Mannenmissie - Boekentips - Flaironline

1. Geplaatst door Fleur-Flair | 17-06-2009, 12:11 | 1374x gelezen | 0 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 220 berichten

   ---

   

   Veel vrouwen, inclusief ikzelf, maken er een sport van: het vinden van de perfecte man. Nou ja, hij mag natuurlijk best zijn gebreken hebben, maar hij moet wel goed bij me passen.

   Sinds mijn zestiende, want toen begon ik met vriendjes en daten, ben ik ervan overtuigd dat love een battlefield is. Zoveel mannen en tegelijkertijd zo weinig keus.
   
   De lijst ‘verkeerde mannen’ die ik in mijn leven heb leren kennen, is vrij lang. Ze waren onbetrouwbaar, wispelturig, te stil, te druk, te depressief, te saai, te onaantrekkelijk, te oppervlakkig, te oversekst en gewoon veel te vermoeiend. Of ze bleken de ideale schoonzoon te zijn voor mijn moeder, maar tegenover mij gedroegen ze zich als een tiran. Ik houd niet van mannen met meerdere persoonlijkheden. Daar komt bij dat ik niet snel verliefd ben dus het zou een lastige missie worden. Hoe zouden andere vrouwen dat doen? Ik ben vast niet de enige die hier moeite mee heeft.
    
   Dat er meer geworsteld wordt met het ‘mannenprobleem’ bleek te kloppen. Afgelopen dagen heb ik me namelijk gestort op het interessante boek Expeditie man van Lucie Vriesema. Zij is net als ik buitengewoon geïnteresseerd in liefdesrelaties en door haar eigen ervaringen (met gefingeerde namen, plaatsen en tijden) op een rijtje te zetten, probeert ze te ontrafelen waarom het zo moeilijk is om de ideale man te vinden. En te houden! En dan het liefst voor je dertigste. Goh, waar ken ik die doelstelling toch van?
    
   Vriesema komt met het boek dat ik zelf ook wel had willen schrijven. In ieder geval heeft het me veel nieuwe inspiratie gegeven. De verhalen van de fictieve hoofdpersoon Elia over relaties en daten zijn zeer herkenbaar. Meerdere malen kon ik mij identificeren met de teleurstellingen die ze steeds weer ervaart op relatiegebied. Bovendien stelt ze zichzelf steeds de vraag: wil ik wel een relatie? Maakt dit mijn leven echt wel leuker? Elia is een zelfstandige vrouw die het prima voor elkaar heeft en toch kan ze niet zonder man. Dat blijkt uit al haar pogingen om maar een leuke man tegen te komen. Zo geeft ze zich zelfs op voor een weekend met singles!
    
   Expeditie man is een modern boek, geschreven voor de moderne (single) vrouw. Geen stoffige voorbeelden, maar ervaringen uit het leven gegrepen. Dit boek heeft me aan te denken gezet over hoe ik tegen mannen aan keek. Grote les: het gaat er niet om wat hij van jou vindt, maar wat jij voor hem voelt. En daarvoor hoeft hij dus echt niet perfect te zijn.
   
   Nieuwsgierig? Hier een fragment uit het boek: 
   
   
    1. Kroegman
   We weten allemaal wat we moeten doen, maar we doen niet wat we weten. Argyrus
   Mijn missie was kristalhelder, maar na een werkweek van zeventig uur kan je wel eens belangrijke zaken uit het oog verliezen. Het gevolg was echter prachtig: ik onderging een verwachtingsloze stapavond. Na een haastige aankleed- en opmaaksessie stapte ik nogal verwilderd eetgelegenheid Spargo in de Linnaeusstraat binnen.
   Na een half uurtje keuvelen met Wijze Vriendin verscheen als donderslag bij heldere hemel de kroegman. Onaangekondigd begon hij tegen ons te praten. Hij oogde op zijn minst aangeschoten, maar dat heb je met een kroegman. Eerst richtte hij zich tot mij, daarna tot Wijze Vriendin. Aanvankelijk keken Wijze Vriendin en ik elkaar aan met een blik van ‘hier-zitten-wij-niet-opte-wachten’, maar Kroegman bleek inhoud te hebben.
   
   Binnen mum van tijd waren we druk in discussie over de kwaliteit van actualiteitenprogramma’s, sport, rust zoeken in jezelf en, ok, wat we nu weer eens zouden bestellen.Dacht ik eerst nog te maken te hebben met een bitterbal- etende, flipperkast-bedienende, Ab Normaal-achtig moppentappende alcoholist, riep Kroegman ineens: ‘Ik heb ook een kat!’ Wijze Vriendin smolt weg. ‘Het is echt een schattig mevrouwtje’, verzekerde hij ons. Hup,tien punten. ‘Wat betreft werk vind ik het belangrijk te doen wat ik écht leuk vind’, zei Kroegman. Hup, tien punten erbij. ‘Nee, dat is gewoon gelul, het is een kutpresentator’, vond Kroegman. Hup, weer tien punten.
   
   ‘Tuurlijk wil ik kinderen!’ riep Kroegman enthousiast. Hoppakee, twintig punten. Het kon best zijn dat wij in werkelijkheid op een verkeerd spoor werden gezet. Zoals je zelf geregeld zomaar wat roept, zo doet een man dat ook. Hij heeft alleen niet altijd door wat voor impact dat kan hebben op een vrouw. Of misschien wel en doet hij het daarom juist, dat kan natuurlijk net zo goed.
   
   Niet lang daarna zat ik been-technisch verstrengeld met Kroegman. Wijze Vriendin was moe en ging slapen. Kroegman en ik besloten naar Hotel Arena te gaan. Daar moesten we twintig euro entree betalen voor anderhalf uur techno. Dat ging mij net wat te ver. Maar waar moet je dan heen om twee uur ’s nachts in Amsterdam?
   Dat is het probleem. Behalve als je met Kroegman op stap bent, want die is weliswaar overdag rond tweeën totaal de weg kwijt in Amsterdam, maar om twee uur ’s nachts weet hij precies waar hij moet zijn. Maar zelfs dan hoeft dat niet meteen te betekenen dat je daar vreselijk verheugd over zou moeten zijn. Zo had ik nimmer gedacht dat ik mijn zinnen zou zetten op in de rij staan voor Mazzeltov in de Ferdinand Bolstraat in de Pijp. Om vervolgens smachtend binnen te treden in een tent volgepropt met doorgezakte fuifnummers.
   
   Eenmaal in Mazzeltov bezocht ik het toilet. Na allerlei zojuist ontdekte pracht-analyses bevond ik mij op één van de minst aantrekkelijke locaties ooit met een kroegman. Je reinste regressie! ‘Laat ik Kroegman als studie- object zien,’ zei ik tot mezelf, ‘misschien levert het nog wat op.’ Ik sprak met mezelf af geen initiatief te nemen. Ik besloot me te focussen op wat ik van hem vond, in plaats van in te vullen wat hij van mij zou kunnen vinden. Spanning en sensatie moest ik vermijden.Ik mocht geen Boogie-Woogie-Wonderland op zijn achternaam of onze toekomstige kinderen loslaten. En niet eenvoudig: ik wilde op zijn minst een poging doen niet meteen fysiek te worden.
    
   Expeditie man – Lucie Vriesema
   Uitgeverij van Brug,  Nijkerk.
   16.50 euro

   Reageer op blog

   ---

   Fleur-Flair wijzigde dit bericht op 30-06-2009 15:15 met 41%

   Life is a flower.

   • Print deze pagina

   ---

0 reacties op blog