in memorium, mijn fantastische moeder 14-04-2007

Brand een kaarsje

Beheerder: seeke_2
Thema's en emoties: in vertrouwen, bezorgd

Met...

17 volgers
2 blogs
2 onderwerpen
1 foto

Meest gelezen (341.214x) Brand hier je kaarsje - deel 10
Meeste reacties (11.335) Brand hier je kaarsje - deel 10

Dit onderwerp heeft 406 reacties, en bestaat uit 17 pagina's. U bent momenteel op pagina 17 van 17.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-01-2009 09:30. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door tollertje | 21-04-2007, 21:00 | 37213x gelezen | 406 reacties
- Profiel
- 184 berichten
Afgelopen zaterdag is mijn moeder geheel plotseling overleden...
Het begon vrijdag 13 April rond 17.30uur. Ik kreeg een telefoontje van de buurvrouw van mijn ouders dat mijn moeder was gevallen en dat er een ambulance zou komen. Een beetje in paniek regelde ik dat ik mijn twee jonge kinderen (3,5 en 6,5 jaar) bij vrienden terecht kon. Toen ik bij mijn ouders aankwam (10min later) was mijn moeder al onderweg naar het ziekenhuis. De buurvrouw vertelde me dat het ernstig was..... Ze had mijn moeder hartmassage gegeven en vertelde dat mijn moeder nog niet bij haar bewustzijn was gekomen. Ik werd door andere buurvrouw naar het ziekenhuis gereden en ondertussen had ik mijn man ook al op de hoogte gebracht.
In het ziekenhuis was mijn vader geheel van slag en zei dat het 'foute boel' was.... Mijn broer was er inmiddels ook al. Wij wisten nog eigenlijk van niks en dachten dat het nog wel zou meevallen...... Toen er een verpleegkundige kwam was die ook niet al te positief. Er werd een hersenscan gemaakt en als ze de uitsalg hadden dan zouden ze die ons komen vertellen. Mijn moeder bleek nog steeds niet bij haar bewustzijn te zijn... Wij waren een beetje aan het speculeren over een herseninfarct/hersenbloeding.... Toen de arts bij ons kwam had hij slecht nieuws..... Hij had een anarisma geconstateerd ter grote van een mandarijn.... Mijn moeder moest met spoed naar het ziekenhuis in Tilburg waar zze gespecialiseerd zijn met dat soort dingen. Wij naar het Elisabeth. De arts daar had nog niet vaak zo'n grote anarisma gezien en was dus zichtbaar ook geschrokken. We kregen het advies om naar huis te gaan en af te wachten. Mijn moeder moest 3 dagen stabiel liggen voordat hij verder wilde gaan.... De kans datze het zou redden was 50%. Met wat hoop gingen we naar huis. De kids sliepen bij een vriendje uit de straat ( wat een geluk met zulke goede buren) dus mijn man en ik praatten nog wat en stonden rond 1uur op het punt naar bed te gaan.... De telefoon..... mijn broer, of we met spoed naar het ziekenhuis konden komen. Het ging heel erg slecht mijn moeder. Dus om 1.30uur zaten we weer in het ziekenhuis. Mijn moeder zag er idd al iets slechter uit, howel ze er wel erg rustig bij lag.... De verpleegkundige daar was erg realistisch en zei dat mijn moeder het waarschijnlijk niet ging redden. En telkens als we weer bij haar gingen kijken ging het slechter. Telkens was haar bloeddruk lager. We hebben haar rond 3.30uur laten bedienen. We wisten dat het eraan zat te komen. Ik heb haar beste zus nog gebeld om te vragen of ze wilde komen. We wisten dat het afgelopen was, maar er moesten toen nog de verplichte onderzoeken en testen gedaan worden om definitief een hersendood te verklaren. Zaterdag 14-04-2007 om 7.45uur is mijn moeder overleden. Ze mocht slechts 61 jaar worden.....
Inmiddels is ze al gecremeerd, dus de geleefde dagen zijn voorbij. Het gemis is des te groter. Ik mis haar zó ontzettend veel. Ze was meer dan een moeder. Ze was ook mijn beste vriendin!!! Met alles kon ik bij haar terecht. Als ik me even rot voelde dan wist ze me altijd op te beuren. We belden zeker om de dag met elkaar. En we zagen elkaar zo 3'á 4x per week. Ook paste ze op de kids als het nodig was. Ze stond altijd voor iedereen klaar. En nu is het allemaal weg.....ik voel me ongelofelijk k u t . Het is zo gemeen, ik voel me zó machteloos.
Gelukkig heb ik de kids als afleiding, maar ik voel nu zelf ook zo machteloos, zo leeg, en zo alleen. Erover praten met mijn man helpt wel maar is anders.... Op deze momenten belde ik ons mam en dan ging het na het gesprek altijd beter, maar nu............
Mirjam
Reageer op onderwerp
- Print deze pagina

