Clubafbeelding van Een miskraam en dan weer zwanger willen worden

Een miskraam en dan weer zwanger willen worden

Heb jij ook een miskraam gehad en wil je nu weer opnieuw zwanger worden? Wil je ook graag meeschrijven over wat je hierbij tegenkomt?

  • Beheerder: BeMe
  • Thema's en emoties: mamas kinderen, bezorgd

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Een miskraam en dan weer zwanger willen worden
  4. Een miskraam en weer zwanger willen worden

Dit onderwerp heeft 1181 reacties, en bestaat uit 48 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 48.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 30-03-2012 19:54. \t\t

Een miskraam en weer zwanger willen worden

  • Zoek in dit item
  1. Geplaatst door BeMe | 03-07-2010, 15:51 | 49820x gelezen | 1181 reacties
    Afbeelding van BeMe
    Zelf heb ik nog maar pas geleden een miskraam gehad met zes weken. Dat heeft voor veel verdriet gezorgd. We hebben al een zoontje van twee jaar en willen er graag nog een tweede kindje bij. Ik zou dus heel graag weer zwanger willen worden maar dat is tegelijkertijd ook heel spannend. Zou het dit keer wel goed gaan?

    Ik zou daarom graag met vrouwen die iets soortgelijks hebben meegemaakt, willen uitwisselen. Wie schrijft er met me mee?

    Groetjes,
    BeMe
    Reageer op onderwerp
    • Print deze pagina

1181 reacties op onderwerp

Pagina's:
1 2 3 …46 47 48 Laatste
  1. Tasja 26 schreef | 04-07-2010, 19:50
    Afbeelding van Tasja 26
    Hoi BeMe,

    mij is helaas het zelfde overkomen nog maar een paar weken geleden.
    Ik was 5 weken zwanger van ons eerste kindje en helaas is het misgegaan.
    Nu ben ik van t weekend weer ongesteld geworden, cyclus duurde iets langer 34 dagen i.p.v 29 a 30.
    Nu willen we het weer proberen maar vind het ook heel spannend! Want als het weer lukt, blijft het dan wel zitten? pfff moet er veel aan denken.
    Mischien kunnen we wel wat voor elkaar betekenen!

    Groetjes Tasja
  2. BeMe schreef | 04-07-2010, 21:24
    Afbeelding van BeMe
    Hoi Tasja,

    Bedankt voor je reactie. Heftig is het hè, om een miskraam te krijgen. Bij jou is het dus ook nog maar pas geleden...
    Bij mij is het afgelopen woensdag gebeurt. De bloeding begon al wat eerder maar de dokter zei dat het nog steeds goed kon gaan. Zelf voelde ik echter al dat het niet goed zat.
    Ik ga dinsdag nog naar het ziekenhuis om een echo te laten maken. Het is op zich niet nodig maar ik wil gewoon graag weten of alles daar binnen wel oké is, ook met het oog op een volgende zwangerschap.
    Heb jij eerst je menstruatie afgewacht voordat jullie weer voor een kindje gaan? En had je het al aan mensen verteld dat je zwanger was? Ik was er zo vol van dat ik het aan best wel wat mensen heb verteld. Toen moest ik dus aan iedereen gaan vertellen dat het mis was gegaan.....De volgende zwangerschap wil ik het daarom eerst nog een tijd stil houden.
    Maar een volgende zwangerschap.....ik merk dat ik dat, net als jij, heel spannend vind. Hoop zo dat het dit keer goed gaat! Ik kan me voorstellen dat als het je eerste kindje is, het dan misschien nog wel spannender is.
    Ben je snel zwanger geworden? Ik ongeveer na drie maanden nadat ik met de pil ben gestopt.

    Groetjes, BeMe
  3. Tasja 26 schreef | 05-07-2010, 23:20
    Afbeelding van Tasja 26
    Hoi BeMe,

    Nou zeker! vond het heel heftig om mee te maken. Bij mij in mn omgeving heeft niemand het gelukkig meegemaakt dus kan er met niemand echt over praten...het is toch moeilijker te begrijpen als je het zelf niet meegemaakt hebt.
    Wij hadden het ook al aan best wat mensen verteld dus was niet zo leuk toen we moesten vertellen dat het mis was gegaan..maar ik had daar ook niet zo over na gedacht! Het zit wel ergens ver in je gedachten dat het ook mis kan gaan maar daar wil je niet aan denken.
    Het is voor ons wel balen dat het de eerste zwangerschap is want ik moet nu het vertrouwen hebben dat het vast wel goed kan gaan de volgende keer.
    Wij waren trouwens zwanger in een keer... Nu zijn we direct doorgegaan na de miskraam en ben dus ongesteld geworden van t weekend. Ergens ook niet erg want nu weet ik zeker dat alles schoon is.
    De verloskundige zei tegen mij dat ik de echo in principe niet hoefde te doen want ik had enorm gebloed maar wilde het ook zelf, voor de zekerheid. Uitwendig kon ze het niet helemaal goed zien dus heb ook een inwendige echo gehad. Vond het heel spannend maar ben blij dat ik het gedaan heb. Moest wel enorm huilen bij haar! toch een bevestiging dat er echt niks meer zit....

