Clubafbeelding van PCO-syndroom en kinderen

PCO-syndroom en kinderen

--

Met...

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. PCO-syndroom en kinderen
  4. PCOS: wie heeft er ervaring mee?

Dit onderwerp heeft 670 reacties, en bestaat uit 27 pagina's. U bent momenteel op pagina 27 van 27.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 21-01-2012 21:41. \t\t

PCOS: wie heeft er ervaring mee?

  1. Geplaatst door shorty | 03-08-2009, 16:50 | 44397x gelezen | 670 reacties

    Hallo allemaal, Ik ben een jonge vrouw met PCOS. Zijn hier mee vrouwen die deze aandoening hebben? En zo ja, zijn er ook vrouwen die (toch) zwanger zijn geworden? Ik wil graag ervaringen delen. Groetjes


670 reacties op onderwerp


  1. Hoi meiden,

    Ik heb vorige week de eerste echo gehad, wat bizar om een hartje te zien kloppen! Geweldig, wat een opluchting was het toen ik dat zag!! De gyn vond het nog wel erg vroeg, volgens de berekeningen was ik toen 7 weken maar volgens haar leek het eerder rond de 5 weken dus we hadden wel echt geluk dat we iets zagen. Donderdag 17 februari hebben we de 2e echo, deze is ook nog in het ziekenhuis. Als dit allemaal goed is mag ik daarna naar de verloskundige en gaan we het "normale" traject in. De angst voor een miskraam heb ik echt nog steeds, terwijl we het hartje hebben zien kloppen. Het is allemaal nog zo pril, vind het moeilijk te bevatten en er van te genieten.
    Ik ben nu zo ziek, de hele dag door misselijk en vreselijk moe. Vooral de misselijkheid is echt vreselijk maar uiteindelijk weet ik waar ik het voor doe!!!



  2. Hi!

    Tola, wat fijn dat je het hartje hebt zien kloppen! Misselijk zijn hoort er de eerste weken bij, maar gaat gelukkig weer over he :). Geniet van je zwangerschap :).

    Rome, hoe is het met jou? Heb je een eisprong gehad na de Pregnyl spuit?
    Met mij gaat het goed. De operatie is me heel erg meegevallen en ik heb nergens last meer van. Het meest vervelende was eigenlijk de narcose, je bent daarna zo moe.. 
    Ik heb dus op advies van jullie en de gyn deze keer geen Pergotime genomen. Ben ongesteld geworden iets meer dan 3 weken geleden en we hebben dus 1,5 week geklust.. Nu maar afwachten of er uberhaupt een eisprong is geweest, spannend..

    Fijn weekend!



  3. Hallo meiden,

    Lijkt me fijn om met jullie mijn verhaal te mogen delen. Ben een vrouw van 25 jaar en ben er in 2008 achter gekomen dat ik het PCOS syndroom heb. Me partner en ik wilden allebei erg graag proberen onze kinderwens in vervulling te laten gaan, me zus zat op dat moment ook midden in kinderen zwanger.. en ja dan gaat het ook kriebelen he [;)]  wist toen al dat het bij mij ook weleens met moeite kon gaan om zwanger te raken omdat me zus er in totaal 5 jaar mee bezig is geweest..

    Ik was toen al een paar maanden met de pil gestopt, had een hele onregelmatige menstruatie en ja dat werkt niet he als je zwanger wil worden.. dus zijn we naar de HA toegestapt, uiteindelijk doorverwijzing naar het Ziekenhuis voor verder onderzoek.
    En daar kwam me vermoeden uit, PCOS was niet in me opgekomen.. ik wist niet eens wat dat was! maar me vermoeden dat er iets niet goed was dat klopte dus.
    Heb toen Clomid gekregen om de menstruatie regelmatig te maken, heel gedoe bijwerkingen zoals veel hoofdpijn en kreeg er depressieve klachten van.. we zijn toen begonnen met 50 mg en gelukkig was dat wel genoeg, er groeiden mooie eitjes zei de Gyn dus dat was wel een hele opluchting!

    We moesten het eerst een lange tijd op de natuurlijke manier gaan proberen omdat ik nu door de Clomid goed regelmatig was dus er was een kans dat het zo kon lukken..
    nou we hebben ons best gedaan.. maar het mocht helaas niet zo zijn, ging elke maand weer netjes op tijd menstrueren.
     
    Wij weer terug naar het ziekenhuis gegaan en gesprekken gehad, de Clomid moest ik blijven slikken logisch want dat ging goed.. en ze wilden dan gaan starten met de behandeling IUI heb dit totaal 3 keer gedaan, helaas zonder resultaat! we waren ondertussen al zo anderhalf jaar bezig met onze kinderwens en dat ging ons niet in de koude kleren zitten, we zaten er een beetje doorheen, de stress dat het allemaal gaf en er kwamen daardoor spanningen tussen mij en me partner.. we hebben toen besloten om even een time out te nemen. We zijn toen iets langer dan 1 jaar met alles gestopt.

