- | 08-11-2011 | 21:20
- | 08-11-2011 | 21:19
Burn out en overspannen
Praathoek voor mensen die overspannen zijn!
- Beheerder: stes
- Thema's en emoties: gezondheid, gestresst
Met...
- 18 volgers
- 2 blogs
- 8 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (53.553x) overspannen - deel 3
- Meeste reacties (772) overspannen - deel 3
Dit onderwerp heeft 206 reacties, en bestaat uit 9 pagina's. U bent momenteel op pagina 9 van 9.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 26-03-2012 11:17. \t\t
Mensen gezocht die ook een BURN OUT hebben gehad....
- Hoi,
Ik ben bijna 25 jaar en ik zoek mensen die ook op jonge leeftijd een burn out (en een sociale fobie) hebben gehad...
Ik hoop echt dat ik in contact kan komen met lotgenoten...
X summerof83- Print deze pagina
206 reacties op onderwerp
- quote:
stes schreef op 07 april 2010 @ 21:04:
Hee alle overspannen lotgenoten!! Hoe is het hier?! Ik heb een soort van doorbraak met mijn werkgever. Ik had me (lees hieronder) ziekgemeld na een soort van arbeidsconflict, waardoor ik al mijn burnouttrekken weer terug had gekregen. Ik heb twee zware maanden gehad, met veel moeheid. En meerdere keren op gesprek moeten komen bij mijn werkgever. Maar we zijn er uit. Ze gaan met een ontslagvoorstel komen. En hoewel ik enorm opzie tegen 'wat dan', vind ik dit eigenlijk wel best. Ik wil weg bij die club. Misschien onzekerheid over wat komen gaat, maar wel minder stress doordat ik die mensen nooit meer hoef te zien...
Dat is een lang verhaal in het kort. Ik ben benieuwd hoe het anderen is?? - Hoi,
Stes wat fijn voor je die doorbraak, kan me de onzekerheid voorstellen van hoe nu verder, maar er is ruimte om weer verder proberen te gaan.
Bij mij helaas niet. Heb een zeer heftige tijd achter de rug. Een van mijn ouders is de afgelopen periode behandeld wegens kanker. De kanker lijkt nu weg te zijn maar als gevolg van de behandeling nog veel medische problemen.
Ook is in de tussenliggende tijd geheel onverwacht op vakantie een zeer dierbare vriend van mij overleden. Meer dan een maand zat er tussen zijn overlijden en zijn afscheid.... Een zeer trieste tijd.
Dit overlijdensbericht vernam ik enkele uren nadat mijn werkgever mij in een gesprek een brief heeft overhandigd dat zij mijn loon als sanctie volledig gaan inhouden. Dit omdat de werkgever vind dat ik onvoldoende meewerk aan reintegratie. Kortom weer een aanvraag voor second opinion gedaan, gisteren uitslag gekregen ik doe voldoende inspanningen om te kunnen reintegreren.
Reeds voor de officiele mededelingen dat men sancties gaat toepassen, heb ik al een brief gekregen dat mijn baas mij niet meer wilt op zijn afdeling. Met onmiddelijke ingang ben ik overgedragen aan de directeur en hij mag het verder oplossen. Niets meer gehoord behalve dan de officiele aankondiging dat men sancties wil toepassen.
Tja nog meer zorgen want hoe moet je dan rondkomen als alleenstaande zonder inkomen, want men heeft laten weten mijn volledige loon in te gaan houden. Op verzoek van vakbond is een definitieve beslissing nog uitgesteld tot beslissing van uwv voor second opinion bekend was. Die is nu sinds gisteren bekend, dus nu weer afwachten op definitieve beslissing. Zelfs al men het nu toch niet gaat doen, dit laat diepe sporen na....
Mijn werk was mijn leven, naast mijn hobbies. Hobbies kon ik al niet meer uitoefenen als gevolg van alles, die sociale contacten zijn weggevallen. Ik heb doordat ik niet meer onder een afdeling val, of op een afdeling thuishoor, geen contacten met collega's, ze weten niet eens dat een van ouders kanker heeft gehad. dat een zeer dierbare vriend is overleden op een heel tragische wijze.
Mijn ouders komen niet klaar met hun omstandigheden, maar daar buiten kunnen ze totaal niet omgaan met mijn situatie. Begrip, steun en warmte krijg ik daar dus niet. Ik kan ondanks dat mijn ouders van mij houden en ik van hen totaal niet meer communiceren over wat er aan de hand is.
