- kruimeltje28 roept“er zijn vrouwen die soms wel iedere maand wat bloed verliezen. Dit komt omdat je baarmoeder beter is doorbloed en daardoor is de kans op een gesprongen haarvaatje ook groter.” | 02-12-2011 | 23:03
- Roos1988 roept“Zijn er vrouwen die tijdens hun zwangerschap ook vaak bloed hebben verloren???” | 29-11-2011 | 15:56
- Myrt roept“@Ceylan, ja dat kan. Je ovulatie kan varieren van 3 weken tot ongeveer 1 week voor je menstrueert. Is een kindje welkom? Binnen 3 dagen nadat je gevreeen hebt kan je een morningafterpil nemen! Dus voor jou nog mogelijk.” | 21-11-2011 | 13:53
- Anoniem #45105 roept“Hallo, ik heb een vraag
Ik wordt altijd de 26ste van de maand ongesteld. En heb de 19de november gevreen met me man en onveilig zelfs kan ik dan ook zwanger raken en ik gebruik ook geen pil kan iemand me hierover informatie geven?” | 20-11-2011 | 15:46 - Anoniem #45105 roept“Hallo, ik heb een vraag?
Als je de 26ste ongesteld word en 19 november onveilig hebt gevreen zou je dan ook zwanger kunnen raken? En ik gebruik ook geen pil. Wilt iemand me hier wat van laten weten? Groet..” | 20-11-2011 | 15:36 - mevrouw 026 roept“Hier nog meer mensen die totaal geen zwangerschapsverschijnselen hebben? op pijnlijke borsten na, maak me zorgen! zal nu zo rond de 8 weken zwanger zijn (misschien minder)” | 11-11-2011 | 10:20
- Alice2Famke roept“Ben vanaf juni gestopt met de pil. Hopen dat er binnenkort een wondertje in mijn buik mag groeien. Lijk me zo bijzonder.” | 26-09-2011 | 15:13
- Sweet Suus roept“Welke zomer??? Die heb ik dan nl. gemist denk ik.....” | 17-09-2011 | 15:17
- Bijtje roept“zomer al weer voorbij????” | 23-08-2011 | 11:16
- myself1987 roept“Hooi! Iedereen een lekkere luie zondag??” | 14-08-2011 | 17:12
Zwanger worden
Ben je bezig om zwanger te worden? Praat mee en deel je ervaringen met andere mama's in spe.
- Beheerder: Anoniem #16152
- Thema's en emoties: mamas kinderen, energiek, gezellig
Met...
- 1349 volgers
- 208 blogs
- 324 onderwerpen
- 4 foto's
Dit onderwerp heeft 852 reacties, en bestaat uit 35 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 35.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 15-05-2012 13:15. \t\t
Bang na miskramen
- Hoi allemaal,
Ik ben weer zwanger!
Afgelopen vrijdag een test gedaan en hij was positief. Had ook eigenlijk niet anders verwacht. Heb namelijk al 4 x eerder dezelfde symptomen gehad: moe moe moe en pijnlijke borsten. Ik was natuurlijk dolblij, maar meteen sloeg ook de angst toe. Het is al 4x misgegaan in een jaar tijd. De eerste 3x ging het al na 5 weken mis, maar weet dit pas achteraf. Nooit getest omdat ik altijd al erg onregelmatig ongesteld was en de klachten niet meteen kon plaatsen. Dus de afspraak bij de gynaecoloog was al gemaakt omdat ik al 1,5 jaar met de pil was gestopt. Intussen ovulatietesten gaan gebruiken en toen ik na een aantal weken nog niet ongesteld was en weer dezelfde verschijnselen kreeg een test gedaan: positief!!! We waren zo ongelooflijk blij!! Ons eerste kindje zouden we in oktober in onze armen kunnen sluiten! Toch was ik ook erg realistisch en wist goed dat er nog zoveel mis zou kunnen gaan. Na een aantal dagen begon ik dan ook al wat oud bloed te verliezen. Een week later hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige, zij besteedde er niet te veel aandacht aan. Weer 1,5 week later kreeg ik buikkrampen die het hele weekend duurden. En ja hoor, op zondag avond (3 weken na de test) ging het in een restaurant mis. Ons kindje zou definitief niet geboren worden. Uiteindelijk nog een curettage gehad.
Met de gynaecoloog ook over die andere 3 keren gesproken, en ook zij beaamde dat dit waarschijnlijk miskramen zijn geweest. Toen sloeg de angst en paniek eigenlijk een beetje toe. Bloed en chromosoom onderzoek zijn inmiddels ingezet.
