- | 11-06-2011 | 00:28
- | 22-05-2011 | 19:57
- | 21-05-2011 | 20:57
- | 02-04-2011 | 22:49
- | 13-03-2011 | 21:17
- | 28-02-2011 | 19:34
- | 17-02-2011 | 12:43
- | 14-02-2011 | 13:23
- | 13-01-2011 | 14:22
- | 02-11-2010 | 19:48
Met...
- 124 volgers
- 1 blog
- 14 onderwerpen
- 0 foto's
- Meest gelezen (128.036x) PCOsyndroom en grote kinderwens
- Meeste reacties (2.671) PCOsyndroom en grote kinderwens
Dit onderwerp heeft 705 reacties, en bestaat uit 29 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 29.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 13-11-2010 14:42. \t\t
PCO en gaan voor een tweede kindje
- Hallo allemaal,
Wie heeft er net als ik PCO en gaat ook weer de medische molen in voor kindje nummer twee en wil vanalles met me delen. Toen ik in de MM zat voor nummer 1 heb ik veel steun gehad aan een forum. Je hebt iemand nodig die je begrijpt. En lekker anoniem is soms ook wel fijn. Je hoeft je niet te schamen voor je gevoel. Ik ben benieuwd.
Gr Vis- Print deze pagina
705 reacties op onderwerp
- Hoi vis,
Ook ik heb pco en heb al een kindje via de mmm.
Nu gaan we zeker voor een tweede en hebben de afspraak bij de gyn al staan dat is 1 sept as.
De mmm was lang en soms erg verdrietig maar we hebben het heel positief benaderd en na de geboorte van mijn dochtertje vorig jaar was ik alle ellende vergeten.
Ik heb altijd een groot gezin gewild en ga er ook zeker voor.
Ik hoop dat we snel zwanger zijn van een tweede wondertje.
xx pip - Hoi Pip,
Spannend allemaal!
Hoe lang duurde het bij jullie eerste kindje voordat je zwanger was? Bij mij een ruim jaar in het ziekenhuis. Op zich niet zo erg lang, maar ook ik vond het erg heftig. Ik was echt depressief en down. Voor deze keer zie ik het op zich wel positiever in. Ik ben zwanger geraakt door Pregnyl spuiten. En jij?
Ik heb de afspraak nog niet in het ziekenhuis, maar de huisarts heeft me al wel doorverwezen en als het goed is neemt het ziekenhuis contact op met mij.
Overigens stom toeval en erg vreemd, maar ik ben vandaag ongesteld geworden, iets wat het afgelopen jaar nog niet is gebeurd. Misschien hebben we nog een klein kansje op een plotseling spontane cyclys. Ik ga in ieder geval wel voor de zekerheid ovulatietesten gebruiken.
Ik zou het leuk vinden als we elkaar op de hoogte houden.
Gr Vis - hoi vis en pip
ik heb ook PCO en wil ook voor me tweede kindje gaan!
zit nu een beetje op internet te snuffelen over hoe en wat en toen kwam ik jou bericht tegen
hoop wat van je te horen
gr patries - Hallo Pip, Vis en Patries.
Wat leuk dat jullie allemaal ondanks de PCO toch zwanger zijn geraakt! Hopelijk lukt het snel voor de volgende! Zelf heb ik ook PCO, ik was wel snel zwanger, alleen met Clomid. Dit was al na de derde ronde, dus een maand of drie, vier na de diagnose. Nu ben ik over twee weken uitgerekend. Ook wij willen graag meerdere kinderen en vinden het jammer dat het niet heel spontaan kan maar dat je dus weer naar het ziekenhuis moet (hoewel, soms lees je verhalen dat het toch spontaan gaat, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.....). Nu hadden wij het laatst wel over voorbehoedsmiddelen na de bevalling. Eerder was ik altijd aan de pil, ook om menstruatie te regelen. Wist anders nooit waar ik aan toe was. Voor anticonceptie lijk ik het dus niet echt nodig te hebben maar ja....je weet maar nooit. Aan de ene kant zouden we het geweldig vinden als ik dan wel spontaan een tweede keer zwanger zou worden, aan de andere kant wil je dat ook niet te snel omdat je wil herstellen van de eerste zwangerschap, bevalling en drukte.