    De volgende zwangerschap houden wij het ook even stil tot we wat verder zijn...vind het alleen superspannend!!

    En weet jij al wat je wilt? nog even wachten of er gelijk weer voor gaan?
    De eerste dagen na de miskraam zei ik, we wachten voorlopig even! Maar toen het bloeden was gestopt merkte ik dat ik gewoon heel graag zwanger wil worden en dan wil je gewoon niet meer wachten!
     Zo dat was een heel verhaal!
    Ga lekker slapen nu..

    Sterkte morgen!! Laat je weten hoe het gegaan is?

    Groetjes Tasja
  4. BeMe schreef | 06-07-2010, 20:17
    Afbeelding van BeMe
    Hoi Tasja,

    Het is dan toch een hele schok als het misgaat. Het voelt voor mij ook echt als rouwen. En inderdaad, het is voor een buitenstaander moeilijk te begrijpen wat je doormaakt.

    Ik heb vandaag dus de controle echo gehad in het ziekenhuis. Gelukkig was alles verder goed, er waren geen afwijkingen te zien en het was allemaal al goed aan het herstellen. Gek, maar ik had ergens toch nog tegen beter weten in een sprankje hoop dat het misschien een tweelingzwangerschap was, en er toch nog een goed vruchtje was achter gebleven. Maar ja, mijn baarmoeder was echt leeg en dat is dan even confronterend.
    De verloskundige raadde, hoewel er geen medische reden voor is, vanuit emotioneel oogpunt aan, om eerst een menstruatie af te wachten. Maar voor mij voelt het nu wel oké om meteen weer voor een kindje te gaan. Net als jij wil ik ook niet meer wachten!!!
    Als ik nu weer zwanger raak, mag ik gelukkig wel al met zeven weken (dan is er een hartje) naar het ziekenhuis voor een echo zodat het dan wat minder lang spannend is. Misschien dat jij dat dan ook kunt vragen? Het scheelt toch als je drie weken eerder al even een check hebt en niet pas met 10 weken....

    Een schrale troost: de verloskundige zei dat bijna iedere vrouw wel één of twee miskramen in haar leven krijgt, vaak zelfs zonder dat ze het zelf ooit geweten heeft. Het komt dus heel vaak voor maar de kans dat het wel goed gaat is altijd nog groter...

    Ik ga zo voetbal kijken...dus tot de volgende keer!

    Groetjes,
    BeMe
  5. Tommy schreef | 07-07-2010, 16:56
    Afbeelding van Tommy
    Hoi BeMe & Tasja,

    Ik heb me hier speciaal geregistreerd om over dit onderwerp te 'praten'. Ik heb vorige week bij 8,5 week een miskraam gehad. Eerste keer zwanger na 5 maanden. Wij hebben het alleen aan niemand verteld omdat we eerst de echo wilden afwachten. Helaas bleek voordat we de echo zouden krijgen al dat ik best wel veel bloedverlies telkens had.

    Dus eigenlijk kunnen we er alleen met elkaar over praten, vandaar ook hier mijn behoefte om er met mensen over te kunnen praten die hetzelfde hebben meegemaakt.

    Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik me erover voel. Het is net of het leven nu stilstaat, omdat je zoveel plannen al had over de toekomst en die vallen nu eigenlijk allemaal in duigen. Leeg...

    Wij willen wel gelijk weer proberen om zwanger te worden. Wij mogen dan inderdaad ook al met 6 of 7 weken langskomen bij de verloskundige.

    Bij mij is alles 'natuurlijk' gegaan. Afgelopen weekend niet maar het weekend daarvoor kreeg ik telkens meer bloedverlies en zondags ook veel krampen. Dinsdags (op mijn verjaardag notabene...) kregen we daarom een vervroegde echo en toen bleek mijn baarmoeder al bijna leeg te zijn. Sinds afgelopen donderdag is het bloeden gestopt.

    Zo vreemd eigenlijk dat dan de zwangerschapsverschijnselen ook gelijk verdwijnen, hadden jullie dat ook? Je voelt je ineens weer 'leeg'... Heel vreemd. Je mist het gewoon.