    En hier zitten we dan na de genomen time out..
    Ben een maand terug zo weer naar het ziekenhuis geweest, een gesprek gehad waar uitkwam dat we nu weer 3 keer IUI gaan doen, al mocht dat niet lukken word het IVF.
    We zitten weer in de molen hoor, we vinden het allebei zo spannend en hopen echt dat het nu allemaal beter gaat dan de vorige pogingen! we zijn er nu helemaal aan toe, kom maar op!
    Was in de time out wel gestopt met de Clomid, dit gaf toch wel zijn bijwerkingen dus daarom, het is een aantal maanden goed gegaan was steeds ongeveer op tijd, was er erg blij mee maar het ging later toch weer verkeerd en het moment dat ik weer in het ziekenhuis zat omdat we weer wilden starten met onze kinderwens, was ik alweer bijna 8 weken over tijd! Eerst opwekkers gekregen.. ben toen gaat menstrueren en nu ben ik in me 7de dag van spuiten met Puregon! omdat de Clomid teveel bijwerkingen gaf waren we naar Puregon overgestapt.. Heb hier toch ook wel bijwerkingen van hoor.. erg emotioneel en vervelende hoofdpijnen!
    Heb nu morgen een check in het ziekenhuis, kijken of er eitjes willen groeien dus ben erg benieuwd dat snappen jullie wel!!

    Hopen Hopen Hopen...
    Veel sterkte en geluk voor allen die ook met hun kinderwens bezig zijn!!



  4. Nanda welkom hier. Wat een verhaal meid.
    Jullie hebben al een heel traject gehad zo te lezen. Ik hoop voor jullie dat het nu eens raak is! Ik ben sinds 7 mnd in het ziekenhuis en we zijn nu 1,5 jr bezig. Wij hebben wel al een zoontje, die kwam "spontaan" (zonder hulp) na 8mnd. Ik heb eerst clomid gebruikt, bij de 2e keer zwanger, helaas na 6,5 een mk. Omdat mijn baarmslijmvlies er dun v werd, spuit ik nu sinds 1 mnd puregon en Pregnyl. Ik had vorige week ongesteld moeten worden, maar helaas, er is niks gebeurd. niet ongesteld en niet zwanger ;( begrijp er niks van. Als er ma dag nog niks is, krijg ik opwekkers en gaan we weer een nieuwe ronde in. pff ik moet het nog 3 mnd proberen en anders gaan we volgens mij ook het iu traject in. Maar de onzekerheid blijft knagen, nu hebben wij het geluk dat we al wel een zoontje hebben. Het breekt je soms zo op, het blijft in je axchterhoofd altijd meespelen.

    @oslo, wat geweldig dat je uit jezelf nu ongesteld geworden bent! Ik hoop dat het nu raak is voor jullie. Zou geweldig zijn, na de operatie. Ik duim voor jullie

    succes allemaal



  5. Hoi Rome78 wat raar joh dat je nog niet ongesteld ben geworden dan, geeft een hoop onzekerheid allemaal he. Dat lijkt me ook zo erg als je dan eenmaal zwanger ben dat je een mk krijg, zulke dingen slopen je gewoon, je moet er wel sterk voor in je schoenen staan heb ik gemerkt al heb je niet de vanzelfsprekendheid om zo zwanger te worden! Wel fijn dat je al een kindje heb he dat geeft je wel de steun denk ik, en het doorzettingsvermogen als je dan kijkt wat je al hebt.
    Vandaag ben ik naar het ziekenhuis geweest voor 10e dag echo.. er waren meer dan 7 eitjes aan het groeien, een paar die bijna groot genoeg zijn! moet nu twee keer nog puregon spuiten, wel minder eenheden dan normaal hoor anders krijg je een over-ovulatie en dat is nu ook weer niet de bedoeling :-)  dan heb ik zaterdagochtend weer een afspraak voor echo staan.. als er dan teveel eitjes groot genoeg zijn gegroeid word er een spoedIVF uitgevoerd is me verteld, anders een IUI behandeling.. dus ben erg benieuwd!

    Heb wel een erge druk op me buik nu maar dat klopt wel zei de Gyn want me eierstokken zijn opgezwollen zei ze, en door de vele eitjes die zitten allemaal te dringen om de grootste te worden..

    Veel sterkte he en hoop dat je snel ongesteld word.. én dat die 3 maanden snel voorbij gaan want is toch ook wel fijn gevoel als er aan gewerkt word in het Zh toch!? geeft mij iedergeval een zekerder gevoel!



