Mijn dochtertje van 7 is hooggevoelig... - HSP (Hooggevoelig) - Flaironline

1. Geplaatst door Anoniem #27076 | 15-01-2010, 13:35 | 3271x gelezen | 11 reacties

   ---

   

   ---

   Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

   Reageer op onderwerp

   ---

   "Vandaag is rood...."

   • Print deze pagina

   ---

11 reacties op onderwerp

1. Lisanka schreef | 21-01-2010, 20:11

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hai hai,
   
   Ik heb even je verhaal gelezen.
   Hoe ben je er achter gekomen dat je dochter HSP heeft?
   Wat zijn bijvoorbeeld haar "symptonen"?
   Ben zelf niet hyper actief, maar was als kind wel vaak boos.
   
   Vaak, als een kind HSP heeft, dan moet ze voor zichzelf een eigen plekje hebben, waar ze rust kunnen vinden.
   Waar ze zichzelf weer kunnen "herpakken".
   Waar de onrust in haar hoofd...de overprikkeling eruit gaat, door bijvoorbeeld even tv te kijken of iets anders te doen waar ze rustig van wordt.
   
   Mijn ouders vonden mij een "moeilijk" meisje...er was soms geen land met me te bezeilen, maar van HSP had natuurlijk 40 jaar geleden nog niemand gehoord.
   Dus ik ben er pas later achter gekomen, een aantal jaar geleden toen ik eens ging googlen.
   
   Zorg dat ze dus niet snel overprikkeld kan worden, door bijvoorbeeld harde geluiden, fel licht, te veel mensen/kinderen om haar heen.
   Niet teveel van haar eisen, ze zal haar eigen weg wel vinden als ze ouder wordt.
   
   Ik hoop dat ik je een beetje kan helpen, dus als je nog meer vragen hebt....ga gerust je gang en ik zal hier wat vaker zijn om ze te beantwoorden.
   
   Groetjes,
   
   Lisanka...

   ---

   ---

2. Beauty and Color schreef | 21-01-2010, 20:12

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hallo,
   
   Ik heb een zoontje van 2,5 die zeer gevoelig is, na heel veel zoeken hebben wij de oplossing gevonden. Hij moet precies weten waar hij aan toe is, anders verliest hij de controle en raakt hij ontzettend overstuur. We werken met een weekplanner van de Hema, met pictogrammen, 's ochtends laat ik zien wat we die dag gaan doen. Verder vertel ik de hele dag wat we gaan doen en wat ik aan het doen ben. Elke handeling moet elke dag hetzelfde zijn, zelfde beker, zelfde bord, zelfde stoel, zelfde badritueel etc. Zo houden wij hem rustig en weet hij precies waar hij aan toe is. Probeer het, succes!

   ---

   ---

3. Lisanka schreef | 27-01-2010, 17:10

   ---

   

   • Profiel
   • 3 berichten

   ---

   Hallo Beaty and Color,
   
   Wat jij beschrijft is volgens mij meer iets voor kinderen/mensen die autistisch zijn.
   Want als ik zelf een schema zou hebben, dan raakt mijn hoofd in de war door wat ik de hele dag op het schema heb staan.
   Dan zou ik bijvoorbeeld denken, ik moet vandaag ontbijten, stofzuigen, de was doen, lunchen, boodschapen doen, eten koken enz. enz...
   Dan komt je hoofd vol te zitten met die dingen en is de HSP voor die dag weer een feit.
   Tenminste, zo werkt het bij mij en vele anderen.
   Je zoon heeft niet bijvoorbeeld "autistische trekjes", waardoor je dit soort schema's maakt? 

   ---

   ---

4. Anoniem #27076 schreef | 02-02-2010, 20:45

   ---

   

   ---

   Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

   ---

   "Vandaag is rood...."

   ---

5. Ilonag schreef | 19-02-2010, 22:31

   ---

   

   • Profiel
   • 56 berichten

   ---

   Hoi!
   
   Wat herkenbaar allemaal zeg! Ik ben psychomotirsch kindertherapeut in opleiding, behandel nu tijdens mijn stage een jongen met HSP en schrijf mijn scriptie hierover. Kinderen die HSP hebben moeten een manier vinden om met hun hooggevoeligheid om te gaan. Dit kan vaak niet met alleen de gezinsleden. Hulp van buitenaf is erg raadzaam.
   Wat wel erg belangrijk is, heb ik binnen mijn stage gemerkt, is dat de kinderen duidelijkheid krijgen en weten wat er gaat gebeuren. Het is handig om kinderen voor te bereiden op de gebeurtenis die gaat komen, maar voor de hele dag lijkt me een beetje te veel. Die informatie moet wel allemaal in het hoofd gestopt worden, bij alle andere zintuiglijke informatie die al opgenomen wordt...
   