En nu dus weer erg moe, pijnlijke borsten en een positieve test! Ik weet dat ik er van moet genieten en voel me op zich ook echt prima. Vandaag alleen weer een paar bruine 'sliertjes', net als de vorige keer. Dus weer slaat de angst toe. Aanstaande vrijdag een afspraak bij de gynaecoloog (eigenlijk om te gaan starten met Clomid), maar zal haar nu dus vertellen dat ik weer zwanger ben. Ze zal vast een echo gaan maken, maar weet uit eigen ervaring inmiddels ook dat een kloppend hartje geen zekerheid biedt. Hoe 'jaloers' ik ook ben op iedere zwangere buik die langs komt, ik zou willen dat ik die hele onzekere periode kan overslaan en een gezond kindje in mijn armen kan houden.......- Print deze pagina
852 reacties op blog
- Floor, hoe was de echo?? Ik heb keihard geduimd en doe het nog steeds.
Ik heb de miskramen na Daan gehad. Een jaar geleden besloten we dat we weer graag een kleintje wilde, maar helaas volgde toen de 3 miskramen. Nu gaat alles goed gelukkig. Vrijdag voor het eerst naar het hartje luisteren. Toch wel weer spannend, want ik merk dat ik toch nog wel wat onzeker ben hoor!
Hoop snel wat van je te horen!Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes
- De echo was goed!!!!! Zelfs een zwaaiend armpje! Vond het zo ontzettend spannend..... De gynaecoloog durfde het zelfs aan om maar vast bloed te laten prikken. Woensdag 24 november weer een echo. De onzekerheid begint alweer een beetje toe te slaan, dus dat duurt nog zo lang.
Zou zo graag allerlei babykleertjes, wiegjes, wandelwagens, speentjes, slabbetjes en stapels luiers willen kopen. Klinkt natuurlijk allemaal een beetje overdreven, maar hoop zo dat het goed gaat en kan niet wachter tot er zo'n klein smurfje is.......
Liefs Floor - Floor, wat een geweldig nieuws! Gefeliciteerd!
Hoeveel weken ben je nu?Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes - Zou nu 10 weken en 1 of 2 dagen zijn, denk ik.
Hoorde afgelopen vrijdag dat mijn schoonzusje ook zwanger is (de zus van mijn man), dacht dat ik gek werd. Wil helemaal niet onaardig zijn en gun het haar natuurlijk ook wel, maar vind het wel een beetje moeilijk. Ze is een week eerder uitgerekend dan ik. Denk echt dat ik gek wordt als het bij ons weer niet goed zou gaan en bij haar wel...... Wil eigenlijk helemaal niet zo denken, maar dat gevoel is er nou eenmaal. Heb nu ook weer wat buikpijn en voel me helemaal niet lekker. Wil echt positief blijven, maar vind dat soms echt zo moeilijk. Mijn schoonouders verheugen zich nu helemaal op 2 kleinkinderen in juni en hebben het over niets anders meer, maar word daar helemaal gek van. Ben echt nog niet zover, eerst maar weer eens de volgende echo afwachten......
Hoe was het afgelopen vrijdag? Klopte het hartje goed? Ben jij bij de verloskundige onder controle of bij de gynaecoloog?
Groetjes Floor - Heb een echo gehad en het is goed! Ben nu 12 weken en 2 dagen!!!!!!!!!
Groetjes Floor - GEFELICITEERD!
Wat een geweldig nieuws! Kun je er al wat meer van genieten?Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes - Ow en dat gevoel dat je had met je schoonzusje is heel herkenbaar hoor. Ik had precies hetzelfde!
Ik vind dat ook niet zo vreemd. Het is niet niets wat je allemaal hebt meegemaakt!Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes - En weer is het niet goed!!!!!!!!!!!!!!!!
Vanochtend iets bloedverlies. Gynaecoloog gebeld en mocht gelukkig komen, maar weer klopte het hartje niet. Zou vandaag 15 weken zijn.
Kan wel schreeuwen, huilen, alles. Ik weet het gewoon niet meer.
Een curretage willen ze niet meer doen omdat het al 15 weken is. Moet zaterdag dus naar het ziekenhuis en dan wordt de bevallig opgewekt.
Waar houdt dit op? Waar hebben we dit aan verdiend?????????
Floor - Jemig Floor, ik weet echt niet wat ik moet zeggen! Wat verschrikkelijk! Ik heb zo met je te doen.
Gaan ze onderzoek doen wat er fout is gegaan?
Heel erg veel sterkte meid! En van je afkletsen mag altijd!
Hele dikke knuffel!!Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes - Hallo Meiden,
Ik ben sanne 20 jaar en wil graag mijn verhaal kwijt, maar weet niet goed waar.
Het verhaal van Floor33 trok mij zo erg aan. Wat erg voor je meid. ja erg nee dat is
het goede woord niet wat verschrikkelijk kut.
Ik heb de laatste week ook een verschrikkelijke week gehad en hoopte dat we hier steun aan elkaar konden geven.