406 reacties op onderwerp

gebruiker_verwijderd_178 schreef | 09-11-2008, 09:59
Ik kan me jullie gevoelens wel voorstellen. Mijn moeder overleed toen ik 16 was (dus nu al bijna 39 jaar geleden). Toevallig keek ik eergisteren naar haar foto en dacht: Mamsje, wat is jou een heleboel leed bespaard gebleven. Ze had het echt niet gezellig met mijn vader. Het verdriet is echt gesleten na al die jaren. Ze zou dus nu bijna 93 zijn geweest, maar die leeftijd halen niet zo heel veel mensen. Dus eigenlijk een riem onder jullie hart: het verdriet slijt...ook al is dit nu een schrale troost.
Vandaag is de eerste dag voor de rest van mijn leven!
tollertje schreef | 16-11-2008, 22:59
- Profiel
- 184 berichten
Hoi Meiden,
Morgen is het dan zover...., het zal een lege verdrietige dag worden denk ik. Mama zou morgen jarig zijn. 63 jaar zou ze worden. Ik zit er al dagen tegenaan te hikken, en ik hoop echt dat het mee gaat vallen. De kinderen zijn morgen gewoon naar school, en verder heb ik ook geen gekke dingen op de planning staan. Waarschijnlijk ga ik de deur niet uit, zeker als het niet nodig is. Misschien dat ik de dvd van Il Divo ga opzetten. Daar was mama helemaal weg van.
Vandaag zijn we naar een zus van moeder geweest. Ze had een dvd van haar 40-jarig huwelijk en daar zou mama ook op staan. Ik heb ze inderdaad op de film gezien en ik kan je zeggen dat het héél vreemd voelde. Je ziet ze lachen, zingen en plezier hebben.... Het is zo fucking niet eerlijk!!!
En natuurlijk zal het wel 'slijten' maar dat maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik mis haar zo gigantisch veel. Ook nu met sinterklaas. We zijn naar de intocht geweest hier in Breda en wat zie je dan... Precies, moeders en dochters met kinderen. AU!!!! En dan straks weer met de feestdagen...., wat heb ik er zo geen zin in.... Voor mij hoeft dat gedoe niet meer hoor. Ik geef er weinig om. Oud en nieuw ben ik al wel aan het plannen. Dat is iets waar ik wel naar uitkijk, maar die kerstdagen.......
Mirjam
MariaD schreef | 19-11-2008, 22:59
- Profiel
- 86 berichten
Ben je de dag een beetje doorgekomen Mirjam?
Ik kijk ook niet echt naar de feestdagen moet ik zeggen. Zal blij zijn als het weer achter de rug is. Maaar de kids vinden het helemaal te gek natuurlijk dus proberen we er gewoon het beste van te maken, meer kun je niet doen, toch?
En Snuutie, hoe is het toch met jou? Zou het leuk vinden als je nog een x iets van je laat horen.
Hier alles z'n gangetje. Druk met werken, kids (dochtertje beetje ziekjes), photoshop cursus en nog van alles wat! Er zitten gewoon te weinig uren in een dag lijkt het soms wel...
snuuutie schreef | 20-11-2008, 11:59
- Profiel
- 239 berichten
Hallo allemaal!! Ben ik weer's.... Over een halfuurtje alweer op weg naar mijn werk voor teamoverleg, helemaal geen zin in want ik heb gehoord dat het een pittige vergadering gaat worden omdat de samenwerking aan een heel tijdje niet lekker loopt. Ik werk therapeutisch nog een paar uur in de week, dus dan gaat er opzich heel veel aan me voorbij. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin in gezeur en gedoe maar goed..... Ben zelf net weer een beetje op de been want ik ben 2 dagen zo ziek geweest. Jeetje dat is echt jaren terug wat was ik beroerd, maar ik ben dur weer!!! Als mama mag en kan je eigenlijk ook niet ziek zijn toch??
Ik heb nog niet alles bijgelezen maar las op de valreep dat Mirjam's moeder anders jarig was geweest ?? Is die dag nog een beetje goed voor je verlopen Mirjam??? Ik hoop ut....
Komend weekend gaan mun mannetje en ik 2 daagjes naar Antwerpen, tweer zit volgens de berichten niet mee maar tzal ons goed doen om er effies samen erop uitte gaan. Zo'n drukke hectische zomer achter de rug dat het nu even tijd voor ontspanning is. Zal mun kleine meid wel erg missen maar goed,..... Nu kan het nog qua zwangerschap om lekker rond te struinen.