  6. Hey iedereen.  Even voorstellen. Wij zijn 01-2009 op onderzoek geweest of ik zwanger zou kunnen worden. 08-2009 zijn wij gestopt met de pil en in 09-2009 getrouwd, in de hoop nadien een kleintje te verwelkomen. Mijn natuurlijke cyclussen waren toen 38 dagen. Na de 3e x was ik zwanger (15/01/2010) maar op 6 weken heb ik een miskraam gedaan. Mijn natuurlijke cyclus wou niet starten want die duurde nadien 50 à 60 dagen.
    Iedere vrouw dat een kindje wil of een miskraam heeft gehad wil gewoon VOORUIT gaan en met een cyclus van 60 dagen gaat dat niet. April 2010 ben ik op aanzoek van de huisarts naar een gespecialiseerde gyn gegaan die me -zonder te zeggen dat ik pco heb- Metformine heeft voorgeschreven. 2x/dag 850 mg. Sindsdien ben ik wel 14kg verloren zonder enig dieet! Het leek wel een sprookje!
    Dit moest ik van hem 6mnd volhouden maar na 4mnd was ik het beu dat mijn cyclussen nog steeds 43 dagen duurde. Dan zijn ze gestart met 4 of 5 onderzoeken in 1 cyclus, op bepaalde dagen. Nadien kreeg ik te horen dat ik PCOS had en moest starten met Clomid, nog steeds samen met mijn Metformine. Mijn man werd ook getest, daar is -voorlopig- alles in orde.
    Nu zijn we sinds september 2010 gestart met Clomid, 2x per cyclus moet ik op onderzoek, op dag14 een echo + bloedname en op dag 22 weer een bloedname. De 1e cyclus kon er geen echo plaatsvinden dus wisten we van "toeten en blazen" of het gelukt was en/of Clomid wel werkte bij mij. Zéér frustrerende maand!
    Bij de 2e cyclus was er één eitje van 19*25mm maar geen zwangerschap, bij de 3e cyclus één eitje van 11mm maar dit klopt volgens ons niet aangezien dat op een andere afdeling gebeurde die echo en dat maar zeer primitief was... Zeker toen we hoorde dat op cyclus nummer 4 weer een eitje lag van maar liefst 20*26mm.  
    Wederom pech aangezien gisteren mijn 5e cyclus gestart is [:(]
    Nu start ik zondag weer 5 dagen met Clomid en heb ik nog 2 kansen met Clomid + Metformine ... Nadien...who knows?  ivf, iui, icsi ...?
    Ondertussen is de één achter de andere nicht van mij zwanger, momenteel weer 2 ...
    Wat mij nog het meeste stoort is dat het zo iets natuurlijks moet zijn en dat ik mij mislukt voel omdat het bij mij niet marcheert en bij andere vrouwen wel, zwanger geraken. Het doet nog extra pijn dat er sommige vrouwen zijn die niet eens kinderen wíllen en toch zwanger geraken.
    Wat ook moeilijk is voor ons is het onbegrip van onze omgeving, meerbepaald mijn moeder en zus. Daar zijn al vele discussies rond geweest en stomme dingen zoals het zal wel lukken, ge zijt nog jong, blabla.  Ze vràgen ook niet eens hoe gaat het en wat moet ge nu doen ... Volgens hen kan ik over niets anders praten. ALhoewel wij net aan het bouwen zijn en ik een hond wil kopen ... dat zijn toch al 2 andere onderwerpen.  Tenzij zij willen dat ik over het weer praat of het nieuwe kapsel van iemand...  [*-)] Zeer spijtig maar dat maakt dan ook dat ik hen niet zal betrekken bij mijn zwangerschap, mijn man en ik hebben afgesproken, hoe moeilijk dat het ook is, te zwijgen tot ik 3mnd zwanger zou zijn.  Eens zien hoe hun reactie dan is.

    Ik weet 1 ding, het is LOODzwaar als je niet zwanger raakt. Clomid volgt elke maand opnieuw waardoor de emoties korter op elkaar komen.  IVF is intensiever van behandeling maar daar moet je soms een aantal cyclussen overslaan waardoor je kan 'heropladen'. Dat heb je niet met Clomid waardoor je sneller je gevoelens moet kunnen verwerken.



  7.  Hey allemaal,

    Nanda welkom! Wat een verhaal inderdaad.. Voel je je wat beter na die time out? Of ben je er tijdens de time out toch ook wel stiekem mee bezig geweest? Het lijkt me moeilijk je wens even op time out te zetten, al is het wel een goed idee om even tot rust te komen :).
    Hoe is de echo vanmorgen gegaan? Wat spannend zeg.. Ik hoop dat jullie heel snel goed nieuws krijgen! Ik duim voor jullie :).

    Evi, ook welkom! Ook een heel verhaal zeg.. Wat super vervelend dat je familie zo reageerd, maar misschien kunnen zij zich niet voorstellen hoe het voor jou/jullie is. Daarom is het extra fijn om op dit forum te praten, iedereen begrijpt elkaar. 
    Je beschrijft het goed, het is loodzwaar, je moet erg sterk in je schoenen staan.. Ik zit er soms ook echt even doorheen. Ik wens jullie ook heel veel succes en zal voor jullie duimen.

    Ik zal mezelf ook even voorstellen. Ik ben 25 jaar, woon in Oslo, Noorwegen. Hier gaan de dingen volgens mij wel net even anders..
    In Juli 2009 gestopt met de pil, geen menstruatie tot Oktober. Daarna stond het proberen even op een laag pitje, mijn moeder was ernstig ziek en is in November 2009 overleden... In Januari 2010 ben ik naar de gyn gegaan en zij raadde me aan om even te wachten op mijn menstruatie en dan met Pergotime (soort Clomid) te beginnen. Mijn menstratie kwam niet en toen ben ik in Juni 2010 Primoluut gaan slikken, waardoor ik ongesteld werd en met de eerste ronde kon beginnen. Die ronde gaf geen eisprong, op naar ronde 2, een iets hogere dosis, maar ook zonder resultaat. Omdat mijn waarde onder de 3 bleef en er dus echt niets gebeurde werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis voor een operatie en moest ik beginnen met het slikken van Metformine.  Bij de operatie hebben ze eitjes weggebrand en onverwachts vonden ze een 'kapotte' eileiden en is die verwijderd. Ik heb nu dus nog maar 1 eileider. De operatie is op 5 Januari dit jaar uitgevoerd. En nu gaat het even kl*te met me.

