Clubafbeelding van Zwanger worden lukt niet

Zwanger worden lukt niet

Soms duurt het lang voordat je zwanger wordt, de onzekerheid slaat toe. Gaat het ooit nog lukken? Je ervaringen delen en zien dat je niet de enige bent, geeft veel steun.

  1. Flaironline
  2. Clubs
  3. Zwanger worden lukt niet
  4. Na 1,5 jaar NOG niet zwanger! Wel wanhopig

Dit onderwerp heeft 2362 reacties, en bestaat uit 95 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 95.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 26-04-2012 10:21. \t\t

Na 1,5 jaar NOG niet zwanger! Wel wanhopig

  1. Geplaatst door Cookie76 | 02-02-2009, 20:32 | 131145x gelezen | 2362 reacties

    Hoi Allemaal,
    Ondanks de enorme hoeveelheid topics ben ik toch niet veel mensen tegengekomen die net zo´n verhaal hebben als ik.
    Ik ben nl. na 1,5 jaar nog niet zwanger maar er is niets, maar dan ook niets, medisch met mij of manlief aan de hand. Wij hebben een gezonde zoon van ruim 3 jaar. Toen hij 1 jaar en 9 maanden was besloten we dat we best graag een tweede wilden. Aangezien ik van onze zoon de derde maand zwanger was voorzagen we niet veel problemen. Toen we drie maanden aan het proberen waren kreeg ik een longontsteking. Dus ja; dan kan je inderdaad even niet zwanger worden. In maart zijn we het weer volop gaan proberen, maar een zwangerschap kwam er niet. Uiteindelijk hield ik in augustus een positieve test in mijn handen. Uitzinnig van vreugde waren we. Oke, het had dan een jaar geduurd, maar we kregen nog een kindje.
    Helaas bleek na 11 weken dat het kindje niet meer leefde. Ik werd gecurreteerd en moest herstellen. Ik was superpositief. Verdrietig maar vast besloten dat het nu wel weer snel zou lukken. Inmiddels zijn we 5 maanden verder en ben ik niet zwanger.
    Nu zullen heel veel mensen denken;geduld moet je leren.... dat klopt. Geduld is niet mijn sterkste kant. Maar ik vind anderhalfjaar geduld ook best wel veel. Ik weet dus dat ik zwanger kan worden, ik ben geen medisch geval. Maar toch; ik ben niet zwanger. En inmiddels ben ik elke maand verdrietig en boos en gefrustreerd. ik doe ovulatietesten, doe het regelmatig( in de vruchtbare periode om de 1-2 dagen), leef gezond, maar word gewoon niet zwanger.
    Vriendinnen hebben al lang een kind gekregen in de tussentijd, of zijn ALWEER zwanger. De een na de ander komt met mooi nieuws. Ik heb hier meegeschreven op een topic met miskramen en ben de enige die nog niet zwanger is van de club. En ik weet er zijn mensen die helemaal niet zwanger kunnen worden, er zijn mensen die er niet eens 1 hebben. Maar mijn verlangen is niet minder, ik heb ook verdriet. ik had het geweldig gevonden als mijn zoon een broertje of zusje had....
    Ik merk dat ik begin te verzuren en niet meer blij kan zijn voor anderen die een kind krijgen. Ik ben ziekelijk jaloers en in staat om de supermarkt uit te lopen als ik een zwangere vrouw zie. Zeker nu de geboorte datum van mijn miskraam kindje steeds dichterbij komt en ik niet opnieuw zwanger ben.
    Ik weet zeker dat ik niet de enige ben in deze situatie en heb echt morele steun nodig om geen nare zwartkijker te worden.
    Ik hoor graag jullie verhalen en hoop dat we elkaar op de een of andere manier kunnen steunen!
    groeten Cookie


2362 reacties op onderwerp


  1. Hoi Cookie,
    IK herken veel in je verhaal ikzelf ben nu 3 jaar bezig om zwanger te worden.
    Oktober 2006 heb ik een miskraam gehad en ben gecurreteerd ook bij mij zijn er geen medische oorzaken en heb de meidische molen al half beklommen. Erg frustrerend is het zeker.
    Ook ik zie veel zwangere dames rond lopen die bewijze van al zwanger worden van op de wc bril te zitten hihihi.

