in memorium, mijn fantastische moeder 14-04-2007 - Brand een kaarsje - Flaironline

1. Geplaatst door tollertje | 21-04-2007, 21:00 | 37212x gelezen | 406 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 184 berichten

   ---

   Afgelopen zaterdag is mijn moeder geheel plotseling overleden...
   Het begon vrijdag 13 April rond 17.30uur. Ik kreeg een telefoontje van de buurvrouw van mijn ouders dat mijn moeder was gevallen en dat er een ambulance zou komen. Een beetje in paniek regelde ik dat ik mijn twee jonge kinderen (3,5 en 6,5 jaar) bij vrienden terecht kon. Toen ik bij mijn ouders aankwam (10min later) was mijn moeder al onderweg naar het ziekenhuis. De buurvrouw vertelde me dat het ernstig was..... Ze had mijn moeder hartmassage gegeven en vertelde dat mijn moeder nog niet bij haar bewustzijn was gekomen. Ik werd door andere buurvrouw naar het ziekenhuis gereden en ondertussen had ik mijn man ook al op de hoogte gebracht.
   In het ziekenhuis was mijn vader geheel van slag en zei dat het 'foute boel' was.... Mijn broer was er inmiddels ook al. Wij wisten nog eigenlijk van niks en dachten dat het nog wel zou meevallen...... Toen er een verpleegkundige kwam was die ook niet al te positief. Er werd een hersenscan gemaakt en als ze de uitsalg hadden dan zouden ze die ons komen vertellen. Mijn moeder bleek nog steeds niet bij haar bewustzijn te zijn... Wij waren een beetje aan het speculeren over een herseninfarct/hersenbloeding.... Toen de arts bij ons kwam had hij slecht nieuws..... Hij had een anarisma geconstateerd ter grote van een mandarijn.... Mijn moeder moest met spoed naar het ziekenhuis in Tilburg waar zze gespecialiseerd zijn met dat soort dingen. Wij naar het Elisabeth. De arts daar had nog niet vaak zo'n grote anarisma gezien en was dus zichtbaar ook geschrokken. We kregen het advies om naar huis te gaan en af te wachten. Mijn moeder moest 3 dagen stabiel liggen voordat hij verder wilde gaan.... De kans datze het zou redden was 50%. Met wat hoop gingen we naar huis. De kids sliepen bij een vriendje uit de straat ( wat een geluk met zulke goede buren) dus mijn man en ik praatten nog wat en stonden rond 1uur op het punt naar bed te gaan.... De telefoon..... mijn broer, of we met spoed naar het ziekenhuis konden komen. Het ging heel erg slecht mijn moeder. Dus om 1.30uur zaten we weer in het ziekenhuis. Mijn moeder zag er idd al iets slechter uit, howel ze er wel erg rustig bij lag.... De verpleegkundige daar was erg realistisch en zei dat mijn moeder het waarschijnlijk niet ging redden. En telkens als we weer bij haar gingen kijken ging het slechter. Telkens was haar bloeddruk lager. We hebben haar rond 3.30uur laten bedienen. We wisten dat het eraan zat te komen. Ik heb haar beste zus nog gebeld om te vragen of ze wilde komen. We wisten dat het afgelopen was, maar er moesten toen nog de verplichte onderzoeken en testen gedaan worden om definitief een hersendood te verklaren. Zaterdag 14-04-2007 om 7.45uur is mijn moeder overleden. Ze mocht slechts 61 jaar worden.....
   Inmiddels is ze al gecremeerd, dus de geleefde dagen zijn voorbij. Het gemis is des te groter. Ik mis haar zó ontzettend veel. Ze was meer dan een moeder. Ze was ook mijn beste vriendin!!! Met alles kon ik bij haar terecht. Als ik me even rot voelde dan wist ze me altijd op te beuren. We belden zeker om de dag met elkaar. En we zagen elkaar zo 3'á 4x per week. Ook paste ze op de kids als het nodig was. Ze stond altijd voor iedereen klaar. En nu is het allemaal weg.....ik voel me ongelofelijk k u t . Het is zo gemeen, ik voel me zó machteloos.
   Gelukkig heb ik de kids als afleiding, maar ik voel nu zelf ook zo machteloos, zo leeg, en zo alleen. Erover praten met mijn man helpt wel maar is anders.... Op deze momenten belde ik ons mam en dan ging het na het gesprek altijd beter, maar nu............
   Mirjam

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

406 reacties op onderwerp

Pagina's:

1 2 3 …15 16 17 Laatste Volgende

1. gebruiker_verwijderd_81 schreef | 21-04-2007, 21:07

   ---

   

   ---

   Mirjam, ik kan je niet helpen. Maar ik wil je van deze kant wel heel veel sterkte wensen. Ik hoop dat je alle kracht krijgt die je nodig hebt om verder te kunnen gaan. Hopelijk vind je veel steun bij je man en kids en ook bij je vader en broer en andere familie.

