Mijn verhaal

Hoe herstel ik van overspannen/Burn-out

Voor iedereen die tips heeft om te herstellen van overspannenheid/burn-out

Beheerder: Lucky2011
Thema's en emoties: gezondheid, gestresst

Met...

9 volgers
1 blog
1 onderwerp
0 foto's

Meest gelezen (1.263x) Burnout, waar komt toch die spanning vandaan?
Meeste reacties (1) Burnout, waar komt toch die spanning vandaan?

Dit onderwerp heeft 11 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 04-01-2011 11:13. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door Lucky2011 | 24-08-2010, 16:46 | 4524x gelezen | 11 reacties
- Profiel
- 1 berichten
Een maand geleden ben ik ingestort en ben overspannen/heb een burn-out. Ik ben op zoek naar tips, zodat ik sneller kan herstellen en deze rottige periode achter me kan laten! Al vast bedankt.
Hallo allemaal,

Ik heb vanaf eind 2009 nogal wat (negatieve) dingen op mijn bordje gehad. Ik ben een super positief ingesteld persoon, dus bij elke gebeurtenis dacht ik, rottig, maar kom op, we gaan weer verder. Ik dacht alles een plekje te hebben gegeven.

Echter een maand geleden bleek dit niet het geval. Het onverwacht overlijden van een goede bekende was de figuurlijke druppel. Het was gewoon te genant voor woorden! Ik kon niet stoppen met huilen!

Ik zat natuurlijk al een tijdje niet lekker in mijn vel, maar nu moest ik noodgedwongen toegeven dat het NIET goed ging met me.

Ik ben bij de huisarts geweest en het was geen verrassing om te horen dat ik overspannen ben / ik een burn-out heb.

Ik probeer zelf al heel veel te doen. Ik werk nu in overleg met mijn werkgever part-time. (i.v.m. afleiding en sociaal contact, etc is geadviseerd wel een aantal dagen te blijven werken.) Dit kan omdat mijn overspannenheid/burn-out niet werkgerelateerd is. Mijn werkgever en collega's steunen mij heel erg in de situatie. Heel erg prettig!

Verder heb ik van de huisarts een doorverwijzing naar een psycholoog gekregen en wat medicijnen, zodat ik wat meer kan ontspannen/beter kan slapen.

Ook krijg ik van een vriendin Reiki behandelingen

En het belangrijkste: ik probeer weer te genieten van de simpele dingen, waar ik vroeger zo van kon genieten. Ook probeer ik weer te genieten van mijn vriend en onze relatie. Want ondanks dat onze relatie super sterk is, hebben wel een aantal hele grote obstakels binnen de relatie meegewerkt naar de uiteindelijke overspannenheid/burn-out.

Dus ik ben al goed op weg (al zeg ik het zelf) Ik weet ook dat ik geen wonderen moet verwachten. Dit is langzaam opgebouwd, dus dit zal ook langzaam moeten herstellen.

Toch hoop ik dat jullie me wat tips kunnen geven om sneller te herstellen en deze rottige periode achter me te laten! Zodat ik kan zorgen dat 2011 MIJN jaar word!

Al vast bedankt!
Reageer op blog
- Print deze pagina

11 reacties op blog

Ella2409 schreef | 28-08-2010, 15:23
- Profiel
- 1 berichten
Hallo,

Ik heb zelf 2 heftige jaren achter de rug en ben begin dit jaar ingestort. Jouw verhaal van positief reageren op elke gebeurtenis komt mij bekend voor. Ik was verbaasd dat mijn lichaam een grens heeft en maar doorgaan een keer ophoudt. Op advies van mijn huisarts ben ik elke dag een uur gaan wandelen. Later las ik ergens dat je lichaam door langdurig te wandelen een stofje aanmaakt waardoor je je goed voelt. Het heeft mij enorm geholpen. Je bent lekker buiten en na die tijd voelt je hoofd een stukje leger. Gedachten komen op, maar gaan ook weer weg. Hardlopen schijnt ook zo'n effect te hebben. Dit heb ik later opgepakt. Jezelf verwennen met een beauty dag is ook erg fijn. Met een vriendin of je vriend een dagje naar de sauna en je lekker laten verwennen met een massage of lichaamspakking. Je voelt je heerlijk na die tijd. Ook ben ik begonnen met alle ellende van mij af te schrijven. Dan zit de ellende niet meer in je hoofd, maar schrijf je het weg. Bij mij was de omslag naar mijzelf toegeven en accepteren dat ik overspannen was (mij eraan overgeven), dat dit niet erg is en ik mij hiervoor niet hoef te schamen en hierover praten met mijn man, familie, vrienden, buren etc. (je voelt snel genoeg aan wie hiervoor openstaat). Daarna ging het elke dag een stukje beter, maar wel met pieken en dalen.

