- | 23-03-2009 | 19:08
- | 23-03-2009 | 19:04
- | 23-03-2009 | 19:03
- | 23-03-2009 | 19:03
- | 23-03-2009 | 19:02
- | 23-03-2009 | 19:01
- | 23-03-2009 | 18:59
- | 23-03-2009 | 18:59
- | 23-03-2009 | 18:58
- | 23-03-2009 | 18:41
Klepperende eierstokken!
De verzamelplaats voor iedereen die graag een kind wil, maar nog moet wachten op vriend of man, en een doorstroomtopic voor de meiden die niet meer hoeven te wachten!
- Beheerder: Otje83
- Thema's en emoties: mamas kinderen, gelukkig, jaloers, verdrietig
Met...
- 128 volgers
- 6 blogs
- 28 onderwerpen
- 1 foto
- Meest gelezen (229.603x) De kleppertjes gaan ervoor! (ledenstop)
- Meeste reacties (5.359) De kleppertjes gaan ervoor! (ledenstop)
Dit onderwerp heeft 185 reacties, en bestaat uit 8 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 8.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 15:24. \t\t
Ik klepper, maar vriendlief niet....
- Ik zag dat er soortgelijke topics al waren, maar dat deze of gesloten waren, of niet actief meer beschreven werden. Dus ik maak een nieuwe topic aan, in de hoop dat er meerdere meiden zijn die zich zo voelen als ik.
Ik zal me even voorstellen. Ik ben 25 jaar. Mijn vriend is een paar jaar ouder. We wonen al zo'n 5,5 jaar samen.
De laatste tijd zie ik veel zwangere vrouwen om mij heen (ook een aantal van onze vriendengroep, collega's, etc) en begint het bij mij ook te kriebelen. Mijn vriend heeft altijd gezegd dat hij geen kinderen wil. Tot een aantal maanden geleden had ik ook totaal geen behoefte om aan kinderen te beginnen. Tot we hier dus lekker gesetteld zijn en veel zwangeren/kersverse ouders in onze omgeving kregen. Het is steeds meer gaan kriebelen en ondertussen denk ik dagelijks (vaker op een dag als ik het niet erg druk heb), hoe het zou zijn om een kindje te krijgen.
Mijn grootse probleem is niet dat ik per se nu zwanger wil worden, maar meer de gedachte dat mijn vriend altijd gezegd heeft dat hij geen kinderen wil en dat het misschien er wel nooit van gaat komen. Ik heb hem een tijdje geleden wel eens tussen neus en lippen door gezegd dat het me ooit wel leuk lijkt, maar nu nog niet (gewoon om zijn reactie te peilen). Zijn reactie was zo hoopvol als ik het maar kon maken: 'ik ben daar nog echt niet aan toe hoor, die verantwoordelijkheid'. Dit was voor mij wel gelijk het teken dat het misschien wel gaat komen, hij is nou eenmaal iemand met veel gevoel voor verantwoordelijkheid.
Ik heb stukjes van het vorige topic gelezen en vond het fijn te lezen dat er meerdere meiden zijn met hetzelfde probleem (hoewel de meesten het al 'gelukt' is hun vriend over te halen en overgegaan zijn naar een ander topic ;)). Ik zou er graag met jullie over willen praten!
Hopelijk tot snel,
Groetjes Leentje85- Print deze pagina
185 reacties op onderwerp
- Lieve meiden,
Dank jullie voor de lieve reacties, en Floxy, ook bedankt voor je lieve compliment ;) Dat is toch altijd wel fijn om te horen.
Ik kan me voorstellen Floxy, dat het stiekem fijn te horen is dat die vriendin van je nog veel langer moet wachten dan jij. Je hebt het maar goed ;) Maar je lijkt wel steeds te blijven twijfelen of je vriend niet van gedachten gaat veranderen en hij toch geen kinderen meer wil. Waarom toch? Hij heeft het je al zovaak gezegd, hij wil ze gewoon, alleen nu nog even niet. Maar dat wil jij ook liever niet, dus er is helemaal geen probleem. Zorg nu inderdaad maar dat hij weer een leuke baan krijgt, en ook dat is geen ramp als het niet gelijk lukt. Je hebt een paar maanden de tijd, en volgens mij zijn jullie best actief ermee bezig. Dan lukt het heus wel. Maak je geen zorgen!
Ik weet gelukkig wel dat áls mijn vriend ooit zegt het te willen, dat hij er ook bij blijft. Hij zal ongetwijfeld ook aangeven het eng te vinden, maar hij is zo onzeker dat ik zeker weet dat hij pas een keuze maakt als hij er zeker van is. Oftewel, hij zou nooit zeggen dat hij een kindje met me wil als iets in hem zegt dat hij het misschien helemaal niet wil.
Overigens is mijn vriend nu ook druk met het zoeken van werk. Zijn 1-jarig contract loopt na de zomer af en hij is aan het rondkijken. Graag zou hij willen blijven, maar het is maar de vraag of er geld voor hem is zodat hij kan blijven. Dus dat geeft ook wel enige stress hier. Ik maak me er minder druk om dan hij, ik ben geen enorme piekeraar. Hij wel. En daarnaast (vertelde hij me vanavond) is hij ook in zijn hoofd veel bezig met de 'deadline' die ik hem heb gesteld. Dat vind ik zelf wel een goed teken. Hij is er dus wel mee bezig ;) Maarja, het moet hem ook niet tegenstaan...
Hoe gaat het bij jou Nikki? Al een baan gekozen? - Hoi Leentje,
dat klinkt eigenlijk wel fout dat het stiekem fijn is om te horen dat die vriendin van mij nog langer moet wachten. Zo bedoel ik het niet hoor. Maar het is wel ontzettend fijn om te weten dat k niet de enige ben in dit pakket. Dat er mensen zijn die hetzelfde probleem hebben, desnoods iets erger.... hoewel ik iedereen gewoon gun dat deze prachtige wens uitkomt!!
Ik ben inderdaad nog wel bang dat mijn vriend van gedachten veranderd. Sowieso over volgend jaar, maar ook over helemaal. Omdat hij nooit echt positieve punten van kinderen lijkt te kunnen benoemen. Maar hij is ook gewoon niet heel goed in over de toekomst praten. Hij zegt gewoon, we zijn nog samen, gelukkig en met gezin, klaar. haha. Maar eerst zou hij twee jaar terug kindjes willen, toen vorig jaar, toend it jaar en nu volgend jaar... maar dit is wel de eerste keer dat hij echt zegt dat te denken. En langer wachten vind ik niet erg, als hij er echt niet aan toe is dan wacht ik gewoon. Maar ik wil wel zeker weten dat ik niet over vier jaar hoor, 'nee toch niet.' Omdat ik het dan niet meer uitkan maken, dan hou ik teveel van hem (nu eigenlijk al, weet nu al niet meer of ik het zou kunnen) en omdat het leeftijdstechnisch en qua kans op dan nog kinderen ook afloopt. daarom wilde ik in het begin van de relatie weten, wil je kinderen Meer niet.... en als hij in het begin dan eerlijk was geweest dan had ik nu niet voor de keuze gestaan, hij of kinderen.
Maar goed, hij lijkt ze echt te willen dus daar moet ik dan maar in geloven :D Ik hoef die keuze vast niet te maken.
Daarom snap ik echt dat jij in een vervelende positie zit Leentje. Want ik zou het echt supermoeilijker vinden als ik die keuze moest maken. Ik vind het wel goed voor jou dat je de keuze wel gemaakt hebt, maar kun je het ook. blijf je het hem dan niet verwijten? maar goed, daar heb je zelf ook over nagedacht. Maar ik snap dat het heel moeilijk is. Ik vermoed dat je vriend wel wil, maar ja het zou ook kunnen van niet.. wel ontzetteng oed dat hij toch bezig is met de deadline die je hem gesteld hebt!
Zo actief is hij trouwens nog niet bezig met solliciteren, hij heeft er pas 1 uitgedaan, maar dat begint nu tek omen. de schok was voor hem natuurlijk ook groter.
