Beide ouders verloren op 3 maanden - Ik mis je zo - Flaironline

1. Geplaatst door Rieni | 14-08-2009, 01:34 | 1920x gelezen | 4 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 7 berichten

   ---

   Ik heb mijn beide ouders verloren op 3 maanden tijd. Het is nu iets meer dan een jaar geleden, maar het leeft nog zeer sterk in mij.
   Mijn papa kreeg in januari 2005 kanker. Werd geopereerd en er volgden heel wat chemo's. Ik ben elke keer met mijn papa naar het ziekenhuis gereden en tijdens die ritten hebben we zeer veel diepe gesprekken gehad. In de zomer van 2006 kreeg hij een zwaar herseninfarct waardoor hij half verlamd was en dus in een rolstoel zat. Nadat hij in December van de revalidatie naar huis mocht heb ik een jaar loopbaanondebreking genomen om hem samen met mijn mama thuis te kunnen verzorgen. In juni 2007 ben ik voor de 2de keer in het huwelijk getreden en was blij met mijn ouders er bij. Vanaf de dag na mijn huwelijk begon het alleen nog maar achteruit te gaan met mijn papa en nam de kanker terug de bovenhand. Op 16 oktober 2007 is hij 's nachts in mijn bijzijn overleden.
   Amper 3 maanden later is ook mijn mama overleden op 65jarige leeftijd. Bij papa heb ik het zien aankomen en afscheid kunnen nemen van hem. Hij heeft me nog eens goed vastgepakt 2 dagen voor zijn overlijden en zei "dag m'n meiske". Bij mama is het allemaal veel te snel gegaan, plots zonder afscheid. Die dag is er een heel deel in mij mee gestorven. Ik had niemand meer om nog eens lekker over vroeger te praten en over papa. Ik ben blij dat ik mijn man heb en mij steunt op moeilijke momenten. Het scherpe hoekje is er wel van af, maar soms doet het toch nog veel hartpijn. Je hebt geen vertouwde huis meer om naar toe te gaan, alleen nog het kerkhof. Daar kan ik nog eens praten, maar antwoord krijg ik niet meer

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

4 reacties op onderwerp

1. bianca24 schreef | 15-08-2009, 16:28

   ---

   

   • Profiel
   • 7 berichten

   ---

   Wat vervelend voor je zeg! Ik vind het wel ontzettend knap dat je er voor hebt gekozen om samen met je moeder voor je vader te zorgen. Ik kan me helemaal voorstellen hoe het is om geen echt thuis meer te hebben. Heb je nog wel broers en/of zussen?
   
   Heel veel sterkte in ieder geval.
   
   bianca

   ---

   ---

2. Rieni schreef | 17-08-2009, 00:26

   ---

   

   • Profiel
   • 7 berichten

   ---

   Hoi Bianca,
   
   Ik heb nog 1 zus, maar veel heb ik daar niet aan.
   Ik heb meer aan mijn echtgenoot en vriendinnen dan aan mijn zus.
   Zij heeft ook nooit die intieme en emotionele band gehad met mijn ouders, ik kan er met haar niet over praten.
   Zij leeft percies in een andere wereld. De dag dat mijn moeder overleed en zij belde naar mensen om dit te melden leek het alsof het erger was voor de mensen aan de andere kant van de lijn.
   Daarom vind ik het wel fijn om via deze weg mijn hart eens te kunnen luchten. Want ook al gaat de tijd voorbij, het gevoel van verlies blijft er altijd.
   
   Rieni

   ---

   ---

3. Silly72 schreef | 10-09-2009, 16:16

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hoi Rieni,
   
   Ik begrijp helemaal wat je bedoeld, ook ik heb allebei mijn ouders verloren op hele jonge leeftijden.
   Mijn vader (61 jr.) is in november 2004 plotseling overleden en mijn moeder (55 jr.) afgelopen december. Dus ik was ook binnen 4 jaar ineens geen kind meer.
   Echt niet te bevatten dat ze allebei zomaar onverwacht overleden zijn.
   Nu had ik een redelijk contact met mijn broertje, maar dat is sinds juni dit jaar dankzij zijn vriendin ook niet meer. Dan ben je echt helemaal alleen.
   Gelukkig heb ik ook heel veel steun van mijn man en ben ik dagelijks dankbaar dat ik hem in mijn leven heb.
   Het gemis zal echt nooit meer overgaan!!
   
   Silvia

   ---

   ---

4. Rieni schreef | 27-09-2009, 22:28

   ---

   

   • Profiel
   • 7 berichten

   ---

   Silly72 schreef op 10 september 2009 @ 16:16

   ---

   ---