Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?
Wij zijn deze maand 2 jaar bezig met zwanger worden en het lukt maar niet. Het wordt steeds moeilijker er luchtig mee om te gaan zeker nu steeds meer mensen om me heen zwanger worden. Wie zit er in het zelfde schuitje en schrijft mee?
- Beheerder: tatu
- Thema's en emoties: mamas kinderen, jaloers, onzeker, verdrietig
Met...
- 8 volgers
- 1 blog
- 1 onderwerp
- 0 foto's
- Meest gelezen (2.449x) Even heel verdrietig
- Meeste reacties (19) Even heel verdrietig
Dit onderwerp heeft 19 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 30-09-2010 15:04. \t\t
Even heel verdrietig
- Zoals ik al eerder schreef zijn mijn man en ik deze maand 2 jaar bezig om zwanger te worden. Mijn kinderwens is altijd al groot geweest en ongeveer 5 jaar geleden begon het echt te kriebelen. Mijn man ( toen nog vriend) was er toen nog niet aan toe, maar zo'n 2,5 jaar geleden begon hij het leuke er ook van te zien. Ik helemaal blij, ik was al een jaar gestopt met de pil dus we konden meteen aan de slag! Ik begon hier op flair te schrijven op bij een club, deze meiden zijn inmiddels allemaal zwanger geweest.
Helaas werd ik in oktober 2008 ziek en konden wij even niet actief bezig zijn, maar dat was maar voor een paar maanden. Op dat moment kon ik nog vrij relaxt omgaan met het feit dat zwanger worden voor ons blijkbaar geen makkie was. In mei 2009 was ik een week over tijd, ik was er van overtuigd dat ik zwanger was maar een test wees uit van niet. Daarna ben ik nooit meer over tijd geweest, eerder steeds te snel weer ongesteld. Ik ben van het type, maak van je hart geen moordkuil, en vertelde vrienden en familie dat we bezig zijn met zwanger worden. Nu denk ik wel eens, had ik dat maar niet gedaan. De een na de ander vraagt; Lukt het bij jullie niet ofzo? Of, hoe gaat het met zwanger worden? Waarschijnlijk lief bedoeld, maar om dol van te worden.
Ondertussen zijn 6 vriendinnen bevallen en twee zwanger. Allemaal later begonnen met proberen dan wij. En dat steekt, zeker als twee daarvan hun derde eigenlijk niet gepland hadden en hardop uitspraken te twijfelen of ze er wel zo blij mee waren. Dat doet zo veel pijn, vooral omdat zij al gezegend zijn met kinderen en ik, die zo graag wil maar moet wachten.
Afgelopen februari vertelde mijn schoonzus dat ze hun tweede verwachten; weer na 2 maanden zwanger alsof het niets is. Het heeft echt even geduurd voor ik daar blij mee kon zijn. En nu vanavond; we eten bij mijn moeder en voor dat de borden opgeschept worden krijg ik een kadootje in mijn hand geduwd door mijn 6 jaar jongere zusje. Ik dacht nog; oh misschien gaan ze wel trouwen maar diep in mijn hart wist ik het al toen ik het papier zag. En ja hoor na het openen zat er een slabbetje in met de tekst " tante, geef je mij straks de fles". Verbazing ( want ik wist niet dat ze bezig waren), verwarring, felicitaties en toen de tranen.
Het drong ineens tot me door, mijn kleine zusje is eerder zwanger dan ik. Dit kan niet kloppen, volgens mij ben ik aan de beurt?!...... Het klinkt heel hard als ik het zo op schrijf maar zo voelt het wel. Ik keek nog een keer naar het slabbetje en eigenlijk hadden ze net zo goed meteen een mes in mijn hart kunnen steken of "lekker puh, wij wel" op het slabbetje kunnen zetten. Het voelde zo gemeen, vooral ook omdat zij wisten dat wij al zo'n tijd bezig zijn. Ik snap dat zij er iets leuks van wilden maken, maar moest dat dan zo? Uiteindelijk werd het een rare avond, ik heb nog wat eten naar binnen kunnen werken, mijn moeder werd verscheurd door blijdschap voor haar ene dochter en verdriet voor haar andere ( mijn moeder heeft zelf 9 jaar moeten wachten op haar eerste), mijn zus en zwager blij, mijn broer deed zijn best alles te begrijpen ( lukte niet) en mijn man en ik zaten er maar bij. De echo ging over tafel en er werden vragen gesteld, men probeerde mij op te beuren met goed bedoelde woorden maar oh, wat voelen die betekenisloos. Daar koop ik niks voor!
