Genetisch Belast & preventief geopereerd (dl III)

Borstkanker en gendraagsters

Club voor tips, adviezen bij gendraagsters, ervaringen en verhalen over borstkanker.

Beheerder: bianca3007
Thema's en emoties: gezondheid, boos, trots, verdrietig

Met...

44 volgers
19 blogs
2 onderwerpen
1 foto

Meest gelezen (3.562x) opereren of niet ?
Meeste reacties (7) opereren of niet ?

Dit onderwerp heeft nog geen reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDit onderwerp is geplaatst op 12-10-2009 19:47. \t\t

Zoek in dit item
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Geplaatst door mirij | 12-10-2009, 19:47 | 1287x gelezen | 0 reacties
- Profiel
- 10 berichten
En dan ben ik inmiddels alweer een week thuis, en gaat het per dag een beetje beter. De ochtenden zijn nog altijd zwaar. Vooral na een nacht stilliggen en een lange periode tussen de paracetamolletjes die de pijn in toom houden. Maar een warme douche doet wonderen: het stijve lijf wordt warmer, meer flexibel en is klaar voor de dag die komen gaat!
De brievenbus kent hoogtijdagen, net als de bloemisten & boekhandels hier in de buurt! Wat een aandacht van iedereen om me heen en wat doet dat ongelooflijk goed! In huis is het een grote bloemenzee met een wand vol kaarten en lieve woorden, een kadomand met een 14-dagen pakket, boeken om in weg te dromen, en prachtig weer buiten! Het is dat je weet hoe en wat, maar met deze verwennerijlijkt het haast een feestje!

Het lastigste is en blijft dat ik weinig zelf mag doen: alles moeten vragen, mijn vriend lastig vallen, mijn moeder en zusje die de nodige oppasdiensten draaien. Echter, is het allemaal noodzakelijk. Gelukkig schijn ik niet al te lastig en veeleisend te zijn, dus dat is goed te horen!

Diezelfde dag heb ik mijn vrienden & familie een e-mail gestuurd met wat er in me omgaat:

"Wat is het toch heerlijk om weer thuis te zijn na die paar dagen ziekenhuis! Heel moeilijk om niets te mogen doen, dus probeer af en toe het e.e.a., maar mijn lijf en mijn eigen politie-agentje houden me vanzelf tegen: ik moet rustig aan doen en probeer dit dus ook!

Het zien van de meeste mensen gaat nu redelijk gestaag, is lastig alles in te plannen en vanwege concentratiestoornissen zijn meerdere afspraken op een dag niet mijn favoriet, maar gaat goedkomen! Vind het wel heerlijk als er mensen komen, fijn om ook weer wat andere verhalen te horen dan alleen je eigen 'sores'. Maar mochten jullie langs willen komen, let me know!

Wat ik zo allemaal doe? Beetje lezen, Gilmore Girls DVD-box kijken (dank Es!), en wat tijdschriftjes lezen. Moet zeggen dat ik daar mijn dagen al goed mee door kom, en met het bijkomende weer doe ik ook nog een leuk kleurtje op van het zitten op het heerlijke balkon!

Klinkt allemaal redelijk positief als ik bovenstaand zelf terug lees, maar ik moet ook eerlijk zeggen dat het me allemaal 100% is meegevallen. De operaties, de pijn, en ook het emotionele deel. Natuurlijk heb ik zo mijn momenten als een truitje aantrekken pijn doet, en als ik te moe ben om op te blijven, te moe om bezoek te ontvangen en hoop dat alles goed blijft gaan, maar ook dit hoort er bij!

Spijt dat ik het heb laten doen of iets dergelijks heb ik helemaal niet. Gelukkig maar, want dit heeft vóór de operatie uiteraard veel door mijn hoofd gespookt! Kan ik de nieuwe borsten accepteren als deel van mezelf?