    Fijn dat jullie zo snel zwanger zijn geworden! Geeft toch meer hoop voor de volgende keer lijkt mij..

    Liefs!
  6. BeMe schreef | 07-07-2010, 20:14
    Afbeelding van BeMe
    Hoi Tommy,

    Wat verdrietig voor jou en voor jullie! Bij mij is het dus ook nog maar kort geleden (vandaag precies een week) maar ik merk dat het bij mij helpt om er veel over te praten en het te delen. En dat is inderdaad heel fijn met mensen die hetzelfde hebben meegmaakt. Dus voor jou geldt ook: praat hier lekker van je af en hopelijk kunnen we daarin iets voor elkaar betekenen.
    Vind je het niet vervelend dat je er verder met niemand over kunt praten?

    Ook naar voor je dat het je eerste zwangerschap was en dan notabene op je verjaardag.....

    Bij mij waren de zwangerschapsverschijnselen ook meteen verdwenen. Dat vond ik zo moeilijk te bevatten: eerst was ik nog volop zwanger en bijna van het één op het andere moment was dat weg en daarmee ook je plannen over de toekomst. Heel vreemd inderdaad.
    Ik had eerst ook een heel leeg gevoel, alsof ik een deel van mezelf was kwijt geraakt. Nu is dat iets minder en merk ik dat ik in een soort rouwproces zit. Ik ben erg prikkelbaar, reageer chagrijnig, emotioneel wat wankel en voel me lichamelijk heel moe. Het ene moment gaat het beter dan het andere. Ik heb wel weer snel zoveel mogelijk de normale dingen opgepakt, zoals werk. En ik heb hier dus ook nog een kindje rondlopen....dat geeft me wel troost, ik heb tenminste al een kind. Ik kan me voorstellen dat het voor jullie nog moeilijker is.

    Tommy, heb jij het vruchtje nog gezien of kwam het niet in z'n geheel eruit?
    Mij heeft het geholpen dat ik het met eigen ogen kon zien en het letterlijk een plekje kon geven door het in de tuin te begraven.

    Volgende week dindsdag zou ik mijn eerste controle bij de verloskundige hebben. Ik vind het zo confronterend om dan nu in mijn agenda te kijken en door die afspraak een dikke streep te zien. Ik leefde er zo naar toe en nu gaat dat dus niet door...

    Hoe voelen jullie je lichamelijk?

    Liefs,
    BeMe
  7. egel schreef | 08-07-2010, 13:01
    Afbeelding van egel
     Hallo, hier ook zo'n soort verhaal. Afgelopen maart ging ik voor de 2e afspraak naar de vk voor de termijnecho ik was (in theorie?) toen 11 wk. Ze kon met de echo geen hartje vinden dus toen wist ik al genoeg; ze heeft nog inwendig gezocht maar helaas. Het vruchtje was met 7 weken al gestopt met groeien. Ergens van binnen had ik denk ik al een vermoeden dat het niet goed was want voor mij was het niet eens zo'n grote schok. Het was wel heel jammer en verdrietig maar ook weer niet heel erg. Ik had 't erger gevonden als het kindje bijvoorbeeld heel ziek was geweest of dat het aan 't einde van de zwangerschap helemaal fout was gegaan. Nu was het voor ons nog niet echt een kindje maar een vruchtje dat niet goed was.
    Een weekje gewacht en toen naar 't ziekenhuis voor een currettage. Ik ben niet meer aan de pil begonnen en we zien wel of er een tweede komt. Het gekke is; het ene moment wil ik dolgraag een tweede kindje maar 't andere moment denk ik dat 't ook wel goed is zo. Omdat ik dan ook wel bang ben dat 't nog weer mis zou gaan. Nou ja, we zien 't een jaartje aan en als er in die tussentijd niets gebeurd dan laten we het zo.
  8. Tommy schreef | 08-07-2010, 13:29
    Afbeelding van Tommy
    Hai,

    Nee, bij mij kwam er alleen telkens bloed en slijm, dus heb niets in zijn geheel gezien. Waarschijnlijk is het al eerder misgegaan waardoor er veel minder uit kwam.

    Ja aan de ene kant vind ik het wel rot dat je er dan met haast niemand over kan praten, maar aan de andere kant vind ik het ook niet heel prettig dat mensen dan medelijden met je hebben en ook niet weten hoe ze moeten reageren. Dan is het prettiger om mensen te 'spreken' die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ook lijkt het me dan heel rot dat mensen dan weten van je kinderwens en er extra op je gelet wordt ofzo. Maargoed, dat laatste kan ook een hersenspinsel van mijzelf zijn ;-)

    Ik heb even twee daagjes lekker vrij genomen, even niks hoeven en deze week ben ik weer aan het werk gegaan. Ook wel lekker voor de afleiding.