Mag ik weten hoe jullie dit hebben gedaan na het eerste kindje???
Kim
- Hallo Paries en Kim,
Leuk dat er toch nog een reactie komt. Ik keek al niet zo vaak meer, want Pip liet niets meer horen, maar als ik gezellig met jullie kan praten, ook leuk.
Ik wacht inmiddels nog steeds op een afspraak van het ziekenhuis. Deze laat op zich wachten. Normaal had ik allang gebeld om te vragen hoe het zit, ware het niet dat ik vorige maand in een keer een eisprong heb gehad, welke ik duidelijk voelde, positieve ovulatietest gedaan, flnk geklust, het zou toch niet??? Maar helaas een paar dagen geleden ongesteld geworden. Maar.... superblij dat ik een spontane eisprong heb gehad. Ik laat het ziekenhuis even voor wat het is en hoop deze maand nog een kansje te krijgen. Ik zit nu op dag 5 van mijn cyclus en ga vanaf dag 9 maar weer testen. Ik houd jullie op de hoogte.
Kim , na de bevalling van mijn zoon ben ik eerst niet aan de pil gegaan. Ik kreeg 1x een normale menstruatie, maar daarna helaas niet meer. Na een maand of 5 ben ik toch maar aan de pil gegaan, omdat ik veel last kreeg van acne en het ook goed is om af en toe te menstrueren. Ik heb 5 maanden de pil geslikt en ben toen weer gestopt. Ik kreeg eerst de normale pilbloeding en ineens 10 dagen daarna nog een bloeding. Toen ben ik gaan testen (ovulatie) en had ik eens een posititeve test en enorme steken rechtsonder. Helaas dus niet raak deze ronde. Ik ben benieuwd of ik nog een kans krijg of dat mnijn cyclus zelfs normaal wordt ( misschien iets te posititef).
Gr Vis - hoi kim,pip en vis,
ben ik weer!
ik ben nu sinds vorige week gestopt met de pil om te kijken hoe me cyclus nu is.
ik was op dinsdag gestopt en ben zaterdag ongesteld geworden.
nu gaat ik een maandje afewachten om te kijken of ik de volgende keer zelf ongesteld word.
zoniet dan gaat ik de huisarts bellen.
ben wel benieuwd heel erg zelfs hahaha
ze zullen bij mij wel weer zeggen dat ik eerst af moet vallen ....dat zeiden ze de vorige keer ook maar bij mij gaat dat haast niet iik mankeer zoveel hahahah
maar goed we houden elkaar gewoon lekker op de hoogte fijn om met meiden/vrouwen te praten die het zelfde hebben al ik
gr patries - Hoi Patries,
Ja, fijn dat je ook meepraat. Wat vervelend dat ze eerst van je vragen om af te vallen. Lastig. Ik heb het geluk dat ik PCO heb zonder overgewicht. Ze zeuren daar dus niet over en ik mag meteen behandeld worden.
Ik ben alleen bang dat ze in het ziekenhuis zeggen dat ik he eerst maar een 1/2 jaartje zelf moet proberen omdat ik nu ongesteld ben geworden. Misschien verzwijg ik dat wel, alhoewel ze het wel kunnen zien aan het baarmoederslijmvlies dat het niet heel lang geleden is.
Ook twijfel ik of ik toch moet bellen voor een afspraak. Ik heb vancohtend weer eens getemperatuurd (kan ik heel veel aan zien) en deze was hoog. Dit is alleen van je eisprong tot je menstruatie of als je zwanger bent. Maar ik ben hartstikke ongesteld. Mijn hormonen gaan dus denk ik toch weer op hol slaan. Overigens voor de zekerheid (ook al wist ik het antwoord al) een zwangerschapstest gedaan, maar deze was negatief.
Doei groeten VIs - Overigens ben ik bij nr 1 uiteindeljk zwanger geraakt na 1 1/2 jaar met Puregon en Pregnyl spuiten.