Wat goed dat jou vriend zo op tijd aan het doorzoeken is...! zou mooi zijn als hij kan blijven natuurlijk, als hij het naar zijn zin heeft. wat goed dat jij geen piekeraar bent. Ik ben dat wel, mijn vriend juist niet. Twee piekers samen was ook niet gelukt weet ik uit ervaring haha! maar dankzij mijn vriend word ik wel relaxter en pieker ik ook minder. ik merk wel dat naarmate ik ouder word ik meer zelfvertrouwen krijg en alles veel beter relativeer. Als ik mijn baan kwijt raak, dan vind ik wel wat anders. Raakt mijn vriend zijn baan kwijt, dan vind hij wel alles. Kan ik niet zwanger worden, wat me onwijs erg lijkt, dan gaan er ook weer andere deuren open. Etc etc. ik geloof gewoon dat er voor alles een reden en oplossing is..
Werkt je vriend in een sector waar ook werk in te vinden is?
Groetjes,
Floxy
ps een collega/vriendin van me is nu opgenomen na bevalling 11 dagen terug met bevallingspsychose. Heftig! Dat gun ik haar echt niet! niemand trouwens. gaat zo'n mooie wens uit en dan gebeurd dat... pfff. - Hoi hoi,
Sorry voor mijn afwezigheid de laatste tijd! Ben erg druk met mijn scriptie, sollicitaties, etc.. Heb even veel aan mijn hoofd!
Wel erg goed nieuws: ik heb een nieuwe baan! En nog een hele leuke ook! :) Dit is helemaal precies wat ik wil. Een hele grote uitdaging, ik kan er veel leren en deze baan biedt ook een erg goed toekomstperspectief. Het is een sector waar heel veel werk in is. Daarnaast krijg ik ook een prima salaris voor een starter dus alles is eigenlijk gewoon goed! Ben helemaal happy, het geluk lacht me weer een beetje toe! :) Nu nog even snel die scriptie afronden en over 1,5e maand aan de slag bij die nieuwe baan. Spannend, maar heb er wel heel veel zin in! Ben blij dat ik niet voor 1 van die andere banen heb gekozen. Dit maakt me echt helemaal happy. Baan 1 en 2 heb ik dus afgewezen en volgens mij is dit baan 3. Luxe positie om die keuze te hebben.. Maar gelukkig heeft het me wel gebracht waar ik naar toe wilde. En krijg meteen een jaarcontract dus dat is ook niet slecht!
Hopelijk gaat het bij jullie mannen ook snel de goede kant op met de banenjacht. Leentje, verstandig dat jouw vriend ook alvast rondkijkt. Zou natuurlijk fijn zijn als z'n contract wordt verlengd, maar je weet het nooit.. En in de zomer ligt de banenmarkt wel een beetje op z'n gat denk ik, dus het kan geen kwaad om er nu al mee bezig te zijn! Zijn jullie trouwens al op kraambezoek geweest? Of was dat dit weekend? Ben benieuwd hoe het zal zijn..
Knap dat je de beslissing hebt genomen dat je definitief voor je vriend gaat Leentje. Dat is ook een hele mooie gedachte, dat jullie altijd samen zullen zijn, no matter what. En wie weet gaat hij in de toekomst nog van gedachten veranderen.. You never know! Maar misschien kan het inderdaad geen kwaad om te proberen om je erbij neer te leggen dat het niet gaat gebeuren. Als het dan toch gebeurt is het alleen maar extra mooi en het beste wat je kan overkomen. Ik begrijp wel dat het ontzettend moeilijk is, maar zo te horen ben je een sterke meid!! Je komt er wel! Wel goed trouwens dat hij met die deadline bezig is. Hij denkt er dus zeker over na. En vergeet niet: je bent nog jong! Stel dat hij het over 10 jaar opeens wel wil, dan moet het ook nog kunnen.. Er blijft dus zeker hoop! :)
@Floxy, kan me voorstellen dat het een geruststelling is om te weten dat je niet de enige bent in deze situatie. Om eerlijk te zijn denk ik dat meer dan de helft van de vrouwen in zo'n situatie zit. De vrouw wil eigenlijk altijd eerder dan de man. Mannen zijn er vaak totaal niet mee bezig. Afhankelijk van opleiding en hoe snel ze op de arbeidsmarkt zitten komt het denk ik vaak pas na hun 25-30e denk ik, als ze alles financieel en qua werk en huis enzo goed voor elkaar hebben en langzaamaan wat meer kinderen in hun omgeving zien.. Dus tja, we zijn echt niet de enigen!! En jij hoeft je echt geen zorgen te maken hoor, die kids komen er echt wel bij jullie. Je vriend wil het sowieso. Mijne ook, dus daar maak ik me ook niet druk om. Ik ben meer bang dat het straks opeens niet blijkt te kunnen ofzo.. Dat lijkt me echt vreselijk. Als je het beide dolgraag wil en het lukt gewoon niet.. Pfff ik wil er nog niet aan denken.
Toevallig hadden mijn vriend en ik het er van de week nog over net nadat ik te horen had gekregen dat ik was aangenomen voor die baan. Hij is ontzettend blij voor me en super trots op me en toch ook wel blij dat ik nu een baan krijg dieik echt leuk vind en goed is voor m'n carriere en dat het niet een lullig baantje is waar niet echt toekomst in zit. Hij begon ook over kinderen, zo van: als je daar over een paar jaar aan wilt beginnen is het voor jou ook wel prettig om gewoon een basis te hebben, ook als je bijvoorbeeld even wat minder wilt werken of misschien tijdelijk wilt stoppen, dan weet je dat je daarna wel weer aan de bak komt omdat je nu gewoon bepaalde stappen maakt. Als je dat nu niet doet, dan wordt het wel lastiger straks met kinderen om weer een goede baan te krijgen. Omdat je die basis gewoon niet hebt. Dan blijf je maar ergens in hangen.
Dus tja, ik was eigenlijk wel verbaasd dat hij daarover begon maar ik vond het wel fijn. Laat toch ook zien dat hij er echt wel af en toe over nadenkt. Hij wil alleen ook gewoon een goede basis hebben voordat er kinderen komen en wil ze ook alles kunnen bieden en daarom vind hij het ook belangrijk dat wij beide gewoon een leuke, goede baan hebben. Maakt het allemaal makkelijker in de toekomst.
Ik kijk er nu ook wel zo tegenaan. Heb echt zin om nu lekker aan de slag te gaan met die nieuwe baan en even een paar jaar te knallen. En dan misschien over een jaar of 2/3 dan zijn we er denk ik wel klaar voor. Ik zie de toekomst wel positief in!
En ook bij jullie komt het hoe dan ook op z'n pootjes terecht, op welke manier dan ook.. Ik weet het zeker!
Liefs,
Nikki
P.S. Floxy, wat erg van die bevallingspsychose! Heftig hoor! Gun je inderdaad niemand.. Hopelijk gaat het snel beter met haar! Sterkte!
Hoi Hoi,
Dus je bent druk bezig geweest Nikki, maar daardoor dus wel een leuke baan!! met uitdaging, een goed toekomstperspectief en een goed loon, dat doe je goed... zeker in deze tijd! gefeliciteerd meis! Lekker van het vooruitzicht genieten!
Ik hoop ook dat onze mannen snel een leuke baan hebben! :D De mijne wil misschien zzp'er worden, dus daar gaan we binnenkort samen naar kijken. Hoe dat verdiend, hoe dat werkt, etc. ben er niet heel blij mee, maar als dat zijn droom is dan vind ik het prima. zolang hij gelukkig is, zn best doet en genoeg binnenbrengt om rond te komen :D
Nikki heeft gelijk Leentje, hij kan zich later altijd nog bedenken zelfs als hij nu nee zegt...! Je hebt nog tijd zat!!
ik maak me niet zo druk meer om die kids, ik geloof ook wel dat ze vanzelf komen. ben nu vooral druk met hopen dat hij snel een nieuwe baan vind, 1,5 maand is echt niet zoveel tijd, en ik wil graag verbouwen maar als dat neit lukt geeft het ook inet. Gek genoeg doen we juist nu leuke dingen, gratis en wat duurde dingen, maar het geld stroomt ook hard binnen nu... maar we zetten wel veel op zij hoor!! maar dit is toch een reminder van geniet van het nu en dat doen we dus maar :d over 1,5 zien we wel weer hoe het dan zit...
fijn he, dat je weet dat ze bij jou ook komen! Ik gun dit Leentje ook zo hard! dat het niet lukt daar wil ik ook niet aan denken, daar maak ik me pas druk om tegen de tijd dat we een half jaartje bezig zijn zonder resultaat.... dus dat is piekeren voor heel veel later en hoef ik nog lang niet te doen haha :D
Wat een ontzettend lieve reactie van jou vriend!! en wat leuk dat hij over kinderen begon te praten! Hij heeft gelijk dat het verstandig is om te wachten. Dat vind ik ook, zou bij ons verstandig zijn. Gek genoeg vinden mijn hormonen dat alleen niet :P
Je vriend denkt er helemaal goed over na lijkt me, top! En mooi dat jij er zo ook tegen aan kijkt nu!