    Lichamelijk voel ik me eigenlijk wel fit. Wel nog moe, maar niet zo erg als toen ik nog zwanger was. Krijg nu ineens de vraag of ik afgevallen ben, terwijl je liever natuurlijk een dikke buik hebt...

    Egel, wat vervelend voor je! Blijf je hier ook meepraten?

    Moet snel weer aan het werk!

    Groetjes
  9. Tasja 26 schreef | 08-07-2010, 16:46
    Afbeelding van Tasja 26
    Hoi BeMe, Tommy en egel,


    Ik reageer een beetje traag omdat ik midden in een klus periode zit! We hebben net 2 weken de sleutel van ons nieuwe huis en het is allemaal heel hectisch maar ook leuk!

    @BeMe: Gelukkig was alles goed in het ziekenhuis! toch wel een fijne gedachte denk ik dat het allemaal weer de oude is daar binnen. Ik heb ook met de vk afgesproken dat als ik weer zwanger wordt ik met 6 weken mag komen voor de echo. Toch wel fijn.
     Hopelijk kunnen we elkaar, ook tommy en egel binnekort goed nieuws vertellen! Zo mooi om te zien bij andere topics over een miskraam, die zijn allemaal weer zwanger geworden en sommige zelfs al van de tweede of derde!
    Ik voelde me lichamelijk al na 4 dagen helemaal de oude...dat is ook zo raar, je lichaam is zo snel weer hersteld terwijl je er in je hoofd nog midden in zit.

    @Tommy: Het is natuurlijk altijd heel erg als je dit overkomt maar op je verjaardag is wel heel cru! Bij mij is het ook natuurlijk gegaan en ik heb een hele hoop gezien maar niet want de vk omschreef als vruchtje....maar het is er wel allemaal uit dus heb het gewoon niet gezien... Ik had nog niet echt zwangerschapsverschijnselen, was ook nog maar 5 weken.. Vind het wel heel heftig om mee te maken en voelde me ook leeg en errug verdrietig...

    Wat ik heel lastig vind is om het een beetje los te laten....nu wil ik zooo graag weer zwanger worden dat ik er heel veel aan moet denken.....ben ook bang dat het nu heel lang duurt voordat het weer lukt maar dat ik nergens op gebasseerd...vertrouwen hebben vind ik moeilijk...hebben jullie dat ook?

    Lijkt mij heel leuk om regelamtig te schrijven met elkaar en dan mischien wel net zo'n mooie topic te krijgen met allemaal goed nieuws!
    Nou ga snel koken want moet weer klussen vanavond! (in nieuwe huis he! hahaha)

    Tot snel!

    Groetjes Tasja
  10. egel schreef | 08-07-2010, 17:23
    Afbeelding van egel
    Ik werd gek genoeg best heel snel dik maar daarna ging het dus mooi niet vanzelf weg. Dat is nog 's dubbel gemeen (humor van mother nature?). Ben nu maar weer druk aan 't hardlopen geslagen want op m'n werk kijken mensen steeds met een blik van "hmmm is die zwanger of gewoon dik geworden?" Allebei niet leuk als ze dat denken.
    Ik kan me heel goed inleven in jullie verdriet; het is bij jullie ook nog 's veel verser nog. Bij mij heeft het allemaal al een plekje gekregen en ik heb alweer een berg nieuw verdriet gehad (hond & kat overleden).

    Ik wilde er eigenlijk niet heel erg over praten (althans, niet met collega's). Zij wisten het ook niet maar omdat ik een week op de curettage moest wachten moest ik wel wat MT mensen inlichten, het kon natuurlijk ook nog spontaan loskomen en dan moest het wel duidelijk zijn dat ik opeens 't bedrijf uit zou rennen naar huis. Ik heb toen gezegd dat ik niet wilde dat iedereen 't zou weten omdat er dan alsmaar mensen naar je toe komen om te zeggen dat 't zo verschrikkelijk verdrietig  en naar is en voor je 't weet loop ik dan de hele dag te huilen op 't werk. Dus eigenlijk heb ik 't heel erg voor ons zelf gehouden. 

    @Tasja; gefeliciteerd met je huis!
  11. BeMe schreef | 08-07-2010, 21:02
    Afbeelding van BeMe
    Hoihoi,

    @ Egel: fijn dat je ook met ons meeschrijft! Als is de directe aanleiding natuurlijk verre van fijn...Verdrietig dat jij ook een miskraam hebt gehad. Begrijp ik het goed dat je al een kindje hebt? Zo ja, hoe oud is hij/zij?
    Balen dat je wat dikker bent geworden door de zwangerschap...dat is nog eens extra confronterend.