Ik was 11 weken zwanger en mocht voor de eerste echo, helemaal blij natuurlijk ook allerlei plannen gemaakt, maar deze roze wolk werd al snel zwart toen we hoorde dat het hartje niet meer klopte.
Ik had geen buikpijn geen bloedverlies en kon het niet geloven.
Afgelopen maandag moest ik naar het ziekenhuis om nog een keer een echo te maken, natuurlijk was er niets veranderd, dus een afspraak gemaakt voor afgelopen donderdag voor een curretage. Ik zou dan 12 weken zijn.
Dinsdag nacht ging ik toch bloeden en dat hield niet meer op, ik bloedde zo wat leeg. Ik werd erg duizelig en slap, maar dacht dat het erbij hoorde.
Woensdag avond om 8 uur kwam mijn vriend thuis, en vertrouwde het niet, toen de verloskundige gebeld en moest gelijk naar het ziekenhuis.
Om 10 uur s,avonds waren we in het ziekenhuis en mijn bloeddruk was daar 70/30 schrikken dus, om kwart voor 11 ben ik dus nog gecurreteerd. Ik kon niet eens denken of ik werd al naar de o.k gebracht.
Nu voel ik me ontzettend kut, alles doet zeer en ben erg slap, maar het ergste is het lege gevoel waar je mee over blijft.
sorry voor het lange verhaal, maar wou mijn verhaal ergens kwijt.
Had goede contact met mijn schoonzus, maar we waren tegelijk zwanger ook erg pijnlijk.
En begrijp daarom ook Floor dat jij daar ook niet blij om ben en nu helemaal niet.
Heeel veel sterke meiden met alles.
Liefs Sanne
- We zijn weer thuis.
Gisterenavond om 23.30 is ons 'Bolletje' geboren. Het is een jongetje, met alles er op en er aan. Hij is zo mooi, zo gaaf. Ongelooflijk dat hij niet verder heeft mogen leven.
We werden gisteren in het ziekenhuis geconfronteerd met allerlei vragen: of we het een naam wilden geven, of we het mee wilden nemen of door het ziekenhuis laten cremeren met andere te vroeg geboren kindjes en dan uit laten strooien. We mochten een mandje uitkiezen waar ons Bolletje in kon liggen nadat het was geboren. Zulke moeilijke dingen allemaal........ Dan lig je zelf met steeds meer weeën in bed en zie je je man huilend naast je, vreselijk!! Natuurlijk mocht ik pijnstilling, tot aan een ruggeprik toe, maar ik wilde nog 1x voelen dat ik iets voor Bolletje kon doen. Hoe pijnlijk ook, ik kon het prima hebben.
En toen kwam de placenta niet los, dus moest alsnog snel een curretage krijgen omdat ik best veel bloedverlies had (en daarbij nog tot donderdag de Ascal had geslikt). Het OK team moest in huis komen, maar door het slechte weer (sneeuw) gaf dat nogal problemen, mensen zijn komen lopen, dus voordat die er waren was het 2.00 uur. Ook daar was iedereen erg lief.
En toen kwam het moment dat we vanochtend afscheid moesten nemen van Bolletje, zo moeilijk. Maar we hebben ons ventje vastgehad en kusje kunnen geven..........
Liefs Floor - Bedankt voor je lieve berichtje Mieke! Hoe gaat het met jou?
Hoi Sanne,
Wat ontzettend rot voor jullie!!!! Weet zo wat je door moet maken!! Je hele toekomst, je dromen; alles stort in!
Ik reageer even apart op jou berichtje, wil niet dat het ondersneewt in mijn lange verhaal.
Het is goed om erover te praten. Ook om hier je verhaal kwijt te kunnen, ik heb er ook veel behoefte aan om af en toe gewoon even mijn verhaal kwijt te kunnen en wat ik er echt bij voel, zonder dat mensen je veroordelen en ook begrijpen wat je doormaakt en hoeveel verdriet je er van hebt.
Gek is dat he, dat je er helemaal niets van kunt merken, dat je er van uit gaat dat alles goed is. Hoe je lichaam je voor de gek kan houden.... Weet je wanneer het hartje ongeveer gestopt is met kloppen?
Het is goed dat je naar het ziekenhuis bent gegaan, maar voor je gevoel natuurlijk heel raar dat alles zo snel gaat. En je voelt je zo leeg daarna, lichamelijk herstel je wel snel, maar je verdriet en de leegte, dat is zo moeilijk!!!!!! En zeket nu je schoonzus ook zwanger is, ik herken het zo goed!!!!! Ben ook zo bang voor mijn eigen reactie om haar onder ogen te komen!!!
Hoe gaat het nu met je? Ik hoop dat je je lichamelijk al weer iets beter voelt. Het verdriet blijft, maar dat zullen we een plekje moeten geven!!!
Je kan hier altijd je verhaal kwijt!!
Heel veel sterkte meid!