Mijn vriendenclub is nu ook anders, voor velen is het toch leuk als je meedoet aan activiteiten, maar als je altijd moet afhaken (wat nu vaak voorkomt), verwaterd dat...
Gelukkig zijn er ook door het overlijden van mijn vriend andere vriendschappen steviger geworden, en heb ik tijdens zijn crematie echt warmte en steun gehad van vrienden, maar zij wonen te ver weg om zo even op bezoek te komen.
Sta er dus erg alleen voor, buiten de proffesionele hulp, van zorgverleners en vakbond.
Mijn vriend die nu is overleden, was iemand waar ik wel veel bij kwijt kon, al was het maar online.... Ik mis hem gigantisch...
Een aantal jaren kwam hij steevast daags voor hemelvaart (gisteren dus) nog op de motor aan. De tourtocht in het hemelvaartsweekend vertrok altijd kort bij mij in de buurt.
Het is ook heel raar, mijn ouders vroegen zich nog af nadat bekend was wanneer zijn uitvaart was, ga je daarheen? Zijn ouders hebben laten weten dat ik met nog 2 gezamelijke vrienden samen met hun partners werd verwacht bij hun voor de uitvaart.
Gisteren ben ik nog iemand gaan bezoeken die wegens persoonlijke omstandigheden niet bij de crematie kon zijn. Helaas heb ik hierdoor vandaag nog last van een mijn karaktereigenschappen die helaas erg helpen bij een burn out.
Het meisje wat ik gisteren heb bezocht verkeerd in moeilijke omstandigheden. Dat wist ik dus wel via onze online contacten. Maar gisteren was er dus real life contact en dat was wel veel confronterender. Zij is gevlucht bij haar echtgenoot met kind. En heeft nu sinds kort een plek voor zichzelf. Uit veiligheidsoverwegingen mag haar voormalige echtgenoot niet weten waar zij nu woonachtig is. Buiten deze problemen is die meid ook nog eens ernstig ziek.... Nu ik er zo mee geconfronteerd ben, kan ik het niet loslaten.
Het is dus weer eens meelijden met iemand anders voor mij.... Ook dit kan ik dus niet met anderen lijfelijk bespreken.....
Ik heb nog wel vrienden, die er zijn voor mij, maar uiteraard pas na hun eigen gezin, na hun eigen zorgen.......
Even weet ik het niet meer, maar het leven hoort leuker te zijn dan wat het nu is en ik kan niet wachten tot ik meer van de genoten van het leven kan genieten...
maar besef gelijk dat ik ook steeds minder tijd heb om bepaalde dromen te realiseren, zoals moeder worden... want een bommoeder is niet mijn keuze hoe graag ik ook kinderen zou willen en ik al minstens 37 zal zijn voordat ik kinderen zou kunnen hebben...
Ik hoop echt betere tijden te mogen gaan ervaren..... maar helaas vooralsnog lijkt het nog op een enorm getouwtrek, ontslag nemen of ergens anders gaan werken zijn vanwege alle klachten vooralsnog niet mogelijk, dus overgeleverd aan de praktijken van mijn werkgever.
Maar gelukkig heb ik wel hele fijne behandelaars die ongelooflijk belangrijk zijn voor mij op dit moment... - Hee zuske, sorry voor mijn late reactie. Ik was zelf even druk met van alles en nog wat, en nu ik 'vrij' ben zit ik niet zoveel achter de computer (maar lekker veel buiten).
Je hebt een heel verhaal zeg, maar het is ook niet niks allemaal. Realiseer je dat iedereeeeen hiervan van slag zou zijn, burnout of geen burnout. Dit heeft tijd nodig om een plek te geven allemaal.
Wat ik niet helemaal begrijp is die sanctie op je loon? Komt dat omdat je langer dan twee jaar ziek bent? Maar waarom ontslaan ze je dan niet gewoon? Want dan krijg je toch recht op WW?
