Heerlijk...lente/zomer in aantocht... - Dilemma - Flaironline

1. Geplaatst door gebruiker_verwijderd_178 | 02-04-2009, 18:30 | 716x gelezen | 2 reacties

   ---

   

   ---

   Helaas heb ik daar een heel dubbel gevoel over! Vorig jaar heb ik nieuwe buren gekregen: je voelt het al aankomen waarschijnlijk. Dat het niet mijn type mensen zijn, hoeft geen probleem te zijn. Want ik werk 5 dagen tot 4 uur en overdag zie ik ze dus niet. Maar als ik thuis kom uit mijn werk (waar ik de héle dag jongelui om me heen heb én de hele dag al praat), wil ik gewoon lekker in het zonnetje even een kop koffie drinken of klungelen in de tuin. Maar het nadeel is: De buren doen dat dus ook. Alleen zijn zij heel luidruchtig, hebben (kleine) kinderen, 3 katten (die dus in mijn tuin vaak bivakkeren), een blaffende hond en vooral zeer luide muziek. Binnen staat de CD aan, maar iedereen moet mee genieten van Jan Smit etc (brr.)
   
   Ik heb vorig jaar al eens heel voorzichtig aan gegeven, dat ik (vaak) last van ze heb. Ook 's winters, want zij hebben plavuizen vloer en daar loopt zij dag en nacht met klikklakhakken rond, ook 's avonds, 's nachts als ze thuiskomen. Zij werkt ook overdag en is dus 's avonds om een uur of 11 aan het schoonmaken. Prima hoor, maar door die plavuizen hoor je dus duidelijk hoe ze alle meubelen heen en weer verschuift, want ze is erg netjes! Maar (helaas) ze is niet voor rede vatbaar. Volgens haar heeft iedereen " wel eens last van een ander". Dat klopt, want helemaal geluidloos kun en hoef je ook niet te leven. Ze vertelt ook (luidruchtig) als ze buiten zit, dat ze in haar vorige flat regelmatig buren aan de deur had met klachten over lawaaioverlast. En dat dat haar een zorg zal zijn....En zij hebben het huis gekocht, dus klagen bij de woningbouw heeft dus geen zin. Zelf verhuizen zou nog een optie zijn, maar ik woon hier verder heerlijk. Aan de rand van een parkje, in een hoekhuis (dus gelukkig maar aan 1 kant buren!), op loopafstand van mijn werk etc. Maar wat dan wel?
   
   Iemand opperde eens dat ik dan zelf ook heel veel lawaai moet gaan maken, maar dat zit niet in me, dus daar begin ik niet aan. Natuurlijk heb ik ook wel eens de muziek zo hard, dat ik het (zelf) buiten kan horen. Maar ik doe bijv. als ik thuis mijn eigen klikschoenen uit, want ik heb een laminaatvloer en het irriteert me zelf, dat geklik. En het is ook niet zo, dat ik er steeds op zit te letten hoor. Maar of ik er wel of niet op let, het is gewoon allemaal zo luid, dat je het wel móet horen. laatst had ik 's avonds een vriendin op bezoek en we zaten te kletsen. Mijn vriendin (doof aan 1 kant) zei: Jeetje, wat is dat dan voor lawaai? Ik zei: Oh, dat is de buurvrouw, die is aan het stofzuigen....
   
   Ik vraag me dus af hoe anderen dit zouden oplossen.

   Reageer op onderwerp

   ---

   Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!

   • Print deze pagina

   ---

2 reacties op onderwerp

1. Duckje schreef | 06-04-2009, 17:37

   ---

   

   • Profiel
   • 2 berichten

   ---

   Kun je je buurvrouw niet eens bij jou thuis uitnodigen wanneer de kids herrie in hun huis maken? Het zou zomaar kunnen dat ze zich niet bewust zijn van het doorgalmen van hun geluiden...

   ---

   ---

2. gebruiker_verwijderd_178 schreef | 07-04-2009, 16:05

   ---

   

   ---

   Duckje, de kids zijn niet zozeer het probleem! Dat een bay huilt af en toe is logisch en ook als jongens spelen dat ze wat meer lawaai maken is geen probleem. Het is juist de buurvrouw die kabaal maakt, hard schreeuwt, met pumps 's nachts over plavuizen banjert of 's avonds laat schoonmaakneigingen heeft, door alles van de kant te schuiven. Op tijdstippen dat mensen meestal gaan slapen (althans probéren! En daar valt niet over te praten, dat heeft ze me al eens duidelijk gemaakt, toen ik een keer (ter kennismaking) met een bos bloemen aan haar deur stond. Die mensen die klagen over lawaaioverlast vindt ze zeurpieten...

   ---

   Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!

   ---