- Beste Kim, Pip en Vis,
Fijn om jullie verhalen te lezen. Zelf weet ik sinds 24 aug jl. dat ik ook pcos heb. Ik heb ergens wel geweten dat zwanger worden, zonder de medische 'wereld' niet zou lukken. Puur gevoel. Toen ik afgelopen mei stopte met de pil om zwanger te worden, werd ik niet ongesteld. Even afwachten maar al gauw maakte ik me zorgen. Afspraak huisarts en zo zit je bij de gyno. Ja en nog mooier een kennis van mijn moeder. Wel een hele aardige dokter en omdat ik hem ken voel ik me ergens op mij gemak en weet dat hij ons kan helpen. Afgelopen weken heb ik om de twee weken bloed geprikt en ook een chlamydia test gedaan. Ook mijn vriend is naar eht ziekenhuis geweest om zijn sperma te laten testen. Alle uitslagen krijgen wij as. maandag 21 september te horen. Erg spannend.
Ik maak me best veel zorgen om alles. Je leven loopt opeens heel anders. Ben de laatste weken vaak verdrietig (ook niet altijd leuk voor mijn vriend). Op dit moment probeer ik positief te denken maar dat is niet makelijk. Ik ben 26 jaar en hoop dat het ons echt gaat lukken. Ik lees dat jullie al voor de tweede gaan. Hoe ging het bij de eerste. Hoe zijn jullie al die testen doorgekomen.
liefs Lief - Hoi Lief,
Zeeeeeer herkenbaar . Ook ik heb altijd het gevoel gehad dat het niet klopte. Daarom al 3 jaar voor we kinderen wilden gestopt met de pilom te kijken hoe mijn cyclus eruit zag. Geen cyclus! Huisarts, gyn en toen 3 jaar later meteen naar het ziekenhuis en gelukkig niet een jaar proberen of zo. De kans was nihil, want ik werd in een jaar tijd niet ongesteld.
Mannetje ook getest. Toen begonnen met Clomid. Hormoonpilletjes die je slikt die een eisprong opwekken. Het vervelende is dat je soms 3x in de week naar het ziekenhuis moet om te controleren of er een eitje groeit en of er geen 3 of 4 groeien, want dat zou gevaarlijk worden.
Bij mij werkte 50 mg CLomid niet. 100 en 150 ook niet. Toen overgegaan op hormoon spuiten. Hiermee kreeg ik een eisprong en omdat het zaad van mijn man goed was konden we gewoon thuis aan de bak. KLein voordeeltje is dat je bijna op het uur nbauwkeurig weet wanneer je eisprong is. KLussen en toen ws ik vrij snel zwanger. Totaal tijd was bijn anderhalf jaar, bij mij. Toen ook op een forumn gezeten.. Het is heel wisselend. De een is de eerste ronde al zwanger met 50 mg Clomid, de ander na 3 jaar nog niet.
Het verdrietige gevoel herken ik heel goed. WIj vrouwnen zijn daar gevoelig voor. Ik heb echt anderhalf jaar zeer wisselende stemmingen gehad. De hormonen doen ook veel met je.
Maar...geef de moed niet op en denk positief. Het kan best meevallen.
Uiteindelijk raakt bijna iedereen met PCO zwanger.
Gr Vis - Lieve Vis,
Fijn zo'bericht. Ik vind het allemaal erg spannend. Hoe gaat het nu met jou? Als ik alle verhalen lees ben je nu bezig voor een tweede kindje. Hoe gaat het deze keer is het anders dan bij je eerste kindje zwanger worden? Heb je een normale zwangerschap gehad?