    In mei beginnen wij met IUI dus opzicht een goed vooruitzicht. Maar het maakt het natuurlijk neit minder moeilijk.
    Ben jij al bij de gyn geweest ? mischien een goeie reden om na 1 1/2 jaar daar eens heen te gaan ?
    Say



  2. Hoi Say,
    Dank voor je reactie. Heb jij ook al 1 kind of nog helemaal geen?
    Dat is bij ons nl. de reden dat de gyn nog niets doet. Wij hebben er al 1... en van de tweede was ik na 8 maanden zwanger, wat niet heel gek is op je 32e... en nu dus weer 5 maandne bezig. Dus niemand voelt zich geroepen om naar ons te kijken in die zin. OOk wel terecht hoor!
    Wat erg voor je dat je al zo lang bezig bent. kan me voorstellen dat het heel zwaar moet voelen voor jullie. De lol gaat er wel een beetje af zo he? Hoe ga je iedere maand weer met de teleurstelling om?
    En wat doet het met jullie relatie?
    Groeten Cookie



  3. up



  4. Hoi cookie
    Ik heb nog geen kinderen.
    Oke ik snap het dus je bent nu 5 maanden bezig na je miskraam ?
    Toch flauw dat ze zon lijn ergens trekken he. het maakt uiteindelijk neit uit of je kinderen hebt of niet de wens is er en er moet toch een reden zijn dat het niet lukt.

    Hoe ga ik om met de terleurstelling ? Ik ben nu op een punt gekomen dat het vanzelf gaat. Na zoveel terleurstelingen raak je er aan gewent eerlijk gezegt.

    Het doet veel met een relatie de frustratie is er bij allebei en dat komt in sommige dingen goed naar boven.
    We zijn toch prikkelbare en dat eindigt soms weer in dikke bonje :)
    Maar we zijn er nog en we komen ook hier wel weer door.



  5. Hoi Say,
    Ik weet me echt geen raad met de teleurstelling. Ook wij eindigen vaak in ruzie. Slaat nergens op, maar het is niet anders.
    Laten we maar proberen elkaar een beetje te steunen en ons hier af te reageren?
    Ik ben het inmiddels ook meer dan zat om de hele dag over mijn cyclus en 'het goede' moment na te denken en allerlei ingewikkelde berekeningen te maken. Het helpt toch niet.
    Wij zijn idd na de mk nu 5 maanden bezig. Daarvoor dus 8. 13 totaal. Tsja....ik had gewoon gehoopt dat ik snel weer zwanger zou zijn, maar dat is dus niet.
    Groeten cookie



  6. up



  7. Hallo,
    Eindelijk nog iemand in hetzelfde schuitje! Ik ben 30 jaar, heb een fantastisch zoontje van 3. We zouden dolgraag vervolg zien, maar ik ben ook al 1.5 jaar bezig... Ik was van ons zoontje na 2 maanden al zwanger. Ik heb nog geen miskraam gehad, bij ons is het gewoon al anderhalf jaar niets!! In het begin is dat draaglijk, je denkt dat het wel de volgende maand zal lukken. Maar nu ben ik het echt wel beu! Ik vrees dat het teveel in mijn hoofd rondspookt. Je begint echt overal aan te denken, hee?
    Ik ben ook al naar de gynaecoloog geweest en er is een follikeltest doorgegaan, alles is normaal. Ik heb zelfs mijn man overtuigd om alles eens te laten bekijken. Alles is daar ook goed. Wat nu? Afwachten en de andere zien zwanger worden. Toch wel een tikkeltje frustrerend, hoor!
    Groetjes en veel succes!



