Hoi Jelle,
Ik heb zeker dezelfde ervaring als die jij beschrijf. Ik ben vorig jaar november zwaar overspannen geraakt en kreeg daarbij ook paniekaanvallen. Zelfs zo dat ik niet meer naar buiten durfde of bij mijn ouders op bezoek.Naarmate ik meer rust nam, en ow wat is echt rust nemen moeilijk, namen de paniekgevoelens af.
Weg zijn ze bij mij nog niet. Ik boek wel vooruitgang op twee vlakken; het gevoel wordt minder en ik kan beter omgaan met het gevoel, het laten zijn. Dat laatste is gegroeid door tijd, meditatie en de Silva methode (beide als gratis app te downloaden).
Belangrijk is volgens mij een aantal zaken; accepteer hoe het voelt, weet dat het niet uniek is en ALTIJD overgaat, durf hulp te vragen en te accepteren, besef dat het kleine stapjes naar herstel zijn.
Probeer de kleine stapjes zichtbaar te maken voor jezelf, schrijf ze op, vier ze, herhaal ze voor jezelf. En heel belangrijk beweeg, sporten is een hele goede manier om spanning uit het lichaam te halen en je gedachten / mentale inspanning te verlagen.
Daarna voordat je weer aan de slag gaat is het prettig als je voor jezelf helder hebt welke eigenschappen ertoe bijdragen dat je zoveel van jezelf en je lichaam vraagt. Vaak zijn dit goede eigenschappen die je te sterk belast, je hebt daar te weinig remmingen voor ontwikkeld. Zorg dat je jezelf leert kennen en leert aanvoelen. Als je straks weer aan de slag gaat kun je dan stil staan bij die zaken. Hoe voelt het nu, hoe is het met de energie, ben ik in balans. Totdat het een gewoonte wordt voor jezelf te zorgen ook in stresvolle tijden (want die komen toch)