Ik heb nog een vraagje: Ik heb op mijn werk al ongeveeer 4 keer vrij voor genomen. Ben nu ook nog druk met het afronden van mijn deeltijd studie en bezig met mijn scriptie, dus de combi van deze twee valt mij zwaar maar wil het niet opgeven en niets op mijn werk erover zeggen. Ik heb nu nog genoeg dagen om vrij te nemen maar ik heb nu al last van stemmingswisselingen en erg weinig geduld, laat staan als ik aan die hormonen begin. Normaal gesproken ben ik altijd opgewekt maar de laatste tijd dus stuk minder. Hoe ben jij op je werk hiermee omgegaan?
groet Lief - hoi
ik was indd ook gestopt met de pil(toen we een eerste kindje wouden)en er kwam indd maar geen ongesteldheid...
na een jaar naar de gyn doorgestuurd hij begon ook over afvallen maar ik mocht eigenlijk direct mer clomid beginnen.ook indd om de zoveel dagen naar het ziekenhuis.mijn eitjes blven heel klein ze moeten omg 20 mm worden en bij mij werd tie niet groter als 7 mm
dosis chlomid verhoogd en toen was ik ongeveer na de vierde of vrijfde keer zwanger.ik weet het niet heel precies meer want heb altijd gezegd wil maar 1 kindje dus had heel dat p;roces van hoe ik zwanger ben geraakt weggestopt en hoe meer ik jullie verhalen lees hoe meer er naar boven komt
ik heb er in totaal 2 jaar over gedaan om zwanger te raken.
gr patries. - Hoi allemaal,
Lief, het is heel goed dat je daarnaast nog veel activiteiten hebt. Het wachten wachten wachten wachten elke ronde weer sloopt je. Afleiding is juist alles wat je nodig hebt. Ik merkte dat als ik het druk op mijn werk had ik alles veel beter aan kon, want dan had je niet zoveeltijd om erover na te denken.
Ik had een hele fijne baas waarvan ik steeds naar het ziekenhuis mocht tussendoor. Het ziekenhuis 'ligt op fietsafstand van mijn werk. Dat was wel fijn. Maar hoe ik het nu ga doen met een kleine erbij als ik vrij ben, geen idee. Ik lig in de beugels en mijn kind? Ik ben bang dat ik heel veel oppas moet regelen voor al die ziekenhuisbezoekjes.
Ik heb een heel goede zwangerschap gehad. Als je eenmaal zwanger bent merk je niets meer van de PCO en word je net zo behandeld als ieder ander. Ik ben na 7 weken zwangerschap niet meer in het ziekenhuis geweest. Overigens een enorme huilbaby gehad die 6 maanden heeft gehuild. Heee.l heftig geweest, dus ik stap ook weer met een dubbel gevoel de volgende zwangerschap in. Stiekem is het niet zo erg als het nog even duurt. Hoe ouder mijn zoontje is, des te makkelijker is een tweede, denk ik. Maar teveel leeftijdsverschil vind ik ook niet fijn. En ik ga er maar vanuit dat nr 2 neen modelbaby zal zijn.![[:D]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-2.gif)
Ik heb overigens gisteren nog even gebeld naar het ziekenhuis en ik sta ingepland voor di de 22e. Aaaaaah!! Dat is in een keer snel. Ik heb met en smoes even oppas geregeld, want ik wil het nog niet aan iedereen vertellen voordat we echt starten. Bij de eerste heb ik niemand verteld war we mee bezig waren, op een paar vrienden na. DIt was heftig. Ik ga het nu gewoon open gooien. Je hebt echt steun nodig, en om vragen te vermijden als: en... nog geen tweede?
Tot snel,
Gr Vis - Vis,
Ik zit de 21ste in het ziekenhuis en jij de 22ste....heel snel dus. Wel erg fijn. Ben de hele weekend lekker bezig geweest om mijn studie af te ronden. Ik word zo blij van je berichten, zo positief. Pept mij echt op. Vandaag heb ik het moeilijk op mijn werk gehad. Net in gesprek met de directeur en hoe het liep, liep het maar ik zat vol met tranen (die man wist ook geen raad hihi). Maar aan mijn direct leidinggevende wil ik het nog niet vertelen, zij heeft het ook niet gemakkelijk gehad om kindjes te krijgen en is nu ook nog bezig (wel op een gewone ’manier’). Maar ik wil niet op mijn werk de gehele tijd erover praten....beetje zelfbescherming. Nu de directeur het weet, heb ik ook aan hem aangegeven dat ik de komende tijd (als de uitslagen van as. maandag van ons beide positief zijn om te startten) wat vaker vrij voor school zal nemen, maar dat ik dan naar het ziekenhuis moet. Wel heel fijn om toch tegen iemand eerlijk te kunnen zijn. Gelukkig werk ik in een echte mannenwereld.
