- | 22-09-2011 | 17:37
- | 22-05-2011 | 18:49
- | 15-02-2011 | 16:19
- | 14-02-2011 | 19:24
- | 10-09-2010 | 17:36
- | 10-09-2010 | 13:30
- | 09-09-2010 | 18:58
- | 30-07-2009 | 19:26
- | 30-07-2009 | 19:23
- | 29-07-2009 | 14:44
Met...
- 17 volgers
- 2 blogs
- 2 onderwerpen
- 1 foto
- Meest gelezen (341.214x) Brand hier je kaarsje - deel 10
- Meeste reacties (11.335) Brand hier je kaarsje - deel 10
Dit onderwerp heeft 406 reacties, en bestaat uit 17 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 17.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-01-2009 09:30. \t\t
in memorium, mijn fantastische moeder 14-04-2007
- Afgelopen zaterdag is mijn moeder geheel plotseling overleden...
Het begon vrijdag 13 April rond 17.30uur. Ik kreeg een telefoontje van de buurvrouw van mijn ouders dat mijn moeder was gevallen en dat er een ambulance zou komen. Een beetje in paniek regelde ik dat ik mijn twee jonge kinderen (3,5 en 6,5 jaar) bij vrienden terecht kon. Toen ik bij mijn ouders aankwam (10min later) was mijn moeder al onderweg naar het ziekenhuis. De buurvrouw vertelde me dat het ernstig was..... Ze had mijn moeder hartmassage gegeven en vertelde dat mijn moeder nog niet bij haar bewustzijn was gekomen. Ik werd door andere buurvrouw naar het ziekenhuis gereden en ondertussen had ik mijn man ook al op de hoogte gebracht.
In het ziekenhuis was mijn vader geheel van slag en zei dat het 'foute boel' was.... Mijn broer was er inmiddels ook al. Wij wisten nog eigenlijk van niks en dachten dat het nog wel zou meevallen...... Toen er een verpleegkundige kwam was die ook niet al te positief. Er werd een hersenscan gemaakt en als ze de uitsalg hadden dan zouden ze die ons komen vertellen. Mijn moeder bleek nog steeds niet bij haar bewustzijn te zijn... Wij waren een beetje aan het speculeren over een herseninfarct/hersenbloeding.... Toen de arts bij ons kwam had hij slecht nieuws..... Hij had een anarisma geconstateerd ter grote van een mandarijn.... Mijn moeder moest met spoed naar het ziekenhuis in Tilburg waar zze gespecialiseerd zijn met dat soort dingen. Wij naar het Elisabeth. De arts daar had nog niet vaak zo'n grote anarisma gezien en was dus zichtbaar ook geschrokken. We kregen het advies om naar huis te gaan en af te wachten. Mijn moeder moest 3 dagen stabiel liggen voordat hij verder wilde gaan.... De kans datze het zou redden was 50%. Met wat hoop gingen we naar huis. De kids sliepen bij een vriendje uit de straat ( wat een geluk met zulke goede buren) dus mijn man en ik praatten nog wat en stonden rond 1uur op het punt naar bed te gaan.... De telefoon..... mijn broer, of we met spoed naar het ziekenhuis konden komen. Het ging heel erg slecht mijn moeder. Dus om 1.30uur zaten we weer in het ziekenhuis. Mijn moeder zag er idd al iets slechter uit, howel ze er wel erg rustig bij lag.... De verpleegkundige daar was erg realistisch en zei dat mijn moeder het waarschijnlijk niet ging redden. En telkens als we weer bij haar gingen kijken ging het slechter. Telkens was haar bloeddruk lager. We hebben haar rond 3.30uur laten bedienen. We wisten dat het eraan zat te komen. Ik heb haar beste zus nog gebeld om te vragen of ze wilde komen. We wisten dat het afgelopen was, maar er moesten toen nog de verplichte onderzoeken en testen gedaan worden om definitief een hersendood te verklaren. Zaterdag 14-04-2007 om 7.45uur is mijn moeder overleden. Ze mocht slechts 61 jaar worden.....
Inmiddels is ze al gecremeerd, dus de geleefde dagen zijn voorbij. Het gemis is des te groter. Ik mis haar zó ontzettend veel. Ze was meer dan een moeder. Ze was ook mijn beste vriendin!!! Met alles kon ik bij haar terecht. Als ik me even rot voelde dan wist ze me altijd op te beuren. We belden zeker om de dag met elkaar. En we zagen elkaar zo 3'á 4x per week. Ook paste ze op de kids als het nodig was. Ze stond altijd voor iedereen klaar. En nu is het allemaal weg.....ik voel me ongelofelijk k u t . Het is zo gemeen, ik voel me zó machteloos.
Gelukkig heb ik de kids als afleiding, maar ik voel nu zelf ook zo machteloos, zo leeg, en zo alleen. Erover praten met mijn man helpt wel maar is anders.... Op deze momenten belde ik ons mam en dan ging het na het gesprek altijd beter, maar nu............
Mirjam- Print deze pagina
406 reacties op onderwerp
- Hoi Susanne,
Wat fijn weer even te lezen hoe het met je gaat. Jee wat heftig wat je weer allemaal meemaakt in je familie... kan me voorstellen dat het allemaal erg veel energie vergt! En de sterfdag van je moeder, toch ook moeilijk weer natuurlijk.. Ik voel met je mee meid, hoop dat de mis wat troost heeft geboden. En wat lief van die vriendin van je zeg, echt geweldig!