Veel succes en wees elke dag dankbaar voor alle mooie dingen in je leven, groot en klein en vooral erg lief voor jezelf.

Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal
Anoniem #19950 schreef | 29-08-2010, 14:09
Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.
Kite schreef | 30-08-2010, 15:13
- Profiel
- 2 berichten
Ik heb in 2009 een burnout gehad. Deze was werkgerelateerd. Ik ben 4 maanden thuis geweest, daarna 4 maanden gereintegreerd op mijn werk, nu zit ik weer op 36 uren. Wat heeft mij geholpen? Stilstaan bij wat je voelt. Niet aan jezelf voorbij gaan. Dat is de grootste les die ik heb geleerd en eigenlijk nog steeds aan het leren ben. O, het blijft een valkuil. . Verder had ik hulp van een maatschappelijk werkster die ik ook nu nog zou kunnen bellen als er iets is. Neem de tijd voor jezelf. Als je een boek wilt lezen, ga je een boek lezen. Als je wilt wandelen, ga je wandelen. Als je wilt douchen, ga je douchen...

Ik hoop dat je er snel weer goed bovenop komt! Heel veel succes!
Goudje86 schreef | 30-08-2010, 15:25
- Profiel
- 1325 berichten
Hoi hoi, mijn moeder heeft op dit moment ook een burn-out. Iets wat ik totaal niet verwacht had van zo'n sterke vrouw. Maar ze is op haar werk gewoon te lang doorgegaan, heeft niet geluisterd naar haar lichaam. Maar je vroeg om tips om er weer bovenop te komen: mijn moeder heeft veel baat bij hypnotherapie. Daarbij praat ze met een psycholoog en wordt ze in een soort hypnose gebracht. Geen echte hypnose, maar vergelijkbaar met de staat tussen slaap en wakker in, dat sluimergedeelte. Dit kan ze thuis ook doen mbv een cd. Ze wordt er erg rustig van. Ook krijgt ze nu iets om de hersenhelften te stimuleren samen te werken. De ene helft regelt het rationele, de andere het emotionele. Door licht en geluidstimulatie moeten ze beter samen gaan werken... Ik hoop dat je er wat mee kan!
gebruiker_verwijderd_563 schreef | 05-09-2010, 20:57
- Profiel
- 5 berichten
Hoi Lucky 2011,

Begrijp je heel goed, ik heb ook zo iets meegemaakt, alleen was mijn situatie door bepaalde omstandigheden nog even complexer.

Ik heb geen oude werkgever meer dus moet direct als ik weer ga werken voor de volle 100% en dat is niet makkelijk. Ik begin dan maar met vrijwiliggerswerk.

Ja, tips, ehhh, ik ben een ervaringsdeskundige dus:

Doe alles 1 voor 1
Neem de tijd voor wat je doet
Schrijf op waarvan je kunt genieten
Neem rust nadat je iets inspannends hebt gedaan
Zoek steun bij vrienden en bekenden
Ga op tijd naar bed en sta op tijd op
Accepteer de situatie zoals ie is
Verwerk je verdriet op momenten dat het komt
Spaar niets op en spaar ook niemand omdat het even niet uitkomt

Zo, lekker weer, wijze woorden, voor een ander weet ik t altijd wel.

Groetjes, Nala 2010
rinique schreef | 08-09-2010, 22:46
- Profiel
- 5 berichten
Hallo,

Leer een andere cultuur kennen, met mensen die heel anders leven dan wij hier in het Westen. Daardoor gaan je ogen open, met wat geluk ook je hart en zie je wat je vroeger niet zag.

Ik kan het niet goed onder woorden brengen, maar heb het zelf ervaren en neem sindsdien regelmatig exclusieve tijd voor mezelf.

Even weg van de wereld, maar wel op deze aarde.

Kijk maar eens bij de club ''werken aan je gezondheid''

Groeten ! en Sterkte

Rinique
Rinique http://www.rinique.net
bogena schreef | 08-09-2010, 22:57
- Profiel
- 3 berichten
Hoi,

Ik heb het meegemaakt met een vriendin. Het belangrijkste: neem je tijd en je rust! Dat klinkt wel logisch maar dat is het niet meer als je het gevoel krijgt dat het hardstikke goed gaat. Dan moet je niet de fout maken weer te hard van stapel te lopen.