Ik heb het met mijn moeder en schoonmoeder besproken en een hele goede vriendin. Maar vind het erg moeilijk om met mensen die toch heel dicht bij ons staan dit te bespreken. Ik ben bang dat ze te vaak gaan vragen hoe het gaat en ben je het al…..
Vind het zo ontzettend leuk dat je al een zoontje hebt. Je hebt waarschijnlijk alles voor over om nog een lief huil baby'tje te krijgen (knipoog,). Denk je dat je nu direct met het spuiten van hormonen mag beginnen? Dit omdat de 50, 100 en 150 mg CLomid niet werkte of is het allemaal afwachten. Ga je weer terug naar je eigen gyno?
Gr. Lief - Hoi allemaal,
Ik zie dat jij Patries ongeveer twee jaar bezig bent geweest. Hoe is het bij jullie gegaan. Hoelang ben je de hormonen aan het slikken? Heb je ook nog een rustpauze? Hoe worden de spuithormonen toegediend?
Weer een aantal vraagjes. De Gyno. Dr. jack hoeft mij zomerteen niet veel meer te vertelen. Heb de eerste keer namelijk ruim 1.5 uur met hem gepraat (was zijn laatste patient).
groetjes Lief - hoi Lief,
Ik heb ook nog wel een positief bericht voor je om je op te peppen: De behandelingen zijn mij alles meegevallen, nou heb ik geen hele ingewikkelde dingen gehad, maar dat kan bij jou ook zo zijn, dat het gewoon snel lukt. Ik kreeg in augustus 2008 te horen dat ik PCO had. Ook altijd het gevoel gehad dat het niet vanzelf zou gaan omdat ik van mijzelf maar eens per 5-15 weken menstrueer. Dus na een half jaar al naar de huisarts gegaan en doorverwezen. Daar stelden ze de diagnose PCO. De eerste keer vond ik echt doodeng, met die eendebek en die echostaaf enzo, je ligt er toch echt ongemakkelijk bij. Het viel me wel op dat in ons ziekenhuis ontzettend lief en begripvol personeel was, dat scheelt stukken. Bij de eerste afspraken en op momenten dat ik dacht belangirjke dingen te gaan horen, nam ik mijn vriend mee, maar ik ging ook wel eens alleen. Op een gegeven moment moet je 2, 3 keer per week en dat is wel veel als hij steeds vrij moet nemen en vond ik ook niet nodig. Het waren ook hele korte afspraken.
het scherm wiebelt, ik ga even verder in eeen volgend scherm. - Ik kreeg Clomid voorgeschreven en een middel om de menstruatie op te wekken (anders kun je bij mij wachten tot je een ons weegt. OF liever gezegd, een ton, want ik voelde me op het laatst altijd net een olifant).
