Met...
- 1 volger
- 0 blogs
- 1 onderwerp
- 0 foto's
- Meest gelezen (32.193x) Autistisch kind?
- Meeste reacties (694) Autistisch kind?
Dit onderwerp heeft 694 reacties, en bestaat uit 28 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 28.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 03-05-2009 11:03. \t\t
Autistisch kind?
- wie kan mij in een normale taal iets uitleggen over licht autistische kinderen?
bij google staat er genoeg beschreven maar kan me er niet echt op concentreren. ik heb namelijk een vermoeden dat mijn zoontje van 5 jaar niet helemaal normaal functioneerd. heb ergens 2 verhalen geschreven en die kopieer ik zo wel hier heen......
mijn zusje die met kid';s werkt zegt ook dat er iets met hem is, maar wat??? een dinsdag ga ik naar de huisarts om een gesprek over hem aan te gaan, want dit hou ik niet langer vol ook al hou ik zielsveel van hem. ik ben nu op het punt dat ik denk, ik moet hulp zoeken dat is beter voor mij en hem en zijn broertje!
als ik tegen hem praat lijkt het wel of het niet tot hem door dringt, net zoals zwemles en logopedie. hoe vaak ik ook zeg:als jij beter je best doet des te sneller ben je er van af.... het helpt niet! en als het niet zo gaat als het volgens hem moet gaat hij gigantisch flippen.... echt woede aanvallen. dit heeft hij al van jongs af aan, en negeren helpt ook niet.
ga nu even de verhalen kopieren en hoop dat er iemand is die mij meer kan vertellen.
liefs sandra- Print deze pagina
694 reacties op onderwerp
dit had ik al in 2004 geschreven, en zal zo kopieren hoe het nu gaat.
 Â
kindje van 3 jaar, maar wat moet ik???
« Gepost op: 03/26/04 om 23:34:09 »
hallo mensen,
ik heb dus een zoontje van drie jaar en nog 1 van 5 jaar. maar over die van drie wil ik het graag hebben... ik zal maar bij het begin beginnen.
als baby kon ik me geen lievere baby wensen, toen hij rond een jaar was kwam daar veranderig in. het werd een bewegelijk en druk mannetje...
rond zijn tweede jaar wist ik soms niet meer wat ik met hem aan moest.hij werd zijn broer de baas. vanaf 2 1/2 jaar ging hij ook bijten en vechten,ook tegen ons (misschien is het ook eerder begonnen maar het viel ons in die tijd erg op) het vreemde hier van was dat hij het maar bij bepaalde kinderen deed/doet! heel veel mensen hebben aan mij gevraagt heeft hij geen adhd? dat weet ik niet
hij was en is wel heel langzaam met praten... toen hij dus rond 2 1/2 waszei hij nog maar 3 woorden. ik denk soms dat hij in zijn eigen wereldje leeft... om terug te komen op die bepaalde kinderen, het lijkt wel of hij aanvoeld als kinderen geestelijk iets achter lopen. hij slaapt vanaf 2 jaar niet meer in zijn eigen bed, watik ook doe of beloofhij wil bij mijn man en mij zijn.... soms zegt hij dingen die of uit komen of dat ik denk hoe kom je erbij zo wasmijnzusje zwanger en zei hij iedere keer .... heeft een baby in haar buik. tot op een woensdag .... heeft geen baby in haar buik!!! dinsdag erna kreeg zij een echo en de baby had geen hart aktie meer (vanaf woensdag) hoe wist hij dit de tweede zwangerschap zei hij twee baby';s bleek er 1 te zijn en weer ging het mis. nu is zei weer zwanger, en hebben er 3 eitjes op springen gestaan? zou het nu een meerling zijn, heeft hij weer gelijk gehad. het is nog te vroeg om dat te kennen zien, maar denk dan weer hoe weet jij dat. hij heeft het ook gezegt voor ze wist dat ze weer zwanger was. hij is heel creatief en heeft een sterke eigen wil. hij doet wat hij wilt en niet anders.... ik heb wel eens gedacht er is iets met hem, maar wat
totdat ik onverwachts in het ziekenhuis kwam, en ik me zorgen om hem maakte. ik heb toen een gesprek gehad met een verpleegster en zij vertelde mij over nieuwetijdskinderen. ik had er nog nooit van gehoord en ben een beetje aan het zoeken naar antworden..... wie kan mij in een gewone taal uitleggen of hij iets van dit weg heeft en hoe ik er mee om moet gaan soms weet ik me geen raad met hem en over een paar maanden gaat hij naar school. hou me hart vast... hij loopt nu ook bij logopedie en zij zei me dat hij een eigen taal heeft aan geleerd....
alvast bedankt voor het lezen van mij verhaal, ik moest het even kwijt en hoop dat iemand mij iets meer kan vertellen.
bij mij in de familie komen wel mensen voor die dingen voelen en zien. sorry het is een erg lang verhaal geworden.
sandra
liefs sandra
en zo gaat het nu.... een heel verhaal maar dan weten jullie een beetje hoe hij is.
 Â
Re: kindje van 3 jaar, maar wat moet ik???