Ik weet nog niet zo goed of ik naar die bijeenkomst ga. Aan de ene kant wil ik wel maar aan de andere kant... tsja ik weet het gewoon niet. Wel vind ik eigenlijk dat ik veel te weinig over mijn moeder en mijn gevoelens praat, ik vind dat moeilijk. Daarom weet ik niet of ik iets aan zo'n bijeenkomst heb maar aan de andere kant is het misschien juist daarom wel goed...
Van Mirjam kreeg ik donderdag een berichtje op mijn hyves dat het wel goed ging, dat ze op zoek was naar een nieuwe baan maar verder niets. Niets over kanker alhoewel ik dat idd wel kon opmaken uit andere berichtjes. Eind augustus heeft ze het laast gepost hier dus het kan zijn dat het daarna in een stroomversnelling is geraakt en wellicht heeft ze niet meer de behoefte het hier te delen. Het is natuurlijk aan haar, als ze hier niets meer 'vindt' dan houdt het op natuurlijk.
Persoonlijk vind ik het wel nog prettig hier af en toe te posten maar ik kan me voorstellen dat het op een gegeven moment wel ophoudt misschien. Toch zou ik het dan wel leuk vinden om via de hyves contact te houden!
Nou ja, dingen om over na te denken...
Ik wens jullie een fijn weekend verder, knuffel van mij! - Hoi meiden,
Jullie hebben gelijk hoor... Ik had eigenlijk veel eerder moeten posten hier maar ik kon het gewoon niet. Er is weer zó veel gebeurd hier dat ik me echt heb lopen afvragen wanneer het nu eens zou stoppen. Ik vind dat ik wel genoeg heb gehad voor de komende 5 jaar!!! Niet dat ik het een ander gun, maar ik ben het écht zo beu!!!!!!!
Wat jullie hebben gelezen op hyves klopt.... Ik heb behandelingen voor borstk.... gehad. Ik voelde me al een poos helemaal niet lekker en tot overmaat van rap ontdekte ik een knobbel in mijn borst. Ik werd helemaal hysterisch toen ik het ontdekte. Mijn man was nuchter en probeerde me gerust te stellen. Dit hielp alleen niks. Na onderzoek bleek het dus idd te gaan om borstk..... Wat er allemaal door me heen is gegaan is niet te beschrijven. De grote lijn was toch wel dat ik me zo verdomd alleen voelde. Ik sliep slecht, en ik functioneerde overdag ook niet al te goed. De kinderen vonden mama niet leuk, en ook mijn man heeft flink moeten afzien. In huis deed ik niks, wel ging ik dagelijks naar het graf van mama. Dat verzorgde ik wel heel goed. Maar verder.....
De bestralingen begonnen en dat is me eigenlijk allemaal wel meegevallen. Wel vond ik het verschrikkelijk daar in de wachtruimte te moeten zitten. Wat je daar ziet lopen... koude rillingen krijg ik ervan. Jonge moeders met jonge kinderen, mensen die kaal zijn, en zelfs een jonge knul in een rolstoel.... Verschrikkelijk gewoon!!!! Ik heb ook chemo gehad, en gelukkig heb ik geen haaruitval gehad. Dat had ik al helemaal niet kunnen verwerken denk ik. Echt dat lijkt me zó erg!!!!!! Inmiddels heb ik mijn 35 bestralingen erop zitten en het gaat aardig. Het is wel gevoelig zo rond mijn borst maar verder mag ik niet klagen. Over 8 weken moet ik terug voor controle, en daar zie ik nu alweer tegenop. Het zal wel bij mij horen dat het vaak zo tegenzit. Ik weet het anders ook niet.
Ook is mijn contract niet verlengd. Ik kreeg 3 dagen voor het einde van mijn proefperiode te horen dat het dus niet werd verlengd. Ik dacht toen echt dat de grond onder mijn voeten verdween. Ik had zo het gevoel dat het goed ging en dat ik er wel zou blijven. Niets was minder waar dus. Hij had trouwens geen reden, enkel zei hij: ik denk niet dat het gaat werken.... Daar moet je het dan maar mee doen. Het lag niet aan mijn werk, het lag niet aan mij als persoon, het lag ook niet aan het contact met de patiënten, maar waar het wel aan ligt.....
Ik zit nu dus thuis. Ik heb me in laten schrijven bij het cwi. Nou dat is me ook een zootje... Ik voel me niet gauw meer dan een ander, maar daar.... Ik heb nu dus ook een sollicitatieplicht van 1x per week. En ik moet zelfs kijken in omliggende plaatsen zoals; Tilburg, Eindhoven, Roosendaal, Bergen op Zoom, Rotterdam en zelfs Utrecht!!!! Ik mag max. één uur reistijd hebben en deze plaatsen zijn allemaal met een uur te rijden. Ik vind het echt niet normaal!!!!! Ik ga toch geen 45 minuten rijden om te werken..... Zeker niet als tweede verdiende. Daarbij weet ik niet of ik dit werk wil blijven doen. het lijkt me namelijk erg leuk om me te laten omscholen. Alleen dat vind het cwi niet goed! Dat mag eventueel pas na 6 maanden in de ww te zitten. Je moet eerst kijken naar werk op je eigen vlak. Echt , ik snap er niks van!!!!