Ja de feestdagen; ach we zien wel. Wij hebben nog geen concrete plannen maar ik denk dat wij wel familie krijgen van mijn man's kant om het huis te laten zien. Ze wonen in noord holland dus dan ga je niet zomaar voor een bakkie heen en terug, 2 vliegen in 1 klap.
'k Moet gaan zie ik !!!!!
snuuutie schreef | 11-12-2008, 08:29
- Profiel
- 239 berichten
Hallo, waar is iedereen? druk met de decembermaand???
Effies heel kort want ik ben al vanaf afgelopen zondagbehoorlijk ziek ( zwaar verkouden/hoofdpijn/koortsig en zo moe!!!!!!/ niet slapen door het gehoest) dus echt niet in orde om veel tijd achter de pc door te brengen. Onze kleine meid begint nu ook met de zelfde klachten dus dat wordt nog wat...... Het enige wat ik mag gebruiken is paracetamol, en een verzachtend hoestdrankje, schiet lekker op he?? en we zijn nog zo druk met de kamers van onze dochter en straks de babykamer!!!!!!! Nou ja .......... tot de volgende keer!!
Susanne245 schreef | 07-01-2009, 21:35
- Profiel
- 89 berichten
Hoi allemaal! Eigenlijk voor de lezers die we (wellicht?) nog hebben; Want het is plotseling wel heel stil op ons forum al liep het wel geleidelijk terug.... en als we dan echte trouwe lezers hadden - dan snappen die daar niks van. Want dat kan ook niet! De manier waarop wij hier, dankzij de aanzet van het forum van Mirjam, elkaar een hele lange tijd aangehoord en gesteund hebben, dat vergeet je niet zomaar. Zeker omdat hetgeen ons bindt (helaas) blijvend is, onze moeders krijgen we niet meer terug. En dat blijft altijd onze zwakke plek, de herkenning die we hierover bij anderen vinden is ''prettig'' en waardevol. Het forum is passe mag ik denk ik wel constateren maar dat komt doordat we elkaar toch op andere manier ''spreken'''en weten te vinden en die toch wat meer privacy bieden. Hier miste je dat nog niet maar naarmate je elkaar beter kent is het ook wel eens prettig om iets te zeggen/schrijven wat niet de hele wereld kan lezen. Dus lezers... het is super positief wat wij hier op dit forum gevonden hebben en voor een deel op een andere manier voortzetten. Het zou leuk zijn als er nieuwe lezers gaan schrijven want stiekem blijven we natuurlijk allemaal zo nu en dan nog wel eens kijken, en wellicht ook schrijven.... maar de vanzelfsprekendheid is er vanaf. En dat wilde ik toch even uitleggen voor die lezers die er anders niets van snappen dat vrouwen die hier lief en leed gedeeld hebben het zomaar ineens laten afweten. Neeeee.... zo zit het dus niet! Bedankt allemaal! Susanne
snuuutie schreef | 08-01-2009, 09:30
- Profiel
- 239 berichten
Heey Susanne, wat attent van je om het op deze manier zo uit te leggen! Had ik zelf nog niet aan gedacht joh! Net wat je zegt er zullen ws anderen zijn dietoch regelmatig mee lezen hier en dan is het wel heel raar dat er zo plots niet of nauwelijks gereageerd wordt.
Ik zelf heb persoonlijk heel veel gehad aan dit forum. Vooral natuurlijk in de begin periode, ik merk de laatste maanden dat ik het persoonlijke contact op een andere manier dan ook wel heel prettig vind. Mijn verdriet is aan het slijten zoals zo vaak wordt gezegt, al wil dat niet zeggen dat ik ook nog vaak erg verdrietig ben dat mijn mams nu ook mijn zwangerschap en straks de geboorte van ons 2e kindje niet zal mee maken!! Wat zal ik haar dan missen!!!!!!!! Maar dan heb ik gelukkig ook jullie nog om op terug te vallen en bij wie ik mijn verhaal kwijt kan.
Tuurlijk kom ik bijna dagelijks nog effies spieken hier om te zien of er nog reacties staan. Dat kan ik toch niet laten!!!
Liefs van Snuutie!!!!

Dit onderwerp heeft 406 reacties, en bestaat uit 17 pagina's. U bent momenteel op pagina 17 van 17.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 08-01-2009 09:30. \t\t