« Reactie #5 Gepost op: 01/22/06 om 00:38:41 »
zo eindelijk heb ik het hier weer gevonden, wist mijn wachtwoord niet meer en kom dus terug als melisch.
we zijn nu denk ik 2 jaar verder, en ga van de week naar de huisarts voor mijn zoontje. kom er zelf niet meer uit.
zal even vertellen hoe het met hem gaat:
hij is nu inmiddels 5 jaar, en nog niet echt veel veranderd. hij zit op school, maar doet daar ook gewoon waar hij zelf zin in heeft. hij loopt nu ook al 2 jaar bij logopedie, en heeft daar voor de derde keer iemand anders waarvan vorige week weer een nieuwe. dat meisje wist niet wat haar over kwam. wat was hij dat kind aan het uitdagen, en dat duurt nog wel een paar weken. ook is bekend dat hij groep 2 een jaartje over gaat doen.... hij weet mensen in te palmen met zijn mooie snuitje. zijn broer is nu ook iets ouder en pikt niet alles meer van hem, de gevolgen zijn echt vechten met elkaar waarvan de kleinste het meestal wint. hij heeft nu ook weer een bijt periode die een hele tijd bijna weg was. slaapt nog steeds tussen ons in wat ik hem ook beloof..... en zodra het hier maar iets anders gaat dan normaal gaat hij flippen en is er niks meer met hem te beginnen.vb: zo was mijn vriendin zwanger en kon niet tussen de muur en de tafel zitten. mijn zoontje wilde dus naast haar zitten en wij hebben toen zijn stoel aan de andere kant gezet zodat hij wel naast haar kon. helemaal histirisch werd hij want zo hoorde het niet. de maand december was ook een ramp: sinterklaas, kerst, en oud en nieuw.... kan vertellen dat ik blij was dat de vakantie af gelopen was.
zelf loop ik ook nog te kwakkelen met mijn gezondheid en het word me soms echt te zwaar! ik wilde ooit nog een derde kindje maar wil ik eigenlijk niet meer omdat hij zoveel energie van mij vraagt.....
de vorige keer scheef ik dat hij mijn zusje haar miskraam had voorspeld (om het zo maar even te beschrijven) ze heeft nu een dochtertje, waar hij echt gek op is maar soms ook niet met haar kan. hij denkt volgens mij soms dat het een soort pop is.... hij was daar echt mee bezig in die tijd, terwijl mijn beste vriendin een dood geboren dochtertje kreeg en het hem niet zo veel doet. hij praat er wel over en kijkt vaak naar haar foto (die bij mij thuis staat) maar meer niet.
een dinsdag ga ik dus naar de huisarts, en ben benieuwd wat zij gaat zeggen of doen.
hoe gaat het met jullie kinderen
wat is jullie reactie hierop? en zijn er mensen die me raad of advies kennen geven?
alvast bedankt, liefs sandra- Hoi Sandra,
Ik weet niet of je zoontje autistisch is of niet, kan ik natuurlijk niet zeggen, maar kan je wel vertellen, wat mijn dochter heeft en hoe ze deed en doet.
Ze was ook laat met praten, moest ook naar de logopedie, ze was zéér snel boos, als iets niet lukte.
Haar motoriek was ook niet goed, kreeg ze therapie voor, en als je iets tegen haar zei, was het net of ik niet kon doordringen tot haar soms.
Ze 'knaagde' overal op bv. haar bedrand, de box enz. en wel zo, dat er hele gaten vielen in de dingen.
Ook verkende ze alles met haar mond, hoort een kind ook te doen, maar niet op 3 jarige leeftijd nog!!
Op school viel ze ook een beetje buiten de boot, ze was 'anders' maar idd. wat het was wist ik toen nog niet.
Ik heb ook altijd gedacht, dat er iets anders was.
Ze is inmiddels bijna 15 jaar, en ze heeft idd. een autistische stoornis, ze flipt als iets anders gaat dan verwacht, en de maand december is een ware hel voor haar geweest (altijd al, maar afgelopen dec. helemaal).
Het is een hele lieve meid, ze is hartelijk, lief voor dieren en kleine kinderen, maar kan zo gigantisch boos worden als iets niet gaat zoals zij het wil of verwacht.
Na de kerstvakantie wilde ze niet meer naar school, ze durfde niet meer, terwijl ze hele hoge punten haald!!
Ze is 2 stromingen hoger gegaan met leren de afgelopen jaren, want ja, haar iq is nix mis mee!
Maar haar faalangst is gigantisch, ze hebben haar getest toen ze 6 jaar was, en daar kwam PDD-NOS uit, 2 jaar geleden is ze opnieuw getest, en is de diagnose McDD, een vorm van autisme, die gekenmerkt wordt door gigantisch boos kunnen worden, ontzettend bang kunnen zijn, en zichzelf nooit goed genoeg vinden!
Vooral in de pubertijd komt dit tot uiting,(die faalangst)Â nu gaat ze naar een speciale school zo snel er plaats is.
Het is zéér belangrijk, dat je kind de hulp krijgt die hij nodig heeft als het een stoornis in het autisme spectrum is!
Je kunt ze meestal rond deze leeftijd laten testen!
Ook je eerste posting over het van te voren weten van bepaalde dingen herkende ik!
Maar.....dat had mijn oudste vroeger ook, ze is nu inmiddels 24 jaar.
Heel vaak hebben kids onder de 7 jaar deze dingen!
Hun onbewuste is nog volop aanwezig, na hun 7e jaar neemt het bewuste het meer over!!
Zijn er in je familie meer mensen met autisme of ADHD ?
Je hebt vele soorten namelijk.
Bij de site van de NVA (Nederlandse vereniging voor autisme) kun je veel vinden over dit onderwerp.
Ook bij stichting Balans staat veel info!
http://denebola.pagemasters.nl/
http://www.balansdigitaal.nl/
Hoop dat je hieraan wat hebt.