Hoe dan ook, ik word er niet vrolijker van. Met papa gaat het trouwens redelijk. Die heeft deze week zijn laatste betralingen voor zijn prostaatk..... Ik ben benieuwd hoe het verder zal gaan met hem. Het lijkt er gelukkig wel op dat hij weer iets meer zin krijgt om dingen te gaan doen. Dat is dus positief. Het is natuurlijk ook niet niks. Hij staat er natuurlijk ook helemaal alleen voor. Dat scheelt ook een heleboel. Ik ga nu maar even naar hem toe. dat is voor hem afleiding en voor mij ook.... Ik zit ook maar thuis....
Liefs Mirjam
ik ga echt weer vaker kijken en reageren hier!!![{][}] - Mirjam!!! Blij weer van je te horen al is het geen positief bericht. (Hadden we samen al bedacht he?) Jeetje zeg, lijkt echt of het maar niet ophouden wil; he? Hoeveel kan je hebben vraag je je dan gelijk af. Weet niet zo goed verder wat te zeggen alleen je heel veel sterkte toe te wensen en zeggen dat ik je bewonder hoor. Ik weet niet hoe ik zou reageren in zo'n situatie........
Susanne; Ook fijn weer je te lezen! Pffff ook weer heel wat voor je kiezen gehad de laatste tijd in je familie.......Dat kost zoveel energie....
Met mij gaat het goed, volgende week alweer de 20 weken echo!! We zitten nog steeds lekker in de troep maar over 2 weken komt de nieuwe keuken en dan wordt de rest afgemaakt ( vloeren/muren) Das voor mij op dit moment punt van stress, al die troep stof etce tc.
Maaar..... ben dan "blij"dat ik me daar over druk kan maken want waar heb ik het dan uiteindelijk over......toch??
Groetjes!! - Hoi meiden,
Het houdt ook niet op....
Gisteren had ik een gesprek met de juf van mijn jongste zoontje Thijs. Ze noemde het zorgwekkend. Ik schrok me echt rot, wist niet wat ik hoorde. Het kwam erop neer dat het eigenlijk helemaal niet goed gaat op school.... Hij loopt motorisch achter, zijn spraak is onder de maat, sociaal gaat het niet zoals het hoort, en misschien heeft hij een vorm van dylectie? Natuurlijk wist ik wel dat ik niet zomaar op gesprek moest komen bij zijn juf maar dit had ik niet verwacht. Ik wilde zelf al voorstellen om met Thijs naar de logepedist te gaan om te kijken of het zin heeft hem daar in behandeling te nemen, maar nu weet ik het even niet meer. Ik denk dat dit dé bekende druppel op de plaat is....
Ik ben bijna tot niet vooruit de branden, ik doe enkel de dingen die ik vind die nodig zijn... Verder voel ik me klote, en alleen. Ik wil absoluut niet enkel klagen hier op het forum maar ik moet het even kwijt. Tranen rollen hier op het toetsenbord, en ik weet me geen raad.... Vanalles gaat er door mee heen.... Maar wat er het meeste door me heen gaat is; waarom heb ik dit allemaal niet eerder gezien???? doe ik het zo verkeerd???? wat voor moeder ben ik eigenlijk als ik dit alles niet zie, of erger nog, misschien niet willen zien.... Mama, help me aljeblieft!
Mirjam - Jeetje Mirjam, wat is dat toch allemaal?
Met verbijstering lees ik je verhalen, niet te geloven hoeveel je in zo korte tijd voor je kiezen krijgt! Hoeveel kan iemand hebben?! Kan me voorstellen dat je je afvraagt wanneer het eens ophoudt.
Logisch dat je niet vooruit te branden bent, voel je daar niet schuldig over! En dat je dat met je zoontje niet hebt zien aankomen, meid dat is toch begrijpelijk! Je hebt je moeder verloren, een kindje vroegtijdig in de zwangerschap verloren, een vader die die rotziekte heeft gekregen en jijzelf tot overmaat van ramp ook nog eens. Eén van deze dingen zou voor een mens al genoeg zijn om in een depressie te raken, het is toch niet meer dan normaal dat je het allemaal niet aankan op het moment?!
Ik weet dat je niet graag 'geholpen' wilt worden in de zin dat je het graag alleen wilt doen, maar als het nou niet lukt, ga je dan aub hulp voor je zelf zoeken? Gewoon praten met iemand die je wellicht met kleine dingen kan helpen?
Ik heb zo met je te doen meid. Ik herken je gevoelens ook al gaat het met mij nu wel wat beter. En wat mis je je moeder nu verschrikkelijk he, juist nu er zoveel in je leven gebeurt weer en zij er niet is om je te steunen. Ik kan enkel zeggen dat ik met je meeleef en meevoel en hoop dat je weer op weet te krabbelen.