  8. Hoi,
    Hier nog eentje hoor die wat frustie wordt van die stomme ongi`s.
    Ik heb inmiddels 1 levend kind, de 1e is overleden kort voor de geboorte. De 1e keer was ik na 7 rondes zwanger, de 2e keer in ronde 3. Nu proberen we het opnieuw al vanaf september, maar ik heb BV gegeven tot 2 weken geleden. M`n cyclus is nu helemaal raar, terwijl ik toch 3 keer een regelm cyclus heb gehad. Ik wilde graag weinig leeftijdsverschil tussen de kids, maar dan moet het allemaal wel wat opschieten, dit is niks. Ook ik ben soms megajaloers. Zeker op mensen die er nu 2 hebben waarvan hun eerste gelijk nmet onze 2e geboren is. Nu heb ik zelf wel gekozen voor die BV, maar ik hoopte tot de gelukkigen te horen die zw raken tijdens de BV. Ik weet niet hoe ik rondes moet tellen op dit moment. Ik weet uberhaupt niet of ik een ei heb gehad, gedurende de BV-periode. Ik denk dat ik mss nu maar opnieuw moet tellen?
    Liefs,
    Haloa



  9. Hoi!
    Servais; Ja, wij zitten dus ECHT in hetzelfde schuitje. Op de mk na dan. ( gelukkig voor jou..) Hoe sta jij er op dit moment in?Ik heb het afgelopen jaar alles geprobeerd, tempen, ovutesten, bijhouden, moeten enz.... Sinds ik het afgelopen weekend van 3 mensen dicht om onss heen te horen heb gekregen dat ze alledrie in de eerste week sept zijn uitgerekend en ik gewoon ongesteld werd is er iets geknapt. Ik heb besloten alleen nog op dit topic te schrijven, en niet meer tussen de zwangeren. Ik ga geen bijhoud dingen meer in mijn handtekening zetten, ik ga niet meer tellen... het is zoals het is. Ik kan geen verplichte sex meer zien en wil weer een leven in plaats van een bankje in de wachtkamer.
    Hoe vind jij het dat je zoon nog alleen is? dat is eigenlijk waar ik het meest verdrietig van word nl.
    Haloa: Ik snap het niet helemaal.... heb je nu al 2 kinderen of is er 1 overleden van die 2. Wat een vreselijk verhaal. Hoe oud is je jongste nu? En hoe lang ben je aan het proberen? Ik heb gehoord dat je door BV gewoon zwanger kunt worden overigens.
    Loop je bij de Gyn? misschien dat die wel het antwoord heeft op de Bv vraag...

    Nou ik ben in elk geval blij dat ik niet de enige ben( niet voor julie trouwens) maar het doet mij wel echt goed. je gaat toch steeds meer aan jezelf twijfelen...
    groeten cookie



  10. Hoi Cookie,
    Ik heb 2 kinderen, van wie er 1 overleden is, dus nog 1 over. Mijn oudste zou 2 zijn geweest, de 2e is net 1 geworden.
    Wij proberen het nog niet zo lang als jullie, sinds september dus. (Qua tijd heb ik met jou dus niet veel overeenkomsten, wat me aansprak in je verhaal was de herkenning vanwege die frustraties rondom de ongi`s. En hier rijzen de zwangeren om me heen ook als paddestoelen uit de grond. En stiekempjes vind ik dat ik toch eerst was met 2 levende kids, maar ja, ik blijf er natuurlijk altijd een achter lopen. Op ongimomenten ervaar ik dat extra sterk. Als je vindt dat ik niet tot je doelgroep hoor, zeg het gerust, dan schrijf ik hier niet meer mee.
    Ik loop niet bij de gyn, maar weet via googlen dat BV niet vruchtbaarheidsbevorderend werkt. En ik ben er ook net mee gestopt. De boel moet alleen nog wat op gang komen. Was laatst na 2 weken alweer ongi, tja, dan valt er weinig eer aan te behalen ...
    Liefs,
    Haloa