bij mij komt het zeker goed.. eerst zaterdag vieren dat ik 25 word :D een nieuwe baan voor mijn vent zoeken, de vloer en voordeur vervangen (vloer krijgen we en deur moet echt) en dan weer even genieten en bijkomen.. en dan... we zullen zien :d volgend jaar om deze tijd zouden we beginnen... wat mij betreft blijft dat het plan, mits dat zijn contract tegen die tijd verlengd word natuurlijk.. maar een contract voor onbepaalde tijd hoeft hij niet te hebben, ik ga niet meer teveel in de toekomst leven en in wat als... :d
Leentje, don't worry. Ik geloof echt dat je vriend kinderen wil, dus zelfs als hij zegt van niet verwacht ik dat hij wel van gedachten veranderd. Maar wat belangrijk is, je hebt je ware al gevonden. Veel mensen kunnen dat niet zeggen en zijn jaloers op je. Dus dat is sowieso super!!
Liefs,
Floxy- Dank je Floxy! Ben er ook echt heel erg blij mee en weet dat het bijzonder is in deze tijd!
Kan me voorstellen dat jij het wel een beetje eng vindt dat je vriend misschien ZZP'er wil worden. Je hebt dan natuurlijk een stuk minder zekerheid, maar het kan ook erg goed gaan! Hangt ook van de sector in de bouw af.. Ik ken bijv. iemand met een dakdekkersbedrijf en dat loopt fantastisch. Als mensen lekkage hebben moeten ze het ten slotte wel laten maken, dat kun je gewoon niet laten liggen.. Net als bijv. loodgieterszaken enzo.. Dus tja.. Het is in ieder geval de moeite waard om het uit te zoeken. Succes!
Fijn dat jullie in ieder geval nog wel aan het genieten zijn. Groot gelijk hoor. Je leeft in het nu. Stel je voor dat je er over een maand opeens niet meer bent, dan ben je blij dat je nu leuke dingen hebt gedaan! Zeker van genieten. Je kan wel altijd op safe blijven spelen en alleen maar naar de toekomst kijken, maar het nu is ook erg belangrijk! En wat er over een jaar gebeurt zie je dan wel weer toch. Ik ga er vanuit dat je vriend dan wel weer een baan heeft. Een vast contract zou leuk zijn, maar zo niet, dan is het ook geen ramp. Jullie hebben al veel geld opzij gezet dus dat is wel prettig om te weten. Dan hebben jullie in ieder geval iets achter de hand.. En wie weet zijn jullie er volgend jaar rond deze tijd wel helemaal klaar voor om zwanger proberen te raken! Het komt vanzelf dichterbij! :)
En Leentje, ik gun het jou ook ontzettend. Hoop echt dat we ooit met z'n drietjes trotse mama's zijn. Maar ik ben het ook helemaal eens met wat Floxy zegt. Je hebt je ware al gevonden en dat is misschien nog wel het mooiste cadeau wat je in je hele leven kunt krijgen. Een droom die niet voor iedereeen uitkomt, maar wij zijn alledrie wel gezegend met een leuke vent! Dat kan niet iedereen zeggen. Dit is toch de persoon die je altijd bijstaat en waarmee je alles kunt delen. Dat is zo ontzettend belangrijk. Dus ook al komt er geen derde, vierde of vijfde persoon bij, dan heb je in ieder geval elkaar nog. En dat is het aller aller belangrijkste.
Liefde, daar draait het om in het leven! - Ok dames, ik klepper weer!! Wij gaan dit weekend waarschijnlijk aan de slag met de 2e slaapkamer in ons appartement en we gaan dat ombouwen tot een fijne studeerkamer en kastenkamer enzo.. Heel mooi, maar stiekem denk ik nu: shit, ik wil er een andere kamer van maken! En wat als dat kind komt, wat moeten we dan met dat bureau en die kasten enzo.. Aaah!
Pfff ik weet dat het nergens op slaat en dat het sowieso nog minstens 1/2/3/4/5 jaar duurt voordat er uberhaupt een kindje is en misschien wonen we hier dan al niet eens meer, maar toch... Het ging weer even kriebelen en moest het kwijt. Toevallig hoor ik van steeds meer mensen dat ze zwanger zijn of zijn bevallen en dan is het toch echt wel lastig hoor.. Hmm naja goed ik moet het weer uit m'n hoofd zetten want moet met andere dingen bezig zijn, zoals afstuderen en mijn nieuwe baan! Maar wilde het toch even kwijt.. Fijn weekend meiden! - Ahhh arme Nikki ;) Ik ken het hoor, zeker nu we hard aan het klussen zijn op de zolder denk ik er zo vaak aan dat de andere slaapkamer een mooie kinderkamer zou kunnen zijn... Maar goed, op dit moment is het geklepper eventjes weer wat minder. Ik heb wat meer last van vermoeidheid weer, en dan merk ik toch dat het geklepper minder is. Een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen ;)
Floxy, jij hebt er ook helemaal gelijk in dat we alledrie ons gelukkig moeten prijzen met onze lieve partners! Ik ben ook echt gelukkig met hem, en koste wat kost wil ik oud worden met hem. Maar ja, de liefde bekronen met een kindje zou toch erg leuk zijn... ;) - Ik wilde ook nog eventjes terugkomen op de opmerking van Nikki (geloof ik) even terug. Je zei dat hij misschien nu nee zal zeggen maar er later misschien ook wel op terugkomt. Maar weet je, dat moet ik denk ik juist niet hebben! Ik wil op een gegeven moment een besissing maken met hem. Wel of geen kinderen. Ik heb die beslissing nodig om me niet meer zo onzeker te voelen. Als hij uiteindelijk besluit om het echt niet te willen, zal het me een hoop moeite kosten om er in mee te gaan. Maar ik zal wel moeten. Als ik dan in mijn gedachten blijf houden 'ach wie weet komt hij er in de toekomst nog op terug', dan blijf ik hoop houden en blijf ik er onzeker over. Hoe moeilijk ook natuurlijk. Want ook mijn eerste gedachte is dat ik liever heb dat hij later op zijn 'nee' terugkomt en ze wel wil. Maar ik weet ook waarom ik wil dat er binnen een half jaar een beslissing genomen moet worden. Anders word ik gewoon gek van de onzekerheid. Hoe lastig het ook zal zijn om zijn 'nee' te accepteren, ik moet het wel doen dan, en niet in mijn gedachten blijven hopen dat hij ze later misschien nog wel wil. Dat zou het voor mij heel veel moeilijker maken. Want stel dat het 'erop terugkomen' nooit gebeurt? Dan blijf ik er mijn hele leven toch op hopen. Snap je?
Ik ben benieuwd of hij een keuze kan maken. Hij is erg besluiteloos en ik ben altijd degene die hem door een moeilijke beslissing moet helpen. Hij vond het moeilijk om 'ja' tegen het huis te zeggen toen we er eigenlijk wel over eens waren dat we het wilden, hij durft heel slecht op zoek te gaan naar banen buiten zijn huidige baan, en hij is zelfs moeilijk met het kopen van kleding. Zo besluiteloos.... Hopen dat hij hierover wel zelf de knoop kan doorhakken!! - @Leentje, ik moest inderdaad al aan je denken met die zolderkamer van jullie. Maar goed, fijn dat jij er nu iets minder last van hebt inderdaad! :) Wel vervelend dat je zo moe bent!
Ik snap je heel goed met dat verhaal over erop terugkomen. Dat maakt het voor jou inderdaad nog moeilijker. Als hij het echt niet wilt kun je dat inderdaad maar beter accepteren, hoe moeilijk het ook is. Je zal het dan een plekje moeten geven. Als je ergens die hoop blijft houden wordt het wel lastiger ja!
