Tattoo’s - Elle van Rijn - Flaironline

1. Geplaatst door Elle_van_Rijn | 02-11-2009, 12:04 | 4367x gelezen | 0 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 26 berichten

   ---

   

   "Zal ik wel of niet? Is het stoer of juist ordinair?"

   Ik heb jarenlang getwijfeld. Zal ik wel of niet? Is het stoer of juist ordinair? Ik zag vriendinnen één voor één voor de bijl - of in dit geval - voor de naald gaan. Ze lieten samen met hun nieuwe liefde hetzelfde hart tatoeëren. Of elkaars namen, als teken van eeuwige trouw.
   
   Dan had je mijn single vriendinnen, die een schattig elfje of bloempje lieten zetten. De meer spirituele types kozen voor een sterrenbeeld of een of andere mystieke afbeelding. De nette jongens die ondanks hun kakkineuze ‘r’ een anker of adelaar plaatsten. En de artistieke jongens die hun hele lijf lieten bewerken.
   
   Ondertussen, we spreken over zo’n tien jaar geleden, zat ik maar te dubben. Wel, niet. Wel, niet. Als ik op dat moment een vriendje had gehad die met mij samen iets moois wilde laten zetten, had ik het gedaan. Dat weet ik zeker.
   
   Maar er was toen niemand in mijn leven die daar de romantiek van inzag. Dus bleef ik kaal. Even schoot het door mijn hoofd om, bij wijze van alternatief, mijn wenkbrauwen te accentueren met vette strepen en mijn lippen te laten omlijsten met een donker randje. Maar ach, dat zou ik later wel doen. Ben ik even blij dat het daar nooit van is gekomen…
   
   Toen ontmoette ik Kaja. Hij bleek een enorme Chinese draak op zijn arm te hebben. “Heb je die nog uit de tijd dat je op de grote vaart zat?”, vroeg ik hem. Hij moest lachen. “Meestal krijg ik hele andere reacties. Zo van: coole tattoo.” Ik haalde mijn schouders op. “Dat zeggen ze alleen maar om te slijmen.” “Hoezo, vind je ’m niet mooi dan?” “Ach, beetje passé.”
   
   Later vertelde hij me dat er een ex-vriendinnetje van hem rondloopt met zijn naam op haar lichaam. Vanaf dat moment greep ik elke gelegenheid aan om te verkondigen dat tattoos zó gedateerd, zó lelijk zijn.
   
   Kaja bleef dat natuurlijk ontkennen. Maar toen we laatst in de sauna waren, en de tijgers op de bovenarmen, de bloemetjes boven de bilnaad en de permanente enkelbandjes eerder een regel waren dan een uitzondering, moest hij wel toegeven: “Het is niet echt origineel meer, nee.”
   
   Inmiddels hou ik van de draak op zijn arm. Ik hou ervan om mijn hoofd er tegenaan te leggen en hem te kussen. Ik kan hem beter bekijken dan Kaja zelf, dus ik heb ook het gevoel dat ik een betere relatie heb met het vuurspugende beest. Wij zijn zielsverwanten. Allebei gehecht aan dezelfde persoon.
   
   Mochten Kaja en ik ooit uit elkaar gaan, dan weet ik wat ik mee wil nemen uit de inboedel. Dat stukje arm met die draak. En dan kan ik eindelijk heel stoer zeggen: “Ja, ik heb een tattoo.”

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

0 reacties op blog