Komt er ook nog bij dat ik maandag ongesteld word, op vakantie, ik zeg alvast maar " word" want de tekenen ( buikpijn, depri, puistjes) zijn er al weer. Ik ben ( zo goed als zeker) weer niet zwanger dus....
Nu lag ik dus al 3 uur wakker en ben maar weer uit bed gegaan. In bed voelde ik me zo boos en verdrietig, maar nu ik hier zit komen de tranen niet meer. Ik ga zo maar weer naar boven om te proberen wat uurtjes te pakken.
Mijn vraag aan jullie; wie herkent zich op enige manier in mijn verhaal en wil met mij samen hierover schrijven. Ik merk dat ik op zoek ben naar iemand die me echt begrijpt en hoop dat hier te vinden. Hopelijk kunnen we elkaar steunen en natuurlijk ook gewoon gezellig kletsen. Het wordt vast geen triestig topic hoor; uiteindelijk zal zwanger worden toch vast eens gaan lukken!
Hopelijk tot gauw,
Tatu- Print deze pagina
19 reacties op onderwerp
- Lieve Tatu,
Ik heb je verhaal met tranen in mijn ogen gelezen: wat moet het moeilijk voor je zijn, meid! Ik leef echt met je mee...
Ik zit niet in hetzelfde schuitje als jij en kan dus niet met je meeschrijven maar ik wilde toch even een reactie voor je achterlaten.
Ik wens je gewoon heel erg toe dat jij ooit ook je eigen kleintje vast kunt houden.
Heel veel sterkte, kracht en geluk,
Liefs,
BeMe - Lieve BeMe,
Bedankt voor je enorm lieve reactie, dat doet me echt goed! Ik blijf hoop houden inderdaad, ooit moet het toch eens lukken!?!
Liefs,
Tatu - Hoi Tatu,
Wat een heftig verhaal is dit zeg. Ik vind het echt enorm rot voor je... het is nooit leuk als zwanger worden niet lukt...
Er is al een forum via de club "zwanger worden" en dan met de forumnaam "zwanger worden lukt niet". Deze club is opgezet door Barbies (dan kan je m vast vinden)...
Hier praten wij ook met meiden die al langer bezig zijn met zwanger worden. Een deel zit ook al in de medische molen bij de gynaecoloog.
Er komen voortdurend nieuwe meiden bij en het is geheel vrijblijvend!
Dus als je zin hebt ben je bij deze van harte welkom.
Liefs Izzy - Beste Tatu,
goh wat zal dit moeilijk voor je zijn zeg! Poepoe.
Ik ben zelf nu een jaar bezig, maar helaas doet de natuur zijn werk niet bij mij. Met andere woorden ik heb geen eisprong, waardoor ik ook niet menstrueer. Dit was best een schok aangezien ik voor het begin van de pil wel regelmatig ongesteld werd.
Ik zit nu in de hele medische molen en dat is erg zwaar. Ik ben ten minste 1x per week in het ziekenhuis en dat breekt me soms. Een echo nemen is voor veel vrouwen een verschrikking en ik lig elke week met de benen wijd (sorry, klinkt niet erg netjes!).
Maar ondanks dat ik nog iets nuchtiger ben dan jij vind ik het soms ook moeilijk. Ik ken je gevoel. Het is niet dat je niemand gunt om zwanger te mogen zijn. Het is alleen dat je het zelf zo ontzettend graag wilt. Ik vind het stom van je vriendin dat ze weet hoe jij ermee bezig bent en je voelt, dat zij dan zegt dat ze niet zeker is van de 3e. Als mij dat zal gebeuren.... pfff ik zal ze eens even laten weten hoe stom je dan bent. Ik zou super boos zijn!
Tja en van je zusje, het is super zwaar. Ik heb ook altijd gezegd eerder dan mijn zus zwanger te willen zijn. Nu zij mij al heeft ingehaald bloed mijn hart soms als ik haar kindje zie. Hoe zeer ik ook van dat jochie hou, ik zou er zelf ook 1 willen.