    Na de operatie ben ik ongesteld geworden (opzich goed, maar de laatste 5 maanden voor de operatie ben ik ook uit mezelf ongesteld geworden.) en vol goede moed zijn we gaan klussen, al was ik wel sceptisch, ik heb al PCO en dan is er ook nog 1 eileider weggehaald.. Dinsdag heb ik bloed laten prikken om te zien of er een eisprong is geweest, maar nee.. Waarde nog steeds onder de 3, niks gebeurd dus. 

    Ik heb aangegeven aan mijn gyn dat ik sceptisch ben om het zonder medicijnen te proberen en of we niet een stapje verder kunnen kijken. Maar toen zei ze dat ik wat geduldiger moet zijn, ik ben net geopereerd en ik ben nog zo jong (!?!).. Ik vind dat zo'n onzin. Ik ben al meer dan een jaar aan het proberen en nog nooit is er resultaat geweest, niet eens een eisprong. Mag ik dan niet sceptisch zijn? En leeftijd heeft niks met onze wens te maken, toch? Ik heb mijn gyn 1 keer gezien in Januari 2010, sindsdien gaat alles over de telefoon.

    Jullie gaan in Nederland toch regelmatig naar de gyn om na te kijken hoe de eitjes groeien etc.? Ik denk dat ik een gyn in Nederland ga bellen om te informeren en vragen wat 'normaal' is. Het is wel belangrijk je op je gemak te voelen toch...

    Mijn gyn zei ook nog dat ik op zich niet hoefde te bellen om te informeren of er een eisprong is geweest. Als ze niet belt, is er niets gebeurd en moet ik weer een maand proberen. Als er wel wat is gebeurd, belt zij. (!?!)

    Rome, heel veel succes! 

    Het is zo moeilijk, steeds weer hoop, slecht nieuws, tranen... Maar we gaan ervoor en geven niet op :):):)!!!

    Ik wens jullie heel veel succes!

    Liefs,



  8. quote:
    Oslo85 schreef op 19 februari 2011 @ 11:12:
     Hey allemaal,

    Nanda welkom! Wat een verhaal inderdaad.. Voel je je wat beter na die time out? Of ben je er tijdens de time out toch ook wel stiekem mee bezig geweest? Het lijkt me moeilijk je wens even op time out te zetten, al is het wel een goed idee om even tot rust te komen :).
    Hoe is de echo vanmorgen gegaan? Wat spannend zeg.. Ik hoop dat jullie heel snel goed nieuws krijgen! Ik duim voor jullie :).

    Evi, ook welkom! Ook een heel verhaal zeg.. Wat super vervelend dat je familie zo reageerd, maar misschien kunnen zij zich niet voorstellen hoe het voor jou/jullie is. Daarom is het extra fijn om op dit forum te praten, iedereen begrijpt elkaar. 
    Je beschrijft het goed, het is loodzwaar, je moet erg sterk in je schoenen staan.. Ik zit er soms ook echt even doorheen. Ik wens jullie ook heel veel succes en zal voor jullie duimen.

    Ik zal mezelf ook even voorstellen. Ik ben 25 jaar, woon in Oslo, Noorwegen. Hier gaan de dingen volgens mij wel net even anders..
    In Juli 2009 gestopt met de pil, geen menstruatie tot Oktober. Daarna stond het proberen even op een laag pitje, mijn moeder was ernstig ziek en is in November 2009 overleden... In Januari 2010 ben ik naar de gyn gegaan en zij raadde me aan om even te wachten op mijn menstruatie en dan met Pergotime (soort Clomid) te beginnen. Mijn menstratie kwam niet en toen ben ik in Juni 2010 Primoluut gaan slikken, waardoor ik ongesteld werd en met de eerste ronde kon beginnen. Die ronde gaf geen eisprong, op naar ronde 2, een iets hogere dosis, maar ook zonder resultaat. Omdat mijn waarde onder de 3 bleef en er dus echt niets gebeurde werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis voor een operatie en moest ik beginnen met het slikken van Metformine.  Bij de operatie hebben ze eitjes weggebrand en onverwachts vonden ze een 'kapotte' eileiden en is die verwijderd. Ik heb nu dus nog maar 1 eileider. De operatie is op 5 Januari dit jaar uitgevoerd. En nu gaat het even kl*te met me.

    Na de operatie ben ik ongesteld geworden (opzich goed, maar de laatste 5 maanden voor de operatie ben ik ook uit mezelf ongesteld geworden.) en vol goede moed zijn we gaan klussen, al was ik wel sceptisch, ik heb al PCO en dan is er ook nog 1 eileider weggehaald.. Dinsdag heb ik bloed laten prikken om te zien of er een eisprong is geweest, maar nee.. Waarde nog steeds onder de 3, niks gebeurd dus. 