Ik ben ook erg benieuwd wat je vriend gaat zeggen en of hij een beslissing kan maken. Het feit dat hij al erg besluiteloos is maakt het er niet makkelijker op. Dit is namelijk een hele moeilijke beslissing en als hij zo erg twijfelt zal hij dan misschien eerder nee dan ja zeggen... Hmm lastig hoor.. Ik hoop ook heel erg voor je dat hij zelf een knoop door kan hakken en er dan ook echt achter staat.. Want stel dat het 'nee' wordt omdat hij het gewoon allemaal niet zo goed weet, dan heb je er alsnog weinig aan... Laten we hopen dat welke keuze hij ook maakt, het in ieder geval een weloverwogen keuze is! - Hoi dames,
wat hebben jullie veel geschreven de afgelopen paar dagen, gezellig!
Ik niet, ik ben gisteren 25 geworden :d dus was druk met het huis opruimen etc :D
heel mijn tuin staat weer vol fleurige potten en planten, de tegels en tafels zijn weer schoon gespoten, mijn dressoir die als afscheiding in de woonkamer staat heeft een fleurig behangetje gekregen en we hebben een nieuwe eettafel gekocht vandaag :d
de verjaardag was heeeeel gezellig :d
Nu even op jullie berichtjes reageren :d
@nikki, wat lastig dat je even last hebt van die klepperende eierstokken! Ik kan het me heel goed voorstellen. Op zolder heb ik een wasmand vol boeken die niet in de boekenkast kunnen, maar ik vind het zonde om er een boekenkast neer te zetten omdat die toch weg moet als er een kinderkamer komt.. onzin natuurlijk.. bovendien word de werkkamer eerst een kinderkamer... maar je bent er wel mee bezig he.. van waar moeten die spullen dan naar toe en ik wil dan ook niet veel hoeven weggooien etc..
Ik herken het dus, snapte het bij Leentje ook helemaal... Soms loop ik de werkkamer in en dan wil ik het liefst vast de kast slopen, een inbouwkast bouwen, de muren aanpakken en alles ind e goede kleuren verven (groen, vind ik ideaal voor een babykamer, of iets met winny the pooh) maar ja... beetje overdreven :P maar ik weet al dat dat de babykamer word dus ik zie het al helemaal voor me :d ;-)
hoeveel kamers hebben jullie nikki? misschien heb je het al een keer gezegd hoor,d an ben ik het vergeten. En jij Leentje? En hebben jullie een tuin? een bad? ik heb geen bad, dat vind ik echt heel jammer voor met kinderen, maar helaas... die luxe hebben ze dan maar bij hun tante (mijn zus) en opa en oma( aan mijn kant) haha :P
@leentje.. daar heb je helemaal gelijk in. als hij nee zegt kun je niet blijven hopen, dan blijf je in de afwachtstand en uitstelstand... maar dat maakt het wel extra moeilijk natuurlijk als hij nee zegt. want dan neem je dat toch voor definitief aan. en als hij ze dan opeens toch wil is dat misschien mooi meegenomen maar daar ga je dan niet meer vanuit.. ik vind je echt sterk hoor, dat je zegt ik blijf sowieso bij hem.. ik weet niet of ik dat zou kunnen...!
bij mij rammelen de eierstokken een klein beetje meer omdat alles toch weer steeds meer op orde lijken. We hebben nu het dressoir behangen en een nieuwe (nou ja, 2e hands maar voor mij nieuw) eettafel en stoelen gekocht en de woonkamer ziet er helemaal gezellig uit. en van de zomer krijgen we een nieuwe vloer.. dan dan kan het! desnoods maar verbouwen als de kids er al zijn! maar dat is nog steeds niet handig natuurlijk haha! en mijn vent is natuurlijk nog steeds werkeloos..
(overigens hebben we de afgelopen paar dagen er wel vijf sollicitaties uitgedaan, twee volgen van de week nog en van 1 heb ik supergoede hoop want die willen starters en hij pas helemaal in hun straatje als ik het zo kan beoordelen... :D en over 2 beetje hoop en 2 niet echt hoop)...
maar goed. ik spring van de hak op de tak... mijn vriendinnen zijn dat wel gewend van me, maar voor jullie staat het misschien wat chaotisch...
maar goed ik ben toen straks mijn nieuwe eettafel en stoelen aan het bewonderen... heel mooi. zes stoelen, met paarse bekleding. alle assecoires in mijn woonkamer zijn roze en paars, dus dat kwam top uit... waren we niet eens naar op zoek.. ik sta te genieten en bedenk dat mijn vorig gammel tafeltje met ..... stoelen waarvan 1 nog kapot ook echt te studentachtig in het huis stonden en dat dit echt een onwijs leuke gezinstafel is.. kleine rammel... zegt mijn vriend, kijk en dan kan de kinderstoel aan het hoofdeinde, gezellig bij ons... ja hallo!!!! rammel rammel rammel!!! aan de ene kant vind ik het leuk dat hij dat doet, aan de andere kant ook niet. maar goed rammel rammel dus haha.
dus nikki ik doe mee!
@leentje, wat onzettend vervelend dat je veel vermoeider bent. nu ik weet hoe dat is en weet hoe het is om het niet te zijn vind ik het extra vervelend voor mensen die snel vermoeit zijn. eerst kun je het niet zogoed voorstellen, maar als je het zelf hebt meegemaakt.. pff! maar misschien ook een beetje de spanning? wel geluk bij ongeluk dat je wat minder rammelt natuurlijk! overigens geloof ik wel dat de keuze die jou vriend maakt weloverwogen is, nu maar hopen dat het ook de keuze is waar we met zijn 3tjes zo hard op hopen en zo hard voor duimen. zou toch leuk zijn als we over 2/3 jaar samen kunnen afspreken met de kleintejs en elkaar zo leren kennen toch? :D ;-)
Liefs,
Floxy - Hoi Floxy,
Sorry, was t helemaal vergeten! Nog gefeliciteerd! Fijn om te horen dat je het goed hebt gevierd. En weer lekker bezig geweest in het huis dus. Leuk hoor!
Wij hebben nu 2 slaapkamers, dus maar 1 extra kamer. We wonen in appartement (huur). Willen over een paar jaar wel een huis kopen en dan natuurlijk met meer slaapkamers. Maar goed, in deze extra slaapkamer zou ook prima een kindje passen! ;) Moeten we wel wat dingen opruimen en verplaatsen enzo, maar ons appartement is bijna 100 m2 dus we hebben genoeg ruimte! Wij hebben dus ook geen tuin (wel een ruim balkon), maar die tuin wil ik dolgraag als we ooit een huis kopen. En dan het liefst ook een bad ja! Vind ik zelf heerlijk maar is ook fijn met kinderen.
Goed dat je vriend bezig is met solliciteren. Spannend hoor. Ben benieuwd of er wat uit komt! Haha, super leuk dat je vriend begon over die kinderstoel. Kan me wel voorstellen dat je dan extra rammelt. Je kan dan natuurlijk helemaal niet meer wachten! Die kids komen eraan hoor!
Wij lagen dit weekend lekker in bed en van het een kwam het ander en toen zei mijn vriend: ik zou het helemaal niet erg vinden als hier nu een kindje uit zou ontstaan weet je dat? Als hij er nu voor kon kiezen zou hij op dit moment nog niet aan kinderen beginnen, maar als ik nu dus opeens zwanger zou zijn zou hij dolgelukkig zijn zei hij... Aaaah! Ik heb me er maar niet teveel bij voorgesteld en zei ook meteen tegen hem dat ik dat heel mooi vond maar dat ik wel weet dat hij het nu nog niet wil... Maar goed, het is een fijne gedachte om te weten dat hij blij zou zijn als het een keer gebeurt!! :D
@Leentje, hoe is het nu met jou? Vraagje, vind je het moeilijk als wij dingen typen over onze mannen als die opeens over kinderen beginnen enzo? Want ik besef me wel dat dit voor jou misschien heel moeilijk is om te lezen, vooral omdat je het zelf ook zo graag wil. Eerlijk zeggen hoor, want anders moeten Floxy en ik misschien iets minder (of ergens anders) over die dingen praten! Kan me voorstellen dat het misschien wel confronterend is voor jou.. Jammer dat er niet meer meiden bij dit forum zijn aangesloten die meer in jouw situatie zitten en weten dat er een grote kans is dat dat kind er misschien wel nooit komt.. Ik hoop dat je meer mensen vind die in een soortgelijke situatie zitten. Dat is voor jou wel prettig lijkt me! Desondanks vind ik het natuurlijk erg gezellig als je hier blijft mee kletsen! :)
Nou meiden, ik ga weer aan de scriptie.. Fijne dag! X - @nikki, ruimte zat dus voor een kind idd!!
wat een mooie opmerking van je vriend!!