Dat middel om op te wekken slikte ik een dag of tien geloof ik, dan kwam de menstruatie en slikte ik 4 dagen Clomid. Daarna elke 2, 3 of 4 dagen naar het ziekenhuis, dan keken ze met inwendige echo wat het middel bij mij deed. Nou niks dus in die dosering (dat was 50 mg)> Dat was wel een teleurstelling. Maar direct werd de menstruatie weer opgewekt en gingen we door met de volgende ronde. Zelfde behandeling maar dan clomid 100 mg. Die deed al wel wat! Ik had gelijk 2 hele grote eittjes, als ik toen zwanger was geraakt, hadden we dus een tweeling of nog meer, als het was gaan delen. Ook wel riskant. maar twee hadden we ook wel leuk gevonden. Wel houd je dan een zorgelijke zwangerschap. Niet zwanger geraakt die ronde. Ook niet gek, ik had nu pas echt een eisprong en bij vrouwen die keurig elke 4 weken eisprong hebben, duurt het gemiddeld ook wel een maand of zeven dacht ik tot ze zwanger zijn. - maar goed, de juiste dosering voor mij was gevonden en die kreeg ik de volgende ronde dus weer. Normaal gesproken zou mijjn ziekenhuis je, met voor een maand of zes Clomid, naar huis sturen als ze de juiste dosering hebben. Zo van, probeer het nu zelf maar, het wordt wat meer ontspannen zonder die ziekenhuisbezoekjes en dus meer kans op succes. Maar omdat ik eerst wel 2 eitjes had, waren ze toch nog een beetje bang voor overstimulatie en wilden ze mij een ronde extra volgen. Die ronde kreeg ik 1 eitje en.....op 18 januari 2009 een positieve test! Dus 5 maand na de diagnose zwanger. En eigenlijk pas de tweede ronde dat ik een eisprong had dus heel erg snel. zo kan het dus ook gaan! Over vier dagen ben ik uitgerekend van ons eerste kindje, heel erg spannend!!!!
- Maar goed, je vroeg ook nog over hoe we het deden op ons werk. Dat is best lastig bij mi want ik sta voor de klas. Als je op een kantoor werkt kan je evt. een uurtje weg en werk je over, maar voor de klas moet vervanging komen. Ik heb de eerste keer gezegd tegen mijn (mannelijke)directeur dat ik even naar de gynaecoloog moest, en hij vroeg niet verder. Weet gewoon dat dat prive is. Kan je denk ik ook gewoon zeggen als een directeur wel zou gaan vissen. Toen ik terug kwam van de gynaecoloog, heb ik tegen hem gezegd dat ik de komende tijd vaker zo moeten, soms om de twee dagen, dan weer een poosje niet, en dat ik het altijd op korte termijn wist, soms pas twee dagen van tevoren. En dat het een maand kon duren maar ook een hele lange periode. Hij had er alle begrip voor en vroeg niet verder. HEeel fijn. later toen ik de zwangerschap meldde heb ik het wel gezegd en toen zei hij wel dat hij het vermoedde maar ik vond het heerlijk dat hij het niet vroeg. Ik werkte parttime voor die werkgever en parttime viel ik in.
- Als het effe kan, ging ik op invaldagen naar het ziekenhuis en stelde ik me niet beschikbaar voor invalwerk dat dagdeel. Dan verdien je dus ook niet, maar goed dat neem je op de koop toe. Het was natuulijrk onvermijdelijk dat het ook wel eens onder schooltijd van mijn vaste school moest. TEgen de kinderen zei ik iets over tandarts, dokter, of gewoon niks, dat er even een andere juf was omdat ik andere dingen moest doen. Ging prima. 1 collega wist ook dat ik naar ziekenhuis moest maar verder niks (vermoedde uiteraard ook gynaecologie, haha)
Wat een verhaal zeg, ik ga even stoppen. Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt en dat je opgepept wordt door het feit dat het ook heel snel zou kunnen gaan voor je zwanger wordt. Veel sterkte!!! - Kim,
Heel fijn je bericht. Spannend allemaal, laat wel even weten wat het is geworden, of weet je het al?
Fijn dat je mama wordt. Een wens die uitkomt.
toch nog een paar vraagjes.
Ik heb de afgelopen weken om de week bloed geprikt en een Chlamydia test moeten doen. Hebben jullie dit ook moeten doen? Ik heb nooit, dat ik weet, een geslachtsziekte gehad maar kan nu weer alles in mijn hoofd halen. Ik neem toch aan dat de gyno Jack alle gegevens binnen heeft? Gaat dit zo? krijg je dan direct clomid voorgeschreven?