    @ Tasja: gefeliciteerd met je nieuwe huis! Ik hoop van harte dat daar binnenkort een hele mooie babykamer gemaakt kan worden!

    Hopelijk hebben we inderdaad elkaar straks allemaal heel goed nieuws te vertellen....

    Hoewel ik er zo ontspannen mogelijk mee op wil gaan, vind ik het ook heel lastig om het idee van snel weer zwanger worden, los te laten. Hoewel ik ook weet dat hoe geforceerder je ermee bezig bent, hoe langer het kan duren. Ik ga daarom maar expres geen ovulatietesten kopen of m'n temperatuur bijhouden. Laat het maar spontaan ontstaan met nog een beetje lol erbij http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-5.gif. Maar ja, m'n vertrouwen is op de proef gesteld en dan is het lastig om dat weer terug te vinden en niet m'n onzekerheid en angst de boventoon te laten voeren. Ik denk dat ik nu pas ook heel laat een zwangerschapstest ga doen zodat het zo kort mogelijk duurt tot ik de eerste echo kan laten maken.  Maar ik probeer er zo positief mogelijk mee om te gaan en er niet de hele tijd mee bezig te zijn door weer m'n normale ritme op te pakken en bij het maken van toekomstplannen niet teveel rekening te houden met een zwangerschap.
    Hoe gaan jullie hiermee om?

    Groetjes en liefs!
  12. egel schreef | 08-07-2010, 22:47
    Afbeelding van egel
    Het duurde bij mijn eerste zwangerschap best heel lang voor het raak was. Na een jaar overwoog ik naar de dokter te gaan maar toen ik terug was van vakantie kwam ik er achter dat ik toch zwanger was. Dat ging helemaal goed en onze dochter is nu 2,5. Daarom denk ik ook dat ik de miskraam makkelijker een plaats kan geven dan als je voor het eerst zwanger bent. Ik ben al zo gelukkig denk ik dan; en misschien was dat wel een eenmalige treffer. We geven ons dus een jaar om voor een tweede te gaan maar daarna vind ik het risico te groot worden (ik vind dat ik dan te oud word). En ook die keuze is waarschijnlijk sneller te maken als je al het geluk van een kindje hebt. Dat kan ik me zo voorstellen. Maar dat neemt niet weg dat ik er net zo mee bezig ben als jullie, en hetzelfde verdriet heb gehad.

    Ik heb ook wel gedacht (zeker dat hele eerste jaar) dat ik niet zo snel moest testen maar ik heb toen ik weet niet hoeveel tests versleten. Dan "wist" ik toch wel weer heeeel zeker dat m'n lijf enorm zwanger aanvoelde.... dus hupatee, testen maar weer. Ik had beter aandelen kunnen kopen in die industrie haha Uiteindelijk was ik, toen ik echt zwanger bleek, enorm verrast omdat ik er niet echt meer op rekende. Had toch al geplant om de dokter te vragen wat er mis kon zijn.

    Ik ga m'n bedje opzoeken.
    Liefs! 
  13. BeMe schreef | 09-07-2010, 09:36
    Afbeelding van BeMe
    Egel, ik heb dus ook al een kindje en ik merk inderdaad dat dat wel wat troost geeft en dat je daardoor beter kunt relativeren, hoewel ik ook wel heel verdrietig om de miskraam ben. Wel balen voor jullie dat het zo lang duurde voordat je zwanger was en dat je bovendien nog die tijdsdruk van je leeftijd voelt. Maar ik vind het knap dat je er nog aardig relaxt mee kan omgaan, althans zo lees ik het. Of heb ik dat verkeerd?

    Ik heb zo een werkbespreking en moet de trein nemen dus ik ga er snel weer mee stoppen....

    Liefs!
  14. egel schreef | 10-07-2010, 13:29
    Afbeelding van egel
     @BeMe ja dat heb wel goed hoor; ik ben er best relaxed onder. Het zou super zijn als er een tweede zou komen maar als dat niet gebeurd dan is dat ook weer niet het ergste wat me kan overkomen.
    Maar voor een ander kan dat gevoelsmatig natuurlijk heel anders liggen. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat voor jullie anders aanvoelt.