Probeer wel blij voor haar te zijn. Je zal vast de beste tante worden dat het kindje ooit zal krijgen! Hoe zwaar het af en toe ook zal zijn.
Ik blijf hoop houden ooit mijn eigen kindje te zien opgroeien! En dat gun ik jou ook!
Groetjes r_s(P) 136 - (P) 39 - (P) 37 - (P) 35 - Start Menopur: 40 - M 35 - (P) 21 - Start Puregon: zwanger!!! - Wat een lieve reacties allemaal, dat doet echt goed. Ik wist al wel dat ik er niet alleen in stond, maar het lijkt wel of je om je heen alleen maar zwangeren ziet....... Dat herkennen jullie vast wel.
@ r_s jij hoopte dus ook eerder zwanger te worden dan je zusje. Tja en dan wordt je inderdaad ingehaald. Knap hoe je er mee om gaat, maar ik snap dat je hart soms bloed. Ik kan er ook al iets nuchterder tegen aan kijken vandaag dus dat zal vast alleen maar beter worden. Wat zal dat schrikken zijn geweest, geen eisprong. En zwaar hoor iedere week in het ziekenhuis. Zit er al verbetering in? Ik heb wel een eisprong, maar was heel onregelmatig. Dat gaat nu de afgelopen maanden steeds beter. Er komt wat regelmaat in. Eerst maandag maar weer afwachten, toch iedere maand weer hopen maar ik vrees dat het weer niet gelukt is.
@Izzy, ik denk dat ik jullie topic al gezien heb, maar kreeg de indruk dat het allemaal mensen waren die al langer schreven. Ik wilde er niet tussen gaan zitten vandaar mijn nieuwe topic. Maar ik ga zeker kijken. Ik zou het fijn vinden om wat te kunnen kletsen met meiden die ongeveer hetzelfde meemaken.
Ik ga morgen op vakantie dus daarna kijk ik hier pas weer. Alvast fijn weekend allemaal! - Hoi Tatu,
Ik heb net je bericht gelezen en dit is zo herkenbaar!
Ik las dat je eerst lekker op vakantie gaat, maar ik zal even wat over mij zelf vertellen. Msschien dat er meer mensen mee gaan lezen en ook gaan volgen zodat wij een gezellige club over houden.
Sinds eind 2008 proberen mijn vriend en ik ook zwanger te raken. Ik heb vanaf het begin een hele onregelmatige cyclus gehad. Op dit moment varieert het tussen de 30 en 35 dagen. Al met al moeilijk om te bepalen wanner het de beste tijd is om zwanger te raken.
Ik ben in al die tijd nog niet zwanger geweest.
Ik heb wel ovutesten gebruikt en twee keer een pos. test daarvan gehad, helaas mocht dit niet baten.
Mijn vriend en ik hebben besloten om volgende week een afspraak te maken met de HA, om zo na onze vakantie een afspraak te kunnen maken bij de Gyn.
Ook ik schrijf al mee bij een nader topic, maar ook daar is iedereen op een na zwanger. Ik merk dat ik behoefte heb aan mensen die net als ons in het zelfde schuitje zitten en er ook langer over doen of er misschien hulp bij nodig hebben.
Bij ons in de omgeving zijn in de fagelopen 2 jaar veel mensen zwanger geworden. Ook mijn schoonzus, wie na 2 maand al zwanger was. Terwijl zij en mijn zwager pas een jaar bij elkaar zijn. Iedereen maakt grapjes van: schiet al een beetje op of komt er nog wat van. Op 2 vrienden na weet niemand er vanaf.
Nou dit was een heel verhaal, hopelijk gaan er meer mensen meeschrijven. ik wens je iig een hele fijne vakantie, geniet ervan. We spreken elkaar naar je vakantie!
XXX niekronde 2: 28 -35-30-28-31 - Heel herkenbaar, goed dat jullie nu verder gaan kijken bij huisarts en gynaecoloog.
We maken er hier samen een gezellig praatclubje van! Misschien volgen er nog meer. Ik ben dinsdag over een week weer terug dus woensdag laat ik wat van me horen!
Groetjes,
Tatu - Hallo Tatu,
ik kan me redelijk goed bedenken hoe jij je moet voelen en ik herken ook erg veel in je verhaal. Ook bij ons wil het zwanger worden niet lukken maar gelukkig heb ik niet zo'n vervelend slabbetjes verhaal. Wat moet dat pijnlijk voor jullie zijn geweest.
