Clubafbeelding van Ik mis je zo

Ik mis je zo

Ben je iemand kwijtgeraakt zonder wie je eigenlijk niet verder kunt? Een liefde, een kind, een broer, zus of goede vriend(in)? Hier kun je er alles over kwijt en kun je praten met vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt.

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Ik mis je zo
  4. Vroeggeboorte

Dit onderwerp heeft nog geen reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDit onderwerp is geplaatst op 07-10-2009 11:56. \t\t

Vroeggeboorte

  1. Geplaatst door franciska72 | 07-10-2009, 11:56 | 522x gelezen | 0 reacties

    Kindje verloren na 17 weken zwangerschap.
    Na ons huwelijk was ik al snel zwanger en na een goede zwangerschap werd onze dochter geboren.Een mooie gezonde meid. Na een jaartje bleek ik opnieuw een kindje tekrijgen en kreeg onze dochter een mooi zusje. Twee meiden prachtig vonden we het en we bleven een paar jaartjes met ons viertjes. Toen De jongste ruim drie was was ik onverwacht zwanger van ons derde kindje.Maar na 11 weken ging het mis en had ik een miskraam.Omdat we het toch erg leuk vonden een derde kindje gingen we het al snel weer proberen maar wat we ook deden de zwangerschap bleef uit. Na een jaar kwamen we in het ziekenhuis terecht maar uit alle onderzoeken kwam niks. Alles was goed.Na nog twee jaar proberen hadden we de moed opgegeven en waren we toch erg blij met onze twee meiden. Omdat ook de gezondheid van mijn man te wensen over liet,( Ernstige paniek stoornis), zakte de wens en gedachte aan zwangerschap steeds meer naar de achtergrond.Mijn man ging in therapie en na een jaar klom hij uit een diep dal. We kregen weer plezier in het leven en waren gelukkig met ons gezin. Al die jaren gebruikte we geen voorbehoedsmiddel meer omdat we dachten dat toch niet nodig tehebben. Toen zomaar in november 2007 mijn menstruatie uitbleef en wat bleek ik was zwanger!!!! Nooit meer gedacht natuurlijk maar wat was ik blij en super trots.Ook de grote zussen van 8 en 6 waren erg opgetogen. De eerste controle's waren goed en het hartje klopte! Na twaalf weken gingen we ons ontspannen want de moelijkste tijd hadden we gehad.Op de volgende controle gingen onze twee meiden ook mee om het hartje te horen. 17 weken alweer. Maar hoe de verloskundige ook zocht het bleef stil.......Na een echo in het ziekenhuis bleek ons kindje niet meer te leven.De bevalling werd ingeleid en om 5 uur vroeg in de morgen op 23 februari 2008 werd een mooi helemaal comlpeet jongetje geboren.De navelstreng zat om zijn nekje gewikkeld .Ons kindje had zo gedraaid dat hij de navelstreng rond zijn nekje had en daardoor geen zuurstof meer kreeg. Domme pech zeiden ze in het ziekenhuis want verder was alles goed met hem.We hebben foto's van hem gemaakt en hem begraven op de begraafplaats in onze woonplaats. Hij was nog maar heel klein en ik mis hem nog elke dag.De ergste pijn is wel verzacht maar er is een leegte ontstaan die nooit meer overgaat.

    Mama van Jonathan


0 reacties op blog

Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Club Chat

Openbare berichten

  • gebruiker_verwijderd_429 roeptZijn slim genoeg in ons h­oofd
    om te weten ­welke weg we moeten kieze­n.
    Onze dochter e­n zusje overleden..

    Mis je zo...ie­dere dag meer en meer
    | 17-05-2010 | 08:57
  • miavhvd roeptIk weet hoe het voelt. Ik­ ben een halfjaar geleden­ mijn man verloren. Ik do­e wat ik moet doen maar i­k vindt het leven niets z­onder hem. | 15-11-2009 | 18:57

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!