Roze wolk - Elle van Rijn - Flaironline

1. Geplaatst door AukjevD | 16-11-2009, 14:42 | 2202x gelezen | 1 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 272 berichten

   ---

   

   'Door mijn tranen heen staar ik naar haar. Mijn lieve baby'

   Negen maanden heb ik haar in me gedragen en nu is ze eindelijk zichtbaar. Tastbaar. Ze schreeuwt alsof haar leven er vanaf hangt, wat in zekere zin ook zo is. “We noemen haar Katelijne Alexandra Elle Wolffers”, zo klinkt de stem van Kaja. “Gefeliciteerd!” zegt de een na de ander vanachter het witte mondkapje. Ik knik, kan geen woord uitbrengen. Door mijn tranen heen staar ik naar haar. Ons meisje. Mijn lieve baby. Katelijne…
   
   We wilden haar Rebecca noemen. Ook een mooie naam. Maar op de avond voor de keizersnee, zei Kaja: “We hebben nog steeds niet definitief besloten hoe ze gaat heten.” Gek, want eigenlijk hadden we dat wél besloten. Ik was die dag toevallig de naam Katelijne tegengekomen. Ik stelde het voor en Kaja was meteen om. Haar tweede naam komt van Alexander, de opa van Kaja die afgelopen jaar overleden is. Bovendien noemde Kaja zichzelf als kind vaak Alexander, omdat hij Kaja een meisjesnaam vond. En tja, die derde naam… daar is nog wel wat discussie aan vooraf gegaan. Maar mijn argument was ijzersterk: geen van mijn vier kinderen heet Van Rijn. Dit wordt mijn laatste kind. Ik wil haar mijn naam geven. ‘Oké dan…’
   
   Ik lig in het ziekenhuisbed met in mijn armen het zachte poppetje. Onwerkelijk. Zo voelt het nog. Om mij heen lieve familieleden. David kijkt mij aan en is tot tranen geroerd. Feline aait Katelijne zachtjes over haar wangetje. Helena is druk met het uitpakken van babycadeautjes. “Nog meer, nóg meer!” Mijn moeder beweert dat ze precies op mij lijkt toen ik geboren werd. (Echt niet!) Kaja’s moeder kan ik nog net tegenhouden als ze Katelijne wil controleren op de blauwe vlek boven haar billen. (Die ze daadwerkelijk blijkt te hebben!) Mijn vader bekijkt alles het liefst door de lens van zijn altijd filmende camera. Kaja’s vader wacht geduldig glimlachend op de achtergrond. “Mijn beurt komt nog wel.” Kaja strijkt over mijn haar, terwijl hij naar zijn kersverse dochter kijkt. De kleine Katelijne heeft iedereen gelukkig gemaakt. Alleen door haar komst. De verpleegster komt binnen. “Goedenavond allemaal.” Ze richt zich tot mij. “Heb je al gepoept?” Weg roze wolk. “Nou ja”, praat ze door. “Als je maar alle lucht laat vliegen. Anders krijg je buikpijn.”
   
   Buikpijn kreeg ik inderdaad. En niet alleen dat. Ik kreeg cup FF borsten vol met kolkende melk. Ik kreeg blaren op mijn tepels en de nietjes die mijn buikwond dichthielden begonnen te ontsteken. Slapen deed ik nog nauwelijks. Tranen vloeiden onaangekondigd. Maar inmiddels zijn we thuis en ben ik dronken van liefde voor mijn nieuwe dochter. En van mijn eerste glas rode wijn…

   Reageer op blog

   ---

   'Life is what happens when you're busy making other plans' (John Lennon)

   • Print deze pagina

   ---

1 reactie op blog

1. Julie schreef | 23-11-2009, 09:11

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Mooi, liefdevol, realistisch stukje schrijf van mijn lijf. Hoe herkenbaar die typisch Indische controle van de blauwe birthmark. Mijn moesje deed dat ook en ik moest haar eigengemaakte zwangerschapsbuikherstellendeband dragen. Mooie herinneringen. Geniet van elkaar Ellen.

   ---

   ---