  11. Hoi H,
    Jezus wat erg zeg! Ik word er helemaal misselijk van. Kan me enorm goed voorstellen dat je vind dat jij de eerste had moeten zijn met 2 kids. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
    Overigens: Ik was met BV na 3 maanden pas weer ongesteld, maar wel direct regelmatig.
    Denk idd niet dat je cht tot de doelgroep behoort,en hoop dit ook van harte voor je!! maar dat kan me eigenlijk niets schelen. Gewoon gezellig dat je meeschrijft toch? Nee, iedereen is welkom wat mij betreft, en ik ben hier niet de baas ofzo....[:D] En qua tijd is het ook maar hoe je het bekijkt. Ik heb een Mk gehad isn september..... dus tsja, ik ben 'officieel' ook toen pas weer begonnen.Gaat mij idd vooral om de herkenning. Hoewel ik zeer waarschijnlijk toch wel even moet slikken als ik nu weer de laatste van een topic ben die zwanger wordt, of niet.....[:$]
    Tot schrijfs dus! Lfs Cookie



  12. Hoi,
    Leuk, dat ik toch kan meeschrijven.
    Nee ik hoop idd dat het ook wat korter duurt, maar ik vind elke maand er 1 te lang, ben nogal ongeduldig van mezelf. Als ik iets wil, wil ik het ook direct. Ik was met 5 maanden na het starten van de BV ongi, eerst heel regelmatig (28 dgn), toen in een keer onregelm 35 dgn en dacht dat ik zw was), toen weer regelm en na het stoppen is het weer een zooitje (14 dgn). Als jij vanaf sept rekent zijn we even lang bezig, ja ...
    En ach wie weet is het bij jou de volgende maand wel raak. Weet nog goed dat toen we voor de 2e gingen ik alweer bedacht had dat het minimaal een half jaar zou duren en ineens was het in ronde 3 wel raak. Het zegt eigenlijk helemaal niks. Zo zit je in tranen de ene maand en de volgende maand sta je te springen met met een positieve test in je handen!
    Wat er bij onze eerste is fout gegaan: gbs infectie in de placenta. Oorzaak: onbekend.
    Haloa



  13. Amai,
    Wat een verhalen allemaal!
    Cookie: om op je vraag te antwoorden: Ik heb ook nog geen temperatuur gemeten of zo, ik reken enkel mijn ongeveer vruchtbare periode uit. Maar zoals je schrijft, ben ik de "verplichte" betrekkingen ook meer dan moe. Ik lees dan van die verhaaltjes dat -wanneer vrouwen niet meer tellen en uitrekenen- het plots toch raak is! Ik kan het alvast niet uit mijn hoofd zetten, dat tellen. Ik hoop voor jou dat het toch weer lukt. Eén lichtpuntje deze maand: mijn collega is zwanger (dat was ook weer even frustrerend, nietwaar), en ze hebben 1.5 jaar moeten wachten erop! Er is nog hoop...
    Haloa: ik ben ook zo ongeduldig. Eigenlijk moeten we blij zijn met het kindje dat er is, maar ik ken het gevoel hoor... Ik vergelijk dan met mensen die helemaal geen kindjes kunnen krijgen. Dat moet pas echt erg zijn. Wij hebben er toch al ééntje lopen. Het heeft dus toch al één keer gewerkt, hee?
    Vertel jij het aan veel mensen rond je heen? Ik ben daar eerder mysterieus over. Wanneer de vrienden/familie weer eens vragen: En... nog een broertje of zusje? ; laat ik ze wat in het ongewisse. Natuurlijk weet mijn dichte familie en vrienden dit wel, maar dat zijn er niet te veel.
    Groetjes, Servais



  14. Oja, klein detail: mijn 3 beste vriendinnen zijn zwanger voor hun tweede kindje... Ze steunen me door dik en dun, maar staan zo machteloos als ik weer moet zeggen dat er nog niets veranderd is. De ene vroeg zelfs wanneer je mag starten met kunstmatige toestanden? Ik wist niet wat ik hoorde, vooral omdat ons eerste zo natuurlijk gekomen is (en zo snel). Wat denken jullie over kunstmatig gaan? Enige ervaring? Vanaf wanneer moet je daaraan beginnen denken?
    Servais.