Knuffel voor jou! - hoi allemaal,
Ben ik even een weekje weg en weer enorm veel bij te lezen... goh Mirjam, ongelooflijk zeg... maar hoe gaat het dan nu met je lichamelijk? Eind augustus hebben we je nog gelezen en heb je dan in die 6 weken tijd dat alles moeten doorstaan? Chemo zeg je en ook nog bestralingen? Dan zul je toch vast ook nog niet in staat zijn om al weer te gaan werken, dat kan toch niet... je voelt je vast ook verzwakt en je lusteloosheid lijkt me ook heel erg normaal. Ze zeggend dat het wel een jaar kost om van chemo en bestralingen bij te komen, en ik zie ook niet anders om me heen. Mijn schoonzus is ook gestart met haar chemo, 6x en dat duurt dan tot januari; Ze was voor de 2e chemo al haar hele haardos kwijt, dus inderdaad geweldig dat dat jou bespaard is gebleven. Daarna moet haar borst eraf en dan volgt bestraling, de arts gaf aan dat ze 3 jaar verder was voor ze weer aan het normale leven zou kunnen beginnen.
Laten we vooral Snuutie haar mooie nieuwe leven niet vergeten - goh.. al zo ver Snuutie, ongelooflijk he? En je huis is dus mooi op tijd klaar... maar die rust kun je dan ook nog heel goed gebruiken nietwaar? Je hebt toch drukke tijden achter de rug nu. Enorm spannend... maar wat zul je dadelijk genieten met nog zo'n hummeltje erbij... zo'n heerlijk knuffeltje! En dan is de winter voorbij, het wordt in een mooie tijd geboren!
Mijn zoontje hangt al steeds om me heen, had al even rondgemaild dus ik stop maar weer. Tot een volgende keer.... fijne herfstvakantie allen met jullie kindjes! Susanne - Effies een ego/echo berichtje hoor!!
Nou de 20 weken echo was niet helemaal duidelijk, de baby lag telkens er niet goed voor zodat het hartje/niertjes/ruggegraadje etc etc niet erg goed te zien was en niet goed te beoordelen viel
Over 4 weken moet ik nog een keer voor de zelfde echo. Ook hebben ze een zgn. "soft mark" gezien dat betekent dat je kindje dan een kleine kans maakt op...... In ons "geval" zaten er in de hersentjes 2 piepkleine vlekjes en dat zou kunnen wijzen op een bepaald syndroom.
Maar de gyn.loog zei dat wanneer ze dit met de 20 weken echo zien dat toch 80/90% van de baby's gezond op de wereld komt. Ze moeten het zo wie zo noemen bij de as ouders dus ook aan ons. Ja wat moet je dan met zo'n bericht he?? Wij zijn er wel een beetje van uit ons doen maar goed, de kans dat het wel goed gaat is groter dan de kans dat het niet goed gaat, moeten we maar denken.
Over 4 weken is het kindje natuurlijk groter en kan alles nog eens beter bekeken worden. Best wel spannend, we hadden ook liever gehoord dat het gelijk goed was. De gyn.loog ( hele vriendelijke Zuidafrikaanse man) drukte ons op het hart, ons niet te veel zorgen te maken, maar ja..... doe je dan toch wel he??? En wat het is?....... dat weten we niet, (hihihi)
Groetjes - mmm Snuutie, kan me voorstellen dat je er allemaal aan moet denken...
Maar inderdaad het advies van je gyn proberen te volgen en er niet teveel mee bezig proberen te zijn. Misschien valt het allemaal erg mee!! Hopelijk is het over 4 weken allemaal duidelijk te zien en dik in orde. Ik duim ervoor!
jaja, jullie weten dus niet wat het wordt?![;)] - Goh Snuutie spannend hoor.... makkelijk zeggen geen zorgen maar natuurlijk ben je er toch mee bezig. Maar toch denk ik dat die beste man helemaal gelijk heeft... Je bent de 4e waar ik dit van hoor de laatste jaren. 2 net als jij dat ze het niet zeker wisten en dus nieuwe echo (gezonde kinderen) en bij mijn beste vriendin zeiden ze dat ze zwanger was van een down syndroom kindje. Die hebben serieus nog het een en ander overwogen. Bij 28 weken zeiden ze dat ze niet helemaal zeker waren, maar waarschijnlijk toch echt een down syndroom. Daar stel je je dan op in he? Bij 40 weken werd een blakende baby helemaal ''gezond'' en wel geboren. Toch een verpeste zwangerschap door deze berichten, alhoewel ze natuurlijk uiteindelijk dolblij waren. Maar het doet wel wat met je.
Twijfelde even of ik deze verhalen, want dat zijn het tenslotte voor jou, moest melden; maar omdat ik ze allemaal van heel dichtbij heb meegemaakt... hoop ik dat ze toch wat extra sterkte geven aan de woorden van de arts.