   Tips die misschien kunnen helpen zijn:
   - neem de signalen die je dochter uitstraalt serieus. Hoe eerder de signalen worden opgepakt, des te eerder kan de overprikkeling weggenomen worden (= bij kortdurende overprikkeling).
   - duurt de overprikkeling al langer en komt je dochter in een neerwaartse spiraal, probeer haar dan in (lichte) beweging te krijgen. Dit helpt de energiecirculatie op gang te brengen en te houden, waardoor je dochter niet volledig stagneert. Geef je dochter in dit geval de ruimte en de tijd om de situatie te accepteren en er weer bovenop te krabbelen.
   
   Mocht je begeleiding willen voor je dochter, ga dan overleggen met je huisarts, maar let wel op: er zijn huisartse die HSP nog niet hebben geaccepteerd.  Een kinderarts in het ziekenhuis zou je iets beter moeten kunnen helpen dan een huisarts, ligt er wel aan hoe je huisarts is...
   
   Heel veel succes en misschien heb je iets aan mijn reactie...
   
   Ilona

   ---

   ---

6. Anoniem #27076 schreef | 08-03-2010, 12:31

   ---

   

   ---

   Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

   ---

   "Vandaag is rood...."

   ---

7. meta schreef | 10-03-2010, 16:20

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Hoi!
   Ik ben zelf hoogsensitief en ook mijn zoontje van 6 is dat.
   Ik weet dat het heel moeilijk is als je zo'n periode doormaakt. Het is moeilijk om dan die cirkel te doorbreken, want je bent in principe in een neerwaartse spiraal terecht gekomen.
   Wat heel belangrijk is is dat je je kind juist nu moet beschermen. Wees er voor haar, laat haar vooral haarzelf zijn ook al is ze boos. Luister naar haar als ze boos is en reageer er begrijpend op. Bescherm haar tegen een te drukke agenda (ook al is dat even tijdelijk) en tegen te veel mensen om haar heen. Laat haar merken dat je het goed vindt dat ze is zoals ze is en dat ze op een hele mooie manier bijzonder is. Dat ze een prachtige eigenschap heeft, namelijk haar hooggevoeligheid.
   Probeer ook op te letten wanneer dit soort periodes aanbreken. Bijvoorbeeld wanneer ze met bepaalde vriendjes heeft gespeeld. Het kan zijn dat deze vriendjes een sfeer met zich meebrengen die niet positief werkt voor jouw dochter, en dat vreet energie. Dat kan ook tijdelijk zijn (het vriendje zit bijvoorbeeld niet lekker in zijn vel of er gebeuren bij hem thuis dingen die voor het kind niet fijn zijn). Het kan ook door de juf komen. Hsp'ers vangen zoveel op wat er afspeelt bij mensen en daar gaat dan heel veel energie naar toe. Je dochter moet even opladen zonder dat ze deze energie kwijt raakt.
   Het is niet erg dat ze haar werkjes niet afkrijgt. Deze ruimte heeft ze even nodig. Meestal zijn HSP'ers intelligent van zichzelf en zullen zo weer dingen oppakken. Maak je er vooral niet te druk over dat zorgt voor rust in jezelf die zij nodig heeft.
   
   Sterkte!
   Meta

   ---

   ---

8. Ilonag schreef | 11-03-2010, 22:00

   ---

   

   • Profiel
   • 56 berichten

   ---

   Hoi Fredjuh,
   
   Een kinderarts is niet de persoon die je kan helpen met het omgaan met hoog sensitiviteit. Aangezien ik de opleiding psychomotorisch kindertherapie (PMKT)doe, zou ik je die richting op sturen. Het is een therapievorm waarbij je dochter mede door middel van beweging inzicht kan krijgen in haar eigen mogelijkheden en beperkingen. Dit gaat op spelmanier. Het is absoluut geen gesprekstherapie.
   Een PMKT'er (therapeut) kan je dochter leren om op een voor haar positieve manier om te gaan met haar hooggevoeligheid.
   Een boek dat misschien voor jou handig is om te lezen (herkenning en misschien handvatten) is van Carol Stock Kranowitz: "Uit de Pas" (ISBN 9789057122071) en "Met plezier uit de pas" (ISBN 9789057122460).
   Ik hoop dat je er wat aan hebt. Succes ermee!
   
   quote:
   Fredjuh schreef op 08 maart 2010 @ 12:31:
    Ilona, bedankt voor je reactie!! Ik heb inderdaad wel behoefte aan begeleiding maar ik merk echt dat veel mensen, waaronder de huisarts, hiermee niet bekend zijn.
   Gelukkig heeft ze een juf die het herkent en het serieus neemt. Ook de intern begeleidster op school herkent het, want haar eigen dochter heeft het ook.....daar zijn we al heel blij mee.
   Ik heb niet het gevoel dat ik begeleiding moet zoeken bij een kinderarts, ik heb meer behoefte aan iemand die haar leert ermee om te gaan....

   ---

   ---

9. Anoniem #27076 schreef | 27-03-2010, 17:10

   ---

   

   ---

   Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

   ---

   "Vandaag is rood...."

   ---

10. Rainbow schreef | 26-04-2010, 20:35

    ---

    

    • Profiel
    • 432 berichten

    ---

    Het boek Het Hoog Sensitieve Kind van Elaine N. Aron is een aanrader!
    