  15. Hoi Servais,
    M`n beste vriendinnen,m`n eigen familie en de mama`s van het forum waarmee ik de vorige keer gelijk uitgerekend was weten het wel. Verder heb ik wel 2 bevallingen in een jaar gehad dus tegen de rest doe ik heel luchtig van: jongens even rustig aan ....
    Het scheelt idd dat je er een hebt. Daarom wil ik ook niet al te veel uit het lood zijn van de ongi`s, want je kunt het beste maar genieten van wat je hebt! Zeker omdat biij mij het zwanger zijn op zich ook een berg stress meeneemt.
    Liefs,
    Haloa



  16. Hai H&S,
    Ow, ik wil zoveel vragen;
    Haloa: Wat vreselijk voor je, hoeveel weken was je kindje toen het overleed? Kan me voorstellen dat je het nu heel eng vindt om zwanger te zijn. Ik heb dat na de MK ook al, de onbezorgdheid is er wel vanaf zeg maar....Ik realiseer me dat ik straks dan misschien wel zwanger ben; maar dan moeten we echt die 13 weken eerst door! En dat zal pbast eng en pittig zijn.
    Het is gewoon echt een wonder als je een kind hebt. En ik moet zeggen; ik ben er ook echt iedree dag dankbaar voor. Op het moment lukt het mij weer erg goed om los te laen en geniet ik volop van mijn gezin zoals het is. maar goed; net als jullie DIE LAATSTE WEEK!
    Servais; kunstmatig is voor mij geen optie. Ik zou wel basis onderzoek willen; kijken of sperma goed is en of ik geen gekke dingen heb ( bij de echo na mijn curretage zag het er tip-top uit volgens de dokter). Maar ik zou niet kiezen voor iets anders. Dan gaan we gewoon accepteren dat het zo is als het is..
    Ik was tijdens mijn eerste zwangerschap erg deri en mijn zoon was een huilbaby. Hij heeft de eerste 1,5 jaar niet meer dan 6 uur aaneengesloten geslapen en huide zeker 4-5 uur per dag. Met andere woorden: het was echt een helin het begin. Nu is het de aller aller liefste leuke peuter. hij slaapt geweldig en heeft echt nooit iets. Dus wij zijn zeker dankbaar.
    OOk om mij heen is werkelijk iedereen zwanger. Allemaal in 1-2 maanden. Ik denk dat ik al 10 'blijde boodschappen' heb moeten aanhoren...
    Maar ik deel jullie mening; ook voor ons kan het ineens raak zijn! Maar het helpt mij wel enorm dat ik hier mijn hart kan luchten! Liefs Cookie



  17. oh ja, over aan wie je het zegt:
    Ik ben er sinds deze maand heel open over. Zeg gewoon eerlijk dat het bij ons niet lukt. Tegen iedereen die met mij over het onderwerp praat.
    Ik kon het niet meer opbrengen om mijn verdriet te verbergen. Mensen zijn soms zo ondoordacht: 'en wanneer komt nr. 2 nu eens... ' dat soort vragen. Bovendien kan ik ECHT niet meer steeds blij doen bij de volgende zwangere, en dat wil ik ze netjes uitleggen...