@leentje, ik sluit me helemaal bij nikki aan. Wij hebben (ondertussen) het geluk dat we weten dat onze mannen in ieder geval willen en dat we alleen moeten wachten maar voor jou is het nog wachten of hij wil... ik hoop zo dat je binnenkort meedeelt dat hij wil.. dan maar wachten, met zijn 3en wachten is altijd beter als nog afwachten of hij wil...
ik zou het wel echt gek vinden als je vriend niet wil.. ik denk echt dat hij wel bijdraait... maar ja, als het niet zo is...
Nou ik ga snel aan het wer, het is alweer veel te laat ;-)
Liefs,
Floxy - Lieve meiden,
Nee, ik vind het helemaal niet confronterend als jullie zo over je vent praten. Integendeel, ik vind het voor jullie echt superleuk! Natuurlijk denk ik dan ook wel af en toe bij mezelf 'waarom doetie van mij dat niet!?' maar op dit moment steekt het echt (nog) niet. Maar dat komt misschien ook omdat ik zelf, net zoals Floxy steeds zegt, ook stiekem wel denk dat hij het uiteindelijk best wil. Ik denk eerlijk gezegd ook dat hij uiteindelijk het wel wil, maar het niet zou aandurven. Hij is iemand die zolang hij twijfelt geen beslissing kan nemen. Maar zoals ik al eerder zei: bij een nieuwe eettafel of nieuwe schoenen kan ik hem pushen, maar met dit niet. Tenminste, ik kan hem niet dwingen, een beetje pushen kan misschien wel op den duur. Want ik denk, als ik heel eerlijk ben, dat hij nooit écht de keuze kan maken!
Dat klinkt misschien een beetje dramatisch, maar hij zal een duwtje in de rug nodig hebben. Anders maakt hij zn keuze gewoon niet. Maar goed, ik weet ook dat ik er rekening mee moet houden dat hij het echt niet wil. Maar daar wil ik gewoon niet aan denken ;)Leentje85 wijzigde dit bericht op 09-05-2012 22:09 met 13% - Hoi Leentje,
ik denk ook dat bij mannen de leeftijd waarop ze zich verplicht voelen te beslissen later ligt. Hoe oud is je vriend ook alweer?
een vriendin van me heeft een vriend die is 34. die zegt, ik heb nog jaren de tijd voor ik aan kinderen ga denken. ik wil ze heus wil, maar kan altijd nog.. dat zegt genoeg over mannen toch..
wel lastig dat je vriend niet goed is in keuzes maken, want bij deze keuze kan je hem niet overhalen of voor hem beslissen. het is niet iets waar je spijt van wilt hebben of krijgen. en druk kan de relatie verpesten....
toen ik een tijd terug bij mijn ma zat te zeuren dat ik het wel moeilijk vond dat hij ze nog niet wil en dat mijn eierstokken best hard rammelen, toen zei ze: waarom is dat hij ze nog niet wil belangrijker dan dat jij ze wel wil. hij wil ze wel, maar jij meot wachten tot hij eraan toe is. kan hij er niet eerder aan beginnen.
daardoor hebben mijnv riend en ik erover gepraat en besloten een mooi compromis te maken waar we beide mee tevreden waren. tot hij zijn baan kwijt raakte.. ;)
maar een compromis is 1 ding he...maar je kan iemand niet dwingen of overhalen voor zoiets.. moeilijk is dat... met andere dingen kan dat wel.
dat is het moeilijke met kinderen. je moet het beide willen, tegelijk willen, het moet kunnen.... pff!
Leentje, tot wanneer heb je je vriend gegeven? Ik vind je echt een bikkel! toen ik bang was dat hij ze niet wilde was ik vaak bang, zat er vaak mee, snel moe en geirriteerd.. en dat je dan ook nog goed vind dat wij af en toe van die dingen vertellen die jij ook wil maar waar jij nog op moet wachten...! ik is onder de indruk!!!
liefs,
floxy - Hoi dames,
@Leentje, ik vind het ook erg knap van je dat je het (nog) niet erg vindt om onze verhalen te lezen en dat je het alleen maar leuk vindt voor ons. Lief van je. Lijkt me toch niet altijd even makkelijk.
Ik denk dat we allemaal wel denken dat je vriend heus wel een keer overstag zal gaan, maar inderdaad, je kunt hem niet dwingen. Het feit dat hij nooit beslissingen kan maken maakt het wel een stuk lastiger. Je kunt hem inderdaad een beetje in die richting pushen, maar uiteindelijk is hij toch echt degene die de definitieve beslissing voor zichzelf zal moeten maken. Zoals Floxy ook al vroeg, heb je hem al een datum gegeven of een periode waarin je het graag zou willen horen? Aan de andere kant, dat maakt het misschien ook wel moeilijk voor beide. Dan zit de druk er heel erg op en gaat hij uit angst misschien toch nee zeggen, terwijl als hij er iets langer over na denkt, zonder druk, misschien eerder ja zal zeggen. Wat dat betreft denk ik dat je hem beter nog een jaar kunt geven ipv bijv een paar maanden, maar goed, jij kent je eigen vriend het beste! :)
Hoe is het trouwens gegaan laatst met de kraamvisite? Hebben we niks over gehoord geloof ik. Ben benieuwd!!
Nou, wij hebben onze extra slaapkamer gister omgebouwd tot studeerkamer en er een fijn bureau neergezet en planken aan de muur gehangen. Voorlopig wordt het dus echt geen babykamer haha. Maar ik ben er wel heel blij mee. Ik kan nu lekker hier zitten voor de laatste loodjes van mijn scriptie. Lekker rustig. Ik heb helaas geen weekend, want moet nu echt dag en nacht achter die computer zitten om het allemaal te halen. Ik ga dan ook weer snel verder.
Gaan jullie nog iets leuks doen dit weekend?
Liefs! - Hey dames!
Wat lekker Nikki dat jullie 'studeerkamer' klaar is. Ik weet zeker dat als het zover is, het zonder problemen kan worden omgebouwd tot babykamer. Het hoeft nu toch ook nog niet? Stel dat jullie net als Floxy volgend jaar al voor een kindje gaan en stel dat het snel raak is, is het vanaf nu toch nog twee jaar voordat de kamer in gebruik zal gaan, dus even eerst een andere functie voor die kamer lijkt me wel handig ;) hahaha!
Ik heb mijn vriend in principe tot aan de zomervakantie gegeven. Ja, in principe. Dat klinkt niet echt overtuigend he? Nee, is het ook niet. Toen ik hem die deadline gaf, zei hij iets in dezelfde trant als Nikki hierboven zei. Dat hoe sneller de 'deadline' is, des te zekerder zal hij nee zeggen. Tja... zo lastig! Want ik wil het natuurlijk zsm weten, maar als dat betekent dat hij 'nee' zegt... dan wil ik nog wel een jaartje langer wachten! Grr... Ik denk dat ik gewoon tot aan de zomer mijn mond erover dichthoud, en er dan weer over begin. Ik wil hem nog niet echt voor een keuze zetten, maar ik zal hem wel vragen hoe hij er dan in staat. Misschien is er al iets veranderd (of het positief of negatief is hou ik dan nog even in het midden). Ik denk dat ik hem dan gewoon vraag op wat voor termijn ik van hem mag vragen zijn keuze te maken. Misschien is dat beter dan zelf de deadline stellen. Het is niet zo dat we haast hebben. Ik ben ondertussen 'pas' 27 en hij 30. Dus het kan best nog even wachten. Maar het liefste zou ik op mijn 30e verjaardag mijn eerste kindje willen hebben. Maar goed...
Op dit moment klepper ik nog steeds even wat minder, dus dat scheelt. Af en toe denk ik zelfs 'ik moet er nu echt even niet aan denken, wie weet wil ik ze toch wel helemaal niet'. Maar goed, dat komt denk ik meer vanwege de moeheid. Als je erg vermoeid bent is het biologisch gezien natuurlijk erg gezond om geen kinderen te willen, want ervoor moeten zorgen kost zoveel energie, en die heb je niet! Ik nu niet in ieder geval. Ik hoop dat ik me snel weer beter voel. Ik ben ook benieuwd of ik dan weer meer ga klepperen ;)
De kraamvisite ging wel goed, beter dan ik had verwacht. Komt misschien ook omdat er veel visite was daar, en dan ga je toch iets minder over dat soort dingen nadenken. En het desbetreffende kindje lag toch alleen maar saai te slapen haha ;) Ik heb hem wel eventjes vastgehouden, maar ik moet zeggen, ik vind het altijd zooo eng! Zo'n baby'tje dat net enkele weken oud is, is zo kwetsbaar. Ik ben altijd bang dat ik het hoofdje niet goed ondersteun of dat ik hem laat vallen ofzo haha, gelukkig nooit gebeurd ;)
Hoe gaat het met de banenjacht Floxy? Nog iets gehoord van de sollicitaties?