Wel ken ik de verhalen van mensen die tegen mij zeggen dat mensen die geen kinderen kunnen krijgen niet weten wat ze missen. Het was alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg. Onlangs zag ik nog een voorstelling van Lenette van Dongen op tv en blijkbaar had zij ook zelfde ervaring gehad en ze wist ook het ook heel goed te verwoorden.
Zelf heb ik net mijn tweede IVF poging (hiervoor 6x IUI gehad) en deze poging heeft helaas wederom niet geresulteerd tot een zwangerschap. Waarom het niet wil lukken is niet bekend; alles is onderzocht en alles is goed. Toch blijf ik hoop houden dat het gaat lukken voor mij en mijn vriend maar voor alle vrouwen en mannen die in hetzelfde schuitje zitten.
@ r_s
heel herkenbaar dat je regelmatig met je benen wijd ligt in het ziekenhuis; ik geloof dat ik nu alle mensen van de fertiliteitspoli tussen mijn benen heb gehad.
Vanaf het eerste intake gesprek tot alle bezoekjes erna doe je niet anders dan achter een gordijntje je kleren uittrekken, op de tafel kruipen of in de beugels.
Mijn benen gaan nog net niet spontaan uit elkaar bij het naderen van de poli maar het scheelt niet veel.
Wat ik trouwens heel vervelend vind is dat de wachtruimte voor de poli dezelfde is voor alle vrouwen die met een mooie buik rondlopen. Dat is behoorlijk confronterend en daar heb ik af en toe echt moeite mee. Iedereen die daar zit te wachten weet toch al dat het niet bij je wilt lukken wanneer je langs de eerste balie loopt.
liefs,
elayneelayne wijzigde dit bericht op 17-07-2010 16:22 met 28% ![[{]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-24.gif)
![[}]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-48.gif)
elayne wijzigde dit bericht op 17-07-2010 16:28 met 157%- Elayne, ik moest wel even lachen om jou verhaal van de benen wijd. Mooi hoe je het verteld haha!
Bij ons is het gelukkig anders geregeld. De zwangeren en pas geborene komen pas na 10 uur. Wij hebben een inloop poli van 8.00 tot 10.00 uur, dus als het goed is kom je ze niet tegen.
MAAR de babyboekjes, zwangerschapsboekjes, echo verhalen en verhalen wat na de zwangerschap, tja die liggen er wel. Ik kijk er zelf niet echt naar om, maar ik snap dat vrouwen dit erg moeilijk vinden. Erg confronterend als je zelf nog met de vraag speelt of het uberhaupt ooit gaat lukken.
Ik snap niet dat er niemand die daar werkt over nadenkt dat dit eigenlijk niet kan.
Ik lees dat jij ook al het nodige hebt doorstaan. Goh meid. Wat is de natuur soms oneerlijk he?!(P) 136 - (P) 39 - (P) 37 - (P) 35 - Start Menopur: 40 - M 35 - (P) 21 - Start Puregon: zwanger!!! - Hey meiden,
Gisteren ben ik weer thuis gekomen, onverwacht pas vrijdag want door een staking ging ons vliegtuig maandag niet. Morgen schrijf ik even een langer bericht!
x - Hoi Tatu, Wat een verhaal zeg!! Ik snap je helemaal bij ons in de vriendengroep is iedereen of zwanger of hebben net hun eerste kindje! Ik ben Bosje 26 jaar wij zijn nu dik een jaar aan het proberen om zwanger te raken. We zijn doorgestuurd naar het ziekenhuis mijn man naar de uroloog ik naar de gynaecoloog, mijn man is ondertussen geopereerd aan zijn zaakje (ik zeg het zo maar even)er zat een spatader en die hebben ze nu ongedaan gemaakt nu is het afwachten 3 maanden om te kijken of het zaad verbeterd. bij mij is zo ver ze konden zien met de inwendige echo, alles in orde alleen is mijn eisprong is vrij laat in de cyclus in oktober moet ik waarschijnlijk hormonen gaan spuiten en wat ze verder precies gaan doen is nog onduidelijk. maar de kans op een natuurlijke zwangerschap is vrij klein dus is er veel kans dat het kunstmatige inseminatie of ivf word of zoiets. Dat is even kort samengevat mijn verhaal. Zijn jullie ook bezig met onderzoeken? Groetjes Bosje
- Hoi meiden,
Tatu, ik las je verhaal en ik herkende mezelf daar in.