Toch heb ik gemerkt dat een goede voorbereiding op hetgeen er komen gaat mij nu enorm helpt bij mijn emotionele herstel! (ben eigenlijk best trots op mezelf!!) Ben persoonlijk al erg tevreden over het resultaat, en de komende drie maanden hebben ze nodig om in te zakken en in de juiste shape te komen (hoef er niet eens voor naar de sportschool! )! Dan zullen ze half september in het ziekenhuis kijken hoe en wat....

Lieverds, dank voor al jullie lieve kaartjes, smsjes, bloemen, kadootjes etc. Doet me ontzettend goed te merken dat ik zoveel lieve mensen om me heen heb!! Gezien onze heftige laatste paar weken is dit ook iets wat je de moed geeft om niet bij de pakken neer te gaan zitten, maar door te gaan en genieten van het moment, de dag en al het mooie wat er daarnaast nog is zoals jullie allemaal!!

Het is soms moeilijk om te bevatten wat je meemaakt in zo'n korte periode, het in het juiste perspectief te plaatsen, en te blijven lachen en genieten, maar dat zullen we moeten doen en dat proberen we dan ook zo goed mogelijk!

Lieverds, nogmaals dank voor alles, you mean a lot to me!

Heel veel liefs & dikke knuffels,
Mirij"

Inmiddels kan ik alweer sinds maandag zonder mijn drains en bijbehorende tasje functioneren: "Of ik boodschappen ging doen?", was wel eens de vraag. Dat die slangen tot 20 cm in mijn lijf zaten, was me tot maandag morgen 10:15 uur niet bekend. Maar van mijn taille tot borst zaten die slangen er toch echt in en die moesten er nu uit!

Ieh! Rechts zonder morren, de linkerkant was al aan het verkleven. Er moest dus iets meer geweld worden gebruikt. Wat je voelt? Alsof je een ferme tik tegen je borst krijgt, even een pijnscheut en dan is het voorbij. Een moment later liepen we zonder drains en tas het ziekenhuis uit .... Een nieuwe fase in het herstelproces, een die me weer wat meer vrijheid terug gaf!

Dat ik de dag erop weer een overwinning bereikte, is natuurlijk fantastisch: I love HEMA! Voorafgaand aan de operatie was ik met mijn mams al eens de Hunkemoller binnengelopen, want beugel bh's zijn de eerste drie maanden uit den boze.

Dan zijn er twee varianten, een echte oma bh met kant en alles of sport bh's. Deze laatste variant zou op zich niet zo erg zijn indien beugels toegestaan waren, maar zonder dat zijn ze dramatisch en achteraf te groot. Vrij logisch als je ze koopt voor de operatie, beetje dom dus! ;)

Maar lang leven de Hema dus! Loop samen met zusje naar de bh afdeling en daar valt mijn oog op prachtige beugel-loze bh's met op het kaartje: post surgery bra!

Ze bestaan echt: beugelloze bh's voor mensen die een operatie hebben ondergaan. Echt prima bh's inclusief het roze Pink Ribbon- strikje op de bandjes! Ik zeg nogmaals: I love HEMA! Ben er helemaal happy mee, en het dragen van die bh's geeft me nog meer vrijheid: nu is er echt niemand die wat ziet. Dat mijn zusje er gek van werd dat ik te pas en te onpas mijn nieuwe bh showde en het uitkirde, snap ik nu wel maar zo voelde dat toen niet!

Gisteravond ook weer mijn eerste post surgery-uitje gehad: een etentje met mijn werk vanwege een collega die een 25-jarig jubileum bij de bank had! Heerlijk gegeten, had de borrel en het varen met een sloepje overgeslagen, want durfde dat nog niet helemaal aan.

Take the time... Was goed om iedereen weer te zien, en heb een heerlijke avond gehad! Fijn dat langzaamaan deze sociale buitenhuis-activiteiten ook weer kunnen!

Kortom: een top week gedraaid die me weer veel energie geeft voor de komende weken!!

Foto: ©Ribena Wrath
Reageer op blog
- Print deze pagina