Gr. vampire.Wie als kind gekreukeld is, zal als volwassene moeten leren strijken. - wouw, vampire wat een gelijkenis is dit zeg! zoals jij schrijft over het knagen... mijn zoontje maakt al zijn mouwen stuk, als hij volgens mij onzeker is pakt hij zijn mouw. ook hij wil na een vakantie niet naar school terug, maar als hij er eenmaal is gaat het wel weer. hij sluit zijn eigen niet uit, heeft juist heel veel vriendjes. misschien dwingt die die wel af hoor, dat kan ook. hij stapt gewoon overal op af, en praat tegen iedereen. voor dieren is hij ook heel lief, hij heeft het liefst een hele dierentuin hier. bij logopedie doet hij wel zijn best maar als het even niet lukt gaat hij klieren (misschien ook wel faalangst).
ik ben nu op het punt dat ik dnek ik heb hulp nodig, hoop alleen dat mijn huisarts morgen naar me luisterd en het niet af wimpeld. ik heb al eerder contact met je gehad, en we hebben het toen ook over hem gehad. over nieuwetijds kinderen enzo. alleen was ik op dat moment nog niet op het punt dat ik hulp wilde. dacht kom er misshcien zelf wel uit! en inderdaad december was een hel.
ga nu weer even verder hier, kijk vanmiddag nog wel even hier.
liefs sandra - Hallo Sandra, er zijn momenteel heel veel nieuwetijdskinderen maar die vertonen niet allemaal het gedrag wat jij beschrijft hoor. Hij kan het natuurlijk wel zijn maar ook nog een stoornis in het autistisch spectrum hebben.
Mijn zoon van 12 is ook autistisch, was ook een supermakkelijke baby en werd rond zijn 2e ronduit onhandelbaar. Dit duurde zeker tot zijn 5e, 6e jaar en toen ging het gelukkig beter omdat je hem meer uit kon leggen, hij begreep het ook beter.
Mijn grote geluk was dat hij al heel vroeg is gediagnostiseerd. Omdat hij veel te vroeg geboren is werd hij heel streng in de gaten gehouden en dus ook al heel vroeg getest. De meeste ouders lopen bij artsen (vooral huisartsen!) tegen een muur van onbegrip aan.
Ik zal je vertellen, mijn zoon is klassiek autistisch en mijn huisarts en de kinderarts bleven destijds stellig volhouden dat hij dat niet was. Ondanks een diagnose van een instelling gespecialiseerd in autisme. Nu hij 12 jaar is weet ik dat het dus echt zo is, maar die huisarts en kinderarts hebben mij dus wel onnodig hoop gegeven.
Ik hoop dat jouw huisarts je serieus neemt. Je moet er namelijk op staan dat hij getest wordt door een erkende instantie. Een officiele diagnose duurt een paar dagen! Je kind wordt uitgebreid geobserveerd door een (in autisme gespecialiseerde!!) kinderpsychiater en de diagnose mag NOOIT gesteld worden door bijvoobeeld een huisarts. Hij mag zijn vermoedens wel uitspreken maar je kind dient uitgebreid getest te worden.
Ga ook niet naar ';zomaar'; een kinderpsychiater, laat je uitgebreid inlichten over een instantie bij jou in de buurt die gespecialiseerd is in autisme (en aanverwante stoornissen als PDD-NOS en Asperger syndroom).
Het aller-allerbelangrijkste is namelijk dat je zo snel mogelijk weet hoe je verder moet met je kind. Als jouw kind autistisch blijkt te zijn en je weet dat niet, dan richt je veel schade aan. Niet alleen jij, maar ook school, sportclubjes etc. Dit kind kan een enorm negatief zelfbeeld krijgen als hij altijd maar als ';moeilijk';Â bestempeld wordt.
Hou dus asjeblieft je poot stijf bij de huisarts dat je stt op een officiele diagnose van een erkende instantie. Praat met hem niet over ';nieuwetijds kinderen'; want daar zijn de meeste artsen allergisch voor en geeft je meteen zo';n stempel.
Een waanzinnig goede site is www.autsider.nl, je kunt je daar ook aanmelden op de a-spectrum lijst. Dit is een maillinglijst voor ouders van autistische kinderen waar ik ontzettend veel aan heb gehad. Ze weten namelijk zo veel... Zo ben ik bijvoorbeeld aan het PGB (Persoons Gebonden Budget) gekomen die je alleen kan krijgen met een officiele diagnose.
Je mag mij ook prive mailen: hangoortjes@chello.nl , ik ben graag bereid je te helpen of je vragen te beantwoorden. - Hoi Harry,
Bij mij hebben ze ongeveer 7 jaar geleden ppd-nos ontdekt. Maar je hebt verschillende soorten de ene kan heel terug getrokken zijn en andere kan weer erg aanwezig zijn. Ik was heel terug getrokken. - Je kunt ook contact zoeken met MEE. Die instantie helpt je op weg als je het vermoeden hebt dat er 'iets' met je kind is maar je weet niet wat precies. Ze kennen de juiste wegen te bewandelen, bij welke instanties je moet zijn e.d. En ze blijven je ook begeleiden zolang je dat wilt.
Je kunt vragen naar Integrale Vroeghulp, een afdeling bij MEE, maar ik weet niet zeker of je zoontje daar nu niet al wat te oud voor is. Maar proberen kan natuurlijk altijd.
Je kunt de adressen en tel.nrs. vinden op internet www.mee.nl
Sukses! - hoi sandra,
moeilijk, mijn zoontje van 7 loopt ook al een aantal jaar bij logopedie, wat je ook tegen hem zei niets drong tot hem door.
hij leek ook in zn eigen wereldje te zitten.
na twee jaar kleuterschool leek het er niet op dat hij ooit over zou gaan naar groep 3.
hij zit nu op speciaal onderwijs sinds een half jaar, en hij kan ineens lezen schrijven rekenen, hij praat over alles, luistert etc!
het is een school waar ze normaal basis-onderwijs krijgen, maar dan op hun tempo, heel anders dus weer en kleinere groepen.
