Geniet nooit met mate - Borstkanker en gendraagsters - Flaironline

1. Geplaatst door BibiV | 21-10-2009, 16:15 | 2314x gelezen | 1 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 362 berichten

   ---

   

   In deel een 'Dealen met angst' beschreef Désirée hoe zij de constatering van borstkanker heeft verwerkt. Nu vertelt zij hoe het haar verder vergaat: "Het gaat gewoon goed totdat het tegendeel bewezen is."

   Ik weet dat het niet uitmaakt of uitzaaiïngen in longen, lever, botten of hersenen in een vroeg stadium of in een laat stadium ontdekt worden. Als die gevonden worden, weet je dat je niet meer beter wordt. En eerder ontdekken, zorgt er niet voor dat je langer leeft.
   
   Dat betekent dat als ik slecht nieuws moet krijgen, dat best nog even kan wachten. Ik ben namelijk druk met leven. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik met pijntjes zeker vier weken wacht voordat ik naar de dokter ga. En tot nu toe waren alle pijntjes binnen vier weken verdwenen. En als ik in de toekomst echt ergens serieus last van krijg, is dat vroeg genoeg om naar het ziekenhuis te gaan.
   
   Inmiddels ben ik op het punt beland dat ik heilig vertrouwen heb in mijn gezin en in alle mensen die dichtbij ons staan. Ik weet 100% zeker dat als ik onverhoopt de kanker niet overleef, dat zij er na een moeilijke periode weer het beste van kunnen maken. Belnagrijker, dat Isis hoe dan ook wel gelukkig op zal groeien. Het heeft me rust gegeven. De angst is geparkeerd.
   
   Natuurlijk steekt soms de angst weer de kop op. Dan voel ik iets: een steek, pijn. Dan ben ik wel bang: “Het zullen toch geen uitzaaiïngen zijn?” Het is als een hond die begint te blaffen. Onraad…. Of toch niet?
   
   Zo had ik van de week uren in de auto gezeten en kreeg ik last van mijn rug. Hoewel ik weet dat dat autorijden en die pijn best met elkaar te maken kunnen hebben, flitst er toch door mijn hoofd: “Het zal toch niet…”
   
   Het is een soort stalkende ex. Een metgezel waar je niet vanaf komt of de angst die nooit meer helemaal weggaat. Ik denk aan een lotgenootje die me moed insprak: “De tijd is je beste vriend. Hou je daar aan vast!”
   
   Tegelijkertijd moet ik zeggen dat het niet mijn dagen beheerst. Ik had het lezen van allerlei weblogs, de ontmoetingen, de begrafenissen en de overpeinzingen nodig om mijn angst recht in de ogen te kunnen kijken.
   
   De kanker ligt achter me. Helaas wordt het leven nooit meer zoals voorheen. Het risico is niet weg. De dood zit me op de hielen, maar vooralsnog loop ik harder. Ik blijf achter met een lijf met handicaps, al met al went het. Elke dag opnieuw maak ik een keuze aan wie en waaraan ik mijn energie ga besteden. Als ik zo 80 word, is de kanker een cadeautje geweest. En als dat er niet in zit, heb ik uit elke dag het beste gehaald.
   
   Ik kan maar één ding zeggen: Geniet nooit met mate !!
   
   Vanaf dag 3 heb ik een weblog bijgehouden en inmiddels is daar een boek van gemaakt. Het levert een boek op, waarbij je af en toe een traantje weg zult pinken, maar waarbij óók een heleboel te lachen valt. Kanker is K, maar ik ontmoet wel leuke vrouwen!
   
   Groeten, Désirée
   Forumlid Amazones
   
   Désirée Hairwassers (39 jaar). Getrouwd met Robert. Samen hebben ze een dochter van 4 jaar, Isis
   
   
   
   
   Kanker is K
   Désirée Hairwassers
   ISBN: 9789088349720
   
   Lees ook deel 1, Dealen met de angst

   Reageer op blog

   ---

   • Print deze pagina

   ---

1 reactie op blog

1. mirij schreef | 21-10-2009, 17:06

   ---

   

   • Profiel
   • 10 berichten

   ---

   Mooie blog!! Ontroerend maar ook goed te lezen!! "Geniet nooit met mate" ofwel VIER HET LEVEN!! Succes & sterkte!
   Mirij

   ---

   ---