    Maar goed, ondertussen zou ik vandaag ongesteld moeten worden en we wachten af. (dat blijft toch elke maand hoor, dat je denkt "zou 't?")
    Ik ga even een koel plekje zoeken en heel erg niets doen.
    Groetjes, egel
  15. Tasja 26 schreef | 10-07-2010, 17:45
    Afbeelding van Tasja 26
    Hoi dames,

    Wat een hitte he?!!! pfff het klussen is niet te doen met deze warmte...ben er helemaal naar van.
    Ik probeer er ook zo relaxed mogelijk mee om te gaan en geen ovulatietesten te gebruiken maar moet mezelf wel inhouden. Mn vriend zei gister dat hij vind dat ik er teveel mee bezig ben en dat ik me nu op het huis moet richten....ja makkelijker gezegd dan gedaan..Mannen kunnen dat toch makkelijker he? de mijne vond et heel erg toen het gebeurde maar heeft het er nu helemaal niet meer over.
    Hoe zijn jullie mannen eronder?

    Ik kan me voorstellen dat het troost geeft als je al een kindje hebt, mij helpt het ook wel te horen dat egel en BeMe al een kindje hebben....geeft toch vertrouwen. maar het neemt niet weg dat het net zo heftig is.

    Nou ik ga maar even voor de ventilator plaats nemen en hopelijk een beetje afkoelen!

    Fijne avond allemaal!

    Liefs Tasja!
  16. egel schreef | 10-07-2010, 20:20
    Afbeelding van egel
    Ja 't is waar, ik vind ook dat mannen op het moment supreme heel heftig kunnen reageren maar het ook wel weer heel snel kwijt zijn (misschien ook wel prettig om dat te kunnen?)
    De mijne is er ook niet zo mee bezig; sterker nog, hij vind alles prima. Een tweede? Goed hoor, als jij 't wilt. Niet? Ook goed, houden we 't toch lekker bij één.
    Hmmmm alsof ik de enige ben die daar iets over mag vinden. Maar goed, we zijn dan ook alletwee weer niet gestressed ofzo.
    Maar ja, ondertussen is 't natuurlijk ook veel te warm om op wat voor manier dan ook een nieuwe spruit te creeeren http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-5.gif
    Dus ik zit gewoon aan een rosé-tje te genieten van deze prachtige zomerse dagen.
    Enne... prettige wedstrijd morgen allemaal http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-19.gif
  17. BeMe schreef | 11-07-2010, 10:03
    Afbeelding van BeMe
    Ha meiden,

    Mijn vriend (en bijna man) heeft dat ook: hij neemt de dingen zoals ze zijn. Op zich wel fijn als je dat kunt natuurlijk en dat je je dan niet zo druk maakt maar daardoor had ik wel het idee dat de miskraam meer iets van mij was dan van hem. Hij was er ook wel verdrietig over maar voor hem was al heel snel alles weer normaal terwijl ik me nog heel rot voelde. Hij steunde me wel, hoor, maar zelf had hij er niet zo'n last van. Nou denk ik dat het voor een man ook heel anders is. Als vrouw voel je echt de zwangerschap, het gebeurt in je lichaam, je hebt er contact mee en voor een man is het toch nog een 'ver van mijn bed show'.
    De mijne vindt inderdaad ook dat ik niet teveel bezig moet zijn met het opnieuw zwanger worden en voor hem is het ook oké als het bij één zou blijven, terwijl ik heel duidelijk voel dat ons gezin nog niet compleet is. Maar ja.....het is een apart soort volk die mannen....

    Laten we allemaal duimen voor Oranje vanavond http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-19.gif
  18. Tasja 26 schreef | 11-07-2010, 14:04
    Afbeelding van Tasja 26
    hahaha ja zeker een apart soort volk die mannen! Maar goed het is wel fijn relativeren zo.
    Vandaag met een vriendin gepraat over haar ervaring na de miskraam. Ze kreeg een miskraam toen ze voor het eerst zwanger was en heeft nu twee prachtige dochters.
    Zij ging er toen heel anders mee om dan ik nu. De dokter zei tegen haar, het komt zoveel voor en de volgende keer heb je veel meer kans dat het goed gaat dan dat het weer fout gaat. Zij geloofde hem en is gewoon verder gegaan en dat resulteerde dus in twee dochters.
    Ik vertelde  haar dat ik af en toe een paniekerig gevoel krijg omdat ik soms bang ben dat het niet meer lukt of dat het nog een keer mis gaat...zij herkende dat niet echt.
    Nou ben ik ook wel af en toe een doemdenker maar ik vind het lastig om het echt los te laten en denk er elke dag wel even aan.
    Ben ik nou helemaal gestoord aan het worden of herkennen jullie dit ook wel?
    Hoorde ook dat je er juist niet teveel mee bezig moet zijn omdat je het zwanger worden dan kan tegenhouden???????