   ---

   

   ---

2. ArmyBarbie schreef | 21-04-2007, 21:43

   ---

   

   • Profiel
   • 318 berichten

   ---

   Gecondoleerd en heel veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies!

   ---

   Better to understand a little than to misunderstand a lot.

   ---

3. lindarb schreef | 21-04-2007, 22:21

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Lieve Mirjam,
   
   Heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies!! Wat vreselijk dat je dit moet meemaken. 61 jaar is veel te jong om je kinderen achter te laten.
   
   Ik hoop dat jullie thuis een beetje steun kunnen zoeken bij elkaar en de krachte kunnen vinden om door te gaan en het een plaatsje te geven in de tijd.
   
   
   Liefs
   
   Linda

   ---

   ---

4. JoJo81 schreef | 21-04-2007, 22:23

   ---

   

   • Profiel
   • 747 berichten

   ---

   Jeetje wat een rotverhaal zeg! Het zal je maar gebeuren.
   
   Ik wil je heel veel sterkte wensen. Wat moet dit moeilijk zijn!

   ---

   
   
   

   ---

5. Roja2 schreef | 21-04-2007, 22:50

   ---

   

   • Profiel
   • 5759 berichten

   ---

   Gecondoleerd Mirjam en ik wens je ook heel veel sterkte toe.
   Het is ook bijna niet te begrijpen dat ze er ruim een week geleden nog gewoon was en dat nu alles voorbij is en jullie zonder haar verder moeten. Dat is gewoon niet voor te stellen..
   Helaas kan niemand iets voor je doen om het makkelijker voor je te maken. We kunnen alleen maar luisteren, meer niet. Als het je oplucht om het hier van je af te schrijven dan zou ik het zeker doen.
   

   ---

   ---

6. Sunday schreef | 21-04-2007, 23:08

   ---

   

   • Profiel
   • 351 berichten

   ---

   Lieve Mirjam
   
   Gecondoleerd met het verlies van je moeder.
   
   Je verhaal greep mij aan,vreselijk om zoiets te moeten mee maken.Onbegrijpelijk alsof je in een boze droom bent belandt en maar niet kan wakker worden.Woorden schieten gewoon tekort.
   
   Ik wil jou,je gezin,je vader en alle andere betrokkenen dan ook heel veel sterkte voor nu en de komende moeilijke tijd toewensen.
   
   

   ---

   Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven

   ---

7. Genovere schreef | 21-04-2007, 23:53

   ---

   

   • Profiel
   • 1325 berichten

   ---

   Het leven is zo betrekkelijk,
   jouw verhaal doet me dat weer heel erg beseffen.
   
   Heel veel sterkte met de verwerking hiervan, Mirjam.

   quote:

   quote:

   quote:

   

   ---

   genovere.web-log.nl

   ---

8. kaylee12 schreef | 22-04-2007, 00:23

   ---

   

   • Profiel
   • 47 berichten

   ---

   Gecondoleerd, ik wil je heel veel sterkte wensen bij dit grote verlies.
   
   liefs kaylee

   ---

   ---

9. gebruiker_verwijderd_194 schreef | 22-04-2007, 00:47

   ---

   

   ---

   Myriam,
   
   heel veel sterkte! ik weet wat het is, hoe je je voelt. Mijn moeder is op 22 maart gestorven, net toen ik voor werk in het buitenland was. Zij is wel 93 jaar geworden, ze heeft haar 94e op 7 april net niet gehaald. Ze werd wel heel wat ouder dan jouw moeder maar toch doet het pijn. Als er iets gebeurt wil ik het haar vertellen, zie ik iets waar ik haar plezier mee zou doen, wil ik het kopen.... dat zal nog wel even duren voor dat slijt. Ik praat heel vaak met haar, nodig haar uit om naar dingen te komen kijken of mee te maken, optredens en zo, die ze normaal niet zou kunnen bijgewoond hebben omdat ze heel slecht kon gaan. Nu voel ik haar heel dicht bij mij en dat is mijn troost.
   
   Ik hoop dat voor jou het verdriet zal slijten en alleen de hele fijne herinneringen nog overblijven.
   
   Heel veel moed, voor jou en je familie!
   
   Niki

   ---

   

   ---

10. w1dje schreef | 22-04-2007, 12:21

    ---

    

    • Profiel
    • 1188 berichten

    ---

    ik wens je heel veel kracht om dit een plaatsje te geven
    
    

    ---

    ruilen?
    

