Overleven - Als een ster aan de hemel - Flaironline

1. Geplaatst door komiek | 10-09-2009, 16:53 | 1153x gelezen | 7 reacties

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Proberen te overleven na de dood van je soulmate en daarbij tegengewerkt worden.

   Reageer op onderwerp

   ---

   • Print deze pagina

   ---

7 reacties op onderwerp

1. komiek schreef | 11-09-2009, 22:14

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Vanavond voel ik me eenzaam, en mis ik hem heel erg. Deze week gebeurden er weer vervelende dingen op mijn eigen blog, ik noem het log, maar goed. Vreemd genoeg heb ik iedere maand op de 8ste en de 9de het meeste verdriet van zijn dood want hij is in de nacht van 8 op 9 juni gestorven. Daarom ga ik iedere maand op de 9de dus naar zijn graf. En misschien vinden jullie het raar, een vriendin bracht mij met de auto, want ik kon niet zo goed lopen, maar toen we weer wegliepen, voelde ik zijn aanwezigheid. Het bracht mij rust en vrede, want ik had hem al een tijdje niet meer gevoeld. Mijn vriendin voelde niets, maar die staat er ook niet zo voor open. Tot we thuis waren, was hij bij me. Echt, ik heb me nog nooit zo vredig gevoeld. En dan lees je je logje, waar mensen ruzie op maken. Dat maakt me verdrietig, want het is nergens voor nodig. Iedere dag is het nog steeds een strijd om geen gekke dingen te doen, want ik wil zo graag bij hem zijn. Maar ik heb dieren en daar heb ik mijn verantwoordelijkheid voor. Hij zou me waarschijnlijk terugschoppen als ik probeer bij hem te komen. Trouwens, ik moet nog een boom voor hem planten op de Nationale Bomenplantdag op 28 november. Ik vraag me alleen af wanneer die erge, erge pijn een beetje minder wordt, zodat ik in vrede kan leven. Een leven zonder hem. Wie had dat nu kunnen denken?

   ---

   ---

2. ettertje2 schreef | 12-09-2009, 19:35

   ---

   

   • Profiel
   • 60 berichten

   ---

   Goedenavond,
   
   Graag wil ik je heel veel sterkte toewensen en heel veel kracht. Je 'proeft' de wanhoop door de regels heen.
   Het is allemaal nog erg pril en vers in je geheugen en je gevoel, maar...er komt een tijd dat je met een glimlach aan HEM terugdenkt. Er is geen termijn voor te noemen/bepalen, dat verwerkt ieder mens op zijn/haar eigen manier en in zijn/haar eigen tempo. verdriet is ook niet te vergelijken.
   
   Nogmaals heel veel kracht wens ik je toe!
   
   Hartelijke groet,
   Brigitte (Rotterdam)

   ---

   Life is beautiful!!!

   ---

3. komiek schreef | 12-09-2009, 23:08

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Dag Brigitte, bedankt voor je lieve en bemoedigende woorden. Je bijnaam deed mij het ergste vrezen, maar nu kon ik even glimlachen. Ooit hoop ik ook weer te kunnen zeggen: Life is beautiful, maar voor mij is het nog life sucks!
   Hartelijke groet terug uit Almere

   ---

   ---

4. komiek schreef | 13-09-2009, 23:56

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   En nu komt er nog een vervelend gevolg van het overlijden van Ko bij. Ik kan niet meer voor onze meiden, de cavia's zorgen. Mijn lichamelijke beperkingen laten het niet meer toe, en je moet echt met zijn tweeën zijn als je de nageltjes wil knippen. Bij Goldie lukte het me, maar Missy, een neurootje eerste klas, die gilde meteen alles bij elkaar. En terwijl ik met bibberende handen bezig was met een kromme nagel ging de bel. Van schrik trok zij haar pootje terug, terwijl ik net aan het knippen was. Ik knipte dus in het leven van de nagel. Paniek alom. Nu probeer ik een goed thuis voor ze te vinden en prompt word ik uitgemaakt voor iemand die haar dieren afdankt. Dieren neem je voor hun leven. Ja, dat weet ik, dat is mijn standpunt ook, maar ik wil ook dat ze een goed leven hebben. En dat hebben ze nu niet. Ik heb slechts 1 vriendin hier in Almere en die heeft het verschrikkelijk druk. Het doet me pijn dat dan meteen de conclusie wordt getrokken dat ik niets om mijn dieren geef. Ko en ik hebben ze samen gekocht, maar toen was Ko nog niet ziek, althans er was niets aan hem te merken, dus we konden het samen doen. Ik vind het echt heel erg. Ik hou van mijn dieren. Zij hebben mij door het ergste heen gesleept.

   ---

   ---

5. komiek schreef | 26-10-2009, 19:38

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Mijn meisjes zijn dus weg. Weer iets uit het leven van Ko en mij samen. Ze hebben nu een goed thuis, wonen nog steeds in Almere, net als ik, maar toch, ik voel het als falen. En ik mis het gedoe om ze te verzorgen. Nog steeds hobbel ik naar de groenteafdeling voor hun andijvie. Het wordt al wat minder, maar toch.....

   ---

   ---

6. komiek schreef | 02-11-2009, 20:24

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   En nu eindelijk eens leuk nieuws. Nee, dat zeg ik verkeerd, goed nieuws. Ik ga een boom planten voor Ko in het Wilhelmina Kankerbos. Klinkt vreemd, maar dat is dus een bos speciaal voor mensen die aan kanker zijn overleden. Ik weet nu de datum en de tijd. En omdat ik wil dat ik hier mooie herinneringen aan overhou, ga ik met een paar mensen die Ko en mij hebben geholpen tijdens zijn laatste weken. Niet met familie, nee, ik wil dat deze dag voor Ko en mij wordt. Dat ik daar een mooie herinnering aan overhou.

   ---

   ---

7. komiek schreef | 22-11-2009, 21:32

   ---

   

   • Profiel
   • 35 berichten

   ---

   Zelfs op mijn tweede huwelijksdag moest ik nog beledigingen slikken op mijn eigen log. Ik heb er genoeg van. Na bijna anderhalf jaar niets anders dan beledigingen, smaad, laster, leugens, heb ik er genoeg van. Nee, ik stop niet met mijn logje, want ik heb een paar goede vriendinnen er op zitten. Maar ik heb er een stop op gezet. Alleen mensen die ik goedkeur en die ik ken mogen er nu op......

   ---

   ---