ik open me ogen en zie...
ik keek een programma, een jongen vertelde hoe het is afgelopen met een relatie.
ik snapte procies wat hij bedoelde.
je hebt alles gemeen, en toch zit je op een andere level.
als de frequentie tussen twee mensen niet goed zit, loopt het niet goed af.
die jongen had echt gelijk.
ik vergelijk het verhaal met wat ik heb, met hem.
we hebben alles gemeen en toch zitten we niet in onze leven op hetzelfde level.
ik ontmoet wel iemand die op mijn level zit, ik moet hem behouden als vriend.
dat zei een vriendin weer tegen mij.
maar ik vind dat moeilijk, dat weet ik van mezelf.
het komt allemaal door de manier hoe ik ben opgevoed.
ik was altijd alleen, ik deed alles alleen en nu ook moet ik alles alleen doen in mijn leven. iemand in mijn leven die samen alles met mij wilt doen, zie ik niet voor me.
maar dat gaat wel gebeuren als ik iemand ontmoet.
ik moet zorgen dat ik meer van mezelf laat zien, hij zal me dan begrijpen en dan weet ik dat ik op de juiste frequentie zit.
het is niet zo dat ik perse met deze jongen wilt, maar het gaat om het gevoel.
ik ben op zoek naar een gevoel die een man me kan geven.
tot zover het is toegestaan kan hij me dat geven, en echte verliefheid is er niet.
voor mij werkt het als vrouw niet zo, ik fantaseer en laat me kop op hol brengen.
voor hem is het 'just havin fun'.
dat is het verschil tussen ons, en daarom zitten we niet op de juiste frequentie.
ik heb genoeg kracht om me erover heen te zetten, alleen weet ik niet goed hoe ik dat moet doen. ik doe het maar gewoon en zie wel hoe ik me erheen door heen worstel.
het zou geweldig zijn, als hij het begrijpt en een stap durft te zetten maar dat is een fantasie wat niet uitkomt voor mij en hem.
tis lastig....
tis ingewikkeld...
niet voor hem als man.
wel voor mij als vrouw.
If i were a boy...
