kan blijven bestaan. Ook klachten van de lever kunnen het gevolg zijn, zoals vaak misselijk zijn, vet slecht verdragen of hormonale klachten. Dit soort restklachten zijn vaak goed aan te pakken met nosoden, zonodig in combinatie met orthomoleculaire middelen. Nosoden kunnen een aantal weken na het ontstaan van Pfeiffer ingezet worden. In de eerste fase van de ziekte is ondersteuning van lymfe en lever vooral zinvol.
Bij vrouwen met PMS hoor ik regelmatig dat ze vroeger Pfeiffer hebben gehad. PMS-klachten kunnen door zo'n behandeling afnemen, ook al is het al al 10 jaar of langer geleden dat men Pfeiffer had!
Bij longontsteking komt het vaak voor dat er een verhoogde gevoeligheid ontstaat voor het krijgen van longontsteking als je het al een keer gehad hebt. Het heeft vaak zeer goede resultaten om dit met nosoden te behandelen. Zelfs pijn die als 'restklacht' over is gebleven na een longontsteking die al jaren terug geweest is, kan op die manier nog verdwijnen.
Ik denk zelf ook dat het raadzaam is als je zoveel kwalen hebt eens naar een homeopathische of orthomoleculaire arts te gaan, zij kijken vaak veel verder dan alleen je klachten maar ook naar hoe die ontstaan kunnen zijn en waar de bron zit. Zij zien het echt als een uitdaging om de 'puzzel' op te lossen zodat je je beter voelt. Succes en sterkte! Heb bewondering voor jullie kracht. - kom ik even gauw langsfietsen om te kijken hoe het er hier voorstaat. hier blijft het hollen of stilstaan. hebben met weer een periode achter de rug met een paar vrienden/ kennissen die zijn overleden, dus even in een dip. ook de stress op het werk is verleden tijd met de komst van een nieuwe baas. lichamelijk gaat het ook prima, kben ondertussen twaalf en een halve kilo afgevallen en ga gewoon stug door. Ik ben een paar keer bij een magnetiseur geweest, en hoewel ik aanvankelijk ging om dat ook eens mee te maken, (want zoiets bestaat toch niet !?) heb ik gemerkt dat het me toch goed heeft gedaan. Onze oudjes blijven mensjes van de dag, en dat heen en weer gevlieg kost erg veel energie, maar we gaan binnenkort een weekendje landallen en in november toch maar een weekje weg. Tenerife gaat dat worden. Dingen waar we vrolijk van worden dus. en we proberen ons vooral maar vast te houden aan de leuke dingen, dat werkt het best.
ben benieuwd hoe het bij julli nu gaat. Stes , leuk dat de relatie ook de goede kant op gaat, en MG, hoe bevalt het getrouwde leven ondertussen???
groetjeswie niet buiten roken kan, moet buiten roken ! - Hallo allemaal,
Ik kwam na een beetje googlen dit forum tegen en heb ieders verhaal gelezen. Allereerst wat onwijs rot voor jullie en sterk hoe jullie er allemaal mee omgaan! Ik ben blij te merken dat er zoveel positieve mensen zijn!
Ook ik ben getroffen door het een en ander en zoek een plekje om te klagen.. je merkt gewoon dat je vrienden, familie en collega's er op een gegeven moment genoeg van hebben, je niet meer meevragen en gewoon verderleven. Wat natuurlijk heel normaal is, maar ik voel me daardoor een nog ergere zeur en aansteller... Graag deel ik mijn verhaal met jullie als dat mag..