Liefs Floor - Hee Floor,
Wat vreselijk voor je, maar wat fijn dat ze er in het ziekenhuis zo mee omgaan.
Ze kunnen nog wel is heel zakelijk zijn in het ziekenhuis.
Ik had gewoon een brok in mijn keel toen ik je verhaal las.
Ik kan zo goed begrijpen wat je nu voelt.
Ik zou het heel fijn vinden om met je te praten, ik vind het nogal moeilijk om goed met iemand te praten, weet niet goed met wie.
Ik ben gewoon kwaad op mezelf, hoe mijn lichaam me zo voor de gek heb kunnen houden, dat begrijp je gewoon echt niet. Lichamelijk zou je inderdaad wel snel op de been zijn, maar geestelijk is het zo moeilijk. Was er maar een handleiding hoe verwerkt je het verlies van je kindje.
Ik voel me momenteel lichamelijk redelijk, erg slap en moe nog en het word vaak donker voor mijn ogen. Geestelijk voel ik me kut, erg leeg en radeloos hoe alles nu weer verder moet. Ik ben gewoon bang voor het normale leven zometeen.
En het rare is, dat ik het zwanger zijn gewoon echt mis, mijn lichaam verlang gewoon zo erg na zwanger zijn. Ik zou daarom ook snel weer zwanger willen worden, ondanks dat iedereen zeg dat ik rust moet nemen. Ik kan er gewoon geen afstand van doen. Misschien een rare vraag, maar heb jij ook al aan een nieuwe zwangerschap gedacht en heb jij al nagedacht hoe je nu verder wil ?
Meisje heel heeeel veel sterkte, en ik wil er graag voor je zijn als je daar behoefte aan heb.
We zitten nu allebei met een verlies en misschien kunnen we steun bij elkaar vinden.
Liefs Sanne - Hee Floor,
nog even op jou vraag het hartje was met 9 weken gestopt met kloppen, en met 12 weken kreeg ik pas een bloeding/curretage. Was ook eigenlijk te lang blijven zitten achteraf, maar we wisten het niet.
Nog even een vraag, je was 15 weken zwanger, dus eigenlijk was je kritieke periode voorbij.
gaan ze nu nog onderzoeken, waarom het mis was gegaan ? Of heb je zelf een idee, waarom het mis was gegaan ?
Ik vind zo vreselijk voor je,
Ik hoop dat vanacht een beetje kan slapen.
Liefs Sanne - Hoi Sanne,
Snap dat je je helemaal leeg voelt, dat is ook zo: letterlijk en figuurlijk. De toekomst stort echt weer even in.
Het enige dat overblijft is een herinnering aan een hele mooie droom.
Ik weet ook nog steeds niet goed hoe je er nu mee om moet gaan, ook al is dit de derde keer dat we kloppend hartje hebben gezien, en mogelijk de 5e of 6e keer. Tot nu toe zijn we er elke keer weer bovenop gekomen, door met elkaar te praten, maar ook met anderen. Moet zeggen dat ik er zelf vrij open over ben en er vrij snel/makkelijk over kan praten, en dit helpt wel. Dus probeer dat ook te doen. Maar ik weet ook dat er genoeg mensen zijn die vinden dat je je niet aan moet stellen, en dat is ontzettend moeilijk!! Bij die mensen begin ik er ook niet over, dan doe je jezelf alleen maar meer verdriet.
Maar een handleiding zou erg handig zijn.
Op je andere vraag, ik weet niet of je mijn voorgaande berichtjes hebt gelezen, maar in het kort komt het hier op neer:
Najaar 2009: waarschijnlijk 2 of 3 keer een miskraam, maar erg vroeg, had het nog niet eens getest, maar was altijd erg onregelmatig ongesteld. Herkende achteraf de symptomen pas.
maart 2010: miskraam met 7 weken, aantal dagen ervoor nog een kloppend hartje. Kwam vanzelf op gang, maar moest na 3 weken alsnog een curretage krijgen. Toen natuurlijk bij de gyn terecht gekomen. Zij nam die voorgaande keren wel mee en toen is er chromosoomonderzoek bij ons ingezet. Kwam niets geks uit.
Wilde erg graag weer snel zwanger worden. Lukte gelukkig ook.
Juli 2010: 3x goede echo gehad, maar op 7 juli (toen 9 weken), was het hartje net gestopt met klopppen. Curretage gehad.
Wilde zo graag toch wel weer zwanger worden en was er echt van overtuigd dat het de volgende keer goed zou gaan. Gestart met Clomid (om cyclus regelmatig te krijgen) en zodra ik zwanger zou zijn moest ik gaan starten met Ascal (voor als er een stollingsprobleem zou zijn). Als ik niet binnen 3 maanden zwanger zou zijn, zou er stollingsonderzoek gedaan worden, maar gelukkig was ik weer snel zwanger.