    Ik heb aangegeven aan mijn gyn dat ik sceptisch ben om het zonder medicijnen te proberen en of we niet een stapje verder kunnen kijken. Maar toen zei ze dat ik wat geduldiger moet zijn, ik ben net geopereerd en ik ben nog zo jong (!?!).. Ik vind dat zo'n onzin. Ik ben al meer dan een jaar aan het proberen en nog nooit is er resultaat geweest, niet eens een eisprong. Mag ik dan niet sceptisch zijn? En leeftijd heeft niks met onze wens te maken, toch? Ik heb mijn gyn 1 keer gezien in Januari 2010, sindsdien gaat alles over de telefoon.

    Jullie gaan in Nederland toch regelmatig naar de gyn om na te kijken hoe de eitjes groeien etc.? Ik denk dat ik een gyn in Nederland ga bellen om te informeren en vragen wat 'normaal' is. Het is wel belangrijk je op je gemak te voelen toch...

    Mijn gyn zei ook nog dat ik op zich niet hoefde te bellen om te informeren of er een eisprong is geweest. Als ze niet belt, is er niets gebeurd en moet ik weer een maand proberen. Als er wel wat is gebeurd, belt zij. (!?!)

    Rome, heel veel succes! 

    Het is zo moeilijk, steeds weer hoop, slecht nieuws, tranen... Maar we gaan ervoor en geven niet op :):):)!!!

    Ik wens jullie heel veel succes!

    Liefs,
    Hey,

    Hoe het in Nederland gaat weet ik zelf niet, hier in België bij ons is het momenteel zo dat ik van dag 3 tot en met 7 van men cyclus clomid neem, 1x 50mg/dag is voldoende voor mij.  Op dag 14 moet ik een folikkelmeting laten doen via de echo om te kijken of er eitjes liggen en hoe groot deze zijn + een bloedname. 
    Op dag 22 moet ik weer terug voor een bloedname en die dag zelf mag ik e-mailen met de prof of er al dan niet een mooie cyclus is geweest en eventueel vragen van onszelf.  Zo moet ik niet elke keer een visite betalen of verlof opnemen.
    Eén ding staat wel vast, het is een professor die nogal bruut en kort overkomt maar hij is wel zeer gespecialiseerd in speciaal gevallekes zoals mezelf.  Zo'n beetje typisch, zeer goed in zijn vak maar een nul op sociaal vlak.

    Je woont in Noorwegen? Best wel cool :) Zou ooit eens graag naar Lapland willen, het noorderlicht zien, rendieren, met sneeuwscooter rijden en met de honden ... 

    Net zoals kids kan ik daar momenteel maar over dromen en reisbrochures doorbladeren hehe.  Wij zijn net begonnen met ons huisje te bouwen en gaan binnen dit en 2 jaar zowiezo 1 hond kopen en nadien een 2e.  Keuzes maken hoort erbij.

    En inderdaad het is écht fijn om ervaringen te delen met lotgenoten + wij MOGEN zagen tegen elkaar zonder gezaag of onbegrip.  Wij weten allemaal dat we nood hebben aan een uitlaatklep.

    grtjs



  9. @evi welkom hier. Ik hoop dat je je verhaal en vragen hier kwijt kunt meid. Sterkte

    @nanada hoe was het za dag in het ziekenhuis? Is de behandeling gelukt?

    Ik ben gisteren begonnen met menstruatie opwekkers en op de 3e cyclusdag ga ik dan weer beginnen met Puregon. Nou ja, er gebeurd iig weer eens wat. Ook al duurt het nog even, moet eerst een week duphaston slikken, na 2-3 dgn word ik dan ongesteld, dag 3 beginnen met puregon, dag 9 vd cyclus 1e echo pff

    Sterkte allemaal weer



  10. hoi allemaal ik ben nieuw hier maar wil graag mee praten.
    in 2007 gestopt met de pil maar heb misschien 2 keer eigen menstruatie gehad, ben in juni naar de huis arts gegaan en heb clomid gekregen om mijn menstruatie  op te wekken, in september naar de gyneacoloog doorverwezen en zei zij dat ze cyste zag en scheen dus pco te hebben was ergi n de war en moest in januari terug komen.
    ben in januari terug gekomen en zei ze dat ik af moest vallen en in juni zouden we dan verder kijken hoe we het verder gingen aanpakken en welke behandelingen eventueel.
    maar in februari ben zwanger geworden en in november 2008 4 weken te vroeg bevallen van een mooie gezonde dochter.
    nu zijn we 23 januari gestopt met de pil want willen graag 2e, maar ben ik beetje aan het rod lezen en zie ik bij heel veel dat voordat pco is geconstateerd ze door een hele molen zijn gegaan maar dat is bij mij niet gebeurd, dus weet nu niet hoe of wat???
    ben eigenlijk wel beetje in de war
    groetjes



  11. verootje welkom hier! 
    ik heb een zoontje van 16 mnd, ook spontaan zwanger geworden (na 8mnd) sinds de geboorte van onze zoon verder gegaan, maar tot op heden dus geen resultaat. Ik spuit nu hormonen, eerst clomid gebruikt, maar dat was niet helemaal geschikt voor mij ivm dun baarmoederslijmvlies. (miskraam oktober) Ik hoop dat je hier je verhaal/vragen kwijt kunt. Sterkte

    Evi hoe is het met jou?