Ik zit een beetje in het zelfde schuitje, maar ik snap hoe je je voelt en ik wil toch even reageren.
Ik zal het uitleggen.
Ik heb inmiddels een zoontje van bijna 2. Het heeft 2,5 jaar geduurd voordat ik zwanger raakte. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit ..... de kans op een spontane zwangerschap was nihil, voor IUI kwamen wij niet in aanmerking en het zou IVF worden. Vlak voordat wij daaraan begonnen, bleek ik toch zwanger.
Nu wil ik jullie niet een preek geven van "Het komt wel goed, misschien ben je er teveel mee bezig, bla bla bla ...". Ik wil alleen zeggen, dat ik met tranen in mijn ogen jullie verhaal lees. Want oooohhh wat zijn sommige mensen gevoelloos en wat herken ik sommige situaties goed.
In het ziekenhuis zagen wij inderdaad bij elke afspraak de zwangeren een paar meter verderop zitten, terwijl ik op een goede uitslag hoopte. Op een gegeven moment lig je als verdoofd op die tafel, van "doe wat je moet doen". Al die stress, onzekerheid en verdriet die er allemaal bij komt kijken.
Mensen die vragen of het niet eens tijd wordt voor een kindje! Waar bemoeien ze zich mee.
Sommige realiseren zich niet wat ze met hun opmerkingen teweeg brengen.
Wij zijn nu inmiddels weer 8 maanden bezig voor een 2e. En nu ook weer hoor ik weer veel mensne die zwanger zijn (vaak na poging 1 - 3). Is hard.
En natuurlijk ben ik dankbaar dat ik een mooie zoon heb en misschien dat ik me 'makkelijker' er bij neer kan leggen als het niet zo mocht zijn, maar een wens om een kind is zo intens. Daar verander je niet zo snel wat aan.
Meiden, ik wil jullie al het geluk en succes wensen.
Je gunt natuurlijk anderen zoiets moois, maar je gunt het je zelf het allermeest! - Mama van S, je zegt het precies juist:Je gunt natuurlijk anderen zoiets moois, maar je gunt het je zelf het allermeest!. Ja meid, mooi gezegd.
Zeker als je al een geruime tijd bezig bent en er niets gebeurd dan wordt je steeds ongeduldiger. Het gunnen wordt moeilijk, want je wilt het zelf te graag.
gelukkig ben ik nog steeds zo dat ik het echt heel erg leuk vind voor anderen. Tuurlijk wordt het wel steeds iets moeilijker om aan te horen, al die mooie verhalen. Maar mijn hoop is nog niet vervlogen. Het duurt alleen wat langer!
x(P) 136 - (P) 39 - (P) 37 - (P) 35 - Start Menopur: 40 - M 35 - (P) 21 - Start Puregon: zwanger!!! - Mama van s, je hebt helemaal gelijk. Natuurlijk gun je het iedereen maar als je het zelf zo graag wilt wordt het ( voor mij in ieder geval) wel iedere maand moeilijker. Zeker bij mensen die eigenlijk helemaal niet meer zaten te wachten op nog een baby en dit ook duidelijk melden. Vandaag kreeg ik een geboortekaartje binnen van een studievriendin; een jongen hebben ze gekregen. Mooi ingetogen kaartje waar de liefde vanaf straalde. Ze zijn er super gelukkig mee, morgen zal ik even een kaart sturen en dan later ook maar op kraamvisite. Kan ik meteen even oefenen hoe het straks zal gaan als mijn schoonzus en zus bevallen zijn. Ik ga er nog steeds maar vanuit dat ik straks zwanger ben als mijn zusje moet bevallen, dat houdt me wel positief. Bij de pakken neerzitten heeft natuurlijk geen zin. Ik moet zeggen dat ik mijn zusje nog niet heb gezien na onze vakantie en dat hou ik nog even een paar dagen zo. Ik heb er gewoon nog even geen zin in, in haar blije verhalen.