Alleen weer bloedverlies in het begin, en voelde me eingelijk niet echt zwanger. Wel meteen met Ascal gestart. Gyn wilde met 6 weken een echo maken, maar toen waren we net 2 weken op vakantie. Toen we terug waren echo gehad: 7,5 weken!! We waren zo blij, echo 2 weken later was ook goed. En ook met 12 weken een hele goede echo. Maar afgelopen donderdag dus niet.
Ze hebben bij mij nu veel bloed afgenomen voor onderzoek, bij mij en bij ons ventje kweken afgenomen om te kijken of er een infectie was en er wordt chromosoomonderzoek van het kindje gedaan. Ook kon ons ventje nog onderzocht worden door de patholoog, maar hij was zo mooi, zo gaaf, dat we niet in hem wilden laten snijden.
En nu, het is zo dubbel. Ik heb hetzelfde als jij, aan de ene kant wil ik zo snel mogelijk weer zwanger zijn, voelt gewoon fijn, ook al is er die vreselijke onzekerheid. Aan de andere kant voel ik dan verraad tov ons bolletje en ik weet ook niet of ik het nog durf....... zal nu nog langer bang zijn dat het misschien niet goed gaat. Ik weet gewoon echt niet wat we moeten doen.
Ook nog met de gyn over gehad het weekend, zou heel goed kunnen dat het allemaal domme pech is (gaat natuurlijk elke keer op een ander moment verkeerd), dan is het enige wat kan gewoon weer opnieuw proberen. Maar vind het zo eng.
Snap dus zo goed wat je doormaakt. Mensen zeggen soms inderdaad dat je rustig aan moet doen en de tijd nemen. Ik weet het niet. Lichamelijk denk ik dat je wel weer zwanger wordt als je lichaam het aankan, anders gebeurt het niet. Ja en geestelijk, het verdriet blijft toch........
Liefs Floor - Lieve floor, met tranen in mijn ogen heb ik je verhaal gelezen. Jeetje wat verschrikkelijk zeg!
En ook zo dubbel! Ik wil je toch feliciteren met de geboorte van jullie kleine ventje en tegelijkertijd condoleren met het verlies van bolletje.
Het klinkt heel dubbel zo, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.
Sanne, dat lege gevoel zal altijd wel een beetje blijven bestaan. Hoewel ik nu zwanger ben, denk ik nog onwijs vaak aan mijn 4 vlindertjes. 2 zouden er zelfs al geboren zijn. Over 5 weken zou de uitgerekende datum van de tweeling zijn. Dit blijft altijd. Maar het heeft me ook sterker gemaakt. Deze kindjes komen niet voor niets naar ons!!
Floor, heel erg veel sterkte! Ik moet steeds aan je denken! Dikke knuffel!
Wat is er trouwens met jullie bolletje gebeurd? Misschien dat ik er over heen gelezen heb hoor. Gaan jullie hem begraven?Mama van Marijn (13-11-2002), Daan (22-06-2008), Sam (5-5-2011) en 4 sterretjes - Hee Floor,
Sorry had pas na mijn reactie alles terug gelezen, maar wat ontzettend heftig. Misschien klinkt het raar, maar heb nu zo,n gevoel ik moet niet zeuren, want als ik jou verhaal lees zoveel erger.
En over het zwanger worden, begrijp inderdaad dat het voor jou helemaal een onzekerheid en eng is, ik ben al ontzetten bang weer zwanger te raken, ook al wil ik dat onzettend graag.
En het rusten, mijn lichaam verlang zo erg na zwanger zijn, dus ik denk dat ik er wel aan toe ben.
het lijkt net of mijn lichaam af moet kicken van het zwanger zijn en de hormonen. Heb jij dat gevoel ook ?
En even over het verraad wat je dan voel, ik denk dat jou bolletje heel graag een broertje of zusje zou willen en ik denk dat hij heel graag wil dat jij en je vriend/man gelukkig zijn.
Hoe gaat het lichamelijk nu met je ?
Mieke, ik denk inderdaad dat je verloren kindjes nooit zou vergeten. En helemaal als je eraan denk dat ze inderdaad al geboren zouden zijn. Zoals ik lees ben je nu 20 weken zwanger ? en gaat alles goed ? Tot hoeveel weken was jij erg bang om weer je kindje te verliezen, of ben je daar nu nog steeds bang voor. Ik denk dat je pas gerust ben als je kindje in je armen heb ?
Hoeveel echo,s heb jij gehad toen je weer zwanger was van dit kindje ?
Meiden ik heb even een vraag aan jullie ? Ik zou eigenlijk met de kerstdagen de nacht in gaan, werk in de zorg, maar weet nu niet goed wat ik moet doen. Vind heel vervelend dat ze op mijn werk vervanging moeten regelen, maar voel me lichamelijk nog erg slap en moe en zie nog steeds zwart voor mijn ogen als ik iets doe. Als ik me aan heb gekleed ben ik al weer bekaf. En geestelijk zit ik ook nog steeds in een achtbaan. Wat zouden jullie doen ?