Je kan via school een BCO onderzoek aanvragen, ik zou dit zeker aanraden! - hoi meiden,
bedankt voor jullie reactie';s!
op school heeft hij er niet zo veel last van, ook al moet ik zeggen dat hij net een afgestudeerde juf heeft die niet eens het verschil ziet tussen waterpokken en ecxeem! mijn man werd een vrijdag gebeld of hij van school gehaald kon worden want hij had waterpokken (had hij zelf gezegt). hij mij gebeld en ben hem gaan halen. ik vroeg haar waar zit het dan? zeker in zijn knieholte. zij:ja. heb haar verteld dat dat een combie is van ecxeem en waterwratjes en ben voor de zekerheid toch even langs de huisarts gegaan. zij bevestigde mijn verhaal.... het zag er ook heel anders uit volgens de arts. hoeveel ervaring heb je dan als juf!!! heb ook nog even met zijn andere juf van vorig jaar staan kletsen en zij zei dat het goed is dat ik er over ga praten. zij heeft 1x een driftaanval van hem mee gemaakt en wist zich geen raad met hem. zijn juf van nu was ook zo slim om te vertellen dat hij andere schoenen moest omdat hij nog geen veters kan strikken... (kan mijn oudste van 7 net een half jaar, ga ze niet dwingen) waar hij bij was. hij is de hele week aan het flippen geweest na school omdat ik nog geen andere schoenen voor hem had.
vampire: over dat bijten schoot me nog wat te binnen. hij heeft de helebovenkant van zijn ledikant aangevreten. de kamer staat nu bij mijn zusje maar was wel aan een opknap beurt toe.
hadden jullie kinderen ook zo veel moeite met de nacht? ischa (zo heet hij dus) komt 4x per nacht. hebben hem een hele tijd teruggeleggen maar hij kwam iedere keer maar weer. op het laatst ben je kapot en merk je het soms niet eens meer. zindelijk was hij al heel jong op de dag, maar krijg het tot nu toe voor de nacht nog niet voor elkaar.
wat ik nog over hem wil vertellen is dat ischa een moeilijke start heeft gehad. hij is met een spoed keizersnede te wereld gekomen omdat zijn hartslag iedere ker weg viel. soms denk ik wel eens zou het daar door komen.... zuurstof te kort ofzo. zelf heb ik het de laatste 2 jaar heel moeilijk gehad met mezelf, ziekenhuis opname';s achter elkaar en loop nu nog te kwakkelen, komt het daar door? omdat ik er niet altijd voor hem kon zijn?! soms geef ik mezelf de schuld vandaar dat ik nu op het punt ben dit kan zo niet langer. ik hoop dat mijn huisars er morgen gehoor aan geeft... wat moet ik anders?????
liefs sandra - o ja, zijn motoriek is ook niet helemaal ok. dat heeft de vrouw van logopedie onderzocht. hij gaat daar eerdaags ook fisio voor krijgen. bij logo, zij luisterde wel naar mij, hebben ze testjes met hem gedaan, worden in de verleden tijd zegt hij verkeerd. iets vergroten of verkleinen lukt niet zoals het hoort. en zo zijn er nog wel een paar dingen die ik nu even niet zo snel weet. degene die dat onderzogt is nu ook al weer weg....
liefs sandra - Hoi Sandra,
Ja hoor haha, ook weer herkenbaar!
Ik ben zelf geopereerd aan mijn rug, toen mijn dochter 1 1/2 was, ik had toen nog geen hulp, en heb 4 maanden op bed gelegen met een hernia, ze zat toen vaak in de box, omdat ik overdag alleen was met haar.
Dus ik dacht eerst ook, lag het daaraan??????
Maar nee, het was toch al snel duidelijk dat dat het niet was!
Ze heeft ook zeer lang gekwijlt, ze was altijd helemaal nat van het zeveren.
Ook beet ze op haar kleding!
Ze scheurde het behang eraf waar ze bij kon, en s';nachts regelmatig in paniek wakker worden!!
Even over dat testen en de huisarts, mijn huisarts zei ook, er is nix mis met je dochter, ze heeft geen autisme!!
Heb haar laten testen bij de Herlaarhof (kinder GGZ) door een gespecialiseerd team, de huisarts en kinderarts wilde er bij haar ook niet aan, vandaar dat er pas veel te laat echt gerichte hulp is gekomen!
De huisarts (en dit hoor ik van ander moeders ook) schuift het nog al snel op de ouders, die zouden wel iets fout doen!
Ga niet aan jezelf twijfelen meid, autisme is een stoornis, daar kunnen de ouders nix aan doen (aan andere stoornissen ook niet!).
Maar dat je hulp moet zoeken is wel duidelijk, en als je huisarts het wegblaast, ga verder !!!!!!!!!
Als ik naar mijn huisarts had geluisterd, had mijn dochter nu nog geen hulp!!
Dan had ze nog langer rond moeten dobberen, heb soms de neiging om een klacht in te dienen, maar ja heeft weinig nut, je trekt toch aan het kortste end!
Mijn dochter had ook altijd moeitte met school na de vakanties, maar de laatste vakantie is dus een hel geworden, ze gaat nu dus ook echt niet meer naar school terug!
Ze heeft net voor de vakantie een verandering van medicijnen gehad, dat is zo verkeerd uitgepakt, dat ze in een psychose is geraakt haar eigen psych. was met vakantie, en de inval psych, wilde eerst niet de medicijnen terugdraaien (daar is ze mee moeten stoppen omdat haar menstruatie onregelmatig werd, maar in haar hoofd had ze rust met die pillen zo zegt ze het zelf).
Nadat de crisisdienst eraan te pas is moeten komen, hebben mijn ex man en vriend met de vuist op tafel moeten slaan om haar vorige medicijnen terug te krijgen tot haar eigen psych. terug was.
De inval psych, zei, ja maar stel he dat ze later geen kinderen zou kunnen krijgen door de medicijnen als ze bv 28 is.......zei mijn ex man op, ja maar dokter, dan moet ze wel de 28 mogen halen he!!!!! (ze wilde niet meer leven tijdens die psychose, zo bang was ze, en mijn vriend heeft haar op tijd gevonden, helmaal over haar toeren en bijna te laat ).