    Daar staat ook een test voorin, waarmee je erachter kan komen of jij of je kind het echt heeft. Verder staan er ook goeie tips in.
    
    Mijn zoontje en ik zijn ook HSP.
    Aan de ene kant kan mijn zoontje op school niet kiezen bij het planbord, hij kan het dan niet overzien.
    Maar aan de andere kant, ze hebben laatst vanwege een project een week zonder het planbord gewerkt, en meneertje was thuis helemaal van slag!! Structuur is toch wel belangerijk!!
    
    Ik zelf merk het bijvoorbeeld heel erg in het huishouden.
    Als ik bijvoorbeeld de zolder op wil ruimen, dan hik ik daar weken tegen aan! Dan is het zo niet te overzien, dat ik het steeds maar voor me uitschuif!! Heel iritant!!
    En als ik 's middags hoor, dat ik 's avonds wordt verwacht op iemands verjaardag oid dan kan ik daar echt chagarijnig van worden; dan moet ik eerst die knop om zien te krijgen! Ik was dan ingesteld op een avondje lekker niks, lekker thuis!! Denk dat dat ook wel met hooggevoeligheid te maken heeft.
    
    Bij ons zoontje zei de kraamhulp tijdens de kraamdagen al dat hij erg gevoelig was voor prikkels, en dat we hem niet van arm naar arm moesten laten gaan bij visite. Toen vond ik het echt belachelijk, waar haalde ze die onzin vandaan?
    Maar nu denk ik er vaak aan terug! Ze heeft het toen al in de gaten gehad!!
    (Als hij wel van arm naar arm ging, was hij helemaal van slag, en overstrekte zich steeds).

    ---

    

    ---

11. gebruiker_verwijderd_596@flair schreef | 04-11-2010, 20:57

    ---

    • Profiel
    • 1 berichten

    ---

    hey hey
    
    ik dacht laat ik hier ook maar eens reageren..ik zelf ben hsper en een kopp kind volgens de naam etiketten....ik heb een zoon van 10 jaar en is ook hsp.mijn gevoeligheid heeft me ontwikkeld naar helder horen,zien,en voelen geleid.waardoor ik kinderen en volwassenen gevoels overdrachten,contakt herstellend tussen kind en ouder kan verbeteren hierdoor, en kan over brengen,zelfs zonder woorden.kinderen met deze gevoeligheid kunnen uiteindelijk alles waarnemen.en idd in een seconde alles overnemen waar men op dat moment door beinvloed raakt in de omgeving waar ze vertoeven.zoals ik dat ook altijd ervaren heb...het is een moeilijk gegeven iets wat tot wonderbaarlijke mensen maakt met buitengewone talenten,die verder gaan dan de meeste mensen zich voor kunnen stellen.het heeft ook te maken met spiritualiteit,en paranormale ervaringen.spanningen en onbewuste problematieken van anderen kunnen op nemen en loslaten dat andere mensen verlicht worden in wat hun dragen.deze kinderen zijn een soort blixem afleiders voor spanningen die in hun omgeving aanwezig zijn,energie gevoelige kinderen ...elke vorm van energie heeft inhoud en geeft informatie,die informatie is moeilijk voor een kind te verwerken.of onder woorden te brengen.waardoor ze onrustig worden.wat ik mijn zoon aan het leren ben is dat ik hem leer zich zelf te voelen wie hij zelf is dat hij ten alle tijden in die wir war van alle invloeden terug kan trekken om of te herstellen of zich zelf kan beschermen als het te veel wordt.belangrijk is dat deze kinderen leren wat hun eigen basis is.terug in stilte betekent zich zelf voelen en ervaren.als ik problemen met mijn kind hier over had ging ik altijd naar zijn kamer en liet hem helemaal uit razen met mijn bij zijn.ik ging in stilte op de grond zitten,en liet hem zien wat stilte was.meer kon ik niet doen...en dat wel eens een uur of wel eens 2 uur geduurd had.dit elke keer te herhalen en hem daarnaar knuffelen dat ik van hem hield.namate hij 6 jaar werdt begon ik hem dingen uit te leggen en begon hij te begrijpen waarom hij elke keer zo tekeer ging.nu is hij zo ver dat hij een paranormale gebeurtenis mee gemaakt had dat hij overledenen voeld en alles kon voelen wat die persoon meegemaakt had.hem hier nu in begeleiden is ook weer een opgave..en dit alles omdat men hsp heeft....sterrenkindje of idigo kind.alles wat met die gevoeligheid te maken heeft.heeft te maken met de ontwikkeling met deze tijd en de jaren die vertreken zijn door eeuwen heen.nu wij mensen kunnen zijn wie we eigenlijk echt zijn.zonder de invloeden wat de mens gekrieert heeft uit macht om de macht te kunnen blijven behouden.onze kinderen laten zien zoals het eigenlijk zou moeten zijn..zuiver....en zonder onderdrukking wat wel en niet mag om te zijn....
    
    vriendelijke groet
    lakech

    ---

    ---