Mijn vriend heeft op dit moment niet echt iets lopen. Pfff kan er zo kwaad om worden. Hij heeft nu op zijn werk te horen gekregen dat hij even moet invallen voor een collega die vrij ziek is momenteel. En dat het een mogelijkheid zou kúnnen zijn om te laten zien wat hij kan, voor eventuéél een verlenging van zijn contract. En dus solliciteert hij nu niet verder.... Grrr.... Ik snap niet waarom hij niet op meerdere paarden durft te wedden. Hij hoopt nu zo op dat dit iets wordt, dat hij niet meer verder kijkt. En nou wordt het straks niks met die verlenging, en dan heeft ie niks! Ik heb hem dit al een paar keer gezegd, en steeds draait het weer op zuchten en steunen uit met uiteindelijk de woorden 'ja je hebt wel gelijk', en vervolgens doet hij er niks mee... Hij moet zorgen voor een goede baan. Want, dan kan ik veel minder werken, en kindjes krijgen :P - hoi dames,
Leentje, ik vind wel dat je gelijk hebt dat je een soort deadline stelt hoor! natuurlijk als hij nee zegt en hij veranderd later van gedachten dan is dat niet erg, maar je moet toch ook meer zekerheid hebben voor jezelf... je word gek van alleen maar afwachten!!!
27 en 30, je hebt inderdaad nog tijd zat! de gemiddelde vrouw krijgt op haar 29e haar eerste kindje, dus als hij nu ja zou zeggen zit je straks zelfs nog onder het gemiddelde :P
Ik heb laatst mot gehad met mijn vent en mijn schoonpa, geen idee hoe het komt. kan de laatste tijd niets hebben, huil om alles.. zal wel komen omdat ik ongesteld moet worden. beetje mot met mijn vent omdat hij net zoals leentje haar vent steeds op 1 paard tegelijk wed. eerste hoopte hij dat hij zijn baan toch kon houden... dus solliciteerde hij niet. nadat hij meer wist hebben we er samen 5 sollicitaties uitgedaan... daar hebben we niets van gehoord trouwens, en dus vind hij dat hij wel even genoeg gedaan heeft geloof ik.. .
maar goed fike ruzie gehad dus bij zijn ouders thuis en hij heeft zijn excuses aan mij aangeboden en ik aan mijn schoonpa (dat was trouwens niet ruzie hoor, ik maakte gewoon een vervelende opmerking omdat ik even mijn schoonpa zijn gezeur niet kon hebben :P moet ook kunnen als je ergens twee x in de week komt) en nu lijkt hij iets meer te gaan doen.. ik hoop het maar, over een maandje is hij werkeloos..
ik herken het dus leentje, mannen zijn meer van het maar afwachten... vrouwen piekeren meer en zijn meer bezig met wat fout kan gaan dus op meerdsere paarden wedden...
Ook op mijn werk is het lastig... mijn manager wil dat ik op een minder leuke locatie blijf zitten en eerlijk gezegd kan ze niks anders. maar de manager van mijn vorige locatie die leuker was wil me ook graag terug. zij zegt dat ik eisen moet stellen als ik op de minder leuke locatie blijf. maar de minder leuke locatie is wel meer personeel, krijg makkelijker vrij als ik wil, akn zorgen dat ik inet teveel gratis hoef te werken, kan eerder weg indien nodig, meer vrijheid zeg maar.. maar wat irritante collega's... andere locatie leukere riumte leukere kinderen vanaf het begin af aan zelf opgezet... maar die collega is wel leuk maar kan het inet aan kids en studie en werk en hooor alleen maar dat ze het zo moeilijk heeft en we willen altijd tegelijk vrij maar dat kan niet...
dus ik moet nu loonsverhoging of een studie gaan eisen maar dat kan/durf ik niet zo goed..
ach goed.. ik zit even wat minder goed in mijn vel... met mijn humeur, snel janken, aangekomen (heb ik altijd last van voordat ik ongesteld word) werk, mijn vent die zijn verantwoordelijkheden in mijn ogen niet neemt (maar verder wel heel leuk is gelukkig :P) yak yak even.. :(
Ik vind baby's trouwens ook eng! wel schattig en lief! maar zeg altijd met een gekke bek tegen mijn moeder dat ik mijn kids de eerste twee jaar bij haar dump en dat vind ze een goed plan :P ik vind ze eng, breekbaar... er kan dan zoveel verkeerd gaan ze kunnen niks zeggen, wiegendood, dat hoofdje, yak :P
Liefs,
Floxy
ps sorry voor het zeuren ;-) - Ahhh gooi het er maar uit hoor! ;) Gelukkig kan dat hier gewoon :) Lucht soms ook even op, ben je het kwijt. Je zit ook wel in een lastig dilemma nu met je werk. Moeilijk hoor! Ik zou ook niet weten wat ik moest kiezen... En dan nog ruzie met vriendlief en schoonpa, en dan óók nog eens niet lekker in je vel zitten... dat beurt niet bepaald op! Maar troost je, het komt vanzelf weer goed. Waarschijnlijk als je maandelijkse perikelen voorbij zjin voel je je al een stuk beter. En de ruzie is bijgelegd, en hopelijk blijft je vriend zich nu iets verantwoordelijker gedragen mbt het solliciteren! Anders zou je misschien een afspraak moeten maken dat hij elke week minimaal 2 sollicitaties de deur uit doet... misschien doe ik dat hier ook wel...
- Hoi dames,
de gemoederen zijn weer wat gekalmeerd. :d
Mijn vriend is door de ruzie wel bijgedraaid! hij doet nu veel meer uit zichzelf en zegt dat hij dat ook prettiger vind! zo heerlijk! en hij heeft volgende week drie dagen vrijgevraagd zodat hij kan solliciteren en alle andere dingen kan doen die hij echt moet doen voor zijn baan eindigd. Dus zo zie je maar, ruzies kunnen ook wel van nut zijn!
dus als het goed is gaan er volgende week zeker weer vier sollicitaties de deur uit, zo niet meer.
@leentje, ja ik wilde ook dat hij er iedere week een vacature uit zou doen, maar hij vond dat hij daar te druk voor was. eerlijk is eerlijk, hij werkt soms ook wel 60 uur per week en dan de brandweer nog, maar ja! je moet er toch tijd voor maken! :d
Maar de gemoedsrust is terug, het voelt weer heerlijk en over twee dagen zit ik rond deze tijd in parijs! :D :D
Liefs,
Floxy - Zo. Ik heb voor mijzelf ook weer een heftig weekje overleefd.
Het begon maandagochtend al, ik had een droom gehad. Ik droomde dat ik ineens een baby had. Ik had geen flauw idee wat ik ermee moest en hoe ik het moest verzorgen. Ik gaf hem af en toe maar wat borstvoeding. Ik was er heel blij mee, maar mijn omgeving reageerde er niet eens op, wat ik erg vervelend vond. Toen mijn baby wat ouder werd had ik er ineens nóg eentje bij. Nja, erg vreemd allemaal en ik wist nog steeds niet goed wat ik ermee moest.
Toen werd ik wakker door de wekker. Mijn dag was gelijk helemaal verkeerd begonnen door die droom en ik voelde me de hele dag heel vervelend. Ik dacht dat ik even niet meer zo klepperde. Nou, door deze droom is het weer helemaal aangewakkerd. Ik heb het mijn vriend later op de dag ook verteld, hij merkte ook wel dat ik me die dag niet fijn voelde. Hij vond het allemaal heel vervelend voor me dta ik zo door die oerdriften wordt geleid. Tja, dat is het ook. Het was wel even lekker dat ik niet zo klepperde.