Oke zei de psych., ik snap het gooi de medicijnen maar aan de kant, ik ben overtuigd!
Nu ze die weer terug heeft, gaat het steeds beter met haar, maar haar eigen psych. is inmiddels terug en vind het wijs om haar tijdelijk op te nemen om zo uit te vinden hoe ze haar het beste kunnen begeleiden, en zodat ze ook daar bij hun naar school kan, want terug naar haar oude school red ze dus niet meer!
In de tussentijd geven wij haar thuis les totdat er plaats is, haar vorige school werkt fantastisch mee met werk en info.
Op haar oude school zeggen ze ook, we lopen hier vaker tegen aan, kids die in de pubertijd 'ineens' een stoornis blijken te hebben, terwijl de basisschool nooit iets heeft gezegt!
Dank je wel huisarts dus!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Meid, hou je poot stijf!!!
Je wil niet weten hoe het voelt als je kind zo vast loopt, dat ze het niet meer aan kan, ik heb gehuild en geschreeuwd tegen die psych, kijk dan toch, kijk dan eens goed.
Ja zegt ie, maar ik ken haar niet, dus mag eigenlijk niet zo maar de behandeling overnemen!
De gevolgen waren niet te overzien geweest als er nix was gebeurd, en ik haar zo weer mee naar huis had gekregen zonder andere medicijnen!
Daarom is het ook zo belangrijk, dat de juiste diagnose zo snel mogelijk gesteld word, pas met hun 13e gestart met de juiste behandeling en eventuele medicatie kom je wel 2es .
Mijn dochter kreeg pas met haar 13e de juiste hulp, want de eerste arts (die met haar 6e jaar na de testen keek) zei, er is niet veel aan de hand, terwijl de mensen die de test afnamen zeiden hoe is het mogelijk, er is wel degelijk iets aan de hand, maar ja die eerste arts had het daar voor het zeggen, dus.....................
De mensen die de testen hebben gedaan, zeiden tegen ons, mevrouw, kom aub terug als het echt niet meer gaat, want heel vaak in de pubertijd gaat het mis!
En wat is er gebeurd?????
JUIST!
Meid, ga er voor, als het idd. mee zou vallen, en er is niet veel aan de hand, heb je in ieder geval er alles aan gedaan om erger te voorkomen!
Liefs vampire.Wie als kind gekreukeld is, zal als volwassene moeten leren strijken.
Hallo Harry/Sandra.
Ik zit nog wat rond te kijken hier en zie je naam staan. Ik weet niks van de aandoening van je zoontje,maar wil je toch heel veel sterkte wensen met hem,en met je gezondheid.
Bij de 'ouwe flair'zaten we nogal eens bij wakker.
Heb ik dat goed,of ben jij dat niet??
De euro viel pas bij mij toen ik de naam van je zoontje zag staan....Ischa
Liefs José.- Laat je kind testen..
Zorg dat je HA luistert.
Ik heb met -allerlei soorten- autisten gewerkt.
Niet een is hetzelfde.
Het verhaal van een autist vergeet ik nooit. Altijd keurig op logopedie. Maar geen enkele vooruitgang bij ons.
Tot dat na jaren we maar eens meegingen. Gaat het daar dus perfekt. Ze wist niet dat ze de spraakles thuis moest toepassen. De logopedist is toen bij ons gekomen en we hebben uitgelegd dat ze overal goed zo moest praten zoals op logopedie.
Er is heel veel te leren en lezen over 'aan autisme verwante stoornissen'
Autisten kunnen zich niet aan ons aanpassen. Wij zullen ons aan hun moeten aanpassen.
Heel veel sterkte en vooral ook wijsheid.
Laat je niet wegsturen bij je HA.
Anders via de school of peuterspeelzaal laten testen. Dat kan ook heel goed. - Harry, (ernstige) slaapstoornissen komen ontzettend vaak voor bij autistische mensen. Mijn zoon krijgt al vanaf zijn 5e Melatonine. En dan niet die je in de winkel kunt kopen maar voorgeschreven door de neuroloog/psychiater en tegenwoordig ook gewoon door de huisarts. Hij krijgt 5 mg. per keer (1 x daags voor het slapen gaan).
Spraak/taal-achterstanden/problemen zie je ook veel bij autisten. Maar niet bij allemaal want mijn zoon is juist heel sterk op dat punt.
Een slechte of vooral ';onhandige'; motoriek is ook een van de kenmerken. Mijn zoon heeft dat dus heel extreem. Is 12 jaar maar kan nog maar 1 jaar zijn billen zelf afvegen. Zijn veters moet ik nog voor hem strikken en vaak moet ik hem helpen met aankleden.
Dat het op school niet zo opvalt is omdat daar heel veel structuur is. Sommige autistische kinderen zijn bijzonder intelligent en draaien gewoon prima mee (op de basisschool dan, op de middelbare school meestal niet vanwege de verschillende roosters/lokalen etc.).
Daarom is het zo belangrijk dat je hem laat testen. Dan kun je die structuur en regelmaat thuis ook z.s.m. gaan toepassen en kan hij tijdig naar speciaal onderwijs, mocht dat nodig zijn. (Of een rugzakje - zakje geld om een schoolbegeleider uit te betalen).
Ik kon zelf stoppen met werken dankzij het PGB. Omdat het zo moeilijk was om een goede begeleider te vinden (die je kunt uitbetalen via het PGB) heb ik besloten om dat zelf te doen. Ik ontvang dus elke maand een salaris om zelf voor mijn zoon te kunnen zorgen.