Mijn vriendin hield een schriftje bij waarin ze alles opschreef wat haar bezig hield, dwars zat, leuk vond etc.

Groet, Bo
saskia30 schreef | 28-10-2010, 20:43
- Profiel
- 3 berichten
Hoi Lucky,

Helaas is me dit zelf ook een aantal jaar geleden overkomen. Ik had ook zoiets ik wil zo snel mogelijk herstellen. Helaas voor mij werkte dat zo niet. Je lichaam geeft nu aan dat het genoeg is geweest, het heeft een hele tijd geduurd voor dat het zover was en het zal jammer genoeg ook zijn tijd nodig hebben om te herstellen. Neem je die tijd ook want als je te snel gaat dan heb grote kans dat het binnen no time weer terug is. Ik wil alleen maar zeggen het is al super knap dat je al wilt inzien dat het anders moet, dat je op deze manier naar jezelf hebt durven kijken want ook hier is lef voor nodig,

liefs saskia
zuske schreef | 03-12-2010, 16:48
- Profiel
- 13 berichten
Ik denk dat snel niet het toverwoord is. Daar ben ik wel achter gekomen. Nadat ik overspannen bleef doorgaan..... ben ik nu al maanden niet meer tot werken in staat.

En nog is het vaak moeilijk om mij over te geven aan het niet kunnen werken. Ik realiseer me wel dat als ik eerder in staat was geweest om de stekker er tijdelijk uit te trekken ik nu wel in een andere situatie had kunnen zitten.

Negeer het nu niet en neem de tijd, en ik weet hoe makkelijk dat klinkt maar hoe lastig dat kan zijn in werkelijkheid, waarschijnlijk ben je daarmee uiteindelijk het snelst en langdurend weer terug.
Ik heb bij een van de betrokken personen gehoord zolang als je nodig heb om hier te komen zolang heb je minstens nodig om eruit te komen, en die vuistregel schijnt te gelden als alles goed gebeurt en iedereen werkt met de juiste puzzelstukjes.
Bezige Bij schreef | 23-12-2010, 10:48
- Profiel
- 1 berichten
Hallo Lucky2011,

Ten eerste, ik hoop dat 2011 echt jou jaar gaat worden hoor! En hopelijk ook het mijne :-).
Ik ben al een jaar aan het sukkelen, zit niet lekker in mijn vel. Mijn huisarts heeft me doorgestuurd naar de psychologe en na een paar maanden kwamen daar de termen burn-out, overspannen, depressief. Geen termen die ik kon accepteren, ach iedereen is wel eens moe of zit niet lekker in z'n vel toch? Dus gewoon lekker doorgaan zoals ik al deed. Maar zoals meer mensen hier al zeggen, je lichaam zegt op een gegeven moment gewoon, Genoeg nu!
Sinds november werk ik voor 50% en begin december is mijn contract afgelopen en zit ik helemaal in de ziektewet. Ik zie nu ook wel in dat wat ik deed niet meer kan en dat ik zal moeten veranderen. En, heel belangrijk, dat je het woordje 'snel' maar moet vergeten. Je hebt gewoontes waar je waarschijnlijk (onbewust) jaren over gedaan hebt om die jezelf aan te leren, het duurt dus ook wel even voordat je jezelf weer andere/betere gewoontes hebt aangeleerd om uit deze situatie te komen.

Mijn tip voor jou: bekijk 2011 inderdaad als jouw jaar! Het jaar waarin je jezelf optimaal leert kennen en jezelf op de 1e plaats zet. En nee, dat is niet egoistisch! Ookal zit je nu in deze situatie, je kunt een hele hoop dingen leren: genieten van de bijzondere, alledaagse dingen. Weten waar je eigen grens ligt en die respecteren.
Dat is moeilijk hoor, geloof me. Hetgene wat mijn houvast is, is dat ik me nooit meer zo wil voelen als op mijn 'instortmoment'. Ik denk dat dat voor iedereen hier geldt en dat is best een goede stok achter de deur.

Veel sterkte!
Niiqii schreef | 04-01-2011, 11:13
- Profiel
- 2 berichten
Ik ben ook een maand geleden ingestort (heb mijn verhaal erbij gezet), dus heb nog niet veel tips omdat ik het zelf ook nog niet weet. Maar ik sluit me aan bij het wandelen, doe ik een paar keer per week en dat bevalt goed (het voelt nog niet als ontspannen, met het is wel fijn).