Proberen en echt aan jezelf even denken ?
Liefs Sanne - Floor,
Ik heb trouwens nog een vraag ? Heb jij je schoonzus al gezien ?
Ik lees op mijn schoonzus haar hyves dat ze begin te groeien en ben echt zo jaloers als ik dat lees.
Mijn schoonzus is een keer geweest en nu hoor ik niets meer van haar.
En trouwens nog een vraag, sorry dat ik zoveel vraag. Ik had toen ik zwanger was, al echt een buikje, en een paar kilo aangekomen. Maar nu zijn de kilo,s er wel af maar dat buikje blijft, is dat normaal ? Hoelang duurt het voordat alles weer op zijn plaats zit ?
Liefs - Hoi Sanne en Mieke,
Helemaal niet gek dat je niet gaat werken met kerst. Ik werk zelf ook in de zorg (ziekenhuis) en moet met de kerst ook werken, maar ga dit ook niet doen. Ben ook nog erg moe en heb behoorlijk wat bloed verloren. Vind het heel vervelend voor collega's, maar vind dit ook wel een beetje een reden om niet te gaan werken.
Niet iedereen zal daar misschien blij mee zijn, maar ook als je al duizelig bent en bekaf als je je aankleed, kun je toch niet voor anderen zorgen.....
Waarschijnlijk vindt je schoonzus het ook erg moeilijk en weet ze niet hoe ze hier mee om moet gaan. Zij zal ook bang zijn om jou verdriet te doen. Tenminste dat is wat ik van mijn schoonouders hoor. Ze schijnt trouwens zelf ook erg verdrietig te zijn en ons de tijd er ruimte te willen geven.
Ik had trouwens al vrij snel dat ik mijn broeken niet meer paste, en nu ook nog niet. Maar volgens mij is mijn buik na de vorige keren altijd een beetje boller gebleven.
Mieke, antwoord op jouw vraag:
We hadden gisteren in het ziekenhuis een afstandsverklaring getekend voor Bolletje. Het ziekenhuis zou voor de crematie zorgen. Hij zou dan samen met andere doodgeboren kindjes gecremeerd worden en dan zou de as worden uitgestrooid. We vonden dit wel een mooie gedachte. We mochten bolletje ook zelf meenemen en ergens begraven, maar dit vond ik toch wel erg moeilijk. Wil het niet in de tuin begraven, wil dan nooit meer verhuizen. Maar ook niet ergens in het bos, straks wordt bolletje opgegeten door een rat of herdershond!!! Klinkt misschien heel raar, maar dat voelt gewoon niet goed.
Vandaag hebben we echter het crematorium gebeld, en nu blijkt dat hij helemaal niet met andere kindjes wordt gecremeerd, maar alleen en dat er eigenlijk niets van over blijft. En that's it. Heb daar nog niet zo'n goed gevoel bij.
Mijn man heeft net het mortuarium gebeld, en bolletje blijft daar in ieder geval tot woensdag en dan zolang wij willen. Soms zie je namelijk dat er bepaalde gedenkboompjes of vlinderboompjes zijn voor doodgeboren kindjes, zou dat nl ook wel mooi vinden. Weten alleen nog niet zo goed waar dat allemaal kan.....
Wil er zo graag een goed gevoel aan overhouden.
Liefs Floor - Hee Floor,
Nee je heb ook gelijk, ik kan niet voor andere zorgen als ik zelf nog helemaal niet in orde ben.
maar collega,s die je niet begrijpen of denken dat je je aanstel of er niet blij mee zijn dat je niet komen werken, weten echt niet wat ze zeggen en hebben het waarschijnlijk zelf ook nooit meegemaakt. Maar mijn collega,s zijn gelukkig heel begripvol bellen en smsse, dus ik denk dat ik me daar niet druk over hoef te maken.
Over mijn schoonzus, toen we samen zwanger waren, wou ze erg graag dat alles om haar draaide. En kreeg zaterdag een berichtje en al opgeknapt, toen dacht ik opgeknapt wat denk je zelf. Dus ik denk dat ze nu ook meer met haar zwangerschap bezig is, maar ze heeft gelijk. Nu gaan we met kerst uit eten ben wel een beetje bang dat ze het alleen over haar zwangerschap heeft.
Is je vriend nu nog thuis Floor, en wat doe jij nu overdag, probeer afleiding te zoeken, maar veel kan ik nog niet dus weet niet goed hoe.
Krijg je je bolletje woensdag nog te zien ? het is denk ik een moeilijke beslissing wat het beste is voor jullie en je kleintje. Een gedenkboompje lijk me wel heel mooi en je kan er altijd nog terug naar toe om met je kleinje te praten.
pff wat een rotperiode.