Voor de buitenstaanders, denk niet dat dit overbodige luxe is... Als er een begeleider zou zijn die het van me over kon nemen dan zou ik GRAAG weer gaan werken... Maar nog liever ben ik thuis om hem een veilige haven te bieden. - hoi meiden,
ben vanmorgen bij de huisarst geweest en wat is het toch ook een schatje. ze heeft mijn verhaal aangehoord en vindt ook dat hij onderzocht moet worden.ik heb er wel meer met haar over gesproken en zij zei toen dat ik jeugdzorg maar moest bellen. weet niet waarom maar heb dat nooit gedaan. vandaag zei ze dat dat geen zin heeft en word ischa doorverwezen naar een kinderarts op een groot ziekenhuis bij ons in de buurt. het zal nog wel niet de goede instantie of zo iets zijn, maar een begin is er in ieder geval.ze zei dat ze hem daar helemaal gaan testen. zij spraak een vermoeden uit van lichte autisme of misschien adhd, maar ze durfde er verder niet veel over te zeggen omdat zij daar niet in gespecialiseerd is. ze zei ook nog dat het ook wel lichamelijk kan zijn.... geef me nu maar even over aan het ziekenhuis, en zien dan verder. donderdag ochtend heb ik ook met mijn man een gesprek op school, meer om ze te vertellen hoe wij er over denken en dat ischa regelmatig niet op school aanwezig zal zijn.voelde me vanmorgen wel lullig toen ik terug kwam van de huisarts, net of ik mijn eigen kind verraden had ofzo... had over hem zitten kletsen terwijl hij er niet bij was.... begrijpen jullie dat? weet niet zo goed hoe ik het moet zeggen. ook heeft de huisarts meteen een verwijsbrief geschreven voor de kinderfisio, daar word ik morgen over gebeld.
jemmig vampire, ik schok vanmorgen van je verhaal over je dochter. het zal misschien wel meer voorkomen bij mensen/kinderen met deze stornis maar heb me er nog niet echt in verdiept. behalve dan dat ik er wel met jullie over schijf. en het kwijlen, is ook iets wat isch heel lang heeft gedaan en soms nog wel eens.zijn mond staat ook bijna altijd open.
ja jose, ik ben het! heb ook altijd wat he?! maar loop hier al heel lang mee en weet niet of ik het er ook wel eens over heb gehad bij wakker. leuke mensen kwamen daar! omdat mijn laptop gecrasht is zit ik s';avonds niet meer zo vaak achter de pc. ik heb nog steeds problemen met mijn hoofd, loop er nog voor op het ziekenhuis. en mijn heup daar kan ik ook niet alles meer mee doen. als ik te veel doe, merk ik dat s';avonds of de andere dag. hoe is het met jou?
wilde nog even zeggen over logopedie dat ik daar altijd bij aanwezig ben. als ik dat niet doe maakt ischa er helemaal een zooitje van, en weten ze niet wat ze met hem aanmoeten.
ga nu even een hapje eten, en kom vanavond nog even terug. de afspraak moet ik straks maken want toen ik vanmorgen het ziekenhuis belde kon ik geen afspraak maken.
liefs sandra - hoi moppie,
ik ben tot ischa zijn derde jaar thuis geweest en ben toen gaan werken. vorig jaar ben ik mijn baan kwijt geraakt en ben nu thuis. ik merkte aan ischa dat als ik moest werken hij over zijn toeren was, ook al was hij vertrouwd bij mijn ouders. heb net ook met mijn man gesproken (hij is er heel vaak niet vanwege een eigen bedrijf. hij moet s';avonds vaak offerte';s maken en naar klanten) dat WE er zo veel mogenlijk voor hem gaan zijn, omdat er wel veel op hem af zal gaan komen. ik moet nu werk zoeken van het uwv, maar als ik er nu aan denk om te gaan werken en ischa zo thuis te hebben word ik niet goed! het heeft me de laatste tijd zo gesloopt... als hij wel eens overblijft met zijn broer, probeer ik wat te slapen om bij te tanken. ik paste ook 2x in de week op mijn nichtje en heb dat ook afgezegt omdat ik er zo tegen op zag iedere keer, heb even geen energie meer. herkend iemand dit?moet zeggen dat ischa in sommige dingen ook erg slim is, het erge is dus dat als er iets niet gaat zoals het hoord hij gaat flippen. hij heeftook een geheuge daar word je bewijze van bang van....in cijfers is hij wel pienter... maar schrijven en werkjes maken op school heet hij een hekel. misschien omdat dat ook wel niet lukt?!
ben benieuwd wat de school een donderdag gaat zeggen. ik merk wel dat hij zijn juf in de zeik neemt, omdat ik het gevoel heb dat zij geen ervaring heeft. misschien zit ik er wel naast hoor! maar als ik kijk naar vorig jaar, toen is het een tijdje beter met hem gegaan.
ga nu echt even eten, tot vanavond.
liefs sandra
Harry fijn dat de HA je door stuurt naar de kinderarts. Meiske je krijgt het wel voor je kiezen hé. Ik laat dit topic verder met rust,want ik weet van de aandoening van Ischa niks,dus aan mij heb je niks. De anderen dames kunnen je hier veel beter in helpen en steunen.
Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat de kinderarts jullie kan helpen.
Met mij gaat het goed hoor.
Liefs José.[IMG]/old_smileys/kiss.gif[/IMG]- Goh Harry, als ik dit zo lees dan is het volgens mij zo klaar als een klontje hoor... Dat geheugen, mijn zoon doet lles op zijn geheugen. En dat het niet gaat zoals ';het hoort';.... Duidelijker kn haast niet! Nu zegt dit niets over de toekomst hoor. Mijn zoon is verstandelijk gehandicapt maar jouw zoon is waarschijnlijk behoorlijk intelligent. Er zijn heel veel auti';s die gewoon getrouwd zijn en er pas achter komen dat ze auti zijn als ze kinderen krijgen. Die kinderen vertonen meestal hetzelfde gedrag, maar dan extremer. Ik zit ook in een soort wereldwijd erfelijkheids onderzoek naar autisme. Het UMC is daar mee bezig, liefst hebben ze gezinnen die meerdere kinderen hebben (moet wel bloed afgenomen worden).