  18. Cookie: ik heb ook geen nood aan het kunstmatige. Ik ben er eerlijk gezegd wat weigerachtig tegenover... Laat ons hopen op de natuur, hee?
    Bestaat er zo geen site waar de vrouwen die na lang proberen plots toch zwanger raakten, en waar ze hun geheime tips op doorspelen? Wat ze plots anders aanpakten of zo? HAHA!
    We moeten blijven genieten van alles rondom ons heen en proberen geen 'zeurpieten' te worden... In momenten lukt dat goed, zoals nu, als het zonnetje schijnt bvb! Maar jullie kennen ook de andere momenten. En de eerste die daarvan afziet is de partner, hee?
    Groetjes



  19. Ha cookie,
    Bij m`n 1e zw sch ging het op 1 dag na met 40 wkn zw sch fout, dus ik ervaar vooral het laatste gedeelte als erg spannend.
    @ Servais, denk dat de truc niet bestaat. Helaas. Maar goed zulke verhalen geven wel weer een positieve impuls.
    Liefs,Haloa



  20. Hoi ,
    Ik zou willen dat er een tuccendoos was om zwanger te worden servais! maar helaas...
    Ik ben de laatste dagen wel goed gemutst en er niet zoveel mee bezig. Wij zitten dan ook weer in de week na de ongesteldheid, dus tsja..
    Ik heb mezelf wel toegesproken; geen fora met zwangeren meer, geen gereken geen ovulatietesten. ook dit helpt om er minder mee bezig te zijn.
    Haloa: dus eigenlijk is je kindje echt net voor de bevalling overleden? Kan me er godzijdank niets bij voorstellen. Ik vond een miskaam met bijna 3 maanden al vreselijk. Is je tweede zwangerschap goed verlopen? Brengt dat je niet iets meer rust voor een eventuele volgende keer?
    Ik ben nu al minder onbezorgd na die miskraam, ik heb nog zoiets van : zwanger worden da's 1, zwanger blijven is een andere zaak.
    Nou meiden, ik duim weer voor jullie!
    groeten Cookie



  21. We duimen terug!! Ik geloof er alleszins nog in, jullie ook?
    Wij zitten in een verdere fase, ik verwacht mijn ongi op 18-20 februari... Ik heb waarschijnlijk weer teveel gerekend. Toevallig moest ik naar de dokter voor een check-up rond onze sporthobby. Hij stelde vast dat ik last had van stress of te weinig slaap. Helemaal niet ernstig, maar het is er toch maar. Als die dokter dat al kan zien, wat moeten mijn hormonen dan niet denken? Wat kan je daar nou aan doen, teveel stress? Er minder aan denken? Met al die zwangere vriendinnen om me heen...
    Ik kan jullie niet helpen op het vlak van verwerken van een miskraam. Ik heb daar (gelukkig) geen ervaring mee. Maar ik kan me voorstellen dat dit niet makkelijk is. Dat vergeet je nooit, zelfs al was het maar een paar weken oud, denk ik toch?
    Succes, meiden!



  22. Hoi meiden
    Wat een verhalen zeg en allemaal in het zelfde schuitje
    Ik vind persoonlijk het niet uitmaken als je al een kind hebt of neit de frustraties blijven het zelfde!!
    Ik moest vandaag ong worden en ik zit er weer eens op te wachten grrr
    Er minder aan denken servais lukt toch niet! je bent er toch elke maand weer mee bezig.
    Zo ik ook heb helemaal neit meer aan mijn vruchtbare dagen gedacht.. Ja natuurlijk weet je wel wanneer ongeveer maar heb er niet meer om gevreeen zeg maar :)
    En wat is verwerken nou wanneer heb je iets verwerkt ?
    Ik vind het maar een raar proces dat rouw gedoe :)
    Ik moet zeggen dat bij mij het rouwproces een beetje raar is gegaan 3 maand naar mijn miskraam werd mijn vader doodziek en daardoor is het een beejte overgeslaan zeg maar.