HIer schommel ik heel erg tussen proberen nu te onspannen, tijd te nemen voor jezelf, en af en toe een soort paniekaanvallen in de trant van 'en wat nu'? Ik zou onmogelijk zomaar 40 uur kunnen gaan werken, dan zit ik binnen een maand weer thuis, maar ik word wel geacht om op fulltime banen te sollciteren. Voor WIA kom je niet in aanmerking van die hebben niets met overspannendheid en oververmoeidheid. Ik probeer maar gewoon vertrouwen te houden, ondanks alles.. dat is het enige wat je kunt doen... Ik las net in een boek over burnout:
Ophouden met hopen! Houdt vertrouwen...
Ik vond het wel iets triggeren..
succes weer met alles!! - Lastig dus als je moet solliciteren op fulltime banen maar nog alleen parttime in staat bent om te werken.
Ik weet niet waar maar volgens mij las ik ergens op deze forumsite maar heb in ieder geval ergens gelezen dat iemand bij een nieuwe werkgever ging starten, en de neuwe werkgever diegene de ruimte bood om een rustige start te kunnen maken en vandaar uit verder te werken.
Ze lijken dus toch te bestaan werkgevers die hier oog voor hebben.
Ophouden met hopen en starten met vertrouwen..... kijkend naar mijn eigen situatie hoop daar ontbrak het niet aan, vertrouwen daar is een groot gebrek aan.
Zet me wel aan het denken die uitspraak! - Ja, dat komt uit een boek wat ik net gelezen heb. De schrijfster heeft zelf meerdere burnouts gehad, en heeft deze mantra:
Wacht. Geef de hoop op. Heb vertrouwen.
En ja, het is een enorm goede les. Juist als je vertrouwen (zoals bij ons) zo laag is. Ik ben de laatste weken mentaal een stuk rustiger. Iets meer in staat om te denken 'nou ik ZIE het allemaal wel, er komt vanzelf een oplossing (dus groeiend vertrouwen!).
Van de week moet ik voor het eerst naar het CWI voor een intake gesprek. Zal wel zien hoe het loopt. LIchamelijk voel ik me 5 van de 7 dagen nog brak. Ik kan dat zelf moeilijk rijmen met werken en solliciteren, maar we zullen wel zien hoe het loopt.
Hoe gaat het nu bij jou dan Zuske? - Met veel moeite ben ik af en toe in staat om iets sociaals te ondernemen. Al heb ik dan heel lang nodig om ook daarvan te herstellen. Maar ik ben in ieder geval weer in staat om af en toe iets te ondernemen.
En werk is nog steeds een onderwerp van geschil. Al is mijn werkgever tot nog toe nog steeds in het ongelijk gesteld.
Maakt het niet gemakkelijker,maar helaas is dat de realiteit. Dus wat de toekomst brengt en in gaat houden.... - IK heb er ook last van gehad maar ja eigen bedrijf, 5 kinderen en werk er naast en nooit slapen. ik was moe en op en kreeg hyperventilatie een burn out en angstaanvallen ik werdt gek van angste n kreeg straatvrees. nu slik ik een onderhoudsdoseriing efexor, heel weinig hoor 37,5 en ik doe weer alles. slik het pas 2 maanden en probeer het straks wel weer af te bouwen.
heb vroeger al eens eerder angsten gehad dat kan dus wel terugkomen, er is net ook iemand overleden...Je kunt in je handtekening de volgende tags gebruiken: [img] = afbeelding toevoegen [url=] = link toevoegen [b] = bold maken
Dit onderwerp heeft 206 reacties, en bestaat uit 9 pagina's. U bent momenteel op pagina 9 van 9.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 26-03-2012 11:17. \t\t
Mensen gezocht die ook een BURN OUT hebben gehad....
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- elyria heeft een forum onderwerp geplaatst in Burn out en overspannen16-05-2012 | 13:17
- geral73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen26-03-2012 | 11:17
- ikke1977 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen15-11-2011 | 10:06
- maryG heeft een blog geschreven in Burn out en overspannen08-11-2011 | 21:13
- maryG heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen26-10-2011 | 13:15
- stephan heeft een forum onderwerp geplaatst in Burn out en overspannen26-10-2011 | 12:23
- stephan heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen26-10-2011 | 11:45
- jelle31 heeft een forum onderwerp geplaatst in Burn out en overspannen04-10-2011 | 09:25
- jolliepop heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen13-07-2011 | 11:46
- REW heeft gereageerd op een forum onderwerp in Burn out en overspannen29-06-2011 | 11:27
Wie hier?
Er is niemand online!