Bosje; jullie zitten dus ook al in de molen. Wel rot dat een spontane zwangerschap bij jullie moeilijk wordt. Hoe ga je daar mee om? Lijkt me echt moeilijk
Mama van s, wat heerlijk dat je vlak voor je IVF ging doen toch zwanger bleek. En een mooie zoon, wat een rijkdom! Een vriendin van mij is nu, na 3 jaar proberen in haar 8ste maand van haar eerste zwangerschap. Ook zij bleek 1 maand voor ivf zwanger, ik vind het zo heerlijk voor ze!
En jullie bezig voor een tweede, ook weer spannend denk ik. Hopelijk hebben jullie net zo veel geluk als met de eerste, Ik duim voor jullie!
Elayne, jij hebt dus ook al heel wat onderzoeken achter de rug. Hoe gaat het nu verder bij jullie? En ik kan me voorstellen dat het pijn doet, als je daar zit in de wachtkamer omdat zwanger worden moeilijk is en er steeds zwangeren rondlopen...... Echt zo'n extra "trap na"......
Hebben jullie er trouwens ook zo'n last van dat het net lijkt alsof je overal zwangere vrouwen en mensen met kinderwagens ziet? Ik heb daar echt last van. Vooral als ik mensen tegen kom van vroeger, van school ofzo, die jaren jonger zijn dan ik en dan zwanger achter een kinder wagen lopen, dan krijg ik echt een knoop in mijn maag....
Nou tot schrijfs!
r_s hoe is het met jou? - Tatu, lief dat je het vraagt. Ik ben inmiddels weer druk met de injecties in de weer. Zit nu op CD 18 (geloof ik), dus al 13 dagen aan het prikken. Het zijn nieuwe medicijnen, dus heb er nog geen weet van. Morgen moet ik weer naar de fertiliteitsarts voor een echo. Hopelijk zijn er weer wat eicellen gegroeid, maar mijn gevoel zegt van niet. Ach ik zie het morgen wel....
Hoe is het nu met jou?
Vervelend gevoel he dat iedereen om je heen zwanger is. Ik snap je gevoel. Ik heb het (nog) niet heel sterk en hoop dat ook te houden.
Waar ik wel last van heb zijn sommige reclames, van alldays bijv. die zeggen dat vrouwen blij moeten zijn (happy) als ze menstrueren, want dan geeft jelichaam aan dat het werkt. PATS....! klap in het gezicht, want nee ik menstrueer niet uit mezelf! Daar kan ik wel wat boos om worden!
xx(P) 136 - (P) 39 - (P) 37 - (P) 35 - Start Menopur: 40 - M 35 - (P) 21 - Start Puregon: zwanger!!! - Hoi meiden!
Mag ik met jullie mee praten?
Mijn naam is Stephanie, 26 jaar en een dikke 1,5 jaar bezig om een kindje te kijgen samen met mijn vriend (30).
Ook bij mij gaat het (helaas) niet vanzelf.
Nadat ik vorig jaar november flinke buikkrampen kreeg tijdens,voor en na menstruatie ben ik naar huisarts geweest, de huisarts vermoedde enometriose. Doorgestuurd naar ziekenhuis, onderzoeken gehad...ook lekker met de benen wijd en zoals al eerder hierboven vermeld heb ook ik iedereen van de feriliteitspoli tussen mijn benen gehad![[:S]](http://www.flaironline.nl/smileys/emotion-7.gif)
Het blijkt dat ik 2 enorme cystes heb in de buurt van mijn rechter eierstok.
Aha...dat verklaarde dus de enorme pijn. Ook is de diagnose endometriose vastgesteld.
Ik heb nu een behandeling van 3 maanden Lucrin gehad, dit is een hormonen injectie waardoor je hormoonhuishuiding tijdelijk stop wordt gezet...yep, Step is in de overgang inclusief opvliegers en verschrikkelijke moodswings, Jantje huil, jantje lacht is er niets bij!
Al die testen en medicijnen onderga in zonder moeite, maar dat IEDEREEN zwanger is en baby's krijgt vind ik nog steeds erg moeilijk. Gisteren ging ik voor een bevallen collega een cadeautje kopen. Ik stond in de winkel en zag al die lieve kleine pakjes en sokjes en ik voelde de tranen in mijn ogen branden.
Morgen weer een afspraak bij de fertiliteitskliniek om te kijken of door de Lucrin de cystes zijn geslonken zodat ze vervolgens operatief verwijderd kunnen worden.