Liefs Sanne - Hoi Sanne,
Was nog even vergeten tegen je te zeggen dat jouw verhaal net zo erg is en dat je je helemaal niet aanstelt!!! Ieder verlies van een kindje is vreselijk!
Wel fijn dat je collega's zo goed reageren! Maar denk echt aan je zelf!
Mijn man blijft deze week ook thuis, volgende week zou hij al vrij zijn. Dus we zijn de komende 2 weken samen, gelukkig. Nog geen idee wat we gaan doen, maar dat zien we wel.
Nee, kringen bolletje denk ik niet te zien, of wel als we willen, want we mogen hem komen ophalen als we dat willen, dus dan kunnen we natuurlijk zelf het doosje openmaken. Gaan morgen nog 1x het crematorium bellen waar hij vanuit het ziekenhuis naar toe zou gaan. Mijn man had vanochtend begrepen dat we hem er ook zelf naartoe mogen brengen. Ik wil graag weten wanneer hij dan gecremeerd wordt en wil dan toch proberen er een speciale dag van te maken. Kan het dan misschien ook beter afsluiten. Kan best dat andere mensen er raar over denken, maar ik moet het ook kunnen afsluiten. Waarschijnlijk blijft er nauwelijks as over om uit te strooien, maar heb dan wel het gevoel dat ik alles gedaan heb.
Er zijn op verschillende kerkhoven gedenkplekjes voor 'ongeboren kindjes', misschien kunnen we daar dan iets mee.
Maar rare reactie van je schoonzus: of je al een beetje bent opgeknapt.... Kan me voorstellen dat je tegen de kerst opziet. Weet zelf ook nog niet wat we gaan doen, zouden 2e kerstdag naar mijn schoonouders gaan, maar weet nog niet of ik mijn schoonzus onder ogen wil komen...
maar wel erg vervelend als alles om haar moet draaien, terwijl jouw verdriet nu echt even bovenaan staat.
Liefs Floor - Hee Floor,
Wat ontzettend fijn dat je vriend nu 2 weken thuis is.
Jij moet helemaal zelf met je man bepalen hoe jij het af wil sluiten en ook al vind heel de wereld dat raar als jij er maar een goed gevoel over heb. En jij en je man waren toch heel dankbaar dat dit kindje even heeft mogen leven, ik vind het heel normaal dat je daar een speciale dag van maakt.
Een gedenkplekje lijkt me echt heel mooi.
Ja de kerst moet altijd gezellig en leuk zijn, maar het is nu alles behalve gezellig en leuk. En moet ik dalijk verhalen aanhoren hoe fijn ze zwanger is. En ze vertelde dat ze al een buikje kreeg nou dat hoef ik helemaal al niet te zien. Ik ben daar dan zo vreselijk jaloers op.
Kun je wel goed met je vriend erover praten ? Mijn vriend is echt iemand die niet veel praat en ik heb dat juist nodig. En de rest van mijn vrienden ja die vinden het een week vervelend, maar daarna heeft niemand er meer erg in. Hoe heb jij dat ervaren de vorige keren ?
Ik zie ook ontzettend op tegen oud en nieuw, je gaat dan natuurlijk bedenken hoe anders je jaar er had uitgezien.
Sorry dat ik zo negatief praat, maar iets postitiefs krijg ik er nu gewoon even niet uit.
Hoe voel jij je nu momenteel lichamelijk en geestelijk ?
Liefs - Hoi Sanne,
Is heel normaal dat je nu zo denkt, er is nu toch ook even niets positiefs. Je hebt alleen maar verdriet en dat is ook heel normaal.
Denk ook wel dat er een verschil is tussen mannen en vrouwen hoe we er mee omgaan. Mijn man was ook nooit zo'n prater. Na de miskraam in maart heeft hij gehuild, 1 keer (wel lang hoor). Daarna had hij het er wel moeilijk mee, maar kon het ook accepteren. Ik was veel langer verdrietig. Ik praatte er ook veel meer over dan hij, had die be hoefte ook veel meer. Dat heb ik toen ook wel eens gezegd. In juli ongeveer hetzelfde, hoewel hij toen wel wat langer gehuild heeft en we erna ook meer hebben kunnen praten. En nu is het een heel ander verhaal, hij zit meerdere keren op een dag te huilen en kan er prima over praten. Maar goed, je weet niet hoe dat in de toekomst gaat. Je kunt het allebei natuurlijk op heel verschillende manieren gaan verwerken, maar ik denk dat het wel belangrijk is dat je met elkaar blijft praten.
Ik denk dat je dat ook aan je vriend moet aangeven, dat jij het fijn vindt om er over te praten, dat het jou ook helpt om dit verdriet te verwerken, maar dat je ook aan hem aangeeft dat je respecteert hoe hij ermee omgaat. Je kunt hem namelijk niet dwingen om het op dezelfde manier te verwerken als hij.