  12. Hi allemaal,

    Welkom Verootje! Ik kwam er na een aantal maanden proberen en een bezoekje aan de gyn achter dat ik PCO had. Daarna zijn we met hormonen en vervolgens een operatie begonnen. Heel veel succes :)!


    Ik kwam even langs om te vertellen DAT IK EEN EISPRONG HEB GEHAD :D! Dat is  al zo'n grote stap in de goede richting. Een jaar zonder resultaat en nu een eisprong :)!! We waren vanmiddag bij de gyn om even te praten, want mijn vriend wilde ook even wat meer over PCO en de stappen weten. Was heel fijn, er zijn wat dingen duidelijker geworden en we voelen ons er een stuk beter bij :). Daarna ging ze nog even kijken hoe mijn eierstokken eruit zagen na de operatie. (Ik had vorige week bloed laten prikken om te testen of er een eisprong was geweest en dat was toen niet zo). Toen zag ze een kapsel, waar een eitje was uitgesprongen en bleek ik een eisprong te hebben gehad, zo fijn! En ook nog aan de goede kant :), de linkerkant (aan de rechterkant is mijn eileider verwijderd). Waarschijnlijk heb ik vorige week te vroeg bloed laten prikken en is het eitje daarna gesprongen.
    We hebben helaas in de verkeerde weken geklust, de eisprong was best laat, dus waarschijnlijk is het niet raak. Maar we zijn hiermee al heel blij!
    Om te dubbelchecken moest ik nog even bloed laten prikken, dan weten we het 100% zeker. 
    Mijn eierstokken zagen er na de operatie een stuk beter uit.

    Fijn weekend en veel succes allemaal :).

    Liefs,



  13. Hey hey,

    hier nog steeds zoals ervoor. Heb net men 5dagen kuur Clomid weer gehad, deze keer wonderwel géén last gehad, geen duizeligheid, niet misselijk...

    Volgende donderdag zit ik op dag 14 "D-Day" van mijn 5e poging met Clomid en dan weer een echo laten nemen in de namiddag en een bloedname om te kijken of er een eitje ligt.  Vanaf nu is het dus weer klussen geblazen om de dag, en ja het staat spijtig genoeg "op de agenda". 
    Dat is één van de lastigste dingen ook eraan, je moét vrijen op die bepaalde dagen, zin of geen zin.  Een beetje onnatuurlijk maar we doen alles voor het goede doel.
    Wat we na een -eventueel mislukte- 6e en laatste poging Clomid dus gebeurd... Dat weten we nog niet, ivf, iui, icsi ...? Zorgen voor morgen!

    Eén ding wil ik zeker meegeven aan alle vrouwen met PCO of andere hindernissen om zwanger te raken ... DENK AAN JEZELF
    Echt waar, ga shoppen, koop kleren, koop make up, ... gun jezelf tijd om te genieten van de dingen die je graag doet.  Neem je hond mee naar een groot park of wandelbos, laat de gsm thuis en spreek geen uur af met je partner wanneer je thuiskomt, geen stress, geen planning... 

    Ikzelf heb dit gisteren ook gedaan, ik ben naar een kleurenconsulente geweest om mijn kleurtype te bespreken.  Zo kan ik vanaf nu kleding kopen die MIJ flateren zonder moeite te doen. Nu kan ik mij ook enkele dagen bezig houden met de kleerkast op te ruimen en weg te doen wat me moe maakt in mijn gezicht en wat me niet flateert.

    De bouwfirma start woensdag voor ons huisje te bouwen, ik ben volop op zoek naar welk type hond ik nu moet nemen als we verhuizen, welke kleding en make up me nu goed staat ... Ik heb méér dan genoeg aan mijn hoofd dan ik eigenlijk kan dragen.

    Vandaag is men ventje jarig, spijtig genoeg zit ik sinds gisteravond met barstende hoofdpijn maar hoop dat die pijn vanavond bij het familie - diner toch minder is.

    Fijn weekend voor iedereen!
    Evi het koele zomertype met gedempte kleuren [H]



  14. Lieve allemaal,

    Ik zie dat het al een tijdje stil ligt hier, jammer want het is juist zo fijn een uitlaatklep te hebben. Maar okee, hier ben ik weer, een oude bekende van het forum. Ik ben in november aangeschoven bij jullie en volgde het forum dagelijks. Ik heb pco en ben 2 november begonnen met provera en Clomid. Na de 2e ronde clomid ben ik zwanger geworden, wat een feest!! We waren er zo blij mee! In januari en februari een aantal echo's gehad bij de gyn in het ziekenhuis maar daarna werd het een "gewone" zwangerschap en mocht ik naar de verloskundige praktijk. Ook daar hebben we echo's gehad en 31 maart hebben we zelfs het hartje gehoord. Wat heerlijk, we waren ondertussen 15 weken zwanger en konden ons geluk niet op. Kamertje uitzoeken, muren in de babykamer verven... Ik werd 1 april gebeld door de verloskundige of ik een extra echo wilde, tuurlijk wilde ik dat! Dinsdag 5 april lag ik op de bank en toen kwam het vreselijke nieuws; het hartje klopte niet meer.... Ons minimensje is donderdag 7 april geboren. Ik ben kapot van verdriet, heb werkelijk geen idee hoe ik dit ooit ga en kan verwerken.
    Nu ben ik erg aan het vloeien, m'n borsten lopen leeg en ik zit tegen het plafon van de hormonen... Toch is de drang voor een kindje sterker dan ooit, nu ik deze maanden heb mogen genieten van een nieuw groeiend leven in me weet ik het zeker: we willen dolgraag een kind!! Dinsdag 19 april een afspraak met de gyn, dan zullen we een plan opstellen om weer te starten met provera. Ik hoop dat ik het aankan.
    Liefs.