We duimen met je mee dat je snel een ''zekerheid' echo krijgt, kun je weer 200% genieten! Ik heb vandaag weer zo'n heerlijk 7ponds hummeltje in m'n armen gehad, m'n vriendin heeft een baby... mmmm.... genieten! (dat huilen van de krampjes acherm was wat minder:)! )
Liefs, Susanne - Dank julie wel voor jullie berichtjes en tis nu alweer een paar dagen later en dan kan je het ook weer wat beter relativeren he? We zijn ons er ook terdege van bewust dat de kans heel groot is dat er gewoon niets aan de hand is met het kindje. Daar houden wij ons ook aan vast hoor... Wat moet je anders, kan niet in zak en as gaan zitten want wat heb ik daar aan? Schiet daar toch ook niet mee op? Genoeg andere dingen nu in en om ut huis wat ook onze aandacht eist gelukkig. Tis op dit moment zoon inmense bende in huis. Bijna onbewoon baar hoor! De stucadoor heeft alle plafonds beneden gespoten en komt maandag alle muren doen. We doen niet anders dan savonds sjouwen met meubels en spullen onderdekken, de houten loer gaat er helemaal uit en we krijgen een kunststof vloer straks, dus dan geeft het niet dat er een spikkeltje spuitwerk op de vloer ligt. ( nou ja spikkeltje!!! De vloer ligt er bezaaid mee en de houten vloer zelf is ver te zoeken!!!! Hihihihi) Volgende week; De nieuwe keuken!! Joepie!! Dan de houten vloeren eruit en een weekend later de nieuwe vloeren erin en dan; KLAAR!!! YES!! Wat heerlijk om weer gewoon op blote voeten door je huis te kunnen lopen, dat onze kleine meid weer over de vloer kan roillen en spelen. Ons keukentje nu bestaat uit een afwasbak met daar naast de kookplaat..Je past er met zuin 2tjes nauwelijks in... Wat een zee van ruimte straks!! Begin nog net niet te kwijlen bij het vooruitzicht, hihihi. Mooie grote eethoek uitgezocht en dan weer eens lekker tafelen met familie/ vrienden, Heerlijk!! Nou meiden jullie lezen het wel, we blijven met beide pootjes op de grond staan en we trekken samen ons plannetje, over 3 weekjes zien we weer verder..... Fijn weekend!!!!
- Fijn te lezen Snuutie dat de eerste zorg een beetje gezakt is; En wat fijn dat de verbouwing bijna klaar is! Heb met je te doen... zwanger en dan al dat gesjouw en gedoe en met je kleintje. Het is gelukkig allemaal nog tijdig genoeg, had ook niet later moeten zijn he? En het voordeel is... alles schoon/nieuw dadelijk dus jij hoeft in je laatste nesteldrang weken niet zo gek te doen als het allemaal net z'n beurt heeft gehad! Maar gaat je houten vloer eruit joh? En dan kunstof.. ben benieuwd - is dat iets nieuws? Ik ben helemaal hout-fanaat. We willen eigenlijk het liefst boven ook overal hout leggen maar de prijs weerhoudt me nog en ik begin dan weer aan matjes omdat het zo warm wakker wordt met een vloerbedekkinkje...; Ook wij moeten beetje aan het opknappen/vernieuwen; hebben ons huis 8jr geleden gebouwd en je merkt toch dat je het dan echt moet gaan bijhouden en vernieuwen. En afmaken. Onze zolder is nog nooit tot kamer getimmerd en ook de carport is nog niet afgewerkt - schandalig he? Ik heb een man die het altijd en overal heeeel druk heeft - behalve thuis. Gister samen de garage opgeruimd/uitgemest en ik loop er al de hele dag gelukzalig doorheen... Ik ga met zoonlief de bank op en home videos kijken, zo heerlijk dat ie een uur lang zit te schaterlachen... Fijn weekend allemaal!
- Wij springen straks lekker op de fiets om naar de verjaardag van mijn zwager te gaan. Tis zulk lekker weer, daar moeten we nog wel even van genieten he? We ontvluchten ook echt het huis een beetje, gisteravond heerlijk met de kleine meid en mijn jongere broer zitten wokken, vanochtend oppasdienst van de kerk en dan vanmiddag de verjaardag.... Zo komen we de dag wel weer dooor, hihihi
Ja, een houten vloer vind ik ook erg mooi hoor, alleen is deze in de kamer al wel 20 jaar oud ofzo en nodig aan vervanging toe. Overal ligt nu beneden wat anders, hout, laminaat, plavuizen etc. Straks hebben we alles het zelfde op de hele beneden verdieping. Kunststof vloer klinkt veel ongezelliger dan dat het is hoor. Ze noemen het ook wel een zg. grindvloer. In allerlei kleuren te bestellen, wij doen een mix van 2 kleuren. Tis een beetje een "hout" kleur met een wat donkerder spikkeltje erdoorheen. Doet warm aan zeg maar. Super handig met kleine kinderen en je kan het gewoon dweilen etc. 1 keer per 2 jaar haal je zo'n soort schrob machine in huis van de bouwmarkt en dan isssie weer als nieuw. ( segge ze!) Ook veeeeeeeel goedkoper dan een goede houten vloer dus dat was voor ons zeker het overwegen waard in zo'n verbouwing als deze. Ik kan wel een baan in de promotie van deze vloeren gaan zoeken zo'n positief verhaal wordt dit joh!! hihihi Nou de meeste klussen die hier gedaan moeten worden daar beginnen we zelf niet aan. "ik heb niet zo'n hele habdige man als klusser in huis seg maar". Das heel vaak lastig maar nu komt het in ieder gevaal wel allemaal af. Heerlijk idee als straks de baby eris dat dat achter ons ligt......
Ik ga zo effies kijken of de kleine meid al wakker is en dan maar eens aanstalten te maken om de fietsen op te zoeken ergens in deze..... - Hoi hoi,
Weer een hoop bij gelezen. Het gaat hier redelijk. Ik vraag me soms echt af hoe ik me zo staande kan houden. Misschien is het wel de automatische piloot die ik heb opgezet en komt het er over een poosje pas uit. Ik weet het niet.