Misschien komt dit rot over, zo bedoel ik het zeker niet! maar kijk eens goed naar je man... Autisme is voor 90% erfelijk... en vaak van vader op zoon. In mijn geval weet ik het wel... Mijn exman is geen autist, maar vertoond wel zeer kenmerkende trekken. Hij heeft op zijn minst een flinke persoonlijkheidsstoornis. Is overigens bovenmatig intelligent en heeft een hoge functie (maar wel in computers... niets sociaals...). - Hallo,
Mijn dochter ontwikkelde zich het eerste anderhalf jaar volkomen normaal. Maar toen zij twee jaar was en ondanks mijn inzet om de taalontwikkling te stimuleren nog maar tien woorden sprak, begon ik mij zorgen te maken. De adviezen vlogen me om de oren. 'Dat komt vanzelf wel', of 'je moet niet alles voor ze zeggen, dan worden ze lui' en 'je moet niet vergelijken'. Zelfs het consultatiebureau constateerde niets.
Allemaal goed bedoeld, maar ik werd er alleen maar onzekerder van. Daarnaast waren er allerlei andere problemen zoals extreem eten weigeren te proeven en moeizaam communiceren, met name het taalbegrip leek achter. En ik merkte dat ze ook ';anders'; was dan leeftijdsgenootjes, maar kon het niet plaatsen. Ondertussen kon ik met kinderen die zelfs jonger waren dan zij, hele gesprekken voeren en mijn zorgen begonnen daarmee te groeien. Toen ze drie was en nog steeds met twee-woord zinnen sprak, hebben we haar op eigen houtje naar de lopopedist gestuurd. Na 3 maanden thuis wat tips te hebben geprobeerd, kwam haar ontwikkeling goed op gang. Ze hoefde zelfs niet meer terug te komen!
Toch was mijn ongerustheid niet weg, maar ik wilde het nog éven aankijken. Toen ze voor de laatste keer naar het colsutatiebureau moest, sprak ik mijn zorgen uit en is zij opnieuw doorverwezen naar een logopedist. Ze is inmiddels 4,5 jaar en uit onderzoek is gebleken dat zij géén taalachterstand heeft. Sterker nog, ze heeft een bovengemiddelde woordenschat.Â
Maar...ze heeft wél een taalstoornis, op een manier die past bij een stoornis binnen het autisme spectrum. Dat is heel andere koek, mijn wereld stortte volledig in. Binnenkort, in februari, word ze onderzocht of ze inderdaad een vorm van autisme heeft, maar autisme of niet, de taalstoornis is een feit. Verder heeft ze inderdaad veel ';autistische trekken';.
Mijn enige schrale troost is dat ik nu weet dat het al die tijd niet aan mij of onze opvoeding heeft gelegen en mijn gevoel dat ';er iets niet klopte'; juist was. Natuurlijk hoeft het niet automatisch te betekenen dat ieder kind dat laat begint met praten een vorm van autisme heeft, maar wat ik hiermee wil zeggen is: luister niet teveel naar anderen, maar naar je intuitie, jouw eigen ';instinct';. Baat het niet, dan schaad het toch niet? Het is niet alleen in het belang van je kind, maar óók dat van jezelf!
Wij zijn begonnen met fysiotherapie vanwege haar stijve motoriek en een motorische achterstand en dus ook logopedie. Via de jeugdzorg (die mag ook de verwijzing doen, hoeft niet per se de huisarts te zijn) zijn wij doorverstuurd naar het Triversum, waar een stel specialisten haar binnenste buiten gaan keren. Maar een diagnose zou voor mij alleen maar een bevestiging zijn! Sterkte met die onzekerheid, ik weet hoe het voelt. - Dit zijn bij mijn dochter de kenmerken;
Fladderende handjes (bij enthousiasme)
Stijve motoriek, lage spierspanning
Â
Taalstoornis
Â
Sliep als baby erg slecht, sliep pas door na 20 maanden.
Ze kan nog niet goed fietsen, dat gaat inmiddels beter.
Â
Drinkt pas sinds haar derde uit een normale drinkbeker. Daarvoor ging het haar moeilijk af (heeft dus te maken met de motorische problemen).
Â
Ze geeft snel op als iets haar niet lukt.
Â
'Papegaaide' op haar derde alles automatisch na wat er gezegd werd, zonder de indruk te hebben of ze wel begreep wát ze napraatte. De logopedist vond toen dat ze ';betekenisloos'; aan het praten was.
Het papegaaien is minder, maar praat andere kinderen nog steeds vaak na.
Â
Ze kan niet tegen harde geluiden. Ze doet dan altijd haar oren dicht, al ziet ze in de verte een vrachtwagen aankomen, dan doet ze het al.
Â
Zet spulletjes die er hetzelfde uitzien netjes op een lange rij naast elkaar.
Â
Je kan haar iets goed leren of uitleggen mits het visueel te zien is, anders word het heel moeilijk iets uit te leggen. Ze begrijpt dan niet wat je zegt.
Â
Heeft soms vaste rituelen. Haar broertje geeft ze altijd op dezelfde manier een kusje (zegt daarbij dit altijd in dezelfde volgorde: kusje? aaien? lief? Aaaah, ah, ah...)
Â
Ze kan niet tegen teveel drukte. Teveel mensen bij elkaar in een kleine ruimte is haar al gauw teveel. Toen ze twee was kreeg ze hierdoor een enorme drift/huilbui, nu zoekt ze de rust zelf op als het kan.
Â
Vooral toen ze twee jaar was, was ze erg angstig en teruggetrokken. We kregen vaak te horen dat ze ';zo in haar eigen wereldje zat'; en men moeilijk contact met haar kon maken.