  15. Hey Tola,

    Wat ontzettend droevig, ik heb even geen woorden... Nee, ik weet echt niet wat ik moet zeggen, het enige wat ik kan doen is jou een hele dikke virtuele knuffel geven denk ik, dus bij deze! Ontzettend veel sterkte!

    De laatste weken heb ik veel gereisd en ben daarom een tijdje niet hier geweest. 
    Ik verwacht deze week mijn menstruatie, heb waarschijnlijk deze maand geen eisprong gehad, omdat ik maar 1 eileider heb. Volgende maand ga ik het bijhouden met een ovulatietest.

    Tola, nogmaals heel veel sterkte. Ik hoop dat je veel steun hebt van de mensen om je heen. En hier kun je altijd je hart uitstorten.

    Liefs,



  16. Ey hallo iedereen.

    Al even niet meer geschreven op t forum. Maar hier ging/gaat t niet zo lekker.
    Maar zie dat er hier meerdere zijn bij wie t ff niet zo loopt zoals gepland. Echt een heel droevig nieuws allemaal. Maar probeer de moed erin te houden, en ga voor de hoofdprijs he!! Ik weet het is moeilijk en lukt niet altijd, maar blijf positief!!

    Ik heb op 11 maart een IUI gehad. En dit resultaat was positief bleek op 28 maart. Jeetje wat waren we blij!! En aangezien onze familie allemaal op de hoogte was en wij het niet langer voor ons konden houden hebben we het meteen verteld.
    Zaterdag 2 april liepen we op scheveningen en kreeg ik ineens zeer hevige buikpijn. Het gevoel alsof je al 3 weken niet naar de wc was geweest voor je ontlasting. Dus ik dacht.... ik ga ff naar de wc en dan is t over. Maar dat was helaas niet. De mannen hadden inmiddels als een biertje en een wijntje genuttigd omdat ik toch zwanger was zou ik rijden.
    Dus naar de auto gestrompeld en naar huis nog gereden (!!) Thuis nog ff op de bank gezeten, maar de pijn was niet te houden. Naar me bedje gegaan, en daar bijna niet geslapen. Dus zondagochtend ff de huisartsenpost gebeld. En moest ik gelijk komen.
    Moest nog wel een plasje meenemen, maar was net geweest... dus nog maar ff proberen.... 3 druppels.
    Op de HAP dachten ze dat het me blindedarm was maar de dienstdoende arts op de spoedeissende hulp wilde niet kijken en moest de GYN maar komen. Ze geweeest, echo gemaakt. Ondertussen nog bloed afgenomen want ik was dus wel degelijk zwanger.
    Voor ze de echo ging maken had ze gezegd, als er niks in je baarmoeder zit, dan is t foute boel. En idd.... er zat niks!! Dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
    Er zou een operatie volgen. Dus werd ik van de HAP, naar de SEH opgenomen opde verpleegafd. Daarlig je dan.... Maar die zondag werd ik niet geopereerd, zou maandag worden.
    Maar maandag werd t ook niet, want me lichaam deed t uiteindelijk zelf dus dat was gelukkig goed nieuws. Maandagavond mocht ik dan ook naar huis, en 2 weken niks doen....

    16 april zouden we een gesprek hebben met me eigen gyn, en ook ff kijken of alles goed was. Maar dit was zo;n klote gesprek....  Heel erg verwarrend allemaal, geen tijd voor me lijstje met vragen. Werd meteen gezegd dat het een miskraam was geweest.... Ok, dat kan. Maar nu heb ik zoiets van..... WAAR was dat vruchtje dan in me baarmoeder??? 
    Er werd een nacontrole-echo gemaakt, en zag ie iets vreemd, wat wilde ie niet zeggen, maar ik moest weer meteen bloed laten prikken.... de uitslag zouden we tussen 4 en 5 krijgen.
    Zo gezegd zo gedaan, en dan wahten maar.
    Om 5 uur niks gehoord, om 6 uur maar zelf ff gebeld. Dit kwam vaker voor, Moest nog maar ff wachten.
    Om half 9 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) 's avonds maar weer gebeld... bleek de beste man al thuis te zijn... dus om 9 uur werd ik EINDELIJK teruggebeld. Man man man, wat was ik zenuwachtig.... Maar t was een bloeding op me eierstok, dat moest vanzelf weggaan.

    Moest ook maar wachten tot ik ongi werd, dan op de 3e dag een echo weer, dan kon ik evt alsnog met de clomid verder... Ehm hallo meneer de gyn, ik heb PCO dus vanzelf ongi worden zit er niet in..... Owja das waar ook. Nou kom dan maar over 4 weken... Dus nu ff afwachten tot 16 mei... dan hoor ik wel hoe of wat.