    Nou een hele goede wedstrijd gewenst!!!! dat we maar mogen winnen!!
    Waar gaan jullie kijken? Wij gaan met vrienden naar een terein waar een groot scherm hangt en daar met  9000 man kijken.

    Groetjes!
  19. egel schreef | 11-07-2010, 15:00
    Afbeelding van egel
    @Tasja 26, ik herken 't wel dat ik ook wel 's denk van "stel dat ik weer zwanger word en dat 't dan weer fout gaat" Maar ik denk dat ik er dan een streep onder zet maar dat heeft vooral ook met m'n leeftijd te maken hoor. Ik loop ook een groter risico denk ik omdat ik al eind 30 ben.
    Het is natuurlijk makkelijk praten om te roepen dat jij je vooral geen zorgen moet maken want dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Hetzelfde geldt voor opmerkingen als "je moet je er niet zo veel mee bezig houden" Yeah right. Alsof je een hele grote kinderwens gewoon even uit kunt zetten. Zo werkt dat niet. 
    Maar ik geloof wel dat een miskraam zo vaak voor komt dat het niet een reden is om aan te nemen dat het daarna ook nooit meer goed zou kunnen gaan. De natuur heeft gewoon een "misser" opgelost. En de volgende keer is de kans inderdaad zoveel malen groter dat het goed gaat.

    Ik ga thuis kijken, dat is wel makkelijker met een peuter. En maandag toch ook weer vroeg m'n bedje uit dus..... ik zal 't kampioenschap (wishful thinking) dus thuis vieren http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-46.gif
    Veel plezier allen, Groetjes
  20. BeMe schreef | 11-07-2010, 19:26
    Afbeelding van BeMe
    @Tasja: ja, ik herken het ook en ik heb ook die twijfels/angsten/onzekerheden: kan ik überhaupt wel weer zwanger worden? En zo ja, gaat het dan wel goed? En ja, ik ben er ook iedere dag mee bezig. Ik kan er gelukkig wel m'n ratio tegenover zetten als tegenwicht maar een kinderwens en een ervaring met een miskraam zet je niet zomaar aan de kant.

    Ik ga ook thuis kijken, heb hier ook een peutertje rondlopen en die staat iedere ochtend weer vroeg aan ons bed, kampioenschap of niet....

    Groetjes en alvast proost (met alcohol, nu het nog kanhttp://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-5.gif )http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-46.gif!
  21. Tasja 26 schreef | 12-07-2010, 20:25
    Afbeelding van Tasja 26
    Hoi meiden,

    Wat jammer he dat we niet wereldkampioen zijn geworden! Vond het zo spannend, had er gewoon buikpijn van! Maar ja volgende keer beter!

    Ik denk dat de onzekerheid en angst nooit helemaal weg gaat. Ik ging er de eerste keer toch onbevangen in, ergens in je achterhoofd weet je wel dat het mis kan gaan maar ik dacht toch dat gebeurt mij niet! erg naief ik weet het maar ja...
    Vol goede moed gaan mijn vriend en ik er weer voor maar ik moet wel opletten dat ik het niet te geforceerd doe hahah merk toch dat ik rond de vruchtbare periode bijna boos wordt als mn vriend geen zin heeft hahaha! herkennen jullie dat ook?
    Ach het komt als het komt, dat lijkt me een goed uitgangspunt.

    Groetjes!
  22. egel schreef | 12-07-2010, 20:39
    Afbeelding van egel
    Hoi allemaal,
    ja Tasja dat herken ik wel nog van onze pogingen bij de eerste. De eerste maanden ging het nog wel relaxed met toen we al bijna een jaar bezig waren werd het echt meer "moeten" hoor. En ik was dan ook heel gefocused. Geen zin??? Dan maak je dat maar! (vreselijk mens haha)
    Maar gelukkig; het kwam goed.

    Jammer he van zondag. Ik had ook buikpijn maar dat had een andere oorzaak http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-7.gif
    Groetjes 
  23. BeMe schreef | 12-07-2010, 21:30
    Afbeelding van BeMe
    Hoihoi,

    Ja balen van gisteren. Ik vond het zo spannend dat ik nauwelijks durfde te kijken. Het was gewoon afzien, haha.

    Tasja en egel, ik herken het helaas ook http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-10.gif. Ik kon het ook niet uitstaan als m'n vriend geen zin had terwijl ik juist m'n vruchtbare periode had. Ja hallo, duurt het weer een maand langer en laten we weer een kans onbenut, dacht ik dan. Maar ik heb nu ook wel geleerd dat hoe meer druk ik erop leg, hoe minder kans ik maak.....
    Het scheelt dat ik nu niet weet hoe mijn cyclus is na de miskraam zodat ik daar nu minder op gefocust ben.
    Ik wil ook gewoon kunnen genieten van ons bedleven en niet steeds in m'n achterhoofd bezig zijn met 'En, zou dit hem dan zijn?' 