Mijn situatie in een notendop:
Ik ben een dame van 26 jaar en bij mij begon de ellende al bij de scheiding van mijn ouders in 1997, pa betaalde niet, gestopt met school>> fulltime gaan werken en zorgen voor broertje en zusje, op 16de uit huis wegens problemen thuis, moeder alcoholist (nog steeds), vader weinig in the picture, broertje>> in aanraking met justitie, 2005 Oma (mijn gevoelsmoeder) overleden, 2005 grote baanswitch>> carriere maken, 2006 gestopt met relatie van 7 jaar>> huis verkocht, bij opa gaan wonen, 2006 opa?s gezondheid wordt steeds slechter, maak ik me erge zorgen om, 2006 ongeluk gehad>> whiplash aan overgehouden, 3x per week chiropractie en 1x per week fysio, eind 2006 Ziekte van Pfeiffer erg weinig energie, 2007 onderzoekenjaar auto-imuunziekten, steeds minder energie, prestatiedrang op werk blijft, eind 2007 ingestort op werk, halve dagen gaan werken, begin 2008 na opbouwen in April volledig ingestort, in ziektewet tot eind Juli 2007, weggepest door werkgever, geloofde mijn ziekte niet etc, lekker opgeknapt, aug 2008 begonnen nieuwe werkgever in veronderstelling beter te zijn, nog steeds pfeiffer, 32 uur gaan werken, eigenlijk teveel, moet me bewijzen? te vaak ziek te weinig energie, nu 21 dec. nieuws gehad dat contract niet wordt verlengd (bedrijfseconomische redenen) 31 jan. Laatste dag>> tot die tijd doorbetaald verlof, helemaal geen energie meer, kan me niets meer schelen, ik wil slapen, van de pijnen af en beter worden!!! Ik wil graag dat ik me 26 voel, dat ik kan sporten, kan uitgaan, kan socialisen, kan winkelen, dat ik gewoon kan leven! Voel mij zo vaak niet serieus genomen en schuldig naar vrienden en partner omdat ik mij zo vreselijk moe, slap en depressief voel. Mijn klachten zijn voornamelijk moe, met vlagen koorts, pijnlijke keel, veel slijm in mijn keel, moeilijk ademen, veel hoesten, opgezette klieren rondom de hals, lusteloos, nergens zin in, emotioneel, overgevoelig, rusteloos, opgejaagd, concentratieproblemen, angstaanvallen, vaak griep, snel duizelig, in de put zitten als ik moe ben, slechte eetlust, buikpijn, opgezette buik, hoofdpijn en pijnlijk hoofd, ontstekingen in gebit en veel gaatjes, spierpijn, opgezette klieren onder de armen en in de nek, gevoelig voor warmte ? kou, zware benen, steken in mijn linkerborst, veel pukkels overal, snel blauwe plekken, steken in mijn linkerzijde bij snel lopen, minder zin in sex, extreme gewichtsschommelingen (nu afgelopen maand 4 kilo aangekomen zonder reden).
Kortom kwaaltjes genoeg voor een 26 jarige! Morgen naar de huisarts om te bespreken wat we nu verder gaan doen, ik trek het eigenlijk niet meer. Helemaal niet nu ik vanaf 1 feb geen baan meer heb... heeft iemand ervaring met de ziektewet en hoe het dan zit met je inkomsten etc? Ik zou me graag volledig storten op beter worden omdat ik heb gemerkt dat opbouwen, nieuwe baan of wat voor druk dan ook een negatieve invloed op mij heeft..
Graag zie ik jullie reacties tegemoet!
Veel sterkte allemaal!
X Miss weird - ik herken hier veel in,ik kom later hier nog op terug omdat ik niet helemaal weet hoe het hier werkt.
ik ben pas aangemeld,maar alvast heel veel sterkte met alles
groetjes 
Erg herkenbaar kwakkel ook wat af.
Tip ach keer gaat over toch.
Maar val soms niet mee.
Tja gelijk dat geestelijke gedoe ze stoppen je snel vol pillen soms.