De rest van de week ben ik weer heel erg aan het klepperen en tig keer op een dag denk ik eraan, 'ik wil een kindje'. Pfff.... Vermoeiend hoor. Morgenavond een etentje met vriendinnen waarvan er eentje al behoorlijk zwanger is. En eerlijk gezegd heb ik het gevoel dat er weer eentje gaat aankondigen dat ze zwanger is. Ik ben benieuwd. Het is maar een gevoel. Maar tot nu toe is elke keer als ik dat gevoel had (dat is nu 2x geweest) het ook zo geweest. We zien wel. Waarschijnlijk gaat het de hele avond weer over zwanger zijn en kinderen krijgen. Aan de ene kant heerlijk om over te praten, maar tegelijkertijd ook confronterend en vervelend.
Ik ben nu een weekendje alleen thuis, mijn vriend is een weekend weg met zijn vriendengroep. Op zich wel lekker om even alleen thuis te zijn, maar ik ben ook bang dat ik teveel in overpeinzingen terechtkom over het zwanger worden. Nja, afleiding zoeken dan maar. Gelukkig komt mijn zusje zo langs, gezellig hoor! - Hoi meiden,
Sorry ben een beetje afwezig geweest, druk met scriptie.
Wat vervelend van die droom Leentje! Kan me voorstellen dat je niet zo goed weet wat je ermee moet. Vervelend dat het geklepper weer is aangewakkerd, vooral omdat je er zo weinig mee kan op het moment :(
Ik weet hoe vermoeiend het is om tig keer op een dag een kinderen te denken, heb het zelf af en toe ook. Gelukkig is het bij mij nu weg en denk ik er niet zo extreem veel meer aan. Ik heb het een beetje een plekje weten te geven. Af en toe komt het naar boven maar gelukkig duurt het dan niet heel lang voordat ik er weer vanaf ben.. Ik hoop dat dat nog even zo blijft!
Spannend dat etentje met die vriendinnen. Kan me voorstellen dat je er niet echt op zit te wachten om de hele avond over zwanger zijn en kinderen krijgen te praten. Aan de ene kant erg leuk inderdaad, maar op dit moment misschien wel erg confronterend. Hopelijk gaat het ook over andere dingen!
Lastig dat je juist nu alleen thuis bent. Kan me voorstellen dat dat wel extra moeilijk is. Met je vriend erbij had je misschien wat meer afleiding en zou je er wat minder over nadenken. Maar goed, je zusje is er en morgen heb je dat etentje (wat hopelijk niet teveel over kids gaat) dus dan heb je alweer wat afleiding. Hopelijk kun je je een beetje met andere dingen bezig houden! Zei je vriend verder trouwens nog iets over die kinderen of alleen dat hij het vervelend voor je vond?
En Floxy, bij jou inmiddels weer alles goed dus? Fijn dat je vriend wat meer uit zichzelf aan het doen is! Altijd prettig. En dus weer lekker solliciteren, dat zijn goede zaken!! Hoop echt dat hij snel een leuke nieuwe baan vindt.
Vorige week reden wij met de fiets door een wijk waar we nog nooit echt doorheen hadden gereden en zagen allemaal leuke huizen en een grote speeltuin en basisschool ernaast enzo en toen zeiden we allebei: O, leuk buurtje om over een paar jaar te wonen.. Alles bij de hand enzo met die speeltuin en basisschool! ;) Ik kreeg meteen kriebels in mijn buik! Ik zie dat onze toekomst steeds meer vorm krijgt en het voelt gewoon zo goed samen. Hoop echt dat we het over een paar jaar kunnen bekronen met een liefdesbaby! Maar goed, nu hou ik weer even op met klepperen. Moet verder met m'n scriptie.
Fijn weekend allebei en Leentje, maak er wat van in je eentje!! Rijmt ook nog eens! ;)
Liefs! - hoi meide,
ik ben n paar dagen naar walt disnwy en parijs geweest vandaar de late reactie.
@leentje, wat heftig joh! Gek he, dat dromen zoveel invloed op je humeur en je eierstokken kunnen hebben. hoewel het natuurlijk eigenlijk andersom is, in je dromen komen dingen waar je onbewust mee bezig was naar voren. dus je was er onbewust misschien wel meer mee bezig als je dacht? iedere keer als ik denk dat ik er niet meer mee bezig ben ga ik er ook over dromen.
maar je hebt wel een heftige droom gehad, specifiek ook! Dat is wel bijzonder. Maar hoe reageere je vriend verder? wat vind jij ervan dat hij het vervelend vind dat je door die oerdriften geleid word? ik vind het namelijk altijd de waarheid, maar word er ook een klein beetje boos van. alsof ik mijn hormonen niet onder controle heb en alleen daardoor een kind wil. maar ja, het speelt wel grotendeels mee natuurlijk...
hoe was je etentje? ik vind praten over kinderen leuk en ik vind alles interessant. kijk tv programma's, lees verhalen en boeken. maar ik word er ook een beetje boos van op mezelf, voel me een beetje hersenloos als ik alleen aan baby's denk. maar het interesseert me gewoon. ik ben ook een beetje aan het denken wat ik dan wil qua werk, zou best werk willen doen wat daarmee te maken heeft..
maar goed ik ga weer van de hak op de tak.. ;-) hoe was je etentje? veel gepraat over kinderen? wel een fijne sfeer of ws het lastig en ongemakkelijk voor je?
kondigde je vriendin aan dat ze zwanger was?
ik vind weekendjes thuis altijd heerlijk. Maar teveel overpeinzen is idd niet fijn! mannen kunnen daar met een anti-pieker instelling vanaf houden. Maar vriendinnen ook? en zusjes ook. Kun je er met je zusje over praten? zit zij in een gelijke positie? of heel andere positie? mijn zus is al 11 jaar samen, ze zijn getrouwd, huis gekocht, behang voor de kinderkamer gekocht... en toen ging hij weer studeren. ze zit dus een beetje in dezelfde positie, ze moet wachten. maar we kunnen er helaas niet echt over praten. zij is niet zo open en gesprekken zijn niet zo leuk als de 1 open is en de ander niet ;-)
@nikki, wat fijn voor je dat je geen last hebt van klepperende eierstokken op dit moment!
met mij gaat het inmiddels goed, wel dag flink klepperende eierstokken, dan weer een dag niet, dan weer dag wel. mijn vriend is echt goed bezig nu.. hopelijk blijft dat zo.. gisteren heeft hij uit zichzelf de was gedaan en ophangen, geld overgemaatk en vandaag ging hij uit zichzelf een sollicitatiebrief schrijven. ons weekend weg (met mijn ouders) heeft hem goed gedaan. :D hopelijk blijft dat zo :D ikh oop dat hij snel weer een nieuwe baan heeft, dan kunnen we weer samen gaan dromen en denken. maar die kindjes, daar mag ik het van mezelf even niet meer over hebben... ik merk dat hij een klein beetje druk voelt en dat wil ik inet. als hij er volgend jaar niet aan toe is, dan maar later. samen genieten is ook fijn.. zucht ;-)
wat goed van die wijk, lekker he zo samen dromen en plannen. geen last van dat het nog wel wat jaren kan duren?
ik hoor weer van jullie!
Liefs,
Floxy - Spijtig genoeg moet ik mij ook aanmelden op dit topic. Mijn verhaal begint ongeveer een half jaar geleden, toen ik per ongeluk zwanger bleek te zijn. Mijn vriend en ik zijn bijna vijf jaar samen. Ik ben 26 en mijn vriend is 28.
In eerste instantie was mijn vriend zo erg geschrokken dat hij zei dat hij het niet wilde en het weg wilde laten halen. Twee dagen later kwam hij hierop terug en wilde hij er volledig voor gaan. Het werd toen een miskraam.
Door die zwangerschap ben ik er achter gekomen dat ik erg graag kinderen wil. Na die miskraam zelfs zo erg, dat ik er dagelijks aan denk. Vantevoren waren wij hier nog niet zo mee bezig. Mijn vriend zegt nu dat hij nog niet weet of hij kinderen wil. Met zijn werk en school is hij er zeker nog niet aan toe. We praten er veel over, maar ondanks alles neigt zijn antwoord meer naar nee dan naar ja.
Ik kan hier, zeker na die miskraam, niet goed mee omgaan. Zal ik nog wachten of hij misschien toch van gedachten verandert of kies ik eieren voor mijn geld door de relatie te beeindigen?? Een moeilijke keuze, aangezien wij nog zoveel van elkaar houden... - Hoi Femm,
Welkom! Wat vreselijk dat je een miskraam hebt gehad.. Ik kan me ook helemaal voorstellen dat je er hierdoor ontzettend veel mee bezig bent. Je weet nu dat het kan en alle gevoelens zijn aangewakkerd..