Ik houd me vooral bezig met de kinderen. Is een soort van afleiding hé. En ik probeer zoveel mogelijk met de honden te wandelen. Lekker uitwaaien langs het water. Maar ondertussen gaat er vanalles door me heen. Waarom.... Hoeveel kan iemand hebben???
Ik ben met Thijs inmiddels bij de logopedie. Of het het écht nodig heeft weet ik niet. Hij heeft nu oefeningen waarbij ik zoiets heb van, dat lukt hem toch goed.... Maar zij hebben er verstand van dussssss, zal er morgen eens naar vragen.
Ook zit mijn mannetje inmiddels op zwemles. Hij vindt het tot op heden reuze leuk!!!! Ze zwemmen bij ons in zo'n swim safe pak en alle kindjes namen een donker blauwe en wat denk je,.... mijn mannetje nam een knal gele!!!!! Lachen toch!!! Het is een mannetje met een eigen wil. Hij zegt nu ook nog dat hij voor A, B en C gaat. We zullen het wel zien.
Ik ga me nu klaarmaken voor de voetbal..... Mijn oudste zoon Thomas is mascotte bij FC Utrecht-NAC. Dan is hij natuurlijk bij NAC hahahah. Ik vind het erg leuk voor hem omdat NAC mijn cluppie is. Thomas zelf is nu een echte stuiterbal!!!! Hij blijft maar herhalen wanneer, hoe lang nog, etc etc. Lachen dus.
Sorry dat ik zo weinig van me laat horen en dat ik weinig interesse toon in jullie. Hoe staat jullie ertegenover om eens af te spreken???? Ergens iets te gaan drinken en of eten ofzo......
Mirjam - Hallo allemaal!
Wanhopig op zoek op internet kwam ik jullie verhalen tegen.
Wat een herkenning!
Ik hoop dat jullie mijn verhaal aan willen 'horen'.
Maar ik ben nu nog druk bezig met al jullie verhalen.
26 maart is mijn moeder overleden, maar nu lijkt voor mij het verdriet pas echt te beginnen.
En voor anderen/vrienden is dat toch een beetje vreemd. Die verwachten dat het nu toch wel weer wat beter met me gaat.
Ik ga nu gauw jullie verhalen verder lezen, maar wilde toch vast iets zeggen!
Suzanne - Dag Suzanne,
Fijn dat ook jij herkenning op onze site kunt vinden; wij zijn inmiddels een heel eind ''gegroeid'' in ons verdriet en wat de tijd met ons gedaan heeft maar de herkenning en het gedeelde leed heeft ons zeker enorm geholpen, anders zag je ons hier na zo'n lange tijd ook niet meer, dat zegt wel iets toch? Als je behoefte voelt, vertel gerust je verhaal, we weten hoe het voelt.
Heel veel sterkte.... - Hoi 'andere' Suzanne!
Ook wat mij betreft van harte welkom hier! Vertel ons je verhaal, hier vind je herkenning.
Het is de laatste tijd wat rustiger op het topic maar ik heb hier echt veel gevonden, kon hier echt mijn hart luchten bij mensen die precies begrijpen wat je voelt.
Ook nu na 1 jaar en 4 maanden is het nog steeds vaak heel moeilijk en het gemis zo groot. Soms kan ik nog denken dat ik haar hakken in de grind hoor en dan kijk ik gewoon naar buiten omdat ik wil dat zij eraan komt. Het leven gaat door maar zelf ben je zo bewust van het feit dat het zomaar ineens over kan zijn. Ik probeer me vast te houden aan de positieve dingen in mijn leven, de dingen die ik nog wél heb. Ik probeer om te gaan met de angst die ik heb om anderen te verliezen maar ook dat valt niet altijd mee. Kortom, vallen en weer opstaan!
Momenteel gaat het vrij aardig met mij al wordt ik van dat sombere weer en die donkere dagen soms wel weemoedig. En de feestdagen, ik zeg eerlijk, ik kijk daar nog steeds niet echt naar uit... Maar ja, we proberen er maar het beste van te maken he?!
En hoe is het nu met de andere meiden hier? Snuutie, ben je alweer geweest voor de echo? Suzanne hoe is het nou met jou? En Mirjam heeft het op het moment zo zwaar!
Ik denk aan jullie meiden, ook al ben ik hier misschien niet zo vaak, maar ik leef nog steeds met jullie mee!
Liefs, - Bleh bleh bleh, het gaat momenteel helemaal niet lekker... pfft wat een dag.
Kan alleen maar huilen dat ik mijn moeder zo mis... Heb zojuist foto's zitten kijken van vakanties (we zijn in 2002, 2003 en 2004 met het hele gezin + aanhang op vakantie geweest). Wat heerlijk dat we dat met elkaar hebben mogen meemaken maar wat een verdriet ook dat het nooit meer zo zal zijn... - Hoi meiden/dames,
MariaD, ik kan me zo goed in je inleven denk ik. Ik ben momenteel ook heel down, en verdrietig. Gelukkig zijn de kinderen een hele goede afleiding! Ze geven me zo veel... Misschien dat het niet meer dan anders is maar het voelt in ieder geval als meer. Het zijn ook vooral kleine dingen die ik in me opneem! Neem gisteren, toen had Thomas ( de oudste) weer een voetbalwedstrijd. Om dat mannetje dan zo te zien voetballen én scoren.... Dat is natuurlijk geweldig!!!! Dan sta je langs de kant, met het zonnetje erbij en je ziet je mannetje zo veel plezier hebben op het veld. Dat is gewoon super om mee te maken.