    Al met al een heel verhaal... en dan heb ik nog niet alles verteld.... kreeg nl nog van iemand te horen dat ik die buitenbaarmoederlijke zwangerschap deed om interesant gevonden te worden. Nou dan ga je toch echt helemaal uti je stekker??? Die heb ik dus uit me vriendenlijstje geschrapt. Op zulke dingen zit ik niet te wachten, en na zoiets al helemaal niet.

    Nu gaat het opzich wel redelijk. Ben weer aan het werk, dat gaat goed gelukkig. Vind het moeilijk om t een plekje te geven, maar weet ook dat ik verder moet. En 1 ding hebben we wel geleerd.... het kan dus wel het zwanger worden, dus dan moet het vast toch nog een x lukken??? Maar hoe moeilijk is t allemaal.... een klein kindje in wording in je buik en het dan toch nog verliezen. Zo gewenst, zo welkom, maar helaas mocht het niet zo zijn.

    Nou.... we houden de moed er maar in, ik ben klaar voor een nieuwe ronde. We go for it!!! 

    Liefs, esther.



  17. Hoi Kleineesther,

    ff een korte reactie. Wat vreselijk zeg wat jij hebt moeten doormaken. Ik kan me voorstellen dat het soms moeilijk is om positief te blijven. Hopelijk kun je 16 mei weer beginnen. Echt stom dat ze ff vergeten waren dat je PCOS hebt. Ik wens je heel veel sterkte en hopelijk ben je snel zwanger.

    Groetjes



  18. Hey kleineesther,

    Poeh, wat een verhaal zeg, heel heftig... Wat ontzettend goed dat je jezelf weer bij elkaar hebt geraapt en er weer positief in staat! Ik hoop dat je snel weer met heel goed nieuws mag komen!
    En belachelijk, dat een 'vriend' zoiets zegt, bah!
    Heeel veel succes!

    Liefs,



  19. Hallo Shorty,

    Ik heb zo'n 5 jaar geleden (op 16 jarige leeftijd) te horen gekregen dat ik het PCO syndroom heb. 2 jaar geleden zijn mijn vriend en ik het traject ingegaan met de bedoeling om kinderen te krijgen. Ik ben begonnen met het slikken van Clomid, dat heb ik ongeveer een half jaar gedaan maar dat heeft vrijwel niks geholpen. Daarna ben ik begonnen met het spuiten van Puregon. Dat deed zijn werk wel alleen begonnen er veel teveel eitjes te groeien waardoor mijn eierstokken erg groot werden en ik erg veel pijn had. Afgelopen februari heb ik een operatie ondergaan genaamd LEO-therapie. Daarbij branden ze de follikels met een elektrode weg. Dat was een vrij zware en pijnlijke ingreep maar het heeft zijn werk wel gedaan. Nu heb ik voor het eerst in de afgelopen jaren 3x achteréén een eisprong gehad. Het lijkt nu goed te gaan. Ik hoop dat het goed blijft gaan en binnenkort een feestje kan geven [;)]  .



  20.  
     Hallo allemaal,

    Ik ben nieuw hier. ik weet al vanaf mijn 15 dat ik PCOS heb maar toen deet het me nog niet zo veel...maar nu maak ik me zorgen. Ik ben al een jaar gestopt met de pill en nog maar 1 keer ongesteld geweest. Paar maanden geleden naar de gyno geweest, testen laten doen, echo laten maken en toen werd er opnieuw verteld dat het aan PCOS ligt maar dat ik gewoon medicijnen kan krijgen als ik kinderen wil hebben. Nu ga ik volgende week terug naar de gyno omdat mijn partner en ik nu klaar zijn om aan kinderen te beginnen maar ik ben bang dat er word verteld dat ik eerst afmoetvallen. Niet dat ik heel erg zwaar ben maar heb wel wat extra kilo's. Habben andere vrouwen hier ook last van overbehaardheid? Ik heb heel veel last van kin haar dat ik nu elke echtend met een pinset weg zit te halen. Heel vervelend en begin er erg onzeker over te worden. Graag hoor ik jullie verhalen! En zoek ik een beetje steun hier omdat ik het niet met mijn vrienden en familie durf te delen. 



  21. d

    pluisje84 wijzigde dit bericht op 31-03-2012 21:14 met 99%: geen reactie

Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Club Chat

Openbare berichten

  • Anoniem #36901 roeptIs er iemand online? | 02-11-2010 | 19:47
  • monika78 roeptwaarom gebruikt niemand d­e chat?? is toch gezellig­!!! | 15-10-2010 | 11:11
  • ChannJJ roepthallo | 20-07-2010 | 13:07
  • MoedermetPCO roepthoi | 25-05-2010 | 00:04
  • mara88 roepthallo ik ben nieuw hier | 27-04-2010 | 16:57
  • Sammy_73 roeptWat een heerlijk weer!!!! | 25-06-2009 | 08:30
  • Sammy_73 roeptAllemaal lekker genieten ­van het mooie weer vandaa­g!!! | 15-04-2009 | 08:00
  • Sammy_73 roeptEens ff de chat functie t­esten! Waar is deze nu pr­ecies voor? Voor even sne­l een berichtje doen? | 08-04-2009 | 20:17

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!