    Mijn beste vriendin is in maart uitgeteld en ja natuurlijk ben ik stinkjaloers!!
    Maar ik gun het er ook van harte!
    En ik word een super liefe tante voor haar kleine dochtertje alleen hoop ik toch echt dat die van mij er kort naar komt zodat we nog samen in de baby fase kunnen gaan zitten hihihih.
    Dromen mag he :)
    Na 3 jaar weet ik niet meer waar ik over mag dromen :(
    p.s kunnen jullie mischien de lettertype wat vergroten hih heb echt een vergrootglas hiero nodig :)

    hugggg Say



  23. Hoi meiden,
    Verwerken stopt idd nooit. Hier afgelopen zaterdag 3 nieuwe zwangeren, [:'(]
    @Cookie: 2e zwangerschap is probleemloos verlopen. Doordat de psych druk aan het eind te groot was, hebben ze e 2e met 38 weken gehaald. Dat was bijna een 9 ponder, dus ik ben blij dat ik niet tot de 40 weken heb gewacht, dan had ik hem er niet eens uitgekregen, hihi ... En ja, de goede ervaring geeft me vertrouwen voor een volgende zw sch. In de 1e zw sch had ik echt een innerlijke onrust, de 2e keer niet. Ik denk dat ik weet waar me intuitie me waarschuwt. Onvoorziende omstandigheden heb je altijd in t levene.
    Het jezelf streng aanpakken werkt wel even, maar als er dan weer 3 zwnageren op een dag bijkomen, vergeet ik ineens m`n goede voornemens weer!
    @ Say: ong al door? Of misschien toch zw????
    @ Servais: minder aan denken helpt volgens mij niet om sneller zw te raken. Ik was mega gestressd voor ik zw was van de 2e en toen was het toch in 3 rondes raak. Straks word je nog gestressd van het feit dat je niet mag stressen ....
    Liefs,
    Haloa



  24. Hi meiden,
    Wat een herkenning; ook ik heb dus vorige week 3 nieuwe zwangeren in directe omgeving moeten ' accepteren' en daarnaast heb ik net een nieuwe baan waar ( JA ECHT) 2 collega's op dezelfde datum in april uitgerekend zijn al ik van mijn miskraam... hoe wreed kan het lot zijn en waar moet ik nog om lachen??
    Nee, dat zijn de momenten dat ik het ook even niet meer zie...dat het goedkomt zeg maar.
    Say: je hebt gelijk; dat verwerken is gewoon gelul. Maar ja, ik moet mezelf ook ergens mee opbeuren. Soms bedenk ik de meest lamme smoezen om mezelf een beter gevoel te geven.
    Ser: wat ben jij nog positief! Heerlijk, daar ga ik veel naar luisteren.
    Oh ja, en over dat lettertype : Zo goed?
    [:D] liefs Cookie


Zoekwoorden
Type
uitgebreid zoeken

Club Chat

Openbare berichten

  • Leve roeptzo twee jaar niets gezegd­ hier?? | 15-03-2011 | 12:30
  • Leve roepthallo | 18-06-2009 | 15:07
  • Sayfiya roepthihih | 20-05-2009 | 19:01
  • Sayfiya roeptis dit weer wat nieuws ? | 04-05-2009 | 22:50
  • emma82 roeptmir als je dit leest

    ITS ME EMMA!!­!!

    Ik ben ­je kwijt meid!!!
    | 25-03-2009 | 11:16
  • Fabienne07 roeptInderdaad, ik moest ook e­en week zoeken. Ik ben no­g op zoek naar Gwennie4? ­Lees je dit Gwennie? Ik z­ie dat jij nog niet lid v­an deze club bent..missch­ien dat je dit berichtje ­ziet. Op ons oude onderwe­rp heb ik een reactie gep­laatst!
    groetjes,Fa­bienne
    | 24-03-2009 | 14:13
  • 30 hanneke roeptik heb het gevonden maar ­dat viel niet mee. | 22-03-2009 | 11:23

Wie doet wat

Wie hier?

Er is niemand online!