Tja, en andere mensen. Er zijn gelukkig een aantal mensen in onze omgeving die begrijpen hoeveel verdriet we ervan hebben (heb het dan nu over de vorige keren), en die net zo hard met ons meehoopten dat het goed zou gaan. Die we ook altijd kunnen bellen. Maar ook mensen die volgens mij vinden dat je je aanstelt. En van die reacties geven als: ach, dan probeer je het gewoon toch nog een keer.... En op een gegeven moment moet het natuurlijk maar over zijn. Dat is zo hard, maar goed, dacht dan maar: die weten niet beter.
Lichamelijk voel ik me wel redelijk. Nog wel moe. Geestelijk heb ik het gevoel dat ik een wrak ben. Moet nog veel huilen, kan het soms nog niet geloven. Slecht geslapen. Het is zo gek, toen ik Bolletje voor het eerst in mijn handen hield voelde ik zoveel liefde voor dat kleine mannetje, heb nu gewoon het gevoel dat er een stukje van me weggenomen is dat ik nooit meer terugkrijg.
Liefs Floor - Hee Floor,
Ik denk inderdaad dat het een heel verschil is tussen mannen en vrouwen. Ik heb hem al verteld dat ik graag wil praten en nog heel veel verdriet heb. Ik moet het inderdaad accepteren dat hij het wel al een plekje heb kunnen geven. Maar ik wil gewoon graag samen verdrietig zijn, het is wel lastig om te praten als je allebei in een andere fase zit.
Nee het is inderdaad niet te geloven, je hoopt elke keer als je wakker word dat het een grote nachtmerrie is. En ik begrijp dat je van moment een zoveel liefde heb voor je kindje. Vrouwen hebben het natuurlijk van moment een gevoelt. Je was wel zoveel weken samen, alles deed je met zijn tweetjes in principe en nu ben je leeg, het is van je afgenomen.
Het voelt ook echt als falen van mijn eigen lichaam, waarom heeft mijn lichaam dit gedaan, waarom heeft mijn lichaam me zo voor de gek gehouden. Je moet het wel niet doen, maar ben zo kwaad op mijn eigen lichaam, hoe voel jij dat ?
Ik hoop zo dat 2011 een mooi en gelukkig jaar voor ons word. Ik wens je zo het allebeste toe meisje.
Liefs sanne - Hoi,
Ik weet niet goed hoe ik moet beginnen. Ik zag gisteren jullie blog al staan en had de laatste reacties van jullie doorgelezen. Mijn medeleven voor jullie. Ik weet ook niet of jullie hier met zn drietjes bloggen?
Gisteren zag ik jullie blog al staan, maar durfde niet te reageren. Maar vandaag toch wel. Ik heb nu net mn derde mk gehad. En voel me echt k*t. Vandaag en gisteren heel erg. Sommige dagen gaat het wel beter.
Ik herken me zo in jullie dingen. De kerst die voor de deur staat. Daar heb ik ook helemaal geen zin in. Nou vrolijke kerst voor iedereen... Beetje gezellig doen aan tafel. bleh.
Floor: ik denk dat het heel mooi is en goed voor de verwerking om er iets speciaals van te maken. Iets waar jullie je goed bij voelen. En ik snap wat je bedoelt met zoveel liefde voor je kind hebben. Zo veel dat je er van moet huilen.
Ik ben ook zo bang, hoe vaak nog? Waar is het eind? Ik ken ook (gelukkig) niemand die het ook vaker is overkomen waar ik het mee kan delen.
liefs LHB
Dit onderwerp heeft 852 reacties, en bestaat uit 35 pagina's. U bent momenteel op pagina 3 van 35.
\t\tDe laatste reactie is geplaatst op 15-05-2012 13:15. \t\t
Bang na miskramen
Club Chat
Openbare berichten
- | 02-12-2011 | 23:03
- | 29-11-2011 | 15:56
- | 21-11-2011 | 13:53
- | 20-11-2011 | 15:46
- | 20-11-2011 | 15:36
- | 11-11-2011 | 10:20
- | 26-09-2011 | 15:13
- | 17-09-2011 | 15:17
- | 23-08-2011 | 11:16
- | 14-08-2011 | 17:12
Wie doet wat
- merel heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden17-05-2012 | 07:50
- _marit_ heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 23:16
- Flap heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 21:59
- Floep heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 21:09
- Merel86 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 21:02
- sandertje heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 20:58
- Hakkie83 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden16-05-2012 | 20:56
- bloempje1980 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 20:41
- Jessie83 heeft gereageerd op een blog in Zwanger worden16-05-2012 | 20:26
- Yvonne83 heeft gereageerd op een forum onderwerp in Zwanger worden16-05-2012 | 18:38