    ---

11. Capitana schreef | 22-04-2007, 12:35

    ---

    

    • Profiel
    • 1542 berichten

    ---

    Mirjam,
    
    heel veel sterkte.
    De leegte is vast ondraaglijk, maar de pijn zal op den duur minder heftig worden. Toch verdwijnt het nooit.
    Ik leef met je mee.
    
    liefs,
    C.
    

    ---

    

    ---

12. inkys schreef | 22-04-2007, 15:13

    ---

    

    • Profiel
    • 245 berichten

    ---

    Lieve Mirjam,
    
    Gecondoleerd met het verlies van jou lieve moeder, wat een immens verdriet. Een vreselijke moeilijke tijd volgt, waarin iedere seconde van je gedachten gevuld zult zijn met herinneringen aan haar. Probeer troost te putten uit die mooie herinneringen die je van haar hebt en de liefde waarmee ze je altijd zal blijven omringen.
    
    liefs Inkys

    ---

    ---

13. pd78 schreef | 22-04-2007, 16:32

    ---

    

    • Profiel
    • 87 berichten

    ---

    Mirjam bij deze wens ik jou en de rest van de familie heel veel sterkte toe met dit verlies.
    
    Wat een naar iets zeg gr pd78

    ---

    ---

14. Seeke2 schreef | 22-04-2007, 22:49

    ---

    

    • Profiel
    • 5939 berichten

    ---

    Mirjam,gecondoleerd met het verlies van je moeder.
    Heel veel sterkte.
    
    
    
    

    ---

    

    ---

15. beppie69 schreef | 23-04-2007, 09:01

    ---

    

    • Profiel
    • 537 berichten

    ---

    Gecondoleerd meid.

    ---

    Always look on the bright side of life

    ---

16. sarigul schreef | 23-04-2007, 09:26

    ---

    

    • Profiel
    • 95 berichten

    ---

    ha mirjam,
    
    gecondoleerd met je zware verlies,ik hoop dat je de kracht kunt vinden om de dood van je moeder te verwerken.
    
    heel veel sterkte

    ---

    verwacht het onverwachte

    ---

17. Lente-b schreef | 23-04-2007, 12:52

    ---

    

    • Profiel
    • 810 berichten

    ---

    Mirjam,Wat een vreselijk onverwacht afscheid hebben jullie moeten nemen van je moeder, die enorm veel voor je betekende.....En dan nog zo jong.....dat is niet te bevatten.De onmacht en eenzaamheid die je nu voelt, dat moet echt heel rot voor je zijn.Ook voor je vader en de rest van je familie moet dit een enorme klap zijn.Zo'n verlies, en zeker als het zo plotseling en onverwacht gaat, dat is zo schrijnend....Heel veel sterkte met het verwerken van dit grote gemis.Ik hoop, dat het je goed doet om hier af en toe van je af te schrijven.

    ---

    De Lente is een nieuw begin
    van groei
    als symbool
    van wakker worden
    van de natuur
    en van de mensheid
    

    ---

18. tollertje schreef | 23-04-2007, 20:43

    ---

    

    • Profiel
    • 184 berichten

    ---

    Dank jullie wel voor alle reacties... Ik had niet verwacht dat het er al zo veel zouden zijn! Maar het is wel goed om te lezen dat er zoveel meeleven.
    
    Het is alleen super onwerkelijk allemaal. Ik heb het idee dat iedereen om me heen in de ban is van het mooie weer, terwijl ik zoiets heb van: nou fijn........
    
    Afgelopen weekeind zijn we met de kinderen naar Speelland geweest. Natuurlijk was het fijn om de kinderen te zien genieten, maar ik voelde me alles behalve happy.... Het voelde meer als tijdsverdrijf.....
    
    Gisteren ging mijn man naar de voetbal, ik vond dat hij het had verdiend om zich een beetje te gaan 'ontspannen'.... Hij was wel iets ongerust of ik het wel aankon maar ik stond erop dat hij gewoon moest gaan.... Ik ben toen met de kids op de fiets naar mijn vader gegaan om te vragen of hij zin had om mee te gaan naar de kinderboerderij. Gelukkig ging hij mee. Je zag op sommige momenten dat hij het te kwaad had, maar op sommige momenten zag je hem trots kijken naar mijn kids. Dat deed me heel erg goed.
    
    Vandaag voor het eerst weer alleen thuis... vreemd idee....net of ik niet meer alleen ben geweest sinds mijn moeder is overleden.... Ik voelde me leeg, angstig, maar vooral eenzaam. Alles herinnert me aan mijn moeder. De gordijnen die ze gemaakt heeft, de strijk (die deed zij ook heel vaak omdat ik geopereerd ben aan mijn polsen), de kleding van de kids die ze gemaakt heeft, de lappen stof die we vorige week nog samen hebben gekocht..... Wat een ongelofelijk k u t gevoel....
    