Als ik zo lees en zie dat er ook al vrouwen bezig zijn met IUI of IVF, dan denk ik bij mezelf...kop op, zover is het nog niet,dus schouders eronder en niet zo zeuren.
Maar aan de andere kant blijft het enorme verlangen naar zwanger worden en een kindje in je armen zo groot dat het soms pijn doet.
Liefs, Step - He Step, welkom. Ik moet zeggen dat hier niet heel erg veel geschreven wordt. Iedereen is druk denk ik, haha!
Maar ze gaan je cysten dus operatief verwijderen als ze geslonken zijn? Zijn ze zo groot dan? Ik ken iemand die ook endo heeft, ook al 2 behandeling heeft ondergaan met Lucrin. Zij heeft hier zo ontzettend veel last van gehad, poe ik had echt medelijden met haar. Zo te lezen heb jij het ook niet heel erg makkelijk he?!
En wat je doet is zeker geen zeuren. Dit is wat jij nu mee maakt, wat voor jou op het moment het belangrijkste is. Dat wil niet zeggen dat het niet al erg vervelend voor jou (en iedereen die er ook mee bezig is) niet net zo erg is.
Ik heb al eens eerder iemand gesproken, zij vond het raar dat ze al bij de gynaecoloog kwam terwijl ze pas een jaar bezig waren. Ze voelde zich schuldig tegenover de vrouwen die er al 5 jaar (o.i.d.) mee bezig waren. Ik heb toen ook gezegd, wees blij dat je geholpen wordt. Veel mensen wordt gezegd dat je maar moet blijven proberen. Jou probleem is net zo erg als die van een ander.
Om een lang verhaal kort te maken, ook jou probleem is net zo vervelend als een ander!
Nou meiden, ik zit trouwens op het wachtbankje. Afgelopen weekend heb ik de pregnyl geinjecteerd. 36uur later moesten we seksen. Dat werd dus zondag avond. Vanaf toen "in de wacht". Ik voel vanalles. Van positief naar negatief. Maar ja, wat wil je met al die hormonen troep!
Ben wel erg zenuwachtig merk ik hoor!
Hoe is het met de rest? Tatu?(P) 136 - (P) 39 - (P) 37 - (P) 35 - Start Menopur: 40 - M 35 - (P) 21 - Start Puregon: zwanger!!! - hoi!
Ik weet hoe je je voelt. Wij zijn nu 10 maanden bezig. En de twijfels beginnen nu toch wel toe te slaan of het ooit nog wel wil gaan lukken. Over twee weken moet ik ongesteld worden en ik voel 9 van de 10 x al rond de 18e dag dat ik het moet worden. dat is zo frustrerend! En mijn schoonzusje is ongeveer gelijk met mij met de pil gestopt en zij was na 1 maand al zwanger en verwacht deze week haar 1e kindje. Mijn vriendin is ook zwanger nadat ze 6 maanden daarvoor een miskraam heeft gehad.
En inderdaad word ook ik niet goed van die reacties van "het komt wel" of "je moet er niet zoveel mee bezig zijn" aaaargh!!!! Dan denk ik: had ik het maar nooit aan iemand verteld dat wij bezig waren...
Ik voel me soms heel eenzaam en heb alleen mijn vriend waar ik soms bij kan uithuilen. Maar hij weet niet wat hij met mij aan moet. En dat snap ik ook wel.
Mijn vriend gaat binnenkort zijn zaad laten testen en ik ben zeer benieuwd wat daar uit komt..
Hoe is het verder met jullie?
Dit onderwerp heeft 19 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 30-09-2010 15:04. \t\t
Even heel verdrietig
Club Chat
Openbare berichten
Geen berichten gevonden.
Wie doet wat
- hellogirl heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?30-09-2010 | 15:04
- r_s heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?25-08-2010 | 19:54
- Step heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?25-08-2010 | 10:46
- r_s heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?09-08-2010 | 20:22
- tatu heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?04-08-2010 | 21:59
- r_s heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?04-08-2010 | 20:30
- Mama van S heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?03-08-2010 | 21:01
- bosje heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?02-08-2010 | 20:05
- tatu heeft gereageerd op een forum onderwerp in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?31-07-2010 | 20:38
- bosje heeft een blog geschreven in Als zwanger worden niet lukt; wie praat er mee?19-07-2010 | 00:06
Wie hier?
Er is niemand online!