Toen borstkanker had ook tjee je mag toch verdrietig zijn.Leef je leven je wil sta ook eens bij anderen stil.- beste allemaal,ik lees met tranen in mijn ogen jullie berichten,
ik ben 45 jaar en herken zoveel,wanneer houdt het op?altijd wat kwakkelend je leven door..
ik heb na een zware scheiding 15 jaar terug eigenlijk altijd klachten,
sexueel misbruik,whiplash,nierstenen,hernia,leverontsteking ( CMV virus),versleten onderrug,versleten heupkop,al meerde keren op hartbewaking gelegen met hartkloppingen,pijnlinker arm,pijn op borst en tussen schouderbladen,maar cardioloog vind niks?ziekte van tietze(onstekingen aan borstbeen) maag onderzoeken gedaan ,endoscopie gedaan, echo van alvleesklier,lever,maag nieren
benauwdheidsklachten en kortademig...moe...me ogen gaan hard achteruit,waarschijnlijk door de klap van ongeluk (whiplash) mijn moeder overleed op mijn 24e na een hartstilstand...nare relaties gehad...nu gelukkig al 6 jaar met huidige partner die mijn klachten erg voor me vind,ik ben wel een rasoptimist en ben hooggevoelig..en mijn beroep als kapster en begeleidster van gehandicapten bevrijden me vaak van de gedachten dat ik zoveel klachten heb,maar ik wordt zzoooo moe van mezlef,zovaak naar de dokter zo vaak naar het ziekenhuis...en vaak luisterd er niemand naar je daar...ik voel me zo een klager,..maar ik praat er bijna met niemand over,dus heerlijk dat ik het zo even kwijt kan!!!!!succes allemaal ,en een dikke knufff van schuimpjeJe kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken - jeetje zeg wat een verhalen zeg allemaal en knap dat jullie zo ontzettend optimistisch zijn zeg kan k nog veel van leren.
ik ben 21 jaar en als baby best een beetje een ziekenhuisbaby geweest tot ik een jaar of 4-5 was. toen ontzettend gezond geweest maar sinds de laatste 5 jaar ben ik continue aan t kwakkelen met mijn gezondheid. begon met extreme hoofdpijnen die niet werden erkend door huisarts, uiteindelijk na 3 jaar gezeur over paracetemolletjes die niet werken naar de oogarts doorgestuurd om toch mijn ogen maar weer eens recht te laten zetten, dat is na toch wat gedoe heel goed gelukt maar dat nam de hoofdpijn niet weg. huisarts wilde op geen enkel punt meewerken dus heb ik beslissing genomen om over te stappen op een andere huisarts. deze nam mijn klachten wel serieus en heeft me direct pijnstillers gegeven en verwezen naar fysio. daar bleek dat mijn bovenste 2 nekwervels vast zitten en ik toch ondanks dat licht hypermobiel ben in mijn nekspieren dus moet af en toe even terug. ondanks dat weinig verbetering en naar een neuroloog doorverwezen waar daar uit bleek dat ik chronische migraine heb dus nu proberen wat voor medicijnen werken, ben nu aan medicijn nr 2 bezig tot nu toe gaat t goed. ondertussen ook veel last van vermoeidheid en kortademigheid en blijkt t toch dat ik een vorm van astma heb. ondertussen dus elke 3 weken bij huisarts gezeten met vanalles dacht ik dat t goed ging verdraaide ik mijn knie en loop ik nu al 10 weken met krukken. ze weten niet wat het is waardoor ik zo'n pijn heb foto is goed scan laat niks zien dus nu toch maar opereren en hopen dat daar iets op te zien is, anders zal het er wel op gegooid worden dat ik stramme knieen heb kan ze namelijk niet overstrekken normaal gesproken kan dat wel iets zonder pijn maar bij mij niet.
groetjes nicole
Dit onderwerp heeft 354 reacties, en bestaat uit 15 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 15.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 27-04-2012 22:03. \t\t
Ik heb altijd wel wat! (';kwakkelen'; wie kent het?)
Club Chat
Openbare berichten
Geen berichten gevonden.
Wie doet wat
- nicole1990 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Kwakkelclub27-04-2012 | 22:03
- schuimpje heeft gereageerd op een forum onderwerp in Kwakkelclub20-11-2011 | 20:34
Wie hier?
Er is niemand online!