    Ik kijk mijn zoontje aan en zie zijn vrolijke blauwe ogen. Eventjes voel ik me weer blij, maar al gauw slaat dat weer om want hij zal oma ook gaan missen. In deze leeftijd zal hij denk ik weinig van haar herinneren. Tenminste van zichzelf dan, ik zal hem alle dingen van zijn oma vertellen zodat hij echt wel kom te weten wat voor een fantastische oma hij heeft gehad!!!
    
    Inmiddels wordt ik aangekeken door 4 trouwe hondenogen. Zij weten precies hoe ik me voel. Dat zie je gewoon aan ze. Terwijl de jongste nog geen half jaar is voelt ze me precies aan. Ze geeft me een knuffel, kijkt me eventjes aan en loopt weer weg. Ook zij geven me een eventjes een gevoel van rust. Ik ben blij met ze, nu nog meer dan anders. Vanmiddag ben ik eventjes naar papa gefietst. Het ging redelijk met hem. Natuurlijk mist hij haar, maar al met al is hij toch vrij realistisch en sterk. Op een of andere manier kan ik bij mijn vader in huis de rust vinden die ik thuis niet heb. Als ik in mijn eigen huis zit dan voel ik me constant gejaagd en onrustig.... ik vraag me af of dat een normaal gevoel is.... Ik houd het maar voor me, ik wil er niemand mee lastig vallen.
    
    
    Mirjam

    ---

    ---

19. pd78 schreef | 23-04-2007, 21:12

    ---

    

    • Profiel
    • 87 berichten

    ---

    Hoi mirjam wat goed van je dat je toch weer even je verhaal van je afschrijft, je kropt het niet allemaal op petje af. Het verdriet en gemis zul je altijd houden alleen in de loop van tijd slijt het iets en kun je het een plekje gaan geven begrijp me niet verkeerd nu kan dat nog niet daar gaat een hele tijd over heen. Ik hoop voor je dat je over een tijd je weer langzaam kunt gaan genieten van kleine dingen,en dat jij je zo onrustig en gejaagd voelt is echt normaal je kunt niet in het "dagritme" komen je weet eigenlijk gewoon niet wat je moet doen probeer hoe moeilijk het is wat afleiding te zoeken wat je leuk vind misschien zijn het woorden waar je heel iets mee kunt ik wens je veel sterkte gr pd78

    ---

    ---

20. Anoniem #1513 schreef | 23-04-2007, 21:17

    ---

    

    ---

    Dit bericht is op verzoek van de gebruiker verwijderd door de redactie.

    ---

    ---

21. gebruiker_verwijderd_81 schreef | 23-04-2007, 22:18

    ---

    

    ---

    Mirjam, ik denk dat het heel normaal is dat je je draai nog niet zo goed kan vinden. Ik heb dan nog wel mijn beide ouders, maar mijn zoontje is 8 jaar geleden overleden toen hij 2 weken oud was. Daarna heb ik ook een hele periode gehad dat ik me opgejaagd voelde. Me schuldig voelde als er weer eens niks uit mijn vingers was gekomen. Toch kan ik achteraf zeggen. Het enige wat hielp is praten, praten en nog eens praten. En mijn oudste dochter heeft mij er toen echt doorheen gesleept. (zij was toen 2,5 jaar). Maar voor haar moest ik opstaan, leuke dingen doen enz. En zo ben ik er door heen gekomen. Het verdriet is niet over, maar heeft nu wel een plekje. Ik hoop dat dat jouw ook lukt. Heel veel sterkte nogmaals.

    ---

    

    ---

22. Anonymous schreef | 24-04-2007, 20:18

    ---

    

    • Profiel
    • 18166 berichten

    ---

    Heel veel sterkte en kracht de komende tijd. En hou de herinneringen aan je moeder vast.

    ---

    ---

23. Lin- schreef | 25-04-2007, 09:38

    ---

    

    • Profiel
    • 2830 berichten

    ---

    hee mirjam.. gecondoleerd met dit grote verlies!! ik kan je maar 1 raad geven en dat is.. geef het tijd!! gun jezelf de tijd om te rouwen, toon je verdriet maar dompel je er niet in onder... je hebt je kindjes en je man om voor te leven, om weer een blije mamma te worden!! maar dat dat (veel) tijd zal kosten is een ding dat ik uit ervaring weet...

    ---

    waarom is afkorting zo'n lang woord???
    
    

    ---

24. Anita77 schreef | 25-04-2007, 09:55

    ---

    

    • Profiel
    • 2335 berichten

    ---

    gecondoleerd Mirjam en sterkte de komende tijd

    ---

    Bij veel mensen hadden ze beter bij de geboorte een goede levenshandleiding en gebruiksaanwijzing kunnen meeleveren

    ---

Pagina's:

1 2 3 …15 16 17 Laatste Volgende