Maar wat een lastige situatie zeg. Je twijfelt of je bij je vriend moet blijven omdat hij niet zeker weet of hij wel kinderen wilt. Moeilijk hoor! Als ik het zo hoor wil je vriend ergens toch wel kinderen, anders zou hij ook nooit voor die ene zwangerschap zijn gegaan. Hij zegt dat hij er nu zeker nog niet aan toe is, maar wat niet is kan nog komen. Wij hier hebben allemaal het probleem dat onze mannen er nog niet aan toe zijn. Bij de meeste mannen komt het geloof ik ook pas na hun 30e, als ze wat meer kinderen om hun heen zien en alles zelf wat beter op orde hebben qua werk, huis, financien en dergelijke. Dus tja, wie weet heeft jouw vriend ook gewoon iets meer tijd nodig. Mannen zijn daar gewoon niet zo mee bezig en dat maakt het heel lastig, dat weten wij hier allemaal maar al te goed.
Inmiddels weten Floxy en ik dat onze mannen wel graag kinderen willen, maar niet op dit moment. Dus wij moeten ook nog even wachten. Bij Leentje is het zo dat haar vriend ook nog niet weet of hij uberhaupt wel kinderen wil en zij zit dus ook in een lastig parket. Bij Leentje is het echter zo dat zij, ook als hij echt geen kinderen wil, toch bij hem zal blijven. De liefde wint het dan van de kinderwens. Hoe is dat bij jou? Zou je je vriend echt kunnen verlaten en jullie relatie op kunnen geven? Zoals je zegt hou je nog ontzettend veel van hem en hij van jou. De vraag is of je het de moeite waard vindt om dat op te geven en of je ooit nog iemand zal vinden waar je zoveel van houdt en die wel kinderen wil. Om eerlijk te zijn zou ik echt niet weten wat ik in jouw situatie zou doen, ik ben blij dat ik niet hoef te kiezen.. Pfff, maar moeilijk hoor! Ik zou je vriend nog wel even de tijd geven. Jullie zijn beide nog jong, althans, je hebt nog zeker 10-15 jaar de kans om kinderen te krijgen :) Misschien dat je vriend er over een jaar of twee, drie wel aan toe is, en zo niet, dan kun je altijd beslissen om toch nog weg te gaan. Maar goed, jij kent je vriend het beste en weet beter hoe de hele situatie in elkaar zit. Volg je hart en je gevoel, dat is het belangrijkste. Sterkte ermee!
@Floxy, leuk dat je in Parijs en Disney bent geweest! Kan me voorstellen dat dat jullie beide goed heeft gedaan. Ik was daar vorig jaar nog met min ouders en zus. Toen zei mijn moeder: de volgende keer dat we hierheen gaan doen we dat met jullie mannen en kinderen! :) Hihi.
Wat jammer dat je er met je zus niet over kunt praten terwijl jullie beide een beetje in dezelfde situatie zitten. Jammer hoor. Ik kan er wel met mijn zus over praten maar zij wil helaas geen kinderen dus tja.. Maar ze wil wel graag een trotse tante worden en zo de lusten en niet de lasten hebben haha! ;) Dus dan moet ik er maar voor gaan zorgen dat zij ooit tante kan worden!!
Wat fijn dat je vriend zo goed bezig is uit zichzelf. Lekker gevoel. Hopelijk blijft hij er in hangen en zo verandert hij toch ook op een positieve manier en heeft dat ontslag niet alleen maar negatieve dingen teweeg gebracht! Fijn!
Ik vind het inderdaad heerlijk om zo samen te dromen over onze toekomst. Wat fijn zeg. Ik zie het allemaal al helemaal voor me. Nu nog hopen dat al mijn dromen uitkomen! Tuurlijk vind ik het wel jammer dat ik nog een paar jaar op die kinderen moet wachten, maar ik kan er wel mee leven denk ik. Althans, op dit moment! :) We zullen zien hoe dat over een half jaar/jaar is. Over een paar weken begin ik fulltime te werken en dan hebben we echt alles op orde. Zo krijgt dat burgerlijke leventje steeds meer vorm haha. We zullen zien wat het met mijn kriebels gaat doen...
Nu ga ik weer aan de scriptie meiden.
Liefs!
Hoi femm,
gezellig dat je mee komt schrijven! maar jammer natuurlijk dat je in een situatie zit waarbij dit moet!
wat moet het schrikken zijn geweest toen je plots zwanger was zonder dat jullie eigenlijk met kinderen bezig waren!
wilde jij het kind gelijk houden? wilde jij eerst ook een abortus en het toen ook houden? hoe was dat voor jou?
ik kan me voorstellen dat je nu weet dat je kinderen wilt. plots moest je er over nadenken, waarschijnlijk krijg je er toch wel gelijk gevoelens bij (maar dit vul ik nu in, ik weet niet of dit echt zo is) en dat krijg je een miskraam. dat lijkt me zo erg!
is jullie relatie verder wel goed? zitten jullie in posities dat het kan? qua huis, werk, geld etc. waarom wil je vriend geen kinderen? kan hij dat uitleggen? en waarom wilde hij dan toch voor de zwangerschap gaan? misschien deed de miskraam zo'n pijn dat hij er niet opnieuw aan durft te beginnen?
ik heb altijd gezegd dat als ik een vriend krijg die geen kinderen wil, dat ik het dan uit zou maken. ik heb altijd al kinderen gewild, ik was zo'n type die dat van jongs af aan al wist en overal hielp met de kinderen. ik paste op, betaald als ze konden betalen en gratis als ze niet konden betalen. maar... nu heb ik de gozer gevonden waar ik oud mee wil worden. we zijn nu ong 3,5 jaar bij elkaar en hebben het heel goed samen. hij vult mij aan en ik hem. af en toe kan ik hem wel achter het behang plakken, maar ik wil hem nooit meer kwijt. het uitmaken met hem, dat zou ik moeilijk vinden (wel heb ik hem gelijk gevraagd of hij kinderen wilde, dat was voor mij een vereiste voor een relatie)... als hij geen kinderen zou willen.. dan zou ik het moeilijk vinden. met hem wil ik oud worden, moet ik het dan daarom uitmaken. er zitten ook zoveel nadelen aan kinderen. maar waarschijnlijk zou ik het toch met hem uitmaken als hij geen kinderen wil. want anders zou ik hem het altijd blijven verwijten, dat ik geen kinderen heb door hem.. en mezelf als de relatie toch ook stuk mocht lopen.. terwijl hij echt de ware voor mij is, maar ik geloof dan dat er meer waren zijn... dat ik met iemand anders ook gelukkig kan worden. dat wil ik niet, ik wil oud worden met mijn mannetje, maar dat kan niet ten koste van mijn wens, verlangens, gevoelens en toekomstbeeld....
leentje heeft echter de keuze gemaakt hoe dan ook bij haar vent te blijven, een keuze die ik net zogoed respecteer! zij heeft de man met wie ze oud wil worden en blijft dan sowieso bij!
we hebben dus voor beide keuzes begrip hier, maar het is een moeilijke keuze!
Alleen jij kan die keuze maken voor jezelf! pittig!
@nikki, o wat zit jij in een lekkere sfeer en vibe! lekker zeg!! ik ben inderdaad benieuwd hoe je het hebt als je fulltime gaat werken..! mijn eierstokken begonnen pas echt hard te rammelen toen we samen in ons koophusi woonden en beide een vastcontract hadden.. toen rammelde ze erbijna uit ;-)
@ leentje, hoe is het nu met jou?! Ik hoop dat het goed gaat en eht even weer wat minder hard rammelt. ik weet hoe het is!
Liefs,
floxy
Dit onderwerp heeft 185 reacties, en bestaat uit 8 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 8.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 23-05-2012 15:24. \t\t
Ik klepper, maar vriendlief niet....
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- floxy heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!23-05-2012 | 15:24
- nikki87 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!22-05-2012 | 09:01
- Femm heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!21-05-2012 | 23:56
- floxy heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!20-05-2012 | 15:09
- nikki87 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!18-05-2012 | 17:44
- Leentje85 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!18-05-2012 | 11:24
- floxy heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!15-05-2012 | 10:16
- Leentje85 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!13-05-2012 | 13:07
- floxy heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!12-05-2012 | 19:33
- Leentje85 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Klepperende eierstokken!12-05-2012 | 14:37
Wie hier?
Er is niemand online!