Ook heb ik al iets vooruit gepland, iets wat ik niet snel doe... De jongste (Thijs) wilt zo graag naar het feest van Sinterklaas in Rotterdam dat ik zoiets had van waarom ook niet.... Dus heb ik twee kaartjes besteld om daar naartoe te gaan. Of ik meega of mijn man is natuurlijk nog de vraag maar ik ga er stiekem vanuit dat ik zelf mee kan gaan. Dat is dus eigenlijk best wel weer positief....
Maar wat mis ik mama. Het is net of ik haar elke dag meer ga missen. Ik ben het gewoon beu zeg maar. Eigenlijk wil ik dat ze nu gewoon binnenloopt!!! Maar ja, ze komt niet meer..... Als ik bij het graf sta komen de tranen weer vanzelf. Laatst was er een man die sloeg zijn arm om me heen, dat vond ik wel erg lief. Hij heeft zijn vrouw vorig jaar verloren en kan er ook nog steeds niet over uit dat ze er niet meer is. Hij heeft wel contact met een andere vrouw en daar voelt hij zich schuldig over ten opzichte van zijn vrouw. Soms praten we een poosje samen, wat oplucht voor ons beide. Volgende week is het de verjaardag van mama. Misschien dat het daarom weer zo extra gevoelig ligt. Ze zou 63 jaar worden.... GVD, waarom!!!!!!!!!!!!!!!!
Mirjam 
Ik kan me jullie gevoelens wel voorstellen. Mijn moeder overleed toen ik 16 was (dus nu al bijna 39 jaar geleden). Toevallig keek ik eergisteren naar haar foto en dacht: Mamsje, wat is jou een heleboel leed bespaard gebleven. Ze had het echt niet gezellig met mijn vader. Het verdriet is echt gesleten na al die jaren. Ze zou dus nu bijna 93 zijn geweest, maar die leeftijd halen niet zo heel veel mensen. Dus eigenlijk een riem onder jullie hart: het verdriet slijt...ook al is dit nu een schrale troost.Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!- Hoi Meiden,
Morgen is het dan zover...., het zal een lege verdrietige dag worden denk ik. Mama zou morgen jarig zijn. 63 jaar zou ze worden. Ik zit er al dagen tegenaan te hikken, en ik hoop echt dat het mee gaat vallen. De kinderen zijn morgen gewoon naar school, en verder heb ik ook geen gekke dingen op de planning staan. Waarschijnlijk ga ik de deur niet uit, zeker als het niet nodig is. Misschien dat ik de dvd van Il Divo ga opzetten. Daar was mama helemaal weg van.
Vandaag zijn we naar een zus van moeder geweest. Ze had een dvd van haar 40-jarig huwelijk en daar zou mama ook op staan. Ik heb ze inderdaad op de film gezien en ik kan je zeggen dat het héél vreemd voelde. Je ziet ze lachen, zingen en plezier hebben.... Het is zo fucking niet eerlijk!!!
En natuurlijk zal het wel 'slijten' maar dat maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik mis haar zo gigantisch veel. Ook nu met sinterklaas. We zijn naar de intocht geweest hier in Breda en wat zie je dan... Precies, moeders en dochters met kinderen. AU!!!! En dan straks weer met de feestdagen...., wat heb ik er zo geen zin in.... Voor mij hoeft dat gedoe niet meer hoor. Ik geef er weinig om. Oud en nieuw ben ik al wel aan het plannen. Dat is iets waar ik wel naar uitkijk, maar die kerstdagen.......
Mirjam - Ben je de dag een beetje doorgekomen Mirjam?
Ik kijk ook niet echt naar de feestdagen moet ik zeggen. Zal blij zijn als het weer achter de rug is. Maaar de kids vinden het helemaal te gek natuurlijk dus proberen we er gewoon het beste van te maken, meer kun je niet doen, toch?
En Snuutie, hoe is het toch met jou? Zou het leuk vinden als je nog een x iets van je laat horen.
Hier alles z'n gangetje. Druk met werken, kids (dochtertje beetje ziekjes), photoshop cursus en nog van alles wat! Er zitten gewoon te weinig uren in een dag lijkt het soms wel... - Hallo allemaal!! Ben ik weer's.... Over een halfuurtje alweer op weg naar mijn werk voor teamoverleg, helemaal geen zin in want ik heb gehoord dat het een pittige vergadering gaat worden omdat de samenwerking aan een heel tijdje niet lekker loopt. Ik werk therapeutisch nog een paar uur in de week, dus dan gaat er opzich heel veel aan me voorbij. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin in gezeur en gedoe maar goed..... Ben zelf net weer een beetje op de been want ik ben 2 dagen zo ziek geweest. Jeetje dat is echt jaren terug wat was ik beroerd, maar ik ben dur weer!!! Als mama mag en kan je eigenlijk ook niet ziek zijn toch??