Ik had nooit gedacht dat ik het zo fijn zou vinden om met jullie hierover te praten. Echt heel erg bedankt.
groetjes Lief - Hoi allemaal,
Kim, wat een toeval, ik zit ook in het onderwijs en moest dus ook elke keer vervangen worden. Ik deed precies hetzelfde als jij. Ik zei tegen de kinderen dat ze even een andere juf kregen. Mijn baas vond dit alles geen probleem en zelf dacht ik met hem mee over vervangers. Toen ik halverwege het jaar een nieuwe baas kreeg vond ik dit lastig het weer tegen zo'n man te moeten vertellen. Hij zou wel denken, maar integendeel, hij zei dat vervanging niet mijn probleem was maar zijn probleem en dat ik genoeg aan mijn hoofd had. Heel vaak vroeg hij ook gewoon hoe het ging en vertelde ik het hem gewoon. Hij
was dan ook erg blij voor mij toen ik zwanger was.
En Lief, ik herken zo wat jij zegt dat je het nniet aan iedereen wil vertellen, Ik wilde ook niet dat iedereen zou vragen: en??? Ik heb het misschien te geheim gehouden, want ik kropte alles op en besprak het alleen op internet. - Ik ha weer even in een nieuw kopje verder, ik heb dat probleem ook steeds.
Toen toch maar aan mijn ouders verteld, maar zij konden mij niet helpen. Zij begrepen niet wat ik doormaakte, en al doorgemaakt had. Volgende ronde ga ik het open gooien naar iedereen die iets vraagt. Maar echt pas als ik weer dagelijks naar ziekenuis moet. Ik heb begrepen van het ziekenhuis dat ik di een intake heb en dan 26 oktober de evaluatie hiervan, want dan heben ze mij besproken in hu overleg. Dan misschien weer beginnen met Provere (om menstruatie op te wekken) en dan hoop ik weer hormonen spuiten, al ben ik bang dat ik weer van voor af aan met Clomid moet beginnen.
Ik heb alleen nog een klein sprankje hoop dat ik deze maand toch nog een eisprong krijg net als vorige maand. Ik zit vandaag alweer op dag 8. Spannend!! Morgen begin ik weer met ovulatietesten.
Doei doei
Gr Vis - Hoi,
Wij proberen sinds januari van dit jaar zwanger te raken. Sinds dat moment een zeer onregelmatige cyclus gehad en eind juli toch maar eens naar de huisarts gegaan. Gelukkig verwees deze ons meteen door, helaas moesten we wel even wachten want de fertiliteits kliniek was tijdens de zomer gesloten. Gisteren kon ik dan eindelijk terecht en kreeg ik ook meteen te horen dat ik PCO heb. De arts deed er vrij luchtig over en begon meteen met haar verhaaltje over het opwekken van de menstruatie, starten met clomid enz enz. Voordat ik het wist stond ik eigenlijk weer buiten, wetende dat ik PCO had maar eigenlijk nog geen flauw benul wat het nu precies inhield. Ik ging dan ook naar huis met het idee dat ik met de medicatie zou gaan starten en dat het dan wel zo gepiept zou zijn.
Wat googlen heeft me even uit die droom geholpen en ik schrok toch eigenlijk best wel van wat ik sowieso las over PCO en hoe dat zo over het algemeen verloopt bij de vrouwen die zwanger willen raken. Wat dat betreft nu wel erg fijn dat ik dit forum ben tegen gekomen waar ook nog zo recent op gereageerd is. Hoe was dat voor jullie zo in het begin?
Gr. Mariëlle
Dit onderwerp heeft 705 reacties, en bestaat uit 29 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 29.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 13-11-2010 14:42. \t\t
PCO en gaan voor een tweede kindje
Club Chat
Openbare berichten
Wie doet wat
- Sul heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen11-02-2012 | 16:25
- sjaantje17 heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen08-02-2012 | 15:45
- Fian heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen08-02-2012 | 13:40
- Ptpeetje heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen08-02-2012 | 10:31
- Tola heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen08-02-2012 | 08:21
- hadikmaareenglazenbol heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen07-02-2012 | 08:35
- Sul heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen06-02-2012 | 19:46
- wimper heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen02-02-2012 | 15:54
- Sul heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen01-02-2012 | 20:01
- Fian heeft gereageerd op een forum onderwerp in PCO-syndroom en kinderen01-02-2012 | 11:02
Wie hier?
Er is niemand online!