Â
Ze heeft een ijzersterk geheugen. Ze kan en kon zich altijd al dingen herinneren van ruim een jaar geleden. Ze heeft een erg goed geheugen voor zeer kleine details. Je hoeft ook niet iets van speelgoed weg te gooien waar al tijden niet naar om gekeken is, hoe klein het voorwerp ook is, ze weet precies wat er mist.
Â
Vanaf haar tweede tot haar vierde jaar heeft ze elk (stukje) voedsel wat ze niet (meer) kende geweigerd. Het was dus niet een kwestie van niet lústen, maar niet próeven. Dit was zo extreem, dat als iets bijvoorbeeld een andere kleur had dan wat ze normaal wel at, (het verschil tussen naturel en paprikachips bijvoorbeeld of wit of bruin brood), dat ze het dan weigerde. Ze keurde ook elk stukje brood, om te kijken of er niets â??vreemdsâ?? op zat. Zo ja, dan at ze het niet. Ze heeft hierdoor pas tegen haar vierde verjaardag voor het eerst een ijsje, pannenkoek of taart gegeten (!). Het ging dus óók om slécht voedsel. Pas sinds kort gaat het stukje bij beetje beter, ze proeft nu bijna alles wat je haar aanbied.
Herkenbaar? - hoi meiden,
had de pc al uit gedaan maar wilde toch nog even wat posten.
er is zo veel herkenbaar voor mij, maar zoals jullie reageren volgens mij ook voor jullie.
mijn man is een erg druk mannetje, en zei ook altijd zo was ik ook. dus vandaar dat ik een hele tijd heb gedacht het komt wel goed. alleen de drift aanvallen en nog een aantal dingen dat had hij nooit. ischa gaat naar het l.u.m.c. waar ze ook wel ver zijn met dingen, hoop ook in de kindergeneeskunde. heb voor dit ziekenhuis gekozen omdat ik er eigenlijk ook al mijn hele leven loop, en er altijd goed ben geholpen.
moppie: we hebben het er al een tijdje geleden over gahad maar wilde het toen nog niet accepteren en heb toen ook niet meer gereageerd. ook met vampire hebben we er toen over geklets bij ik meen: bang voor geesten. later heeft het een andere naam gekregen. sorry hier voor, had meteen moeten luisteren.
ik ben vanavond gebeld door de kinderfisio, en ischa kan daar morgen al terecht. ben er wel blij mee. kijken wat zij me te melden heeft over hem. word een drukke boel zo.... maandag en donderdag zwemmen met isch, woensdag ochtend naar logo en woensdag middag naar fisio. de verwijsbrief moest ik opsturen en heb ik ook meteen gedaan vanmiddag. kon geen telefonische afspraak maken dus moet nu even afwachten. meer kan ik op dit moment niet doen.
liefs sandra - goedemorgen meiden,
wat me vanacht nog te binnen schoot:
ischa is net een stuiterbal af en toe, druk en aanwezig maar dat weten jullie ook al. het vreemde is als wij naar de camping gaan( we hebben een seizoen';s plaats aan het water) en we zijn daar is hij iets rustiger. meneer heeft geen geduld nergens voor behalve voor 1 ding. hij kan uren aan de waterkant zitten te vissen zonder iets te vangen.... daar verbazen wij ons iedere keer weer over.
nu ga ik even opschieten want weet niet of het glad is buiten, dus ga voor de zekerheid maar lopen. fijne dag allemaal.
liefs sandra - Hoi Sandra,
Echt geweldig hoe je huisarts gereageerd heeft!
Je bent dan nu wellicht nog niet op het goede adres, maar die artsen daar in het ziekenhuis, kunnen wel weer verder verwijzen.
En ja, voor mij voelde het in het begin ook als verraad aan je eigen kind, maar das een proces waar je doorheen gaat, zo volgen nog wel meer gevoelens elkaar op, als alles in gang word gezet, ik hoor dat ook vaak op de groep.
En of ik het ken, dat je op sommige dagen (en weken) bijna geen energie meer over hebt!
Deze kids, zuigen aandacht als een spons op haha.
En tjemig dat geheugen, daar word je idd. ooit akelig van!
Ze weet alles tot in het kleinste detail, en kan dan ook als ik tegen iemand iets zit te vertellen, steeds in de rede vallen met dat was niet zo, en dan noemt ze bv. mam jij zegt dat dat om kwart voor 3 was, maar het was 10 voor 3 hoor enz enz.
En dat jij zegt, ik heb het er al met jullie over gehad, ik had moeten luisteren........meid, het is een proces waar je doorheengaat, alles op zijn tijd, je moet er idd. aan toe zijn, om uberhaupt al te willen aanvaarden dat je kind eventueel een stoornis heeft!!!!!
Moppie, idd. autisme schijnt behoorlijk erfelijk te zijn!
Zelf heb ik adhd gedrag haha, en daar schijnt het ook mee te maken te kunnen hebben.
Haar vader heeft ook een soort autigedrag.
Mijn vriend zelf heeft asperger, hij weet het pas sinds 3 jaar, maar we hebben idd. een 'gewone' relatie hoor haha.
Bolle, ook weer van die dingen, mijn dochter heeft jarenlang gesukkeld met eten, ze wilde nix nieuws proberen (en mijn vriend vroeger thuis ook niet zegt zijn ma).
Je lijst, je vraagt herkenbaar??
Echt alles van je lijst is herkenbaar voor mij, echt alles!
Meiden succes, liefs vampire.Wie als kind gekreukeld is, zal als volwassene moeten leren strijken.
Dit onderwerp heeft 694 reacties, en bestaat uit 28 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 28.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 03-05-2009 11:03. \t\t
Autistisch kind?
Club Chat
Openbare berichten
Geen berichten gevonden.
Wie doet wat
- Er is nog geen activiteit geweest...
Wie hier?
Er is niemand online!