Ik heb nog niet alles bijgelezen maar las op de valreep dat Mirjam's moeder anders jarig was geweest ?? Is die dag nog een beetje goed voor je verlopen Mirjam??? Ik hoop ut....
Komend weekend gaan mun mannetje en ik 2 daagjes naar Antwerpen, tweer zit volgens de berichten niet mee maar tzal ons goed doen om er effies samen erop uitte gaan. Zo'n drukke hectische zomer achter de rug dat het nu even tijd voor ontspanning is. Zal mun kleine meid wel erg missen maar goed,..... Nu kan het nog qua zwangerschap om lekker rond te struinen.
Ja de feestdagen; ach we zien wel. Wij hebben nog geen concrete plannen maar ik denk dat wij wel familie krijgen van mijn man's kant om het huis te laten zien. Ze wonen in noord holland dus dan ga je niet zomaar voor een bakkie heen en terug, 2 vliegen in 1 klap.
'k Moet gaan zie ik !!!!! - Hallo, waar is iedereen? druk met de decembermaand???
Effies heel kort want ik ben al vanaf afgelopen zondagbehoorlijk ziek ( zwaar verkouden/hoofdpijn/koortsig en zo moe!!!!!!/ niet slapen door het gehoest) dus echt niet in orde om veel tijd achter de pc door te brengen. Onze kleine meid begint nu ook met de zelfde klachten dus dat wordt nog wat...... Het enige wat ik mag gebruiken is paracetamol, en een verzachtend hoestdrankje, schiet lekker op he?? en we zijn nog zo druk met de kamers van onze dochter en straks de babykamer!!!!!!! Nou ja .......... tot de volgende keer!! - Hoi allemaal! Eigenlijk voor de lezers die we (wellicht?) nog hebben; Want het is plotseling wel heel stil op ons forum al liep het wel geleidelijk terug.... en als we dan echte trouwe lezers hadden - dan snappen die daar niks van. Want dat kan ook niet! De manier waarop wij hier, dankzij de aanzet van het forum van Mirjam, elkaar een hele lange tijd aangehoord en gesteund hebben, dat vergeet je niet zomaar. Zeker omdat hetgeen ons bindt (helaas) blijvend is, onze moeders krijgen we niet meer terug. En dat blijft altijd onze zwakke plek, de herkenning die we hierover bij anderen vinden is ''prettig'' en waardevol. Het forum is passe mag ik denk ik wel constateren maar dat komt doordat we elkaar toch op andere manier ''spreken'''en weten te vinden en die toch wat meer privacy bieden. Hier miste je dat nog niet maar naarmate je elkaar beter kent is het ook wel eens prettig om iets te zeggen/schrijven wat niet de hele wereld kan lezen. Dus lezers... het is super positief wat wij hier op dit forum gevonden hebben en voor een deel op een andere manier voortzetten. Het zou leuk zijn als er nieuwe lezers gaan schrijven want stiekem blijven we natuurlijk allemaal zo nu en dan nog wel eens kijken, en wellicht ook schrijven.... maar de vanzelfsprekendheid is er vanaf. En dat wilde ik toch even uitleggen voor die lezers die er anders niets van snappen dat vrouwen die hier lief en leed gedeeld hebben het zomaar ineens laten afweten. Neeeee.... zo zit het dus niet! Bedankt allemaal! Susanne
- Heey Susanne, wat attent van je om het op deze manier zo uit te leggen! Had ik zelf nog niet aan gedacht joh! Net wat je zegt er zullen ws anderen zijn dietoch regelmatig mee lezen hier en dan is het wel heel raar dat er zo plots niet of nauwelijks gereageerd wordt.
Ik zelf heb persoonlijk heel veel gehad aan dit forum. Vooral natuurlijk in de begin periode, ik merk de laatste maanden dat ik het persoonlijke contact op een andere manier dan ook wel heel prettig vind. Mijn verdriet is aan het slijten zoals zo vaak wordt gezegt, al wil dat niet zeggen dat ik ook nog vaak erg verdrietig ben dat mijn mams nu ook mijn zwangerschap en straks de geboorte van ons 2e kindje niet zal mee maken!! Wat zal ik haar dan missen!!!!!!!! Maar dan heb ik gelukkig ook jullie nog om op terug te vallen en bij wie ik mijn verhaal kwijt kan.
Tuurlijk kom ik bijna dagelijks nog effies spieken hier om te zien of er nog reacties staan. Dat kan ik toch niet laten!!!
Liefs van Snuutie!!!!
Dit onderwerp heeft 406 reacties, en bestaat uit 17 pagina's. U bent momenteel op pagina last van 17.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-01-2009 09:30. \t\t
in memorium, mijn fantastische moeder 14-04-2007
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- Jumpertje73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje23-05-2012 | 12:24
- seeke_2 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje23-05-2012 | 10:50
- Jumpertje73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje22-05-2012 | 11:41
- seeke_2 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje22-05-2012 | 08:29
- Jumpertje73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje21-05-2012 | 11:10
- seeke_2 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje21-05-2012 | 10:21
- Jumpertje73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje20-05-2012 | 11:27
- seeke_2 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje20-05-2012 | 10:37
- seeke_2 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje19-05-2012 | 11:33
- Jumpertje73 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Brand een kaarsje19-05-2012 | 11:30
Wie hier?
Er is niemand online!