    @egel: nog steeds buikpijn?

    @Tasja: schiet het klussen al een beetje op?

    @Tommy: hoe is het met jou?

    Ik ga lekker even een taartje eten: wij hebben besloten de tweede plek van Oranje op het WK te vieren onder het mom van als er geen reden is voor een feestje dan verzinnen we er één

    Liefs,
    BeMe 
  24. Tommy schreef | 13-07-2010, 10:07
    Afbeelding van Tommy
    Hey meiden,

    Daar ben ik weer! Ik was jullie niet vergeten hoor, maar ik was lekker even een weekendje aan het genieten van de zon en nog een nachtje weggeweest.

    Ik herken dat van die mannen inderdaad ook. Mijne was heel verdrietig toen we het hoorden, bleef die dag gelijk thuis van zijn werk enzo. Denk dat het een halve week duurde dat hij er nog wel mee bezig was en toen was voor hem het verdriet over. Zo gek. Het is natuurlijk ook sowieso vreemd dat je als vrouw alles voelt en merkt en een man krijgt er helemaal niets van mee. Dat zal ook wel heel raar zijn voor hen...

    Ik vind het eigenlijk ook nog wel steeds een heel vreemd gevoel. Heb ik een miskraam gehad? Het is eigenlijk wel moeilijk te bevatten vind ik. Eigenlijk zou ik het liefste zo snel mogelijk weer zwanger zijn. Voordat we dit wilden hoopte ik heel erg dat het niet te lang zou duren zodat dat zwanger worden niet je leven gaat beheersen. Maar door deze miskraam ben je dat even helemaal kwijt. Ik vind het echt lastig om dan maar gewoon weer door te gaan. Je hebt zoveel plannen in je hoofd die nu even gepauzeerd zijn, tenminste zo zie ik het nu.

    Hebben jullie trouwens ook wel eens gehoord dat je vruchtbaarder zou zijn na een miskraam?

    Ik let trouwens niet te veel op mijn vruchtbare periode. Heb nog nooit een ovulatietest oid gedaan. Daar wil ik liever ook niet aan beginnen, volgensmij is het wel echt zo dat het vaak lukt als je er in je hoofd helemaal niet mee bezig bent. De vorige keer was het bij ons raak na een weekendje weg. Die verhalen hoor je toch wel vaak, hoe was dat bij jullie? Tuurlijk weet ik ook wel dat je eisprong gemiddeld twee weken na je laatste ongesteldheidsdag plaatsvindt. Maar ik sta niet klaar met een thermometer in mijn hand om mijn vriend het bed in te krijgen. Ik denk dat die mannen het dan snel zat zijn... http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-40.gif

    @BeMe en Egel: ik kan me voorstellen dat het voor jullie al anders is omdat jullie al een kleintje hebben rondlopen. Jullie weten in elk geval dat een zwangerschap ook goed kan gaan. Merkten jullie veel verschil tussen jullie zwangerschap toen en deze zwangerschap die mis is gegaan? 

    @Tasja: Wat ik ook heel lastig vind is vertrouwen in je lichaam hebben dat het de volgende keer wel goed kan gaan. Maar bij deze zwangerschap raakte ik al in paniek bij een klein beetje roze afscheiding in het begin, terwijl dit heel natuurlijk kan zijn. Dus wat betreft dat doemdenken kan ik je wel volgen hoor. Lastig he? http://www.flaironline.nl/site/../smileys/emotion-7.gif

    Ik hoop ook echt dat we elkaar straks allemaal heel leuk nieuws te vertellen hebben...

    Liefs!
Pagina's:
1 2 3 …46 47 48 Laatste
Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Links

Je volgt deze club nog niet.

Club Chat

Openbare berichten

  • egel roept“Ik probeer 't nog ­039;s. BeMe, ben je nog o­nline?” | 08-11-2010 | 21:47
  • egel roept“En ik ben weer eens de su­ffe muts die 't niet­ door had... Ongelofelijk­ ook he. Ik ga er beter o­p letten hoor, is wel zo ­leuk lijkt me!” | 21-10-2010 | 21:33
  • KaGe roept“Ik zie dat Egel ook on-li­ne is dus ik dacht ga dat­ chatten ook eens probere­n...” | 20-10-2010 | 08:30
  • BeMe roept“Hoi egel en metoo! zie da­t jullie ook online zijn?­??” | 11-08-2010 | 21:17

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!

Home
Clubs
Help
En verder...
Tijdschrift Flair